ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

DNR รักนี้ต้องบำบัด Special

ชื่อตอน : DNR รักนี้ต้องบำบัด Special

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2562 20:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DNR รักนี้ต้องบำบัด Special
แบบอักษร

Zeno Talks 

หกเดือนผ่านไปไวซะยิ่งกว่าโกหกเผลอแป๊บเดียวผมกับเฟรนด์คบกันในฐานะคนรักมาได้ร่วมปีแล้ว แต่ถึงแม้วันเวลาจะล่วงเลยสักแค่ไหน แต่ผมก็ไม่เคยละเลยเธอแม้แต่วันเดียว ยังคงทำทุกอย่างเหมือนวันแรกที่เรารักกัน

“นึกยังไงทำไมอยู่ๆ พามาดินเนอร์หรูขนาดนี้” คำถามของเฟรนด์ดึงผมหลุดจากภวังค์ความคิด เงยหน้าขึ้นสบตากับเธอก่อนจะคลี่ยิ้มอ่อนโยนให้

“ถ้าบอกว่าจะขอแต่งงานจะตกใจมั้ย?” คำตอบของผมทำเอาเฟรนด์เบิกตากว้างด้วยท่าทางตกใจแต่มันก็เพียงครู่เดียวเท่านั้นเพราะไม่กี่วินาทีถัดมาตาคู่สวยก็ฉายแววขบขันและในที่สุดเฟรนด์ก็หัวเราะออกมาเบาๆ

“อย่ามาอำซะให้ยาก เราอยู่กันมาร่วมปีแล้วถ้าจะขอแต่งงานจริงแค่บอกผู้ใหญ่ก็พอมั้ย ไม่เห็นต้องลงทุนจองร้านอาหารแบบนี้เลย” พูดจบก็ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบช้าๆ

“ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารครับ” พนักงานเสิร์ฟเดินมาหยุดอยู่ที่โต๊ะพร้อมกับถาดอาหารซึ่งถูกครอบเอาไว้ด้วยฝาครอบสเตนเลส

“นายสั่งอะไรมาอีกเหรอ?” เฟรนด์หันมามองผมด้วยแววตาเลิกลัก เพราะเราเพิ่งจะกินอาหารฟลูคอร์สสิบห้าเมนูหมดไปเมื่อไม่ถึงสิบนาทีที่ผ่านมา

“ไม่ได้สั่งนะ” ส่ายหน้าปฏิเสธเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองพนักงานอย่างต้องการคำอธิบาย

“พอดีว่าเป็นเมนูพิเศษจากทางร้านครับ” พนักงานวางถาดอาหารลงกลางโต๊ะ “เชิญคุณผู้หญิงเปิดได้เลยครับ”

“หืม?” เฟรนด์ทำหน้าแปลกใจยิ่งกว่าเดิม เมื่ออยู่ๆ พนักงานเสิร์ฟผายมือไปยังที่จับฝาครอบแล้วบอกให้เฟรนด์เปิด

“เปิดสิ ไหนๆ เขาก็ยกมาให้แล้ว” ผมเชียร์ และนั่นทำให้เฟรนด์เอื้อมมือไปจับที่จับฝาครอบก่อนจะยกขึ้นอย่างไม่รีบร้อน

ถาดอาหารทรงกลมสีขาวเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณสามสิบเซนติเมตร ถูกตกแต่งด้วยดอกกุหลาบสีแดงสด กล่องกำมะหยี่ทรงสี่เหลี่ยมสีน้ำเงินซึ่งเปิดโชว์แหวนเพชรเม็ดใหญ่วางอยู่กึ่งกลางจานที่ล้อมรอบด้วยกุหลาบ

“ซะ….ซีโน” คนที่ถือฝาครอบสเตนเลสอยู่เรียกผมเสียงเบาหวิวท่าทางเธอตอนนี้ดูตกใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามากพอสมควร

ผมเอื้อมมือไปจับมือบางข้างที่ถือฝาครอบสเตนเลสให้วางลงก่อนจะใช้มืออีกข้างหยิบแหวนกล่องแหวนแล้วลุกจากเก้าอี้เดินไปหยุดอยู่ข้างเก้าอี้ตัวที่เฟรนด์นั่ง ทรุดตัวคุกเข่ากับพื้นพร้อมกับยื่นกล่องแหวนไปให้เธอ

“แต่งงานกันนะ”

“อะ….เอาจริงดิ” เฟรนด์ยกมือทั้งสองข้างขึ้นทาบอก แววตาคู่สวยที่มองมาที่ผมไหวระริกคล้ายว่าเธอกำลังจะร้องไห้

“จริงๆ ไม่ได้อำ” ผมคลี่ยิ้มให้เธอก่อนจะหยิบแหวนออกจากกล่อง “และครั้งนี้ฉันก็มั่นใจมากว่าเธอจะไม่ปฏิเสธ”

“ไปเอาความมั่นใจแบบนั้นมาจากไหนกัน” มือบางเอื้อมมาลูบแก้มผมเบาๆ ริมฝีปากบางที่ถูกเคลือบด้วยลิปสติกสีเชอร์รี่คลี่ยิ้มอ่อนโยนให้ผม

“เพราะฉันรู้ว่าเธออยากมีลูก” ผมยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูเพื่อให้เราได้ยินกันแค่สองคน “และฉันเองก็อยากมีเหมือนกัน”

“ซีโน ฮึก!”

“แต่งงานกันนะ แล้วมีลูกให้ฉันเราจะได้ไม่ต้องไปเลี้ยงลูกไอ้ไวท์กับเกรซ”

“ค่ะ เราจะแต่งงานกัน” เฟรนด์ยื่นมือข้างซ้ายมาตรงหน้าผมเพื่อให้ผมสวมแหวนให้

แหวนเพชรเม็ดโตถูกสวมลงบนนิ้วนางข้างซ้ายซึ่งมีแหวนวงเก่าที่ผมเคยให้เฟรนด์เมื่อหลายเดือนก่อน

“รักเฟรนด์นะ” บอกรักก่อนจะจรดริมฝีปากลงบนหลังมือข้างซ้ายของเฟรนด์

ร่างบอบบางลุกจากเก้าอี้ก่อนที่เธอจะฉุดผมให้ลุกตาม เราสองคนมองสบตากันอย่างสื่อความหมายพร้อมกับยิ้มให้กันเหมือนกับที่เราเคยทำเป็นประจำ

“รักซีโนเหมือนกันนะคะ” แขนเล็กยกขึ้นสวมกอดผมเอาไว้พร้อมกับซบหน้าลงมาบนอกผมอย่างออดอ้อน

ในช่วงชีวิตของคนเรามันมักจะมีทั้งความสุขและความทุกข์ มีทั้งเรื่องดีและเรื่องแย่ และหนึ่งในความสุขและเรื่องดีๆ ของผมก็คือเฟรนด์….ผู้หญิงที่ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลก

The End 

------------------------- 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว