ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : งั้นจูบนะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 978

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2562 20:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
งั้นจูบนะ
แบบอักษร

"""""ยินดีต้อนรับกลับค่ะนายท่าน"""""

เมื่อมาร์กเดินเข้ามาในคฤหาสน์แล้ว เหล่าพ่อบ้านและเมดทั้งหลายพากันก้มหัวคารวะผู้เป็นนานอย่างพร้อมเพรียง ตามด้วยผมที่เดินตามมาร์กมาติดๆแต่มีโรสที่เดินเกาะแขนผมเข้ามาด้วย

 

มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไงนะ-_-**

 

มาร์กไล่ให้เหล่าคนใช้ไปทำหน้าที่ของตน ก่อนจะเรียกกานต์และนัทมาสั่งงานจนเสร็จ ก็เดินหนีขึ้นห้องไปทันที โดยไม่สนใจผม หรือแม้แต่จะหันมามองหน้าผมสักนิดก็ไม่มี

 

เป็นอะไรของเขากันนะ0-0?

"มาร์ก...รอผมก่อน"

"คุณต้าร์คะ อยู่กับโรสก่อนสิ"

 

อารายของยัยนี้เนี่ย!?

 

"โรสครับ...ช่วยปล่อยผมก่อนได้ไหม ตอนนี้ผมมีธุระที่จะต้องทำ คุณเองก็เหนื่อยมาหลายวันแล้ว...ขึ้นไปพักผ่อนเถอะครับ"

 

ผมดึงมือของโรสออกจากแขนก่อนจะวิ่งขึ้นห้องตามมาร์กไป โดยไม่สนใจเสียงเรียกที่สุดแสนจะแสบแก้วหูของโรสเลยสักนิด

 

"มาร์ก...อยู่รึเปล่า"ผมเปิดประตูห้องนอนเข้าไปก็ไม่เจอใครเลยสักคน เมื่อตะกี้ยังเห็นเข้าห้องมาเลยนะ

 

ผ้าม่านสีขาวสะอาดผื้นใหญ่ตรงระเบียงพริ้วไสวไปตามลมที่พัดมาปะทะอ่อนๆ ทำให้รู้ทันทีว่าประตูตรงระเบียงถูกเปิดทิ้งไว้

 

ผมเดินไปตรงระเบียงก่อนจะเห็นมาร์กนอนหลับตาพริ้มบนเก้าอี้ตัวใหญ่ ลมหายใจที่เข้าออกอย่างสม่ำสมอบ่งบอกถึงใครบางคนที่กำลังนอนหลับอยู่ ใบหน้าที่หล่อคมคาย กับจมูกที่โด่งเป็นสันตัดกับคิ้วเข้มๆของเขา ให้ตายเถอะ...คนอะไรมันจะหล่อและดูดีได้ขนาดนี้เนี่ย>///<

 

ผมเดินไปหยุดที่ข้างๆตัวเขา ก่อนจะยกมือบางๆไปลูบแก้มของอีกฝ่ายอย่างหลงใหล ปลุกให้คนที่กำลังนอนหลับอยู่ต้องตื่นมาจับมือที่กำลังซุกซนบนใบหน้าของเขาอย่างรู้สึกงัวเงียและง่วงสุดๆ

 

"อ้ะ!..ผมขอโทษที่รบกวน มาร์กนอนต่อเถอะ"

 

ผมรีบดึงมือตัวเองออก หมุนตัวจะเดินกลับเข้าห้องแต่ก็ถูกแขนของมาร์กรั้งเอวของผมไว้ก่อนจะออกแรงดึงอย่างแรง จนผมเซล้มลงไปนั่งทับบนตัวอีกฝ่าย

 

"มึงจะรีบไปไหน กูยังไม่ทำโทษมึงเลยนะ"

 

"ทะ...ทำโทษ? อ้อ....ผมลืมไปเสียสนิทเลยนะเนี่ย แหะๆๆ"ผมหัวเราะแห้งๆพลางยกนิ้วเกาแก้มใสๆของตัวเองอย่างเก้อๆ นึกว่าเขาจะลืมไปแล้วเสียอีก

 

"หึ...จะลืมได้ยังไงกัน มึงเล่นก่อเรื่องไว้ซะเยอะเเยะ โดยเฉพาะคดีล่าสุดที่เกิดขึ้นเมื่อตอนบ่ายนี้..."มาร์กหยุดพูกพร้อมกับยกมือมาลูบแก้มผมข้างหนึ่งด้วยสายตาที่ดูแปลกๆ

 

"มึงไม่ควรปล่อยให้คนอื่นมาหอมแก้มมึงแบบนั้นนะต้าร์ มีแค่กูเท่านั้น...ที่จะทำแบบนั้นได้"

 

เมื่อผมได้ยินมาร์กพูดแบบนั้นก็นิ่งค้าง หน้าแดงจนไปถึงใบหู อย่าบอกนะว่าเขาหวงผมนะ(•///•)

 

"ขะ...เข้าใจแล้ว"

 

"แล้วยังกล้าปล่อยให้นังนั้นมันมาเดินเกาะแขนมึงจนถึงบ้านแบบนี้ กูไม่กระชากมันมาฆ่าให้ตายคามือก็บุญแค่ไหนแล้วห้ะ!"

 

"อึก...."ฮือ...ผมขอโต๊ดครับT^T;;;

 

"จะลงโทษยังไงดีน้าาา"มาร์กกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเลห์ แววตาที่เป็นประกายมองสำรวจเรือนร่างของต้าร์ตั้งแต่หัวจรดเท้า เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น จนตอนนี้ผมนั่งคร่อมมาร์กอยู่ ร่างกายที่เบียดแน่นกันจนรู้สึกอึดอัด ใบหน้าของพวกเราอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่เซน ตอนนี้หน้าผมร้อนผ่าวไปหมด หัวใจก็เต้นแรงไม่เป็นจังหวะจนมาร์กหัวเราะออกมากับความน่ารักน่าแกล้งของผม

 

"ขำอะไรกันเล่า">\\\<***

"ฮึๆๆ ก็ดูมึงมำหน้าเข้าสิ"

"เลิกแกล้งผมแล้วปล่อยก่อนได้ไหม ผมจะไปอาบน้ำ"

"ก็บอกว่าลงโทษมึงก่อนไง"

"มาร์กจะทำอะไรผมยอมทั้งนั้นแหละ...แต่ช่วยปล่อยผมก่อนเถอะ ผมอึดอัดอ่าาา"

"งั้นกูจูบนะ"

"หะ...ห้ะ อุ้บ!?...."

 

ริมฝีปากหนาประกบลงบนริมฝีปากที่บางนุ่มอย่างรวดเร็ว มาร์กดุนลิ้นตัวเองเข้าไปตวัดเกี่ยวเล่นกับลิ้นเล็กๆของอีกฝ่ายอย่างโหยหา รสจูบที่ร้อนแรงค่อยๆแปรแปลี่ยนรสจูบที่หอมหวานจนต้าร์เคริ้บเคลิมไปกับรสจูบของอีกฝ่ายจนเผลอตวัดลิ้นตอบโต้แม้จะไม่ชำนาญมากนัก มาร์กกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจกับการกระทำของอีกฝ่าย เขาค่อยๆสอดมือเข้าไปภายในใต้เสื้อของต้าร์ก่อนจะลูบไล้เนื้อกายที่ดูนุ่มนิ่มจนมันมือ ก่อนที่ปลายนิ้วของเขาจะไปสะกิดกับยอดสีชมพูที่ตั้งชูชัน

 

ต้าร์สะดุ้งร้องเสียงครางออกมา สติที่เคยกระเจิดกระเจิงหายไปหมด ค่อยๆกลับมาอีกครั้ง ต้าร์ยกมือทุบอกอีกฝ่ายเบาๆเมื่อเริ่มที่จะหายใจไม่ออกแล้ว มาร์กถอนริมฝีปากอย่างรู้สึกเสียดายกับความหวานที่เขากำลังกินอยู่จนต้องเลียน่ำลายที่ไหลออกมาจากมุมปากของต้าร์

 

"มาร์กหยุดก่อน...ไหนบอกว่าจะลงโทษผมไง"

"ก็ทำอยู่นี่ไง"

"มันใช้ลงโทษที่ไหนกันเล่า!>\\\<"

"แล้วมึงอยากให้กูทำไหมล่ะ"

"ไม่!"

"ก็นั่นไง...เพราะมึงไม่ชอบ กูยิ่งต้องทำ"

"ไม่!...มาร์กปล่อยผมก่อนเถอะ ผมจะไปอาบน้ำแล้วToT"

 

ผมพยายามดิ้นและแกะมือที่กอดรัดเอวผมไว้แน่น แต่มันก็ไม่มีท่าทีที่จะหลุดเลยสักนิด เหนียวเป็นบ้า!!

 

"ต้าร์...มึงอยู่นิ่งๆดิ ดิ้นแบบนี้เดี่ยวอารมณ์กูก็ขึ้นหรอก"

"ก็ปล่อยผมก่อนดิ"

"ไม่...กูยังลงโทษมึงไม่เสร็จ เอ...จะลงโทษอะไรดีนะ"

"อาบน้ำก่อนแล้วค่อยมาลงโทษผมทีหลังก็ได้"

"ถ้างั้น....มึงมาอาบน้ำกับกูก็แล้วกัน"

"ดะ...เดี๋ยว!"

 

มาร์กจับผมอุ้มขึ้นในท่าเจ้าหญิงก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำ เมื่อเท้าผมสัมผัสถึงพื้นแล้ว ขาทั้งสองข้างก็หมุนตัวเตรียมจะวิ่งหนี แต่พื้นมันดันลื่นเพราะมาร์กเขาเปิดน้ำฝักบัวไว้อยู่

 

"มึงนี่มันตัวหาเรื่องจริงไปเลยนะ"มาร์กส่งสายตาดุๆมาให้ต้าร์ หากเขาหันมารับตัวต้าร์ไว้ไม่ทันล่ะก็ ปานนี้มันได้หัวฟาดพื้นเป็นแน่

 

"มาร์คอาบน้ำก่อนเถอะ..."

"ไม่...มึงต้องมาอาบกับกู"

"ไม่เอา!"

"อย่าดื้อดิ!...หรืออยากจะโดนอย่างอื่นแทนล่ะ หืม...?"

"มาร์คบ้า!...คนชอบฉวยโอกาส!"

"ฉวยโอกาสอาราย แค่จะให้มาขัดหลังให้...มันยากนักรึไง"

"ขัดหลัง?"

"ก็ใช้ดิ แล้วคิดว่ากูจะให้ทำอะไรล่ะ"

"ก็คิดว่า..=∆="

"หึ...คิดไปไกลเลยล่ะสิ"

"ปะ...เปล่านะครับ!"

 

มาร์คได้แต่หัวเราะท่าทางของอีกฝ่าย ก่อนจะเริ่มถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก ต้าร์รีบหันหลังหนีทันที จะอายทำไมกันเล่า!!

 

ซ่า....

 

เสียงน้ำที่เออล้นออกมาจากขอบอ่าง ทำให้รู้ทันทีว่ามาร์คลงอ่างน้ำแล้ว ต้าร์ค่อยๆหันหน้าไปมองอีกฝ่าย ก่อนจะกลืนน้ำลายเหนียวไปลงคอ ซิกแพคที่เรียงตัวกันสวยจนน่าอิจฉา ผิวที่ขาวเนียนจนน่าสัมผัสแบบนั้น....คนอาร๊ายมันจะเพอร์เฟคได้ขนาดนี้

 

ต้าร์เอามือจับหน้าท้องที่สุดแสนจะนุ่มนิ่มของตัวเอง แม้จะมีกล้ามเนื้อบ้าง แต่ก็ช่างน้อยนิดยิ่งนัก ไม่ยุติธรรมเลยนะ

 

"มึงจะยืนมองอีกนานไหมต้าร์"เสียงเรียกของมาร์คเรียกให้ต้าร์ออกจากความคิดบ้าๆ ก่อนจะเดินไปหยุดที่ขอบอ่างเพื่อจะขัดตัวให้

 

"สระผมให้ด้วยสิ"

"รู้แล้วน่า...ได้ทีก็ใช้เอาๆเลยนะ ชิ"

"บ่นอะไร"

"เปล่าครับ^0^"

"หึ..."

ผมเริ่มลงมือสระผมให้อีกฝ่ายตามด้วยขัดหลัง ขัดตัวแค่ช่วงบนพอ

"เสร็จล่ะ ถ้างั้นผมไปก่อนนะ"

หมับ

"ยังไม่เสร็จ"

อะไรอีกแหว่...

"กูหิว"

"เดี่ยวผมไปหาของว่างมาให้"

"ก็มีแล้วไง..."

(-_- )( -_-)(-_- )(—_—)

"ไหนครับ ไม่เห็นมี-!!!"

ตู้ม!!

แค่กๆๆ

 

มาร์คออกแรงดึงผมจนล้มลงไปในอ่างอาบน้ำ โดยผมนั่งคร่อมเขาไว้อยู๋!

 

มือข้างหนึ่งของมาร์คเลือนมาลูบแก้มของผมไปมา ใบหน้าผมมันร้อนผ่าว แดงไปถึงใบหู มืออีกข้างก็รั้งเอวผมไว้จนร่างกายของพวกเราแนบชิดติดกัน

 

"นี่ไง...ของหวานของกู"

"เอ๊ะ.."

อุ้บ...0×0

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว