email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 30:พายุเข้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.5k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2562 14:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
30:พายุเข้า
แบบอักษร

เอี๊ยด เสียเปิดประตู

"หึ เข้าใจละทำไมนายบอกว่าปลอม"

"เออว่ะ ปลอมจริง"มาตินเห็นด้วยกับมาโคร

"พวกแกออกไปเดี่ยวนี้นะ เป็นแค่พนักงานกระจอก อย่าคิดที่จะได้มาเชยชมร่างกายของฉัน"มาเรียรีบเก็บเสื้อผ้ามาโอบกอดไว้

"คุณมาเรียครับ ถึงพวกผมมันจะเป็นพนักงานกระจอก แต่ตอนนี้แค่ผมคนเดียวก็รวยกว่าคุณมาเรียหลายเท่าแล้วนะครับ"

"หาเหาใส่หัวอีกแล้วนะ มาติน"มาโครได้แต่ส่ายหน้าให้กับคู่หู

"ฉันพูดความจริง แค่ยัยผู้หญิงสมองกลวงนี้เป็นหนี้พนันแค่ 50ล้าน ยังไม่มีปัญญาจ่ายเลย"

"แค่ 50ล้าน ?" มาเรียพูดขึ้นอีกครั้ง

"ก็ใช่ไง ถึงผมจะไม่รวยเท่ากับนาย แต่ถ้าผมกับมาโครรวมกันก็คงรวยเท่านายพอดี หรืออาจจะน้อยกว่านิดหน่อย"

"กูไปนะที่เหลือมึงก็จักการเอง"

"มึงจะรีบไปไหนว่ะ มาโคร"

มาโครไม่ได้สนใจเสียงเรียกจากเพื่อนสนิท แต่เดินออกไปให้เร็วที่สุด

"อะไรของมัน"มาตินยืนเกาหัวแกรกๆ อยู่หน้าประตู

"ไม่ทราบว่า~ คุณชื่ออะไรหรอค่ะ สุดหล่อ"

มาเรียทิ้งเสื้อผ้าที่กอดไว้ โชว์ให้เห็นถึงร่างเปลือย มาเรียเดินเข้าไปหามาตินดุจนางเสือ ที่พร้อมจะกลืนกินเหยื่อ

"เหี้ย อุจาดตามากกกก ที่หลังถ้าจะไปทำนมอย่าทำร้านนี้อีกนะ ไม่ผ่านปลอมมาก"

"หรอค่ะ? ปลอมยังไง? ไหนคุณช่วยบอกฉันที ลองจับดูได้นะค่ะ มันไม่ดียังไงมาเรียจะได้แก้ถูก"

มาตินรับรู้ถึงสิ่งไม่ดีกำลังเข้ามาหา ทำให้เขาต้องถอยหลังออกจากห้องด้วยสีหน้าซีดเผือก

"การ์~ การ์ดดดดด มาเอาอีบ้านี้ออกไป !!!!! "และแล้วมาตินก็ไม่ลืมที่จะส่งมาเรียให้กับเจ้าหนี้ของเธอที่ ฟาโรห์โทรให้มารอรับ

....................................................................

ลดาที่ลุกขึ้นมาจากเตียงด้วยหน้าตาที่สดชื่น เธอกำลังลุกจากเตียงออกไป เพื่ออาบน้ำไปเรียนในช่วงเช้า แต่แล้วเธอก็เห็นไปเห็นนาฬิกา ที่บ่งบอกว่าจะเที่ยงแล้ว

"วันนี้ฉันก็ขาดเรียนอีกแล้วหรอ?"ช่วงนี้ลดามีอาการอ่อนเพลียมาก นอนเท่าไรก็ไม่เคยพอมีอาการวิงเวียนศีรษะบ้าง

ตั้งแต่เมื่อวานฟาโรห์ก็ยังไม่กลับบ้านเขามีงานที่ต้องสะสาง เมื่อคืนลดาเธอได้รับการพักผ่อนเต็มที่ แต่กลับไม่รู้สึกสดชื่น มีแต่อยากจะนอนอีก แต่ก็ต้องไปกินข้าวก่อนออกไปหาฟาโรห์

....................................................................

กิ๊งงงงง เสียงโทรศัพท์เข้า

"ตัวเล็ก ทำอะไรอยู่"

"กำลังพามัมไปที่บริษัทค่ะ"

"ตัวเล็ก"

"ค่ะ?"

"ลดา คุณรักผมบ้างหรือเปล่า"

"ห้ะ?"

"ไม่เป็นไรไม่ต้องตอบเดี๋ยวนี้ แต่วันนี้คุณไม่ต้องเข้ามาที่บริษัทนะ"

ตูด แล้วสายก็ถูกตัดไป

หยดน้ำที่ไหลออกจากตา เธอเสียใจที่ฟาโรห์ทำตัวห่างเหินกับเธอ ไหนคำที่จะเรียกเธอเปลี่ยนไป ไหนคำที่แทนตัวเองอีก

"ลดาลูก!! เกิดอะไรขึ้น?"

ปัง ปัง ปัง เสียงปืนที่ดังเข้ามาใกล้เลื่อยๆ

"กรีดดดดดดด" เสียงกรีดร้องที่ดังขึ้น

"คุณหญิงกับคุณลดารีบหนีเถอะ มีคนบุกเข้ามาครับ " การ์ดที่เห็นท่าไม่ดีเกิดขึ้น ต้องรีบมาแจ้งทั้งสองคน

ลดาได้สติก็จับมือฟาริดาวิ่งไปทางโรงรถ สิ่งที่เธอต้องทำคือปกป้องฟาริดาไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

เอี๊ยด

ลดาเปิดประตูเข้ามาในห้องที่เชื่อมกับโรงรถ มันเป็นห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าและอุปกรณ์ในการขี่บิ๊กไบค์ของเธอ ฟาโรห์ทำขึ้นเพื่อเธอ มีเพียงเธอและฟาโรห์ที่สามารถเข้าห้องนี้ได้

"มัมค่ะ อยู่ที่นี้นะค่ะ ห้ามออกไปจนกว่าป๋าจะมา นี้นะค่ะโทรศัพท์จะได้ติดต่อกับป๋าได้ "

"แล้วหนูละลูก"

"หนูจะออกไปล่อมันเองค่ะ ไม่ต้องห่วงนะค่ะ ป๋าสอนหนูมาดี" ลดายิ้มให้ฟาริดาด้วยความมั่นใจ

ถึงลดาจะพูดแบบนั้นฟาริดาก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง เธอก้มมองโทรศัพท์เอามือกดเบอร์ผู้เป็นลูกชายแล้วโทรออก

ตื๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด

"ครับลดา มีอะไรหรือป่าว"

"ฟาโรห์!! ช่วยลดาด้วยลูก"

"มัมครับ!!! เกิดอะไรขึ้น"

....................................................................

ปั๋ง

ลดาออกจากห้องเสื้อผ้าล็อกไว้แน่นหนา พร้อมปืนพกในมือเหนี่ยวไกไปที่คนร้าย เธอเดินไปที่ตู้เก็บคุณแจรถในโรงจอดรถ เธอใช้สายตามองไม่นานก็เลือกได้

 

แอสตัน มาร์ติน วัลแคน รถสำหรับแข่งเท่านั้น ถ้าพูดถึงความเร็วคงไม่ต้องถามว่ามันเร็วแค่ไหน แถมสีที่เป็นจุดสนใจเป็นตัวล่อตาล่อใจคนได้ดี

ปกติลดาไม่ชอบขับรถยนต์ แต่ตอนนี้เพื่อการแสดงให้คนร้ายเชื่อว่าในรถไม่ได้มีแค่เธอ ทำให้ต้องใช้รถยนต์แทนบิ๊กไบค์สุดที่รักของเธอ

บื้นน บื้น เสียงรถที่พร้อมออกตัว

เอี๊ยดอ๊าด

ลดาตั้งใจทำให้เป็นที่สนใจให้มากที่สุด ด้วยเสียงลากล้อรถ แล้วขับออกไปด้วยความเร็ว

 

 

 

ความคิดเห็น