ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.06 เผลอตัว (NC+)

คำค้น : นิยายวาย อิโรติก 20+ รักแรงแค้น

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 569

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มี.ค. 2564 02:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.06 เผลอตัว (NC+)
แบบอักษร

EP.06 เผลอตัว (NC+)

(IQ Park)

     หลังจากที่ผมไปหาเหนือเมฆที่ตึกคณะสถาปัตมาแต่กลับไม่เจอมัน เจอแต่เพื่อนมันกำลังเดินเข้ามาที่ตึกคณะผมเลยฝาก ปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้ใบเตยไว้ให้กับไอน้ำเหนือและขอตัวกลับตึกคณะ ผมพึ่งรู้ความจริงจากปากไอน้ำเหนือเกี่ยวกับเรื่องของเหนือเมฆอีกอย่างคือเหนือเมฆมีโรคประจำตัว เสียงของเพื่อนผมทำให้ผมหลุดออกจากพวังค์

“ไอคิวเป็นห่าอะไรมึงวะกูเห็นมึงทำหน้านิ่วคิ้วขมวดตั้งแต่เมื่อกี๊แล้วนะ มีอะไรบอกกูได้นะ”

“ไม่รู้ดิวะกูรู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้วะ เหมือนจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น”

“คิดมากมึงอะไปๆเรียนต่อ”

“เอ่อกูคงคิดมากเองวะ” ผมสะบัดความคิดออกจากหัวตัวเองทันที

หลังจากที่ผมเรียนเสร็จกำลังจะไปหาเหนือเมฆ ก็มีเสียงเรียกผมจากทางด้านหลัง

ไอคิวคะไอคิว!!” ผมเลยหันหน้ามองคนที่มาใหม่

“เธอมีอะไร?”

“คือลนินมีเรื่องจะคุยกับคุณคะ”

“เรื่องอะไร ผมไม่ว่าง?” ระหว่างที่ผมกำลังจะก้าวเดินไปทางรถที่ผมจอด แต่ขากับชะงักกับคำพูดของเธอ ไม่ใช่แค่ผมเท่านั้นที่ค้างอยู่แบบนั้นแต่มีไอเก็ตกับไอบาสกำลังจะขึ้นรถรีบหันหน้ามามองทันที

“ลนินท้องคะ”

“ฮะเธอว่าอะไรนะ?” ผมถามเธอกลับด้วยความสงสัย

“ลนินท้องกับคุณคะ”

“จะเป็นไปได้ยังไง ผมป้องกันตลอด”

“ลนินท้องกับคุณจริงๆนะคะ”

“ผมไม่เชื่อ”

“นี่คุณจะทำแบบนี้กับลนินไม่ได้นะคะ คุณต้องรับผิดชอบลนินนะ”

“ผมไม่ได้ทำ ทำไมผมต้องมารับผิดชอบกับสิ่งที่ผมไม่ได้ทำด้วย” ไอเก็ตกับไอบาสเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดีเลยรีบเดินมาหาผม ผู้คนที่เดินอยู่รอบๆนั้นต่างก็หันมามองทางพวกผม

“ไม่มีอะไรครับๆ พอดีมีเรื่องนิดหน่อยครับ” ไอบาสเป็นคนพูดดักพวกนักศึกษาคนอื่นๆไว้ให้

“มีอะไรกันวะไอคิวตกลงมึงทำจริงหรอวะ” ไอบาสถามผมด้วยความสงสัยกับไอเก็ตเพื่อรอคำตอบจากผม

“กูไม่ได้ทำมึงก็รู้ว่ากูมีอะไรกับใครกูก็ป้องกันตลอดหรือเปล่าวะ อีกอย่างมึงก็เห็นกูนิว่าช่วงนี้กูได้ไปมั่วอะไรกับใครที่ไหนไหมละ”

“กูว่ามึงก็พูดมีเหตุผลนะ”

“นี่พวกนายจะเข้าข้างกันแบบนี้ไม่ได้นะ เพื่อนนายทำฉันท้องต้องรับผิดชอบสิ”

“นี่เธอก็ใจเย็นๆก่อนได้ไหมนี่มันมหาลัยนะพูดเบาๆหน่อยไม่ได้หรือไงเธอไม่อายคนอื่นบ้างหรอไงกันฮะ” ลนินเธอสะบัดหน้าไปทางอื่นไม่สนใจในคำพูดของไอเก็ต

“กูฝากมึงจัดการทางนี้ทีนะกูไปทำธุระของกูก่อน”

“อืมๆไปเถอะมึงเดี๋ยวกูจัดการเอง”

“เดี๋ยวก่อนสิคะคิว กรี๊ดดด คุณจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะไอคิว คิว ” ผมไม่ได้สนใจกับคำพูดของผู้หญิงคนที่ผมนอนด้วยได้กันแค่ครั้งเดียวก็หาว่าผมเป็นพ่อของเด็กในท้องของเธอซะแล้ว ผมขับรถออกมามุ่งตรงไปคอนโดของเหนือเมฆ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ผมรออยู่หน้าประตูได้ไม่นานก็มีคนมาเปิดประตูให้แต่กลับไม่ใช่เหนือเมฆเป็นผู้หญิงวัยกลางคน ผมเลยยกมือไหว้ผู้หญิงคนนั้น

“สวัสดีครับ”

“ไหว้พระเถอะลูก มาหาน้องเมฆหรอจ้า?”

“ใช่ครับน้องอยู่ไหมครับ?”

“น้องนอนอยู่ในห้องจ้า พึ่งกลับมาจากมอเมื่อกี๊เอง”

“เออคือผม”

“ใครมาหรอครับแม่?”

“อ้าว ลูกมีรุ่นพี่มาหานะจ้า”

“พี่ไหนครับ?”

“คนนี้ไง เราเข้ามาในห้องก่อนสิลูก”

“ครับคุณน้า”

“เห้ย!!! มึงมาทำไม?”

“นี่แน่ เราเรียกพี่เขาแบบนั้นได้ไง”

“โอ๊ยแม่อะ มองอะไรชิ” มันสะบัดหน้าหนีแล้วเดินไปนั่งที่โซฟา

“อย่าถือสาน้องเลยนะลูก น้องก็เป็นแบบนี้แหละ เราไปนั่งที่โซฟาก่อนนะเดี๋ยวน้าเอาผลไม้ไปให้”

“ครับ” ผมเดินไปหาเหนือเมฆที่โซฟาแล้วถือวิสาสะนั่งข้างคนตัวเล็กมันขยับหนีผม

“มาทำไม?”

“เป็นห่วงไงเลยมาหาแล้วตอนเช้ากูเอาปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้ใบเตยไปให้ได้กินไหม?”

“ไม่กิน”

“ทำไมไม่กิน?”

“ก็กูไม่หิวเลยไม่กิน”

“คุยด้วยดีๆแล้วนะเมฆหันมาคุยกันดีๆสิ”

“ยุ่ง” ก่อนที่ผมจะทะเลาะกับคนตัวเล็กไปมากกว่านี้คุณน้าก็เอาผลไม้มาให้ก่อน

“เราชื่ออะไรจ้า?”

“ไอคิวครับ”

“เรียนปีไหนคณะอะไรละ”

“วิศวะปี3ครับ”

“แล้วเรารู้จักน้องได้ยังไง?”

“แม่ไหนบอกว่ามีธุระไงเดี๋ยวสายนะ”

“ตายจริงลูก งั้นเดี๋ยวแม่ไปก่อนนะ เราก็ดูแลตัวเองด้วยนะเข้าใจไหม ส่วนเรื่องเรียน”

“ครับๆแม่ รีบไปเถอะครับเดี๋ยวพ่อรอนานนะกลับดีๆนะครับ”

“เอ๊ะ!! ยังไงเจ้าลูกคนนี้นิ งั้นน้าไปก่อนนะลูก” ท่านหันมาบอกผม

“ครับ สวัสดีครับ” ท่านยิ้มให้ผมแล้วเดินออกไป ตอนนี้เหลือผมกับเหนือเมฆนั่งรออยู่ในห้องกันแค่สองคน

“กลับไปได้แล้ว กูจะนอน”

“เมื่อกี๊แม่มึงหมายความว่ายังไง?”

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับมึงออกไปได้แล้ว”

“ไม่ จนกว่ามึงจะบอกกู”

“บอกว่าไม่ก็ไม่มีสิ มึงจะยุ่งเรื่องกูทำไมวะ”

“กูก็แค่ถามไหมละ มึงจะบอกกูดีๆไหม”

“ไม่” ผมขึ้นคร่อมมันไว้มันดิ้น ทั้งถีบทั้งต่อยผมแต่ผมก็ไม่ยอมปล่อยมัน

ครืด ครืด ครืด (ปะป๊า) ผมล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาเมื่อปรากฎชื่อบุคคลที่ผมรักที่สุด ผมกดรับสาย

‘ครับป๊า’

‘แกอยู่ไหนกลับบ้านเดี๋ยวนี้เลยนะลูกตัวดี’

‘เดี๋ยวสิป๊าเป็นอะไรเนี้ย ใจเย็นๆก่อน’

‘แกจะให้ป๊าใจเย็นได้ยังไงฮะ แกไปทำใครเขาท้องมาบ้านเดี๋ยวนี้’

‘ฮะ นี่ป๊ารู้ได้ยังไงคิวอธิบายได้นะป๊า’

‘กลับมาบ้านเดี๋ยวนี้เรื่องนี้เราต้องคุยกันยาวเลยแหละ’ ผมยังไม่ทันได้พูดอะไรป๊าก็กดวางสายผมทันที ลนินทำเรื่องให้ผมแล้วสิครับ

“เมฆกูกลับก่อนนะ”

“ก็กลับสิ ใครให้อยู่ด้วยละ”

“มึงจำคำกูไว้นะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มึงคือคนเดียวที่กูรัก กูไปก่อนนะ” ผมก้มจูบที่หน้าผากหม่นของเหนือเมฆมันทำหน้าเหวอ แล้วผมเลยลุกออกไปจากห้องมันแล้วมุ่งตรงไปยังบ้านใหญ่ พอมาถึงก็เดินเข้าไปยังห้องรับแขกที่ตอนนี้มีบุคคลที่ผมต่างก็รู้จักรวมทั้งลนินกับแม่ของเธอที่นั่งอยู่ด้วย ผมยกมือไหว้ตามมารยาทแล้วเดินมานั่งข้างๆพ่อ ตอนนี้สีหน้าป๊าโกรธผมมากเลยผมทำตัวไม่ถูกแต่แล้วแม่ของลนินก็พูดออกมา

“ตกลงจะเอายังไงคะคุณไออุ่นลูกคุณทำลูกสาวฉันท้องนะคะ”

“ผมไม่ได้ทำนะป๊า” ป๊าไม่ยอมฟังผมมีแต่คุณพ่อที่คอยบอกผมให้ใจเย็นๆก่อน

“แล้วคุณหญิงต้องการแบบไหน?”

“ฉันต้องการให้ลูกของคุณแต่งงานกับลูกสาวของดิฉัน ทำตามแบบประเพณีที่ถูกต้องคะ”

“ได้”

“ป๊า!!”

“ใจเย็นก่อนดีไหมไออุ่นพี่ว่าเราควรฟังจากปากของลูกก่อนนะ”

“พี่ควิทก็ดูสิไอคิวเป็นแบบนี้เที่ยวเตร็ดเตร่มั่วผู้หญิงแบบนี้จะให้อุ่นคิดยังไง”

“แม่ว่าใจเย็นๆก่อนดีกว่าไหมไออุ่นให้ไอคิวอธิบายเรื่องทั้งหมดก่อน”

“คุณหญิงจะให้อธิบายยังไงอีกคะ ฝ่ายดิฉันเสียหายนะคะ”

“นี่ป้าเงียบปากป้าก่อนสิ คนในครอบครัวเขาจะคุยกันเนี้ย ไร้มารยาท”

“นี่ไอเด็กแกแดดแกกล้าดียังไงมาว่าฉันยะ”

“พอๆหยุดได้แล้วไอที น้ำเหนือพาน้องออกไปก่อน”

“ครับป๊า”

“เอาแหละคุณหญิงเดี๋ยวทางฝ่ายผมจะรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดเอง”

“ป๊าผมไม่แต่ง อีกอย่างท้องจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้”

เพียะ!! หน้าของผมหันไปอย่างแรง ป๊าตบผมป๊าไม่เคยตบผมมาก่อน ทุกคนต่างตกใจ

“ไอคิวปะ ป๊าขอโทษ”

“ถ้าป๊าต้องการแบบนั้น ผมจะรับผิดชอบผู้หญิงคนนี้เอง” ผมไม่รอให้ป๊าพูดต่อวิ่งไปขึ้นรถและขับออกไปทันที ผมขับรถออกมาได้ไม่นานก็มาจอดที่หน้าคอนโดของไอเก็ตและไอบาส ผมเดินขึ้นไปคอนโดมัน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“มาแล้ว เคาะเหี้ยอะไรนักหนาวะ มาละโว๊ย อ่าวมึงมาได้ไงวะ” ผมผลักประตูมันแล้วเดินไปยังโซฟาที่ตั้งกลางห้อง ไอเก็ตเดินเกาหัวแล้วเดินมานั่งข้างผมอย่างงงๆ

“เป็นห่าอะไรมึงเนี้ยไอคิว”

“แล้วไอบาสละ?”

“สัสมึงคิดอะไรกับเมียกูหรือเปล่าเนี้ย”

“กูจริงจัง ไอบาสอยู่ไหน?”

“ในห้องอาบน้ำอยู่ เรียกครบองค์ประชุมนี่คือมึงมีเรื่องสำคัญ?”

“อืม”

“เรื่องอะไรวะ?”

“รอไอบาสก่อน”

“เมียอาบน้ำเสร็จยัง ไอคิวมารีบๆออกมา!!”

“เออๆเสร็จแล้ว อะไรของมึงวะ”

“พวกมึงช่วยกูสืบเรื่องของลนินให้กูหน่อยสิ”

“เรื่องอะไรวะ อย่าบอกนะว่าเรื่องที่ยัยลนินท้องอะ” ไอเก็ตพูดขึ้น

“อืม ป๊ากูแมร่งไม่ยอมฟังกูเลยวะ วันนี้ยัยลนินไปบ้านใหญ่แล้วบอกทุกคนว่ากูทำมันท้องเหี้ยกูก็ป้องกันตลอดไหมวะ ตอนนั้นใช่ว่ากูจะเมาสติกูมี”

“เชรดดด งั้นแสดงว่าต้อง”

“เอออย่างที่พวกมึงคิดนั่นแหละ”

“เหี้ยมาก มึงต้องแต่งงานกับยัยลนินจริงสิ” ไอบาสพูดเสริมไอเก็ตอีกทีทำงานกันเป็นทีมจริงๆครับสองผัวเมียคู่นี้

“เออ แต่กูจะให้พวกมึงช่วยกูนี่ไงละ ว่ามันท้องจริงไหม”

“เออไว้กูสองคนจะช่วยสืบให้แล้วกัน แล้วเรื่องของน้องเมฆมึงจะเอายังไงวะ”

“เรื่องนี้กูไว้คิดอีกที ช่วงนี้กูจะจัดการเรื่องนี้ก่อน กูคงไม่ได้ไปหามันวะช่วงนี้ คืนนี้ผับไอเหนือไหมกูอยากดื่มวะ”

“อืม ได้ดิกี่ทุ่มละ?”

“เจอกัน3ทุ่ม เดี๋ยวกูทักบอกอีกทีกูกลับคอนโดละ”

“อืมๆ อย่าคิดมากจนฆ่าตัวตายแหละมึง 5555”

“สัส ไม่มีทางกูไปละ” ผมออกจากคอนโดของไอเก็ตที่จริงคอนโดมันกับคอนโดผมห่างกันแค่ไม่กี่เมตรเองแหละครับผมขี้เกียจเดินไงละครับ

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง

เหนือที:พี่นี่มันเรื่องอะไรกันวะ?

IQ:คืนนี้3ทุ่มเจอกันที่ผับของมึง ไว้กูจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง

เหนือที:ได้ดิพี่ แล้วตอนนี้พี่อยู่ไหนเนี้ย?

IQ:คอนโด มึงมีอะไรไหม?

เหนือที:ไม่มีอะไรหรอกพี่ป๊าบอกติดต่อพี่ไม่ได้ ผมเลยทักมาหา

IQ:ฝากบอกป๊ากูด้วยละกันว่าไม่ต้องเป็นห่วงกู

เหนือที:ป๊าฝากขอโทษพี่เรื่องที่ป๊าตบหน้าพี่อะ

IQ:อืม ฝากบอกป๊าด้วยแล้วกันว่ากูขอโทษกูเป็นลูกที่แย่เองแหละ ป๊าไม่ผิดหรอกที่จะตบกูแบบนั้นอะแค่นี้นะมึง

เหนือที:ครับพี่

     หลังจากที่ผมพูดกับไอน้ำเหนือเสร็จก็โยนโทรศัพท์ไว้บนเตียงแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำเพื่อรอเวลาไปที่ผับของไอน้ำเหนือ

(End IQ Park)

 

(Describe)

     ทางด้านของไออุ่นหลังจากที่ตบหน้าลูกชายของตนไปด้วยความที่โกรธลูกชายตัวเองมากจนเผลอทำร้ายดวงใจของเขา ควิทเห็นท่าไม่ดีเลยรีบมาพยุงไออุ่นไว้

“พวกคุณกลับไปก่อนเถอะครับ เดี๋ยวทางผมจะติดต่อไปอีกที”

“ก็ได้คะ กลับลนิน”

“คะคุณแม่” หลอนเดินออกไปจากบ้านใหญ่ด้วยท่าทางสบายใจ

“พี่ควิทอุ่นไม่ได้ตั้งใจ ฮื้ออออ อึก”

“พี่รู้ครับหยุดร้องไห้ก่อนนะครับ” ควิทกอดปลอบคนรักด้วยความเอ็นดู

“ควิทพาน้องขึ้นห้องไปพักผ่อนก่อนเถอะลูก”

“ครับแม่ อุ่นเดี๋ยวเราขึ้นไปพักก่อนนะ”

“แล้วไอคิวละพี่ควิท อุ่นเป็นห่วงลูก ฮื้อออ อึก พะ พี่โทรหาลูกให้อุ่นหน่อยนะ ฮื้อออึกอึก”

“ครับๆเดี๋ยวพี่โทรให้นะอุ่นขึ้นไปพักก่อนนะครับ” ควิทประคองคนรักขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปพักผ่อน

“คุณย่าไหนยัยสองคนแม่ลูกนั่นละ ไปไหนซะแล้ว”

“เขากลับไปแล้วแหละจ้า เรานี่แสบใช่ย่อยนะไอที”

“ก็พวกมันหวังจะจับพี่คิวนี่ไอทีดูออก”

“ย่าก็คิดแบบนั้นนะ”

“คุณย่าก็คิดเหมือนไอทีใช่มะ เห็นไหมพี่เหนือคุณย่าก็คิดเหมือนไอที พี่เหนืออะเข้าข้างมัน”

“ครับๆรู้แล้ว ว่าแต่คุณย่าครับป๊ากับพ่อละครับ”

“พ่อเราพาป๊าแกขึ้นไปพักเดี๋ยวก็คงลงมาแล้วแหละ นั่นไงลงมาพอดีเลย”

“เดี๋ยวไอทีขึ้นไปหาป๊านะครับ”

“จ้าตัวแสบ” ไอทีวิ่งขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปหาป๊าของเขา โดยมีน้ำเหนือตะโกนไปด้วยว่าอย่าวิ่งเดี๋ยวล้ม เจ้าตัวแสบใช่ว่าจะฟังวิ่งจนถึงหน้าห้องของป๊าของเขา

“งั้นเดี๋ยวย่าขอตัวไปดูสวนก่อนนะ”

“ครับคุณย่า”

“เป็นอะไรครับพ่อทำหน้ายุ่งเชียว”

“พ่อติดต่อไอคิวไม่ได้เลย นี่ป๊าแกก็พึ่งหยุดร้องไห้บอกให้พ่อโทรหาไอคิวก็ไม่รับสายพ่อ”

“งั้นเดี๋ยวผมลองโทรให้แล้วกันครับ” น้ำเหนือล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงเพื่อโทรหาไอคิวแต่กลับไม่รับสายเหมือนกัน

“ไม่รับครับ”

“เหอะ ปล่อยมันให้ใจเย็นกว่านี้ก่อนเถอะค่อยโทรไป แต่เบอร์พ่อกับป๊า มันคงไม่รับสายแน่ๆยังไงพ่อฝากเราจัดการแทนพ่อหน่อยแล้วกันนะ”

“ครับ” หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมงน้ำเหนือก็แชทไปหาไอคิวอีกครั้ง

เหนือที:พี่นี่มันเรื่องอะไรกันวะ?

IQ:คืนนี้3ทุ่มเจอกันที่ผับของมึง ไว้กูจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง

เหนือที:ได้ดิพี่ แล้วตอนนี้พี่อยู่ไหนเนี้ย?

IQ:คอนโด มึงมีอะไรไหม?

เหนือที:ไม่มีอะไรหรอกพี่ป๊าบอกติดต่อพี่ไม่ได้ ผมเลยทักมาหา

IQ:ฝากบอกป๊ากูด้วยละกันว่าไม่ต้องเป็นห่วงกู

เหนือที:ป๊าฝากขอโทษพี่เรื่องที่ป๊าตบหน้าพี่อะ

IQ:อืม ฝากบอกป๊าด้วยแล้วกันว่ากูขอโทษกูเป็นลูกที่แย่เองแหละ ป๊าไม่ผิดหรอกที่จะตบกูแบบนั้นอะแค่นี้นะมึง

เหนือที:ครับพี่

     น้ำเหนือเอาข้อความที่ไอคิวส่งมาให้ยื่นให้ไออุ่นดู ไออุ่นร้องโฮ่ออกมาอีกครั้งจนเผลอหลับไป

ตอนนี้ก็เวลา3ทุ่มแล้วคือเวลานัดกับไอคิวไว้ น้ำเหนือขอไอทีว่าจะไปหาไอคิวที่ร้านแล้วจะดูบิลที่ร้านด้วย น้ำเหนือช่วยไอทีปด้วยกันไอทีกลับบอกว่าอยากอยู่เป็นเพื่อนไออุ่นก่อนเลยให้น้ำเหนือออกมาข้างนอก ตอนนี้น้ำเหนือมาถึงหน้าผับของตัวเองแล้วก็เดินเข้าไปในผับมุ่งตรงไปห้องVIP ที่พวกของไอคิวชอบจองทุกทีพอเข้าไปก็เจอกับเพื่อนของไอคิวนั่งดื่มกันอยู่

“หวัดดีพี่”

“อืมๆ หวัดดีมึงเป็นไงไม่พาไอทีมาด้วยละ”

“ชวนมาแล้วแต่ไม่มาอะดิพี่บาสผมกะจะมอมเหล้ามันซะหน่อย”

“น้อยๆหน่อยพี่มันนั่งอยู่ตรงนี้นะมึง สงสัยอยากแดรกตีน”

“5555 พี่บาสอย่าทำให้ผมกลัวดิ ผมก็แค่ล้อเล่นเองนะพี่คิว”

“อืม”

“พี่เบาๆหน่อยก็ได้ เดี๋ยวก็เมาก่อนหรอก”

“กูไม่เมาง่ายๆหรอก”

“ครับๆ ตกลงว่าไงเรื่องของยัยลนินอะไรนั่นหนะพี่ ผมงงไปหมดละ” ไอคิวเล่าเรื่องทุกอย่างให้น้ำเหนือฟัง

“อ้อเป็นแบบนี้นี่เองแล้วพวกพี่หาหลักฐานได้กันยัง”

“สัสเรื่องพึ่งเกิดใครมันจะไปหาทันวะ”

“งั้นเอางี้ไหมพี่ ผมมีเพื่อนที่เป็นตำรวจอยู่เดี๋ยวจะให้ช่วยสืบให้”

“ดีเดี๋ยวพวกกูก็จะสืบๆดูประวัติของยัยลนินด้วย” เก็ตเสนอด้วยอีกคน พวกเขานั่งดื่มกันจนถึงเวลาใกล้ผับจะปิดน้ำเหนือขอตัวไปตรวจบิลของร้าน

“มึง กูรักมันจริงๆนะโว๊ย อึกๆ”

“เออๆกูรู้แล้วไอสัสเมามากละมึงอะหยุดแดรกได้แล้ว”

“กูไม่เม๊า”

“ไม่เมาห่าอะไรวะ แล้วกูจะแบกพวกมึงกลับไงวะเนี้ย เอาโทรศัพท์มึงมาดิไอคิว” ไอคิวล้วงโทรศัพท์ในกางเกงยื่นให้เก็ต เก็ตจัดการโทรหาเหนือเมฆทันทีรอสายได้ไม่นานเสียงปลายสายก็รับ

‘โหลลล ใครวะโทรมามีอะไรคนจะหลับจะนอนมันใช่เวลาโทรมาไหมวะ’ คนตัวเล็กร่ายยาวเพราะมีคนโทรกวนเวลานอนของเขา

‘น้องเมฆนี่พี่เก็ตเองนะ’

‘เก็ตไหนวะ ไม่รู้จักแค่นี้นะจะนอน’

‘เดี๋ยวๆสิเก็ตเพื่อนไอคิว วิศวะปี3อะ’

‘ฮะพี่เก็ต ออพี่มีอะไรเอาเบอร์ผมมาจากไหนเนี้ย’

‘อย่าพึ่งถามตอนนี้มารับไอคิวกลับคอนโดหน่อยมันเมามาก’

‘เกี่ยวไรกับผมละเมาก็กลับเองสิไม่ใช่หน้าที่’

‘นะๆน้องเมฆถือว่าพี่เก็ตขอร้องนะ เมียพี่ก็เมาอะพี่เอาไปสองคนไม่ไหวหรอกนะ’

‘หุ้ยยย ยุ่งวะพวกพี่เนี้ย มีปัญญาแดรกแต่ไม่มีปัญญากลับกันนะ’

‘อย่าพึ่งเกรี้ยดกราดสิน้องเมฆมารับมันหน่อยนะผับของไอน้ำเหนือห้องVIPฝั่งที่ติดบันได’

‘อืมๆเดี๋ยวออกไป พี่อย่าพึ่งไปไหนนะ’

‘เคครับ’ คนตัวเล็กลูกออกจากที่นอนด้วยสภาพที่ยังตื่นไม่เต็มตา เขาต้องไปรับคนอย่างไอคิวเนี้ยนะเขาได้แต่คิดในใจ ไม่นานคนตัวเล็กก็นำร่างตัวเองมายืนอยู่หน้าผับของเพื่อนรัก

“แล้วทำไมกูต้องมารับมันด้วยวะเนี้ย เฮ้ออ” คนตัวเล็กเดินเข้าไปในผับของเพื่อนรักแล้วเดินไปยังห้องที่เก็ตเป็นคนบอกพอเปิดเข้าไปก็เจอกับเก็ตกำลังอุ้มบาสอยู่

“นอนตายอยู่ตรงนั้นแหละช่วยแบกมันกลับทีนะ”

“แล้วคอนโดมันอยู่ไหนอะพี่”

“ตามพี่มาคอนโดมันใกล้ๆกลับคอนโดพี่แหละ” คนตัวเล็กพยุงคนตัวสูงให้ทรงตัว แต่ก็เกือบจะพากันล้มลงไปกองที่พื้นทั้งคู่

“โอ๊ยหนักจังเลยวะ เดินดีๆดิมึงกูหนักเนี้ย”

“ใครวะ น้องงเมฆของกูนี่เองงง”

“ของมึงพ่องดิ มึงเดินดีๆดิไอเถื่อนกูหนักเนี้ย”

“จ๋าๆเมียจ๋า”

“กูเหนื่อยใจกับมึงจริงๆ พี่เก็ตวันหลังไม่ต้องโทรมาหาผมนะ”

“ก็มันเรียกหาแต่น้องอะ”

“เออช่างแมร่งเหอะ เร็วๆดิพี่ผมหนักเนี้ย”

“เออๆ” คนตัวเล็กลากคนตัวสูงมาที่รถแล้วขับไปยังคอนโดของร่างสูง

“งั้นเดี๋ยวพี่กลับก่อนนะ”

“อ่าวพี่จะทิ้งผมแบบนี้ไม่ได้นะ”

“พี่ไม่ได้ทิ้งฝากดูแลมันหน่อยนะ”

“เออๆพี่แมร่ง มึงลุกเข้าไปนอนในห้องดิตัวหนักอย่างกะควาย” คนตัวเล็กลากคนตัวสูงไปในห้องนอนแล้วจัดการห่มผ้าให้คนตัวสูงกำลังจะก้าวเท้าออกจากห้องนอนก็ต้องชะงักกับเสียงของร่างสูง

“ป๊าทำไมป๊าไม่เชื่อไอคิวเลยว่าไอคิวไม่ได้ทำ”

“นี่ไอพี่คิวมึงละเมออะไรเนี้ย”

“ป๊าเชื่อใจคิวนะ”

“อ่าวไอสัสกูไม่ใช่ป๊ามึงปล่อยๆสิโว๊ยไอเถื่อน” ร่างสูงรี่ตามองคนตรงหน้าแล้วยิ้มให้กับคนตัวเล็ก

“มึงเป็นไบโพล่าหรอไอพี่คิว”

“เป็นผัวมึง”

“กูจะกลับแล้ว”

“อย่าพึ่งไปได้ไหมครับอยู่กับพี่ก่อนนะ”

“มึงไข้ขึ้นปะวะทำไมพูดแปลกๆ”

“ไม่ครับ อยู่กับพี่ก่อนนะครับเหนือเมฆถือว่าพี่คิวขอนะครับ”

“โอ๊ยย พอๆกูจะกลับแล้วปล่อยมือกูได้แล้ว” คนตัวเล็กแก้มแดงแต่ก็ยังโวยวายไม่หยุดเพราะเจ้าตัวไม่เคยได้ยินร่างสูงเรียกแบบนี้มาก่อน

“หน้าแดงเชียวนะ หันมานี่หน่อยสิ”

“ทำไมกูต้องหะ” ร่างสูงจู่โจมด้วยการจูบริมฝีปากของคนตัวเล็ก คนตัวเล็กแรกๆก็ต้านร่างสูงแต่ไม่เป็นผลร่างสูงแรงเยอะกว่าทำให้คนตัวเล็กอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดของร่างสูง ร่างสูงคร่อมคนตัวเล็กจูบแลกลิ้นกับคนตัวเล็ก คนตัวเล็กไม่ขัดขืนปล่อยให้เป็นไปตามอารมณ์ ร่างสูงดูดแม้มซอกคอของคนตัวเล็กอย่างกระหาย

“เหนือเมฆพี่คิวรักเหนือเมฆนะ”

“อื้ออออ ยะอย่ากัด อ่า” ร่างสูงจัดการถอดเสื้อกับกางเกงของคนตัวเล็กออกจนหมดเหลือแต่กายเปลือยเปล่า

“เมฆยังตัวหอมเหมือนเดิมเลยนะครับ จูบจ๊วบๆ” ร่างสูงดูดยอดอกของคนตัวเล็ก ขบแม้มจนเกิดรอยรัก

“อื้อออ บะบอกว่า ยะอย่ากัดไง” ร่างสูงไม่ยอมฟังคนตัวเล็ก เสียงครางของคนตัวเล็กทำให้ร่างสูงยิ่งมีอารมณ์พุ่งขึ้นกว่าเดิม มือขวาลูบวนขาอ่อนของคนตัวเล็กแล้วหยุดอยู่ตรงที่แกนกลางเล็ก ปากยังดูดดึงยอดอก มือขวาทำหน้าที่ชักรูดแกนกลางเล็ก

“อื้อออ อ่า สะเสียวววอะๆ” ร่างสูงเลื่อนใบหน้าคมลงไปยังแกนกลางเล็ก ปากครอบงำแกนกลางเล็กที่ตอนนี้สั่นระริก

“อะอ่า สะเสียวว” ร่างสูงดูดแกนกลางเล็กอย่างไวแล้วหยุดแช่แบบนั้นเพื่อแกล้งคนตัวเล็ก

“ยะ หยุดทำไมทำต่อสิมะไม่ไหวแล้ว” อายก็อายแต่ทำไงได้อารมณ์มันไม่สามารถระงับได้แล้วตอนนี้

“เรียกพี่ว่าพี่คิวก่อนสิ”

“พะพี่คิว ทำต่อได้ไหมเมฆไม่ไหวแล้ว อ่า” ร่างสูงพอได้ยินที่คนตัวเล็กบอกก็ทำตามอย่างว่าง่ายไม่นานน้ำสีขาวข้นก็พุ่งเข้าปากร่างสูง ร่างสูงไม่คิดรังเกียจกลืนเข้าไปหมด

“กลืนทำไม มันสกปรก”

“ถ้าเป็นน้ำของเราพี่ว่าไม่สกปรกหรอกครับ ต่อไปเราทำให้พี่แล้วนะ”

“มะไม่เอา”

“อย่าดื้อกับพี่สิครับ”

“กะก็ได้” ร่างสูงดูดดึงยอดอกของคนตัวเล็กแล้วเลื่อนไปประกบสีชมพูอวบอิ่มทั้งสองจูบกันอยู่อย่างนั้นก่อนที่ร่างสูงจะเอานิ้วสอดใส่เข้าไปช่องทางด้านหลังของคนตัวเล็ก

“อ่า จะเจ็บ อะเอาออก อ่า”

“ชู่ววว เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้วครับสัญญาพี่จะทำเบาๆนะครับ”

“เบาๆ จะจริงนะ อ่าอ่า”

“ครับ” ร่างสูงสอดนิ้วจากหนึ่งนิ้ว เป็นสองนิ้วและสามนิ้วก็เข้าออกจนคนตัวเล็กร้องขอ

“ขะเข้ามาสักทีเถอะครับ อ่าๆ เมฆไม่ไหวแล้วคะครับ พะพี่คิว”

“ได้สิครับ” มือของร่างสูงเอื้อมไปหยิบเจลล่อลื่นแล้วบีบป้ายลงที่ช่องทางด้านหลังเพื่อทำการเบิกทาง

สวบบบ สิ่งที่ใหญ่กว่านิ้วก็ได้เข้าไปอยู่ในร่างกายของคนตัวเล็กเรียบร้อยแล้ว

“อะๆๆๆ จุกบะเบา” ด้วยอารมณ์ดิบเถื่อนในตัวบวกกับรสแอลกอฮอล์ที่ร่างสูงกินไปด้วยก็เกิดอารมณ์ครึกสวนสะโพกเข้าออกอย่างถี่และรัวจนคนตัวเล็กสั่นคลอนไปตามจังหวะที่ร่างสูงกระแทกเข้าออก

“อ่าๆ ซี้ดดดดด แน่นจังน้องเมฆ อ่าๆๆๆๆ”

“อ่าซี๊ดดดด พะพี่คิว อื้อออ บะเบา” ร่างสูงออกแรงกระแทกอย่างเมามันจนคนตัวเล็กเผลอหลุดเสียงครางหวาน เสียงครางของคนตัวเล็กทำให้ร่างสูงได้ใจใส่คนตัวเล็กไม่ยั้ง

“อ่าๆๆๆๆ ซี้ดดดอ่า จะจุกก บะเบาอ่าๆ” ร่างสูงก้มหน้าเข้าใกล้คนตัวเล็กเพื่อจูบปลอบให้คนตัวเล็กได้ผ่อนคลาย ผ่านไปแล้วร่วมกว่า3ชั่วโมงคนตัวเล็กเสร็จไปหลายน้ำแล้วแต่ต่างกับร่างสูงพึ่งเสร็จไปแค่สองน้ำเอง จนคนตัวเล็กหลับค่าอกของตนจึงหยุดทำแล้วอุ้มคนตัวเล็กไปอาบน้ำ แล้วอุ้มมาวางไว้บนเตียงเพื่อใส่เสื้อผ้าให้แล้วล้มตัวดึงคนตัวเล็กเข้ามากอด แล้วหลับในเวลาต่อมา

(End Describe)

.................................................................

ไรท์กลับมาอัพตอนใหม่ลงให้แล้วนะคะ ถ้าใครอยากรู้ว่าลนินท้องจริงหรือไม่ต้องรอติดตามกันด้วยนะคะ

ความคิดเห็น