ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3. ครอบครัว...

ชื่อตอน : ตอนที่ 3. ครอบครัว...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ม.ค. 2564 04:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3. ครอบครัว...
แบบอักษร

กรุงเทพฯ

“แพล๊ง!! แพล๊ง!!”

“ตุ๊บบ.. ตุ๊บบ..”

กลางดึกที่แสนสงบเงียบสงัด หากแต่กำลังมีเสียงโววายของผู้หญิงกับผู้ชายสองคนทะเลาะกันอย่างรุนแรงพร้อมทั้งขว้างปาข้าวของลงพื้นดังทะลุขึ้นมาถึงห้องนอนเล็กชั้นบนตัวบ้าน

กันตา ริยานันท์ หรือ ฟาง...

หญิงสาวนัยน์ตาสีน้ำตาล ริมฝีปากอวบอิ่ม ร่างบางกำลังนอนหลับสบายอยู่ๆต้องสะดุ้งลืมตาตื่นกับเหตุการณ์ที่มันเกิดขึ้นแบบนี้มาแทบทุกคืน

ซึ่งเธอไม่สามารถชินชากับสิ่งเหล่านี้สักที แต่ก็รู้ดีว่าทำอะไรไม่ได้นอกจากการรำพึงกับตัวเองเท่านั้น

“พี่ฝนกับพี่วัฒน์เอาอีกแล้วหรอเนี่ย!!!”

 

ด้านล่าง...

ลลนา ริยานันท์ หรือ ฝน...

หญิงสาวใบหน้ารูปไข่ ร่างเล็กอวบอิ่มสะดุดตา ผู้เป็นพี่สาวคนเดียวของกันตา

เธอเป็นคนค่อนข้างมั่นใจในตัวเองสูงจนบางครั้งก็มากเกินไปจึงมักบอกน้องสาวอยู่เสมอว่า.. ถ้าผู้ชายไม่หล่อไม่รวยจะไม่มีทางส่งสายตาแลเหลียวให้เสียเวลาเด็ดขาด

โดยพี่น้องเหลือกันอยู่เพียงแค่สองคนเท่านั้นเพราะพ่อกับแม่แยกทางกันตั้งแต่พวกเธอยังเรียนอนุบาลจึงมีเพียงแม่คนเดียวที่รับราชการครูเลี้ยงดูพวกเธอ

จนวันเวลาผ่านล่วงเลยผ่านมาลลนาเรียนจบทางด้านการบัญชีธุรกิจจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง

หากแต่ไม่นานแม่ก็ต้องเสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งตับอย่างกระทันหันหลังจากที่ตรวจพบไม่ถึงสิบวันสร้างความเศร้าเสียใจให้แก่ลูกสาวทั้งสองมากที่ต้องเสียแม่ไปอย่างไม่มีวันหวนกลับคืนอีกแล้ว

ซึ่งแม่เหลือไว้เพียงบ้านสองชั้นขนาดสามห้องสองห้องน้ำเป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายทิ้งให้ลูกได้อยู่อาศัยและมีเงินเก็บอยู่ติดบัญชีธนาคารอีกจำนวนหนึ่ง

ส่วนผู้เป็นพ่อไม่เคยกลับมาดูดำดูดีสักครั้ง แม้กระทั่งเป็นงานศพของแม่ครั้งสุดท้ายก็ยังใจดำไม่มาให้เห็นหน้า

 

หลังจากนั้น... ลลนาได้เริ่มเข้าไปทำงานที่อู่ซ่อมรถขนาดใหญ่ ในฐานะฝ่ายการบัญชีคนใหม่และที่นั้นมีช่างยนต์หนุ่มๆหลายคนที่เข้ามาติดตาต้องใจเธอ...

ร่วมทั้ง อนุวัฒน์ หรือ วัฒน์... ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ ใบหน้ามีเสน่ห์ดึงดูดใจหญิงมากกว่าทุกคน เขายังเป็นคนขยันขันแข็งทำมาหากินหนักเอาเบาสู้มาด้วยตัวคนเดียวตลอด

อนุวัฒน์มักตามดูแลเอาอกเอาใจลลนาทุกอย่างรวมทั้งคอยมารับส่งทำงานทุกวันและไม่เคยปริปากบ่นสักคำ จนในที่สุดหญิงสาวก็ยอมใจอ่อนไม่สนใจที่เขาเป็นเพียงผู้ชายธรรมดาและไม่ได้ร่ำรวยเลย

หากแต่เขากลับทำให้ลลนาสามารถเปลี่ยนความคิดได้ว่า คนเราถ้าขยันสักวันก็ต้องสร้างฐานะตัวเองให้มีเงินทองเหมือนคนอื่นได้เช่นเดียวกัน

และลลนาอยากให้อนุวัฒน์ย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านด้วยกันเพราะเธอมั่นใจมากว่าผู้ชายคนนี้จะสามารถทำให้เธอมีความสุขได้เช่นนั้นยิ่งสร้างความประหลาดใจให้กันตาเป็นอันมาก

“วันนี้พี่บอกให้วัฒน์เก็บเสื้อผ้าย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านกับเราแล้วน่ะฟาง!!!”

“พี่ฝนแน่ใจหรอ? พี่ยังรู้จักเขาไม่ถึงสามเดือนเลย...”

กันตาจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากเตือนสติพี่สาวเพราะสำหรับเธอแล้วอย่างน้อยคนเราต้องดูกันให้นานกว่านี้ก่อนตัดสินใจอะไร

“ไม่จำเป็นหรอกฟาง... แกก็เห็นพ่อกับแม่เราคบกันมาตั้งแต่เด็กๆ พอแต่งงานกันก็ไม่เห็นจะมีความสุขเลย ทะเลาะกันทุกวันสุดท้ายก็ต้องเลิกกันอยู่ดี”

ลลนายังเชื่อมั่นในความคิดของตนเองเสมอ

“งั้น!!! ฟางก็แล้วแต่พี่ฝน”

กันตารู้นิสัยของพี่สาวดีเพราะตั้งแต่เล็กจนโตมาเธอก็ไม่เคยขัดใจอะไรได้เลยสักครั้งหรือถ้ามีเรื่องราวต้องทะเลาะกันจริงๆ สุดท้ายเธอก็เป็นฝ่ายยอมพ่ายแพ้ให้ลลนาตลอด

“แกต้องเข้าใจน่ะ วัฒน์ต้องเสียเงินค่าเช่าห้องอยู่เองตั้งหลายพันสู้ให้เขามาอยู่มาบ้านกับเราแล้วก็เก็บเงินนั้นไว้ใช้เองไม่ดีกว่าหรือไง?”

ลลนาพยายามหยิบยกเหตุผลขึ้นมาเพื่ออธิบายให้น้องสาวไม่ต้องมีข้อโต้แย้งและมันก็ใช่ได้จริงๆ

 

 

 

 

🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩

 

 

 

 

..............................................................................................

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น