ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

จีบ

ในงานแต่งงานที่ใหญ่โตฉันเดินเข้ามาในงานในฐานะของเพื่อนเจ้าสาวเท่านั้น

“เพชร คืนนี้แกอยู่เป็นเพื่อนอ้อมมันนะ จนกว่ามันจะเสร็จงานเลยนะ...”

“แล้วพวกแกจะไม่อยู่จนงานเเลิกหรอ..?”

“โอ๊ยแก...ลูกฉันรออยู่ ป่านนี้ร้องแย่แล้วมั้ง”

“ฉันก็เหมือนกันต้องรีบกลับ แฟนฉันโทรมาบอกว่าลูกไม่ยอมนอนเนี้ย”

“นี่แฟนฉันก็อุ้มลูกอยู่ที่โต๊ะ พรุ่งนี้ลูกฉันมีเรียนกีต้าตอนเช้าด้วย กลัวจะตื่นไม่ไหวฉันต้องรีบกลับ...”

“สรุปคือฉันต้องอยู่คนเดียวหรอ..?”

“อืม...” เพื่อนๆของฉันทั้ง 3 คนพูดพร้อมกันเป็นเสียงเดียว

 

ก็ใช่สิ...ฉันมันคนโสดนี่ โสดอยู่คนเดียวไม่มีใครไม่มีลูกเหมือนพวกเพื่อนๆฉัน ฉันเลยต้องเป็นผู้เสียสละสินะ ทำไมนะ...อย่าให้ฉันมีลูกบ้างนะ...ทั้งๆที่จริงๆแล้วฉันเองก็อยากมีลูกสักคนเหมือนกันนะ แต่พอนึกถึงเรื่องแฟนฉันก็ไม่อยากมี เพราะฉันเคยเสียใจกับผู้ชายมาแล้วหลายคนจนฉันกลัวการมีแฟนไปเลย

“สวัสดีครับ ผมชื่ออาทครับ เอ่อ...คุณมีแฟนหรือยังครับ...?”

ฉันยืนอยู่คนเดียวในมุมหนึ่งของงานก็หันไปเห็นผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งเดินเข้ามาทัก

“เอ่อ...”

“โสดค่ะ เพื่อนอ้อมโสด โสดจีบได้นะคะ”

ฉันหันไปมองหน้าเพื่อนฉันทันที อีบ้าอ้อมแกจะขายฉันหรอเนี้ย ถามฉันก่อนไหม

“หรอครับ...ผมก็โสดเหมือนกันนะครับ”

“ดีเลยค่ะ นี่เพื่อนอ้อมค่ะ ชื่อเพชร...”

“ไม่คิดเลยนะ ว่าเพื่อนอ้อมหน้าตาดีแบบนี้แล้วจะโสดได้...”

เขาพูดกับอ้อมนะแต่ตาเขาก็เหล่มาที่ฉัน

“ฉันไม่ชอบผู้ชายนะคะ ฉันชอบผู้หญิงด้วยกัน”

“เอ่อ....” ฉันรีบพูดแทรกทันที ทั้ง 2 คนหันมามองหน้าฉัน

“เพชร แกพูดบ้าอะไรเนี้ย นี่ฉันอุตส่าห์หาผู้ให้แกเลยนะ...”

อ้อมดึงฉันไปคุยห่างจากเขาเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เขาได้ยิน

“แกถามฉันหรือยังว่าฉันอยากได้เขาหรือเปล่า...?”

“แกดูนะ...ผู้ชายในงานรวมทั้งเพื่อนฝั่งเจ้าบ่าวต่างก็มองแกตาเป็นมัน พวกเขาชอบแกนะ แกจะไม่สนใจใครสักคนเลยหรอ....”

ฉันหันไปมองรอบๆงานก็เป็นอย่างที่อ้อมบอกจริงๆ ผู้ชายในงานต่างก็มองฉันแทบจะทุกย่างก้าวที่ฉันเดิน แต่ฉันไม่สนนี่ ก็ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่อยากมีแฟนฉันกลัวการมีแฟนที่สุด

“ไม่...ฉันไม่ชอบ”

“นี่แกจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน เพื่อนๆทุกคนต่างก็แต่งงานมีครอบครัว มีลูกกันไปหมดแล้วนะ เหลือแต่แกคนเดียว”

“....” ฉันมองหน้าอ้อมด้วยความเข้าใจ ฉันรู้ว่าเพื่อนเป็นห่วงฉัน

“ฉันไม่จำเป็นต้องมีผู้ชายก็ได้ ฉันก็มีลูกได้”

“แกพูดบ้าอะไร ไม่มีผู้ชายมาทำให้ท้องแล้วจะมีลูกได้ยังไง...?”

“ฉันมีวิธีของฉันก็แล้วกันนะ...”

“เอ่อ...ขอโทษครับ”

“คะ...?”

พวกเราหันไปมองตามเสียงที่เดินเข้ามา ก็เห็นเป็นผู้ชายคนเดิม

“นี่นามบัตรผมครับ เอ่อ...คุณ?”

“เพชรค่ะ เพื่อนของอ้อมชื่อเพชรค่ะ...”

อ้อมตอบแทนฉันแล้วรับนามบัตรไปถือไว้แทนฉัน

“ผมอยากเป็นเพื่อนกับคุณเพชรนะครับ...หวังว่าถ้าเราได้เจอกันอีกครั้ง คุณเพชรจะกรุณาไปทานข้าวกับผมสักมื้อนะครับ....?”

“....” ฉันมองหน้าเขาไม่ได้ตอบอะไร

“ค่ะ อ้อมจะเก็บนามบัตรให้เพชรเองนะคะ คุณอาทไม่ต้องห่วงค่ะ...”

“ขอบคุณครับ...”

เขาส่งยิ้มมาให้ฉันแล้วเขาก็เดินออกไป

“อะ นามบัตร...”

อ่อมยื่นนามบัตรของผู้ชายคนเมื่อกี้ให้ฉัน

“ฉันไม่เอาอะ...ไม่อยากได้”

“เอาไป แกรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร นี่คุณอาทเป็นเจ้าของโรงแรมระดับ 5 ดาวที่มีชื่อในประเทศกว่า 5 แห่งเลยนะ....”

“แล้วไง...?”

“แกก็ต้องเก็บไว้ไง...เก็บไว้ เผื่อวันหนึ่งแกอยากมีแฟนขึ้นมาสักคน ฉันเชียร์คนนี้...”

“...” ฉันมองอ้อมหน้านิ่งๆ แล้วรับนามบัตรที่มืออ้อมมาถือไว้

“อ้อม ถึงเวลาส่งตัวแล้ว...”

เจ้าบ่าวมาเรียกตัวอ้อมเพื่อไปเข้าพิธีส่งตัวเข้าหอ ฉันมองนามบัตรในมืออย่างใช้ความคิด แลัก็ตัดสินใจโยนมันทิ้งแล้วเดินตามอ้อมไป

 

......

 

 

 

 

 

สวัสดีค่ะคุณทุกคน Meboon เป็นนามปากที่ใช้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เริ่มเขียนหนังสือ ดีใจทุกครั้งที่มีคนเข้ามาอ่านนิยายของเราในนามปากกา Meboon อยากให้ทุกคนรู้จักนิยายของเรามากขึ้น คอมเม้นที่ทุกคนทั้งติทั้งชมทำให้เป็นแรงผลักดันที่ดี ยิ่งทำให้เราอยากยิ่งพยายามมากยิ่งขึ้นในการที่จะพัฒนาตัวเองต่อไป เรื่องไหนที่ผิดพลาดประโยคไหนที่ไม่ถูกต้องขอน้อมรับทุกคำติชมนะคะ จะนำไปแก้ไขและปรับปรุงในผลงานต่อไปค่ะผลงานทั้งหมดในนามปากกา Meboon ฝากด้วยนะคะ

#

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น