พราวฟ้า (มี E-BooK)
จุดเริ่มต้น NC+
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

จุดเริ่มต้น NC+

“ไคล์ อ๊ะ ไคล์” เสียงหวานแหบพร่าครวญครางเรียกชื่อคนที่ขยับโยกกายเข้าออกส่วนเปราะบางของเธอด้วยความดิบเถื่อน ความเสียวซ่านวาบหวามแล่นไปทั่วร่าง เอวบางแอ่นโค้งขึ้นรับสัมผัสวาบหวามอย่างยอมจำนนและหลงระเริงไปกับมัน  

ความป่าเถื่อน หยาบคายที่เขากระแทกเข้าหาเธอนั้นเป็นอะไรที่น่ารังเกียจ เธออยากผลักไสเขา อยากขัดขืนร้องขอความเมตตา อยากได้รับความอ่อนโยนจากเขาบ้าง แต่วาจาร้ายกาจที่เขาพ่นออกมา ทำให้เธอต้องกล้ำกลืนฝืนทนรับสภาพอันน่ารังเกียจนี้ต่อไป 

“เสียงมีแค่นี้รึไง ร้องออกมา” ไคล์จับใบหน้าสวยหวานบีบเข้าที่กรามเล็กให้หันมามองสบตากับตน ดำดิ่งสู่ห่วงอารมณ์ความใคร่ เงยหน้าขึ้นรับความเสียวซ่านจากร่างกายของหญิงสาว  

“อ๊ะ ไคล์ เบาหน่อย” พราวฟ้าจิกมือลงบนที่นอนหันหน้าหนีความร้อนแรงของเขา จุดกึ่งกลางถูกเสียดสีแรงขึ้น ความเสียวซ่านพุ่งทะยาน ร้องครางปนกรีดร้องออกมาตามคำเรียกร้องของเขาอย่างห้ามใจไม่ไหว  

มันทั้งป่าเถื่อนและเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน ไคล์ร้อนแรงเร่าร้อนเหมือนไฟ แผดเผาเธอทุกครั้งที่อยู่ใต้ร่างเขา  

เธออยากจะเกลียดเขา อยากชังน้ำหน้าเขา อยากหนีเขาไปให้ไกล แต่เธอทำไม่ได้ เธอมีสิ่งที่ต้องทำ มีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบ  

“อ๊า ร้องออกมา พราวฟ้า” ไคล์ไม่ฟังคำร้องขอของหญิงสาว เอวสอบบดเบียดเข้าหาส่วนชุ่มฉ่ำอ่อนนุ่มเร็วขึ้น เขาครางออกมาอย่างเสียวซ่าน ก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มจนเกิดรอยเต็มลำคอระหง  

ไคล์จะเรียกชื่อเธอก็แค่ตอนที่เธออยู่ใต้ร่างเขาเท่านั้น 

“อ๊า เจ็บ ไคล์” เล็บยาวจิกลงบนแผ่นหลังกว้าง กรีดเป็นทางยาว ความเจ็บปนเสียวก่อตัวขึ้น มือใหญ่กอบกุมสองเต้าเต่งตึงบีบเคล้นให้เธอรู้สึกเจ็บไม่แพ้กัน  

พราวฟ้านิ่วหน้า กัดริมฝีปากแน่น แต่เธอก็แอ่นสะโพกเข้าหา เธอเกลียดตัวเองที่รู้สึกเสพติดความรุนแรงจากเขา ยิ่งเขาก้มลงดูดดึงสองเต้า ยิ่งดูดแรงเท่าไหร่ ร่างบางยิ่งสั่นสะท้าน มือเรียวบีบขยำสะโพกสอบของเขาเหมือนเป็นการเร่งเร้าอยู่ในที  

ชายหนุ่มหลุบตามองหน้าหวานใส  

“หึ ร่าน” วาจาร้ายกาจถูกพ่นออกมาจากปากได้รูป แต่เขาก็ยังกระแทกความร้อนผ่าวเข้าร่องนุ่มนิ่มอย่างที่เธอร้องขอ 

พราวฟ้าเม้มปากแน่น กลั้นเสียงครางสะอื้นเอาไว้ในอก เธอเกลียดตัวเองเพราะแบบนี้  

เธอชอบความร้อนแรงของเขา ร้องขอเขาทุกครั้งที่เขาเข้ามาอยู่ในร่างกายของเธอ 

“อึก ไคล์” เขาทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิงร่านอย่างที่เขาว่า ทำให้คำพิพากษาของเขาเป็นจริง  

ร่างแกร่งเร่งเร้าบดเอวสอบเข้าหา แรงดูดดึงจากส่วนกลางกายทำให้สมองเขาขาวโพลน พราวฟ้าเอนตัวขึ้นกรีดร้องเสียงหลง ร่างบางชื้นเหงื่อหายใจหอบโยนสะท้านขึ้นลงหนักหน่วง 

“ลุกขึ้น” ร่างใหญ่ถอดตัวตนออก ดึงร่างบางลุกขึ้น จดจ่อความเป็นชายตรงหน้าเธอ บีบกรามเล็กเพื่อให้ปากอ้าออกจากกัน ยัดความร้อนผ่าวเข้าใส่ 

พราวฟ้าตั้งสติ กอบกุมเอาไว้ หัวใจเต้นระทึกด้วยความประหม่า ถึงเขาจะให้ทำอย่างนี้หลายครั้งหลายคราเธอก็ไม่เคยจะชิน  

ปากเล็กอ้าครอบครองเอาไว้ทั้งลำ ขยับโยกขึ้นลงรัวเร็ว  

“อ๊า เร็วอีก” ไคล์เงยหน้าขึ้น ขยุ้มผมยาวลื่นมือขึ้นเป็นกำ สวนเอวสอบเข้าหา ดัง อัก อัก พราวฟ้าสำลัก น้ำตาซึม แต่ก็กลั้นใจให้เขาทำจนเสร็จ  

ไคล์กัดกรามแน่น รัวเอวสอบเข้าใส่จนร่างกายแกร่งกระตุกถี่ ๆ ปลดปล่อยน้ำขุ่นขาวออกมา กดหัวทุยไว้ไม่ให้ขยับ  

“อ๊า”  

“แฮก ๆ” เมื่อเป็นอิสระ ร่างบางก็ไอออกมาน้ำหูน้ำตาไหล 

“ควรชินได้แล้ว” ไคล์มองภาพนั้นอย่างเบื่อเหนื่อย เขาทำแบบนี้กับเธอออกบ่อย ยังสำลักทุกครั้ง 

พราวฟ้าเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้างาม  

“ออกไปได้แล้ว” พูดจบร่างใหญ่ก็เดินหนีเข้าห้องน้ำ ปล่อยสายน้ำไหลผ่านร่างกายเพื่อล้างคราบคาวออก 

พราวฟ้าค่อย ๆ ลุกขึ้น กลืนก้อนสะอื้นไว้ในอก หยิบเสื้อคลุมขึ้นใส่ ก่อนจะค่อย ๆ เดินออกจากห้อง  

ร่างบางกลับมานอนร้องไห้สะอื้นอยู่คนเดียวก่อนจะหลับไป  

มันเป็นอย่างนี้มาตลอดสามเดือน สามเดือนที่เธอมาอยู่ที่นี่กับเขา ผู้ชายเย็นชาไร้หัวใจ มีแต่ความป่าเถื่อน และความร้ายกาจเท่านั้นที่เขามอบให้เธอ  

เพียงเพราะเธอเป็นผู้หญิงที่แม่เขาให้มาอยู่ด้วย เธอเป็นแค่เด็กในอุปการะของแม่เขา  

สาเหตุที่เธอต้องมาอยู่กับเขาก็เพราะคุณแม่ขอร้อง ด้วยท่านเป็นผู้มีพระคุณเธอจึงจำยอมรับสถานะที่น่าสมเพชนี้อย่างช่วยไม่ได้ แต่ใจลึก ๆ ของเธอก็ยอมรับชะตากรรมนี้แต่โดยดี 

คุณทิพย์อาภาเป็นคนดี ท่านอยากได้เธอเป็นลูกสะใภ้ ไม่อยากให้ผู้หญิงคนอื่นมาปอกลอกลูกชาย ท่านเลยคิดหาลูกสะใภ้เอง และท่านก็เอ็นดูพราวฟ้ามาก พราวฟ้าเป็นเด็กดี เชื่อฟัง และเป็นแม่บ้านแม่เรือน ท่านก็หวังว่าความดีของพราวฟ้าจะเอาชนะใจลูกชายหัวดื้อของท่านได้ 

  

  สวัสดีสวีดัส รีดเดอร์ที่น่ารัก  ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณรีดเดอร์ทั้งหลายที่เข้ามาอ่านนิยายที่ไรท์แต่ง ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ ทุกคำติชม ไรท์อาจมีข้อผิดพลาด หรือเขียนผิด สะกดผิดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ ด้วยนะคะ            "ไรท์เป็นแค่มือใหม่หัดเขียน" ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ อาจจะมีข้อผิดพลาดเยอะแต่สัญญาว่าจะปรับปรุงผลงานให้ดีขึ้นเรื่อยๆ    
แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น