email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

41:แค่เห็นก็ไหลเยิ้ม (เร่มNC)

ชื่อตอน : 41:แค่เห็นก็ไหลเยิ้ม (เร่มNC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 45.8k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ส.ค. 2562 23:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
41:แค่เห็นก็ไหลเยิ้ม (เร่มNC)
แบบอักษร

"ราฟ ขึ้นไปอาบน้ำนอนกันดีกว่านะครับ"เป็นคำพูดแรกที่ลดาถึงบ้าน

"แล้ว แด๊กดีจะนอนไหนครับ"ราฟกำเสื้อสูทฟาโรห์ไว้

"เออ คือ"ฟาโรห์ก็ไม่รู้จะตอบยังไงเพราะเขาก็ไม่รู้เหมือนกัน

"แด๊กดี้ก็ต้องนอนกับเราสองแม่ลูกสิค่ะ เออ~ใช่ไหมค่ะ"ลดาตอบราฟชัดเจนแต่ก็ลืมไปว่าเธอยังไม่ได้ถามฟาโรห์เลย

"แน่นอนครับ ไปกันเถอะเดี๋ยวแด๊ดดี้อาบน้ำให้"ฟาโรห์จูงมือราฟไปด้วยความดีใจที่จะได้นอนกับลูกเมีย

"เออ คุณฟาโรห์ค่ะ ผิดทางค่ะ!" ลดายิ้มตลกที่พ่อลูกไปผิดทาง

"อ๋อครับๆ ราฟทางไหนครับ"

"ทางนี้ครับ"

ลดาเห็นพ่อลูกเดินจากไปก็เดินไปตามห้องต่างๆในบ้าน เหมือนกับหาอะไรสักอย่าง

"คุณมาตินค่ะ !!" ไม่นานลดาก็เจอเป้าหมาย

"ครับ เยงเย้ "

"เยเย้ ?"

"ไม่มีไรครับ ว่าแต่คุณลดามีอะไรครับ"

"รบกวนเอากระเป๋าเสื้อผ้าของคุณฟาโรห์มาให้ดาได้ไหมค่ะ"ลดาที่หน้าแดง

"อ๋อ ได้ครับ เดี๋ยวผมให้แม่บ้านเอาไปให้นะครับ"

"ขอบคุณค่ะ"

เมื่อลดาได้สิ่งที่ต้องการ ก็เข้าไปที่ครัวเตรียมชาร้อน และน้ำเย็นใส่ถาด ทำทั้งหมดสามถาด สองถาดให้แม่บ้านเอาไปให้ฟาริดา และพ่อบุญธรรมของเธอ ส่วนถาดสุดท้ายเป็นของห้องนอนเธอ เธอไม่ลืมที่จะหยิบนมอุ่นๆมาใส่ถาดเพื่อที่จะนำขึ้นห้องไปด้วย

"ราฟ อาบน้ำเสร็จแล้วหรอลูก นี้จ๊ะนมอุ่นๆ"

"ขอบคุณครับ"

ก๊อก ก๊อกก๊อก

"เข้ามาได้ค่ะ"

"ลดาลูก เออมัมอยากให้ราฟไปอยู่กับมัมสักหน่อยได้ไหม ถึงเวลานอนแล้วจะมาส่ง"ฟาริดาถามลดาอย่าเป็นกังวล

"ราฟลูก ราฟรู้หรือป่าวว่าคุณย่าพูดได้หลายภาษานะ ไม่ลองให้คุณย่าสอนหรอ?"ลดาถามลูกอย่างหลอกล่อ

"จริงหรอครับ" ราฟทำตาโตวิ่งไปหาฟาริดาที่หน้าประตู

"ราฟอยากเรียนภาษาอะไรละลูก"ฟาริดาที่เห็นราฟวิ่งมาหาก็พากันเดินออกจากห้องไปด้วยกัน

ลดาเห็นกระเป๋าเดินทางตั้งไว้ข้างประตู ก็รากเข้ามาในห้องแต่งตัว จัดเรียงเข้าตู้ให้เรียบร้อย จากนั้นไม่ลืมเตรียมเสื้อผ้าชุดนอนให้ฟาโรห์

"อ้าส์ ลดา เมียจ๋า ตัวเล็กกกก"เสียงร้องอย่างเจ็บปวดมาจากห้องน้ำ

ลดาได้ยินฟาโรห์ร้องเรียก อย่างเจ็บปวด ทำให้เธอรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำด้วยความเป็นห่วง ประตูที่ไม่ได้ล็อคถูกเปิดออก

ปังงงงงง

"คุณฟาโรห์ค่ะ" ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยเหงื่อ

ภาพข้างหน้าคือ ร่างกายกำยำ หุ่นล่ำ หยดน้ำไหลตามเส้นผมลงมาตามร่างกาย ในมือมีแท่งยาวใหญ่ที่ติดกับร่างกาย ส่วนอีกข้างก็ดันกับผนังห้องน้ำไว้

"ตัวเล็ก~ ขอโทษ"ฟาโรห์ตาโตมองมาที่ลดา แล้วสายตาก็เปลี่ยนเป็นเศร้าหมองและเอ๋ยขอโทษ

ฟาโรห์เข้าใจดีว่าลดาจำเข้าไม่ได้ จะให้ทำเหมื่อนว่าเธอกับเขาเหมือนเดิมก็ไม่ได้ เขาจึงอดกลั้นมาระบายในห้องน้ำ

ลดาไม่ได้ตอบอะไรกับวิ่งออกไปจากห้องน้ำทันที่เมื่อเข้าใจว่าภาพตรงหน้าคืออะไร

ตุบ

"บ้าเอ๊ย!"ฟาโรห์ชกเข้าที่ผนังเพื่อหวังระบายอารมณ์ ฟาโรห์หลับตาลงปล่อยให้สายน้ำไหลตามร่างกาย หวังให้หยดน้ำไหลพาสิ่งไม่ดีไปด้วย

ดลาวิ่งออกมาด้วยหัวใจที่เต้นแรง ร่างกายร้อนจนจะไหม้ จนกระทั่งเธอสงบสติอารมณ์ได้ ลดาเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าค้าหาของสักพัก ไม่นานของที่เธอต้องการมาอยู่ในมือ ลดาถอดเสื้อผ้าออกแล้วเปลียนเป็นบิกินี่สีขาว

"ยังไงเขาก็คือสามีเรา คือพ่อของลูกเรา เราจะไม่ยอมให้คุณฟาโรห์จากเราและลูกไปไหน ราฟต้องการพ่อ"ลดาพูดสิ่งที่เธอต้องการ

ภาพตรงหน้าราวกับรูปปั้นสลัก ฟาโรห์เงยหน้าใช้มือที่มีเลือดไหลปิดหน้าอย่างเจ็บปวด กล้ามแขนที่เป็นมัดๆ หน้าท้องที่มีซิกแพค แก้มก้นที่มองก็รู้ว่าแน่นแค่ไหน

ลดาเดินไปแทรกกลางระหว่างผนังห้องน้ำกับฟาโรห์ เธอใช้เอื้อมไปจับมือฟาโรห์ข้างที่มีเลือดไหล จูบเบาๆที่หลังมือหวังปลอบโยนให้หายเจ็บ

"เจ็บไหมค่ะ"

"ตัวเล็ก" ฟาโรห์มองการกระทำนั้นอย่างไม่เชื่อสายตา

ฟาโรห์เอามือทั้งสองข้างกอบกุมใบหน้าลดาให้นิ่มนวลที่สุด กลัวว่าจะพลาดพลั้งทำเธอเจ็บ มองเธอด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจ

ลดายกมือทั้งสองข้างซ้อนทับกับมือฟาโรห์ และจับไว้หันไปจูบฝ่ามือเบาๆ จากนั้นลดาจับมือฟาโรห์แทรกเข้าไปในบิกินี่ชั้นน้อยที่ห่อหุ้มกุหลาบสวยไว้ บังคับจับให้นิ้วหนาแหย่เข้าไปในร่อง

"คุณฟาโรห์จะโกรธดาไหมคะ ดาเห็นคุณแล้วก็มีน้ำไหลออกมาจากน้องสาวเต็มไปหมด" ลดาทำหน้าลำบากใจ

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว