email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

32:เกาะทางใต้ของอลาสกา

ชื่อตอน : 32:เกาะทางใต้ของอลาสกา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.8k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2562 21:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
32:เกาะทางใต้ของอลาสกา
แบบอักษร

เอี๊ยด ปัง

รถของลดาถูกชนเข้าที่ด้านข้างตรงข้ามกับคนขับ แต่ด้วยรถของลดาวิ่งมาด้วยความเร็วสูง ทำให้ท้ายรถที่เธอขับสะบัดไปด้านข้าง รถสวยจึงวิ่งไปชนเข้ากับต้นไม้ข้างทาง

รถที่เธอเลือกมาไม่ใช่ดีแต่ราคาแพง สมรรถนะสูงของรถที่ออกแบบมาเพื่อการแข่ง จึงช่วยเธอลดการบาดเจ็บได้มาก แต่ถึงแบบนั้นหัวที่กระแทกกับประตูอย่างหนักทำให้เลือดออก และเกิดอาการวิงเวียนบ้าง

"นายครับ มีแต่ยัยบอดี้การ์ดครับ"

"ว่าไงนะ!! แล้วมาดามละ"

"ไม่พบครับ~"

"เอาตัวมันไป เพื่อได้ข้อมูลอะไรมาบ้าง เหี้ยเอ้ย!!!! ลงทุนตั้งมากไม่ได้อ่ะไรเลย "

.................................................................

"ปลุกมัน!"

ซ่า น้ำที่ถูกเทลงบนร่างที่ไร้สติ ทั้งเนื้อทั้งตัวและเสื้อผ้าเนื้อดีเต็มไปด้วยคราบสกปรกเพราะถูกลากมากับพื้น และใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบเลือด

ลดารู้สึกตัวจากการปวดแสบปวดร้อนตามร่างกาย ที่เกิดจากบาดแผล น้ำที่ไหลลงมาผ่านปาก รสชาติที่เค็มๆ ลดาลืมตาขึ้น มองภาพตรงหน้า

จิ๊บๆๆ คลืดดด คลืดดดด

เสียงนกร้อง คลื่นทะเลที่พัดเข้าฝั่ง พอมองไปรอบๆเธอก็พบว่าเธออยู่ยอดเหว มองไปข้างล่างก็เป็นน้ำทะเล เธอกับคิดว่าที่ตรงนี้ ช่างเป็นภาพที่สวยเหลือเกินถ้าไม่ติดว่าเธอ ไม่ได้อยู่ในสภาพบาดเจ็บและถูกมัดไว้ เธอคงจะมีความสุขมาก

"สวย สวยใช่เล่นนะ"

ลดาหันไปตามเสียที่พูดขึ้น ก็เจอกับชายหน้าตาสุดๆ 'หล่อจัง แต่ป๋าหล่อกว่า' ลดาอดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบชายตรงหน้ากับผู้เป็นที่รักของเธอได้ เมื่อเธอได้คำตอบก็หันหน้าไปมองทางเดิม

"ถ้าเธอทำงานกับฉัน ฉันจะไม่ทำร้ายเธอ" ชายลูบหล่อเดินมาหยุดอยู่ด้านหน้าของลดา

"ว่าไง~? คงรู้ใช่ไหมว่าถ้าปฎิเสธจะเจออะไร"ลดาถูกจับที่คางให้เงยหน้ามองไปที่หน้าเขา

ลดาหลับตาลง ในสมองที่ไม่สามารถรับรู้อะไรได้อีก ลดาทำแบบนั้นอยู่สักพัก

ปัก

"อย่าคิดที่จะเมินเฉยต่อฉัน!! แกไม่มีสิทธิ์" เสียงสั้นปืนกระแทกเข้ากับใบหน้าสวย เหลือดที่ไหลออกมาจากมุมปาก แต่ก็ไม่ได้มีเสียงตอบรับอะไรทั้งสิ้น มีเพียงใบหน้าเฉยเมยกลับมา

"ได้!!! ฉันก็อยากรู้เหมื่อนกันว่าแกจะทนได้อีกกี่น้ำ"

ปัก ปัก ปัก ปักก

ลดาถูกตบด้วยสันปืนครั้งแล้วครั้งเล่า จนเธอล้มลงไปนอนกับพื้น

"หึๆ เอาน้ำทะเลสาดมันเข้าไปอีก ทรมานมันอย่าหยุด!!! จนกว่ามันจะยอมตกลงทำงานให้เรา"

"ครับนาย"

ซ่า

ลดาถูกสาดน้ำทะเลลงบนตัว ความเจ็บที่น้ำทะเลโดนแผลทำให้เธอไม่สามารถขยับตัวได้เลย

"ฮ่าๆๆๆ ดูหน้าดิมึง อีนี้คงเจ็บปวดหน้าดู เอามันลุกขึ้นมา~"

ไม่นานผมยาวของลดาก็ถูกกระชากขึ้นให้เธอกลับมานั่งดังเดิม ทุกอย่างทุกการกระทำที่เกิดขึ้นไม่ได้ทำให้ลดาเปลี่ยนสีหน้าเลยสักนิดยังคงมีสีหน้าเรียบเหมือนเคย นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอเจอแบบนี้ ตอนอยู่ที่ไทยป้ากับพี่สาวของเธอก็เคยทำกับเธอแบบนี้เสมอ

วันนี้ทำให้นึกถึงวันที่เธอสูนเสียทุกอย่างพ่อและแม่ของเธอเองในวันนั้นเธอไม่เหลืออะไรเลย ก็เหมือนกับตอนนี้ที่เธอไม่เหลืออะไรแล้วเช่นกัน แต่แล้วก็มีภาพใครคนหนึ่งขึ้นมาในสมอง ชายที่เป็นคนแรกของเธอและคนที่เธอรัก แต่สุดท้ายแล้วสักวันเขาก็ต้องทิ้งเธอไป

'พอกันที'

ลดาที่เต็มตัวไปด้วยเลือดจากการถูกทารุณ หน้าที่เปื่อนไปด้วยเลือด

บึม

"นายครับ นายครับ"

"ไอ้ฟาโรห์มันบุกมาครับ"

"มันรู้ที่กบดานของเราได้ยังไง"

"ไม่ทราบครับ"

บึม ตู้มมมม เสียระเบิดดังไปทั่วเกาะ

.................................................................

ฟาโรห์มองลดาที่สภาพเธอที่เขาไม่สามารถทนมองได้หญิงที่เขารักถูกมัดมือไว้ เสื้อผ้าหน้าตาที่เปื้อนเลือด

"แก!! กล้ามากนะที่ทำกับเมียกู นิวนิค"

"หึๆๆๆ เมียมึงหรอ? ดี!"

ชายที่ฟาโรห์เรียกว่านิวนิค เดินไปหาลดาที่ลูกน้อยจับไว้อยู่ เขาดึงกระชากผมเธอให้เธอยืนขึ้น แล้วจ่อปืนไปที่หัวเธอ

"ถ้ามันตายขึ้นมา คงสนุกน่าดู"

"แกต้องการอะไร ไอ้นิค"

"จุๆ พูดไม่เพราะเลยนะ ฟาโรห์"

"นายต้องการอะไร"

"ทุกอย่างที่เป็นของแก"

"ได้ แต่ปล่อยเธอซะ"

นิวนิคได้ยินแบบนั้นก็เป็นปลื้ม ก้มหอมที่หัวลดาเหมือนกับรักใคร่ และกระซิบข้างหูลดา

"แกนี้มันนางฟ้าของฉันจริงๆ แกรู้ไหมว่าถ้าฉันได้ทุกอย่างแล้ว ทั้งแกและก็ไอ้ฟาร์มันก็ไม่จำเป็น"

ลดาที่สติเลือนลาง ได้ยินแบบนั้นก็ตาโต มองไปข้างหน้าเห็นฟาโรห์มองเธออยู่

"ป๋า~" 'ปลอดภัยซินะ'

"ตัวเล็ก ป๋าจะพาหนูกลับบ้านนะ กลับไปอยู่ด้วยกัน"

ลดาไม่ได้ตอบขออะไรต่อฟาโรห์มีเพียงรอยยิ้มที่มอบให้เขา

ภาพตลอดเวลาที่เธออยู่กับเขาค่อยๆฉายขึ้นมา มีทั้งสุขและทุกข์ผสมปนกัน

'ความรัก? มันคืออะไร อะไรคือความรัก? หนูไม่รู้หรอกว่าความรักคืออะไร หนูรู้แค่ว่าไม่อยากให้ป๋าเจ็บหนูทนไม่ได้ หากวันนี้คือวันที่ป๋าต้องตาย หนูจะเป็นคนที่ตายแทนป๋าเอง หนูจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องป๋า และทุกอย่างที่ป๋ารัก'

"ป๋า หนูรักป๋านะ" เสียงที่เบาออกจากลดาทำให้ฟาโรห์เจ็บปวด

"ตัวเล็ก ตัวเล็กไม่ต้องพูดอะไรแล้วนะ เราจะกลับบ้านกัน"

'พอแล้ว พอกันที หนูไม่ไหวแล้ว 'ลดาตอบฟาโรห์ในใจก่อนจะเอ่ยปากขึ้น

"ลาก่อนค่ะ" ลดาเยียบเข้าที่เท้าของนิวนิค เดินุอยหลังให้เขาและเธอมายืนอยู่ที่ขอบหน้าผา แล้วลดาก็พลักให้เธอตกไปทะเลพร้อมกับนิวนิค

ตูมมมมมม

"ไม่!!!!!!!! ปล่อยกู กูจะไปช่วยเมียกู ปล่อยกู"

"นายครับ นายครับ"

ฟาโรห์ถูกลูกน้องตึงไว้ไม่ให้ตามลดาลงไป มาโครและมาตินที่ช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ร่วมกันกับลูกน้องอีก3คนตึงฟาโรห์ไว้ ด้วยสีหน้าเจ็บปวกกับผู้เป็นนาย

"ตัวเล็กกก"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น