ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1. เริ่มแรก...

ชื่อตอน : ตอนที่ 1. เริ่มแรก...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.พ. 2564 21:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1. เริ่มแรก...
แบบอักษร

ในป่าลึก...

มีทิวเขาสูงทอดตัวยาวสลับซับซ้อนสุดขอบชายแดนทางภาคเหนือระหว่างประเทศไทยกับประเทศพม่าการเดินทางเข้าออกแต่ละครั้งนั้นมันสุดแสนจะยากลำบากและทุรกันดาร

ท่ามกลางป่าลึกยังมีแม่น้ำขนาดกว้างไหลผ่านลงไปสู่ด้านล่างอย่างไม่มีที่สิ้นสุดและบริเวณรอบข้างต้นไม้ใหญ่เล็กมากมายนานาชนิดขึ้นมาปกคลุมไว้อย่างหนาแน่นเช่นนั้นจึงเหมาะเป็นเส้นทางทำเรื่องผิดกฎหมายมากมายของบุคคลหลายกลุ่มหลากชนชั้นที่ต้องการเข้ามาหาผลประโยชน์เข้าตัว

หากแแต่คงจะไม่ใช่

ร้อยเอก ศรุต สิทธาพัฒน์ หรือ เข้ม...

ชายหนุ่มคิ้วแสนเข้มสมชื่อจริง ใบหน้าคมสันเรียบนิ่งคางสากเริ่มมีไรหนวดบางปรากฎขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเพราะต้องเข้ามาใช้ชีวิตอยู่ในป่าแห่งนี้ได้หลายวันแล้ว

ผู้กองหนุ่มกับนายทหารอีกนับสิบกว่าชีวิตได้รับมอบหมายงานสำคัญจากทางการให้มาจับกุม นายอองยู ชาวพม่าและพรรคพวกอีกจำนวนหนึ่ง

จากที่สายลับรายงานว่าภายในวันนี้พวกนั้นจะแอบลักลอบลำเลียงขนยาเสพติดและยาไอซ์จำนวนมหาศาลเข้ามาตามเส้นทางแม่น้ำสายนี้

 

อีกฟากฝั่ง...

ในขณะเดียวกันชายกลุ่มดังกล่าวกำลังเร่งช่วยกันคานหาบกล่องไม้ใหญ่สองกล่อง บางคนก็ใส่เสื้อผ้าเก่าๆไว้หนวดไว้เคราหนารุงรัง บางคนผิวดำแดงหน้าตาดุดัน ส่วนบางคนก็ใส่หมวกถือหน้าไม้สะพายถุงย่ามทำราวกลบเกลื่อนกับพวกชาวบ้านธรรมดาที่มักเข้ามาหาของป่าอยู่เป็นประจำ...

หากแต่มันน่าแปลกที่สุดก็คือแทบทุกคนต่างมีปืนอนุภาพรุนแรงเหมือนกับอาวุธของทหารติดกาย

ปกติชาวบ้านทั่วไปส่วนใหญ่ไม่มีทางที่ใครจะหาอาวุธเหล่านี้มาใช้ได้อย่างแน่นอน

พวกนั้นกำลังเดินมุ่งหน้าก้าวข้ามแม่น้ำตรงบริเวณที่ไม่ลึกมากไม่ถึงเอวดูแล้วก็น่าจะเชี่ยวชาญในการใช้ทางเส้นนี้มากพอสมควร...

ในระหว่างทางที่เดินยังมีคนควบคุมด้านหน้าและหลังคอยเดินสอดส่องสายตามองไปรอบข้างด้วยท่าทางระแวดระวังทุกการเคลื่อนไหว

 

“ผู้กองครับ!!! ผู้กองพวกมันมาถึงกันแล้ว คนหาบแปด คนคุมอีกสี่ ผมเห็นมันมีอาวุธครบมือทุกคนเลยน่ะครับ”

จ่าดำรง วันวิชัย...

ชายวัยสี่สิบปลายๆแต่สภาพร่างกายยังแข็งแรงดีมาก เขายืนอยู่บนต้นไม้ใหญ่กำลังส่องกล้องมองทางไกลทำหน้าที่รายงานเหตุการณ์ทุกอย่างลงมาเป็นระยะ

ส่วนผู้กองหนุ่มพอได้รับฟังแล้วก็สั่งการนายทหารทั้งหมดให้เตรียมการแอบซุ่มอยู่ทางด้านล่าง

 

“ลุยมันเลย!!! พี่เข้ม.. ผมเริ่มคันไม้คันมืออยากสั่งสอนพวกมันให้ได้รู้ซะบ้างแล้วครับ”

ร้อยโท จิรายุ เจริญลักษ์ หรือ โต้ง...

ผู้หมวดหนุ่มตี๋แต่เลือดร้อนรุ่นน้องคนสนิทมากที่สุดของศรุต สองคนต่างรู้ใจกันเป็นอย่างดีทั้งเรื่องงานและเรื่องผู้หญิง...

“ใจเย็นสิว่ะไอ้โต้ง.. เอ็งก็เห็นพวกมันยังไม่ขึ้นมาจากน้ำกัน หมดทุกคนเลย”

ศรุตรีบปรามหมวดหนุ่มรุ่นน้องไว้ก่อนหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาส่องสังเกตุการณ์ไปรอบบริเวณนั้น ไม่นานคิ้วเข้มทั้งสองข้างของเขาก็ต้องขมวดเข้ามาติดกันอย่างคนกำลังใช้ความคิด...

เพราะบริเวณตรงทางที่พวกนั้นกำลังจะเดินมาถึงมันมีแต่พุ่มไม้น้อยใหญ่รายล้อมอยู่รอบข้างจึงเหมาะสมแก่การซุ่มโจมตีครั้งนี้

 

“ไอ้โต้ง! เอ็งรีบพาพวกเราห้าคนไปดักรออยู่ตรงโน้น ส่วนข้ากับพวกที่เหลือจะรออยู่ตรงนี้ เราจะต้องให้พวกมันเดินมาถึงตรงกลางแล้วรอข้าเป็นคนสั่งการลงมือทันที... แล้วเอ็งอย่าลืมบอกทุกคนระวังตัวด้วยล่ะ”

ถึงแม้เวลาทำงานผู้กองหนุ่มจะใจเด็ด. กล้าเสี่ยง. กล้าลุยแค่ไหน หากแต่เขาก็ไม่เคยลืมความปลอดภัยของลูกน้องก่อนตัวเองเสมอ

 

นายทหารทุกคนต่างเชื่อมั่นในตัวผู้กองหนุ่มมากเพราะเขาไม่เคยทำงานพลาดเลยสักครั้งจึงต่างรีบแยกย้ายกันไปปฏิบัติตามหน้าที่ทันที

ร้อยเอกศรุตหลังจากได้ตัดสินใจก้าวเข้าสู่หน้าที่รั้วของชาติแล้วก็พร้อมจะเสียสละเลือดทุกหยาดหยดและลมหายใจที่มีทั้งหมดเพื่อปกป้องประเทศชาติไว้ให้คนที่อยู่แนวหลังได้มีชีวิตสุขสบาย...

 

 

 

🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩

 

 

 

..............................................................................................

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น