email-icon facebook-icon

ขอบคุณรีดทุกท่านมากๆเลยค่าา ^/////^

1 น้องแก้มอิ่มของคุณพ่อ

ชื่อตอน : 1 น้องแก้มอิ่มของคุณพ่อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.3k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2562 16:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
1 น้องแก้มอิ่มของคุณพ่อ
แบบอักษร

 

1 น้องแก้มอิ่มของคุณพ่อ 

ในสวนสนุกมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ตรงจุดบริเวณเครื่องเด็กเล่นม้าหมุน จู่ๆก็มีความผิดปกติเกิดขึ้น 

เจ้าหน้าที่ของสวนสนุกช่วยกันลูกค้าออกจากบริเวณอย่างเร่งรีบ มาสคอตพี่หมีบราวน์ซึ่งกำลังขายลูกโป่งและถ่ายรูปกับเด็กๆที่มาเที่ยวสวนสนุกถึงกับงง พริบตาเดียวลูกค้าก็หายวับไปหมด แล้วอย่างนี้ ลูกโป่งของเธอจะไปขายใครกันล่ะ

อศิรากวาดตามอง เห็นกลุ่มชายฉกรรจ์หลายคน ออกันอยู่ด้านหน้า หญิงสาวกะพริบตา มองผ่านช่องไป เห็นรถยนต์แรมโบกินี่สีเลือดหมูอย่างหรู แล่นเข้ามาจอดเทียบต่อหน้าเธอ คนที่ก้าวลงจากรถทางตอนหลัง ไม่ได้โผล่มาเพียงลำพัง แต่เขาอุ้มเอาเด็กหญิงตัวจิ๋วเดียวเอาไว้ในอ้อมแขนด้วย

อศิรางง ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่คงเป็นคนใหญ่โตมาก ถึงสามารถกันคนในโซนนี้ออกไปจนหมดในชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น

แต่ว่า...คุณพ่อลูกอ่อนคนนี้ หล่อชะมัด แถมลูกสาวตัวจิ๋วของเขานั่นก็...

อศิราตาโตเมื่อจ้องมองไปที่แม่หนู เด็กหญิงตัวเล็กมาก หน้าหวานบ้องแบ๊ว ผิวขาวจัด แต่ตัวผอมซูบไปหน่อย ไม่อวบอั๋นเหมือนด็กทั่วไป แถมนัยน์ตาก็ดูเศร้าหม่นหมอง...แม่หนูกอดตุ๊กตาหมีพี่บราวน์ตัวเล็กๆเอาไว้ในอ้อมแขนไม่ปล่อย เจ้าตัวชี้นิ้วมาที่เธอแล้วส่งเสียงร้อง ดวงตากลมโตวาววับ สดใสขึ้นในทันที

“อ้าๆๆ” แม่หนูชี้นิ้วป้อมๆของตัวเองไปที่พี่หมีบราวน์ ชี้ชวนให้บิดาดูพี่หมี ถึงตัวจะใหญ่มากๆแต่ก็น่ารักจนน้องแก้มอิ่ม อดใจไม่ไหว

“ช่วยอุ้มเด็กหน่อยได้ไหม?” คุณพ่อของแม่หนู เดินตรงเข้ามา เอ่ยกับคนในมาสคอตอย่างวางอำนาจ

“เอ๊ะ”

“ฉันบอกให้อุ้มเด็กหน่อยไง ไม่ต้องห่วง ฉันจะจ่ายค่าแรงเพิ่มให้” เสียงสำทับสั่งเข้มจัดน่ากลัว ใบหน้าหล่อเหลาดูทรงอำนาจจ้องเขม็งมาที่มาสคอตหมีบราวน์ เขาเข้าใจว่า คนที่สวมมาสคอตอยู่ในเวลานี้ น่าจะเป็นผู้ชาย

ก็แค่อุ้มลูกสาวสุดน่ารักของเขา จะอะไรนักหนา! 

อศิราไม่พอใจหน้าเคร่งเครียดกับท่าทางวางอำนาจของเขานัก แต่พอก้มมองแม่หนูในอ้อมแขนของอีกฝ่าย เธอก็ยื่นมือออกไป รับร่างจิ๋วหลิวนั้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขนโดยอัตโนมัติ 

“ฮิๆ” หนูน้อยยิ้มแป้นตาเป็นรูปสระอิ ยิ่งน่ารักจนอศิราใจระทวย เธอถ่ายรูปคู่กับแม่หนูน้อย แล้วส่งอีกฝ่ายขึ้นไปนั่งม้าหมุน  

แม่หนูหัวเราะเอิ๊กอ๊ากเห็นฟันน้ำนม โบกมือเรียกคุณพ่อกับพี่หมีบราวน์ไม่หยุด ระหว่างนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของอศิราสั่น แสดงว่ามีสายเรียกเข้า หญิงสาวจึงเลี่ยงหลบมุมมานั่งพักข้างๆ ถอดหัวหมีออก แล้วหยิบมือถือขึ้นมากดรับสาย 

คนที่โทรเข้ามาก็คือ อนุชา พี่ชายของเธอ  

“อศิ ทำงานอยู่เหรอ พี่กวนใช่ไหม โทษทีนะ แต่พี่เป็นห่วงพ่อน่ะ วันนี้พี่ต้องทำโอที เลิกค่ำเลย อศิช่วยไปอยู่เป็นเพื่อนพ่อแทนพี่หน่อยได้ไหม?”  

“ได้ค่ะ พี่นุไม่ต้องห่วง อศิเสร็จงานแล้วจะรีบไปทันทีเลยค่ะ” เธอรับคำอย่างว่าง่าย ต้องการช่วยแบ่งเบาภาระของอนุชาอยู่แล้ว  

“อศิสะดวกแน่นะ พี่เกรงใจเราจัง ทำงานก็เหนื่อยแล้วยังต้องมาช่วยพี่ดูแลพ่ออีก...” อนุชารู้สึกผิด เขาต้องรบกวนอศิราอยู่เสมอ ครอบครัวเล็กๆของเขา มีแค่เขากับบิดาและอศิราซึ่งเป็นลูกติดทางฝ่ายภรรยาของบิดาเขา แม่ของเธอเสียไปหลายปีแล้ว อศิราจึงเป็นเหมือนลูกสาวอีกคนของพ่อและเป็นน้องสาวของเขาเช่นกัน 

“ไม่เป็นไรหรอก พี่นุอย่าเกรงใจ อศิก็เป็นคนในครอบครัว มีหน้าที่ต้องช่วยพี่นุดูแลพ่ออยู่แล้ว พี่นุไม่ต้องห่วงเลย เดี๋ยวเลิกงานปุ๊บ อศิจะรีบไปหาพ่อทันทีเลยค่ะ”  

“ขอบใจมากนะอศิ แล้วเจอกันค่ำๆนะ เสร็จงานแล้วพี่จะรีบไปหาทันทีเลย”  

“ค่ะ พี่นุก็ดูแลตัวเองด้วยนะ อุ๊ย!”  

อศิราสะดุ้ง เพิ่งตัดสายจากพี่ชาย พอหันมาก็เห็นเจ้าของร่างสูงใหญ่ในชุดสูทแสนสมาร์ท แต่หน้าคมเข้มนั้นดุ แข็งกระด้าง ดูน่ากลัว โดยเฉพาะดวงตาคมกริบที่เบิกโพลง จ้องเขม็งมองมาที่เธออย่างตื่นตกใจ  

“ริน!!”  

“เอ๊ะ!!”  

อศิราเองก็ตกใจ คุณพ่อของน้องแก้มอิ่มจ้องเธออย่างตื่นตะลึง อศิรานั้นทราบมานานแล้วว่าเธอ “สวย” แต่ว่า... 

ทำไมเขาต้องตกใจกับความสวยของเธอถึงขนาดนี้ด้วย อย่างกับคนเห็นผีแน่ะ!!? 

“รินจริงๆด้วย!!!”  

ไม่เพียงตกใจ แต่ชายหนุ่มหน้าคมยังโผเข้ามากอดเธอแน่น แนบแก้มสากเขียวจางๆของเขาเข้ากับแก้มนุ่มของเธอ ถูไถไปมาจนอุ่นซ่าน ให้สัมผัสวาบหวิวแปลกประหลาดทำเอาอศิราสะดุ้งโหยง ต้องรีบผลักร่างเขาออก พร้อมโวยวายลั่น 

“ทำบ้าอะไรเนี่ย ไอ้โรคจิต!!”  

“ริน...ไม่ใช่นี่นา เธอไม่ใช่ริน...”  

อิรวัฒน์กะพริบตาปริบๆ เหมือนคนเพิ่งตื่นจากภวังค์ เขาจ้องมองใบหน้าหวานลออ ผิวละเอียดขาวผ่องของเธออย่างประหลาดใจยิ่ง ผู้หญิงตรงหน้าสวยหวาน ทั้งตาโต จมูกเล็กๆโด่งรั้น ปากอิ่มได้รูป เครื่องหน้านั้นละม้ายคล้ายกับรินรดา ภรรยาผู้จากไปแล้วของเขาเป็นอย่างยิ่ง 

เหมือนราวกับเป็นคนคนเดียวกัน แต่...ไม่ใช่! 

“รินรดาอะไรของคุณ จำคนผิดแล้ว ฉันชื่ออศิรา ไม่ใช่รินรดา” หญิงสาวผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้มานั่ง หน้าหวานเครียดเคร่งด้วยความโมโห ไม่พอใจที่ถูกใครที่ไหนไม่รู้พุ่งเข้ามากอด แก้มแนบแก้มจนเธอยังร้อนผ่าวอยู่เลย บ้าบอชะมัด  

แก้มของเธอต้องมามีราคีเพราะผู้ชายแปลกหน้า ถึงจะหล่อก็เถอะ แต่อย่างนี้อศิไม่โอเค!! 

“อศิรา...เธอเป็นใคร เกี่ยวข้องอะไรกับรินรดา ทำไมถึงหน้าเหมือนรินรดาขนาดนี้!”  

พอรู้แล้วว่าอีกฝ่ายไม่ใช่ภรรยาของตน อิรวัฒน์ก็ทำหน้าดุ เสียงแข็ง ห้วนวางอำนาจเอาเรื่องเข้าข่มอีกฝ่ายทันทีทันควัน หญิงสาวถึงกับโมโหจี๊ด เธอไม่รู้จักเขา ไม่มีอะไรต้องกลัวสักหน่อย 

“ฉันจะไปรู้เหรอ รินรดาอะไรของคุณต่างหากที่มาหน้าเหมือนฉันเอง” เธอตอบแบบไม่สนใจ กำลังจะสวมหัวพี่หมีบราวน์กลับเข้ามาตามเดิม แต่กลับถูกคนหน้าดุกระชากจนหัวพี่หมีกระเด็นหลุด กลิ้งหลุนๆไปกับพื้น 

อศิราจะวิ่งตามเก็บ แต่ก็ถูกผู้ชายไร้มารยาทก้าวเข้ามาขวาง ไม่ยอมให้เธอวิ่งผ่านไปเก็บหัวหมีได้ดั่งใจ 

“กล้าดียังไงมาว่าริน เธอนั่นละ ทำศัลยกรรมมาให้เหมือนรินหรือเปล่า ไหน ขอดูบัตรประชาชนหน่อยซิ” ทำเสียงข่มเธออย่างวางอำนาจเต็มเปี่ยม  

อศิราถึงกับงง นายคนนี้เป็นใคร ใหญ่โตมาจากไหน จู่ๆมาวางอำนาจ กล่าวหากันราวกับเธอไปทำเรื่องผิดใหญ่โตอะไรมา  

แล้วอย่างเธอเหรอจะต้องทำศัลยกรรม ฝันไปเถอะ แค่นี้ก็สวยจนกลุ้มแล้วย่ะ! 

“บ้าหรือเปล่าเนี่ยคุณ เพี้ยนไปใหญ่แล้ว ฉันจะไปทำศัลยกรรมทำไม ฉันสวยมาแต่กำเนิด ของแท้แม่ให้มาย่ะ” ตอบแล้วเชิดหน้า ให้เขาเห็นชัดๆ เธอสวยแท้จริงไม่ติงนัง ถ้าเขาไม่ตาบอดจนเกินไปก็น่าจะเห็นได้ เธอสวยของแท้ไม่ใช่พลาสติกสักนิด! 

“ไม่จริง...” อิรวัฒน์ไม่สนใจที่อีกฝ่ายคุยอวด กลับแตะสองมือลงไป จับแก้มทั้งสองข้างของเธอดึงดู ไม่รู้ว่าเธอทำศัลยกรรมหรือไม่ แต่ผิวแก้มของเธอนุ่มมือให้ความรู้สึกหยุ่นนิ่มนวล น่าลูบไล้ 

เหมือนกับผิวแก้มของรินรดา เขาไม่มีวันลืมสัมผัสนี้ไปได้เลย! 

“คริต ไปหาผู้จัดการที เอาประวัติของเด็กคนนี้มา ฉันต้องการด่วน” เขาสั่งเฉียบขาด บอดีการ์ดคนสนิทรับคำสั่งแล้วรีบขึ้นมอเตอรไซค์ขับไปที่อาคารสำนักงานด้านหน้าสวนสนุก อศิราถึงกับอึ้ง งง ผู้ชายคนนี้เป็นใคร กล้าดีอย่างไร นี่มันละเมิดสิทธิ์ส่วนบุคคลของเธอชัดๆ 

“คุณเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาค้นประวัติของฉัน ปล่อยนะ ถ้าไม่หยุดทำเรื่องบ้าๆ ฉันจะแจ้งตำรวจ!” โวยวายใส่หน้าเขา พร้อมกันนั้นก็ปัดมือหนา แกร่งของเขาให้พ้นไปจากแก้มเธอด้วย 

ดึงอยู่ได้ แก้มเธอช้ำไปหมดแล้ว โรคจิตชะมัด!! 

“คิดว่าทำได้ก็ลองดูสิ กลัวแต่ว่าเธอจะไม่ทันได้แจ้ง ก็ต้องถูกมัดอยู่ตรงนี้ไปไหนไม่ได้แล้วน่ะสิ” อิรวัฒน์เอ่ยเสียงเหี้ยม อย่างโหด ทำเอาคนฟังหน้าซีดเผือด กลัววูบ  

เธอก็แค่นักศึกษาจบใหม่ที่ยังตกงาน ต้องมารับจ๊อบชั่วคราวเพื่อหารายได้เล็กๆน้อยๆ ไหนเลยจะกล้ามีเรื่องมีราวกับผู้มีอำนาจบาตรใหญ่ ทำไมซวยอย่างนี้ก็ไม่รู้ ดันหน้าสวยเหมือนเมียเขา เลยงานเข้าซะงั้น!! 

“อย่าบ้านะ ฉันไปทำอะไรให้คุณ ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่เกี่ยวอะไรด้วย คุณต้องการอะไรกันแน่?” 

อศิราโมโห เธออยู่ในชุดมาสคอตหมีตัวอ้วนกลมเทอะทะ จะวิ่งหนีก็ไม่ได้ ชุดนี้หนักจะตายไป  

ผู้ชายคนนี้เป็นบ้าอะไร ทำไมต้องมาราวีเธอด้วย กะแค่หน้าเหมือนเมียเขาแค่นี้เนี่ยนะ มันไม่มีเหตุผลเลย 

“มากับฉัน ถ้าเธอให้ความร่วมมือด้วยดี ฉันจะปล่อยเธอไป ไม่ทำอะไร” อิรวัฒน์บอก เลื่อนมือไปดึงแขนใหญ่ของหมีบราวน์ ให้รีบตามเขาไปอีกด้านหนึ่ง แยกห่างจากม้าหมุนเหมือนจะหลบเลี่ยงใครบางคน ทว่า...ไม่ทันเสียแล้ว 

“อ๊า!!”  

เสียงเล็กๆกรีดร้องดังไล่หลังมาทำเอาชายหนุ่มสะดุ้ง วินาทีนั้นเขาสังหรณ์ใจไม่ดีเลย ชายหนุ่มกำลังจะสั่งห้ามไม่ให้อศิราหันไปมองข้างหลัง แต่ไม่ทันแล้ว 

แม่หนูน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของพี่เลี้ยงสาวใหญ่ ดิ้นกระแด่ว ผลักไส จนพี่เลี้ยงต้องยอมปล่อยเจ้าตัวลงเดิน แม่หนูไม่รอช้า วิ่งเตาะแตะเข้ามาหาอศิรา ดวงตากลมโตวาววับ สดใสมีชีวิตชีวาวิ้งค์เลย เมื่อเห็นหน้าอศิรา 

“แม่...แม่จ๋า!!”  

เสียงแหลมเล็กเรียกขานไม่ชัดนักหรอก แต่ทุกคนก็ฟังออก 

หนูน้อยน่ารัก เรียกอศิราว่า “แม่จ๋า!!”  

****************************************** 

*************************** 

**** เริ่มเรื่องใหม่ค่าา คราวนี้เป็นเรื่องราวของหนูน้อยแก้มอิ่ม เด็กหญิงตัวน้อย น่ารัก ฉลาดเฉลียวตามประสา แต่แอบดื้อค่ะ ฝากผลงานเรื่องใหม่ด้วยนะคะ น่ารักหวานๆค่ะ (แต่ช่วงแรกๆพระเอกเราจะน่าเคาะอยู่สักหน่อยค่ะ อิอิ )  

ขอบคุณรีดทุกท่านมากๆเลยนะคะ ^_____<  

ความคิดเห็น