email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

34:แผ่นดินใหญ่

ชื่อตอน : 34:แผ่นดินใหญ่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.8k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2562 16:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
34:แผ่นดินใหญ่
แบบอักษร

ท่าอากาศยานกรุงปักกิ่ง

" คุณชาน เรียนเชิญนายกับมาดามไปพักที่บ้านครับ"

"อืม ฟาโรห์ลูกว่าไง"

"ผมว่าเราไปเจอเขาสักหน่อยก็ดีครับ ถ้าเราไม่สะดวกก็ควรบอกเขาโดยตรง ยังไงเขาก็คือเพื่อนสนิทแด๊ด"

"ตามนั้น มาติน มาโคร"

"ครับ"

.................................................................

13:00 คฤหาสน์ อู่หลง

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะฟาริดา"

"คุณชานสบายดีนะคะ"

"ครับ ฟาโรห์หน้าตาหล่อเหลาไม่เคยเปลี่ยน สนใจมาเป็นลูกเขยคนอย่างฉันไหม"

"เออ~ ที่ผมทราบลูกสาวของคุณชานเธอ~"

"ใช่เธอตายแล้ว ฉันเลยรับลูกบุญธรรมมาแทนนะ เธอเคยช่วยชีวิตฉันไว้ " ชานยิ้มแย้มอย่างมีความสุข

" ผมคิดว่าผมคงไม่เหมาะกับเธอหรอกครับ "ฟาโรห์ตอบโดยไม่คิด

"หึๆ อย่ากลืนน้ำลายตัวเองละ เข้าบ้านกันเถอะ"

ในขณะที่ทุกคนกำลังเข้าบ้าน ก็มีรถเลื่อนเข้ามาจอดตรงหน้าทุกคน

บื้นนน เอี๊ยด

"อ่าว ทำไมกลับมาเร็วจังวันนี้" ชานมองดูรถที่วิ่งเข้ามาจอด

ปัง เสียงปิดประตูจากเด็กชายตัวเล็ก

"นายน้อยครับทำไมไม่รอให้ผมเปิดประตูให้ละครับ"

"ไม่ได้ห่ะ แม่บอกว่าห้ามใช้ผู้ใหญ่ครับมันไม่ดี"

"แล้วถ้าผมตกงานละคร้าบบบ นายน้อย"

"ไม่ตกหรอกห่ะ ราฟยังขับรถไม่ได้ต้องให้คุณลุงหมางขับให้อยู่อีกนานนนครับ"

"ครับ ครับ เข้าบ้านเถอะนะครับ"

"ไอ้หมาง ทำไมวันนี้หลานฉันถึงกลับบ้านเร็วกว่าปกติ!!!" ชานถามผู้เป็นลูกน้องคนสนิทด้วยสีหน้าจับผิด

"เออคือว่า~"

"วันนี้คุณครูที่โรงเรียนโทรเรียกผู้ปกครองห่ะ ราฟเลยให้เบอร์คุณลุงหมางกับคุณครู" เด็กชายตัวเล็กพูดจากคามจริง แล้วก้มหน้าเอามือกุมที่ท้อง

"แล้วทำไหมหลานตาต้องถูกคุณครูโทรเรียกผู้ปกครอง?"ชานยิ้มอย่างอ่อนโยนมองผู้เป็นหลานและเอามือไพล่หลัง

"ราฟชกเพื่อนในห้องเรียนครับ"

"อุ้ยตายแล้วววว"ฟาริดาได้ยินถึงตกใจเด็ก4ขวบ มีเรื่องชกต่อย

"ทำไมราฟไปชกเพื่อนละครับ" ชานเดินมาที่หน้าหลานชาย

"เขาบอกว่า ราฟเป็นเด็กไม่มีพ่อ พ่อทิ้งเพราะพ่อรู้ว่ามีราฟเลยไม่อยากมีราฟเป็นลูก "

"อ๋อ แบบนี้สินะครับ คุณหนูถึงให้คุณครูโทรมาหาผม เพราะจะเอาผมไปอวดว่าเป็นพ่อสินะครับ"

"ราฟขอโทษห่ะ" เด็กชายเอ๋ยขอโทษ

"แต่น่าแปลกนะครับคุณท่าน นายน้อยถูกเรียกเพียงคนเดียวแถมยังถูกต่อว่าอย่างหนักด้วย"หมางหันไปบอกนายเขาอย่างใจคิด

"หลานฉันทำผิดก็ต้องถูกต่อว่าสิ ทำไม?"ชานมองหมางที่ทำหน้าแปลกๆ

"นายน้อยครับ มีคนเข้ามาถามนายน้อยไหมครับว่านายน้อยเป็นอะไรกับคุณท่าน"

"มีห่ะ แต่ผมบอกว่าผมไม่รู้จักคุณตาครับ "

"ทำไมละครับ"

"แม่บอกว่าถ้าผมทำแบบนี้ ผมจะเจอเพื่อนดีๆครับ"

"เพื่อนดีๆ? ยังไงบอกตาสิ" ชานมองหลานด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ

"เพราะถ้าคนอื่นรู้ว่าผมเป็นหลานคุณตาทุกคนก็จะแกล้งทำดีกับผมห่ะ"

"อ๋อ คุณครูเลยต่อว่านายน้อยอย่างหนักสินะครับ โดยไม่ถามหาเหตุผล เพราะนายน้อยดันไปชกลูกเจ้าสัว เลยจะโดนไล่ออกจากโรงเรียน"

"ห่ะ แค่เด็กมีเรื่องแค่นี้จะให้ไล่ออกจากโรงเรียน"ฟาริดาและชานถึงกับพูดเป็นเสียงเดียวกัน

"ก็โรงเรียนที่คุณท่านส่งนายน้อยไปเรียน ถ้าเงินถึงก็จะได้รับการดูแลอย่างดี แต่ถ้าไม่ก็ตามมีตามเกิดครับ ยิ่งนายน้อยของเราไม่มีชื่อเสียงก็ไม่ผิดที่จะถูกรังแก "หมางตอบผู้เป็นนายด้วยท่าทีสบาย

"ลุงชานคร้าบบ ฮึก ราฟ ราฟขอยืมโทร~สับหน่อยคร้าบบ"ราฟที่พยายามกลั้นน้ำตาไว้ เอื้อมมือไปดึงกางเกงหมางให้หันมามองตน

"เอาไปทำอะไรครับ นายน้อย" หมางที่เห็นนายน้อยจะร้องไห้ก็อุ้มขึ้นมากอด

"แม่ ราฟจะโทรหาแม่ ราฟจะขอโตดด~แม่ ราฟจะ จะถูกไล่ออก อึก โรงเรียนดีๆ ราฟจะไม่มีความรู้มาดูแลแม่ตอนโต อึก"ราฟใช้หัวซบไปที่ไหล่ของหมางและกอดคอเอาไว้

"ไอ้หมาง!! ลูกเจ้าสัวคนไหนที่หลานฉันไปชก"ชานทนไม่ได้ที่เห็นหลานเป็นแบบนี้จึงถามขึ้น

"เจ้าสัวฮันครับ"

"อะไรนะ! ไอ้เจ้าสัวจนๆนั้นอะนะ"

"จนที่คุณท่านว่าเขาก็เป็นเจ้าของโรงแรมตั้ง5แห่งนะครับ"

"มันรวยกว่าฉันหรือไง?"

"ไม่ครับ"

"โอ๋เอ๋ หลานตาไม่ต้องเสียใจนะตาจะจัดการเองไม่มีใครกล้าไล่หลานตาหรอก มามะมาให้ตาอุ้มดีกว่า"ชานเข้ามาอุ้มราฟและพาทุกคนเดินเข้าบ้านไป

"แล้ว อึก แล้ว แม่จะโกรธราฟไมห่ะ"

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว