email-icon facebook-icon

ขอบคุณรีดทุกท่านมากๆเลยค่าา ^/////^

3 หนูเจอแม่จ๋าแล้ว!

ชื่อตอน : 3 หนูเจอแม่จ๋าแล้ว!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2562 16:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3 หนูเจอแม่จ๋าแล้ว!
แบบอักษร

 

3 หนูเจอแม่จ๋าแล้ว! 

ชาคริตนำแฟ้มเอกสารที่เจ้านายต้องการมาวางอยู่ต่อหน้า บนโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ ชายหนุ่มเจ้าของห้องเพียงชำเลืองมองดู เขายังติดงานเอกสารอีกหลายฉบับ จึงมิได้สนใจที่ชาคริตนำมาวางให้นัก กลับเอ่ยถามแทน 

 “คริต นายอ่านประวัติของผู้หญิงคนนั้นแล้วใช่มั้ย?”

“ครับ เรียบร้อยแล้วครับ”

“งั้นก็เล่ามา ผู้หญิงคนนี้เป็นยังไงบ้าง ไว้ใจได้มั้ย?” ถามต่อ ขี้เกียจอ่านเอง มันเสียเวลา

“เอ่อ...เธอชื่อ อศิรา วราวิริยะ อายุ 21 ปี เรียนจบปริญญาตรีจากคณะบริหารมา เคยทำงานมาหลายอย่างแต่ทำไม่ทน เคยเป็นพริตตี้ด้วยครับ แต่ไปชกหน้าลูกค้าขี้เมาที่งานมอเตอร์โชว์เข้า ก็เลยถูกไล่ออก ถูกหมายหัวชื่อกระฉ่อน เธอเลยต้องมาทำงานรับจ้างเล็กๆน้อยๆ ที่ได้มาทำงานที่สวนสนุก...ก็เพราะลูกชายผู้จัดการที่เป็นเพื่อนกับเธอชื่อ วินทร์จะให้มาทำงานรับจ๊อบ...” ประวัติของอศิรา ชาคริตหามาเพิ่มเติมจากแค่หลักฐานที่ได้มาสั้นๆจากแค่ในห้องผู้จัดการของสวนสนุก

“แล้วประวัติครอบครัวล่ะ เป็นไงบ้าง?” อิรวัฒน์ถามต่อ

“เป็นกำพร้า แม่ตายตั้งแต่อายุได้แค่สิบสองปีเองครับ ส่วนพ่อ...เอ่อ...” ชาคริตพูดหยุดไป จนเจ้านายต้องเงยหน้า เห็นท่าทางลำบากใจของลูกน้องคนสนิท ก็ให้ประหลาดใจ

“ทำไมเหรอ พ่อของอศิราทำไม มีปัญหาเหรอ?” ซักไซ้ด้วยความสนใจ เจ้าคริตทำหน้าอย่างนี้ มีอะไรละสิ...เขากะแล้วว่ายัยเด็กนี้จะต้องมีปัญหา!

“เอ่อ...เธอไม่มีพ่อครับนาย” ชาคริตพูดต่อ “แม่ของเธอท้องโดยไม่มีสามีครับ ไม่มีใครรับเป็นพ่อให้เธอ ทุกวันนี้เธออยู่กับครอบครัวสามีอีกคนของแม่ ตั้งแต่ที่แม่เสีย เธอก็อยู่ที่บ้านของพ่อเลี้ยงมาโดยตลอด...”

“เด็กไม่มีครอบครัว ไม่มีญาติพี่น้องเหรอ...” อิรวัฒน์พึมพำ ผู้หญิงหน้าตาสวยและมีท่าทางไม่ยอมลงให้ใครอย่างอศิรา ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมาจากครอบครัวที่แตกสลายขนาดนี้

“ครับไม่มีญาติทางสายเลือดอยู่เลย เธอเป็นเด็กสู้ชีวิต รับทำงานทุกอย่างที่เป็นงานสุจริต ไม่เกี่ยงงานด้วยครับ” ชาคริตรายงานต่อ พยายามเก็บซ่อนความสงสารที่มีต่อหญิงสาวเอาไว้ เขาพอจะทราบหรอกว่า เจ้านายไม่ชอบหน้าอศิรา

ก็ต้องไม่ชอบอยู่แล้ว เจ้าเก่งบอกเขาว่าอศิราตบหน้านาย ไม่เคยมีใครกล้ามาตบหน้าเจ้านายมาก่อนเลย ก็คงจะโกรธไม่ใช่น้อย...

ไม่น่าแปลกใจหรอก ที่เจ้านายจะไม่ชอบหน้าผู้หญิงคนนั้น

“แล้ว...มีประวัติไม่ดีอะไรนอกจากนี้บ้างมั้ย...”

“ไม่มีครับ เป็นเด็กดี เรียนเก่ง ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย ทำมาแล้วสารพัด แต่...ยังไม่เคยทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กเล็กๆ...”

“อืม...ไม่มีประสบการณ์ จะมาดูแลน้องแก้มอิ่มได้ยังไง...” อิรวัฒน์เบ้ปาก ลูกสาวคนเดียวของเขายังเล็กมาก น้องแก้มอิ่มจะต้องได้แต่สิ่งที่ดีที่สุด เขาไม่ยอมให้อศิรามาทดลองเลี้ยงลูกสาวของเขาแน่นอน

“ครับ ถ้าพูดในแง่ของความสามารถแล้ว อศิราเทียบกับพี่เลี้ยงเด็กมืออาชีพไม่ได้แน่นอน แต่ว่า...นายครับ คุณหนูแก้มอิ่มต้องการเธอมากกว่าใครเลยนะครับ” ชาคริตฟังมาจากเก่งกาจ ฝ่ายนั้นเล่าให้เขาฟังว่า น้องแก้มอิ่มดิ้นจะตามอศิราไปให้ได้ ร้องไห้จ้าไม่หยุดมาตลอดทางที่กลับบ้านเลย...

ถึงไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วย แต่ชาคริตนึกภาพออกทีเดียว คุณหนูตัวจิ๋วของเขาคงอาละวาดน่าดู ตั้งแต่ขาดคุณแม่ไป เธอร้องไห้ทุกวันเลย...

ที่ชาคริตทักท้วงนั้นทำให้อิรวัฒน์ถึงกับต้องนิ่งเงียบไป คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแทบจะเป็นปม อันนี้เขาเถียงไม่ได้เลย ดูจากที่น้องแก้มอิ่มให้ความสนใจในตัวอศิราแล้ว...ลูกสาวของเขา แม้แต่พี่เลี้ยงก็ยังดื้อใส่ แต่กับผู้หญิงคนนั้น น้องแก้มอิ่มดูเชื่อฟัง ทำราวกับอศิราเป็นมารดาของเจ้าตัวจริงๆ

ลูกน้อยของเขายังเล็กมากเกินไป ยังไร้เดียงสาเกินกว่าจะแยกเยอะออกได้ ระหว่างแม่กับคนแปลกหน้า

ชะตาช่างเล่นตลก ให้อศิราหน้าเหมือนกับรินรดาราวกับเป็นพี่น้องฝาแฝด เขาเองยังไม่อยากเชื่อ คนไม่เกี่ยวข้องกันเลย ทำไมถึงหน้าเหมือนกันได้ขนาดนี้ ไม่แปลกเลยทำไมน้องแก้มอิ่มถึงเข้าใจผิด

จังหวะที่อิรวัฒน์กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น...ประตูหน้าห้องก็ถูกเคาะรัวๆ ด้วยฝีมือของชุดา สาวใหญ่ซึ่งเป็นพี่เลี้ยงเด็ก

“นายคะ คุณหนูแก้มอิ่มแย่แล้วค่ะ นายมาดูคุณหนูทีเถอะค่ะ!!”

อิรวัฒน์ลุกพรวดจากเก้าอี้บุนวมแสนสบายที่นั่งอยู่ โยนงานในมือทิ้งไปอย่างไม่เสียเวลาอีกแล้ว เขาเปิดประตูห้อง แล้วตามพี่เลี้ยงสาวใหญ่ไปที่ห้องเด็กของน้องแก้มอิ่มอย่างรวดเร็ว

สภาพขนมและน้ำนมที่เละเทะไหลนองอยู่ที่พื้นห้อง รวมกับอาหารซีเรียลสำหรับเด็ก เละเทะ เต็มไปหมด มีซีเรียลบางส่วนไปติดอยู่บนเส้นผมยาวฟูยุ่งของน้องแก้มอิ่ม ที่กำลังนั่งร้องไห้งอแง เสียงแหบเสียงแห้งอยู่ด้วย

“โฮ!! แม่!! แม่ ฮือ!!!”

“แก้มอิ่มลูก ทำไมเป็นอย่างงี้!!?”

อิรวัฒน์เข้าไปช้อนอุ้มลูกสาว แม้เจ้าตัวจะเป็นคนรักสะอาดมาก แต่ตัวจิ๋วๆที่เปรอะเปื้อนของหนูน้อยนั้น เขาก็มิได้คิดรังเกียจ กลับยิ่งสงสารเวทนา ปวดใจกับเสียงร่ำไห้ไม่หยุดของลูกรัก

“แม่ ฮือ...แม่ๆ”

หนูน้อยตีแผ่นอกกว้างของเขา พูดได้อยู่คำเดียวที่พอจะเข้าใจ นอกนั้นก็ไม่มีใครฟังรู้เรื่อง

แต่ถึงภาษาพูดฟังไม่ได้ แต่ภาษากายของยัยหนูก็ชัดเจน...หนูน้อยคิดถึงคุณแม่ ตลอดเวลาที่ผ่านมาสองเดือน หนูน้อยร้องไห้คิดถึงมารดาจนหลับไปทุกวัน

อิรวัฒน์คิดจะพาลูกไปเล่นเครื่องเล่นเพื่อจะได้ไม่ต้องเอาแต่เศร้าคิดถึงแม่ แต่กลับเป็นการยิ่งไปตอกย้ำให้หนูน้อยมีความหวัง

แก้มอิ่มเจอคุณแม่แล้ว และต้องการจะให้คุณแม่มาอยู่ด้วย

ดวงตากลมโตที่ปริ่มน้ำตานองของน้องแก้มอิ่ม บอกให้บิดารับทราบเช่นนั้น!

 

*************************************************** 

****ยัยหนูอาละวาดแล้วค่ะ ไม่ยอมคุณพ่อแน่ๆ มารอดูกันค่ะ พลังจิ๋วจะเอาชนะคุณพ่อได้มั้ย อิอิ >/////< 

  

ความคิดเห็น