ช่วยเข้ามาอ่านหน่อยนะค่ะ

CHAPTER:05 30%ยั่วๆจร้าาาพี่จ๋า

ชื่อตอน : CHAPTER:05 30%ยั่วๆจร้าาาพี่จ๋า

คำค้น : คำสาปรัก นิรันดร

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 93

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ส.ค. 2562 19:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER:05 30%ยั่วๆจร้าาาพี่จ๋า
แบบอักษร

สองอาทิตย์ต่อมา 

ร่างขององค์รัชทายาทแทยังถูกย้ายมาที่ตำหนักตะวัน ตำหนักที่อยู่โดดเดียวและห่างไกลจากทุกๆตำหนัก ข้างหลังติดกับป่าสนใหญ่แต่กลับอยู่ไกลแสนไกลสำหรับเด็กชายตัวน้อย ส่วนข้างหน้าตำหนักคือสระน้ำขนาดใหญ่ที่กินพื้นที่กว้างมาถึงกลางตำหนัก เด็กน้อยที่ทอดสายตามองออกไปยังป่าขนาดใหญ่ เขาอยากมีชีวิตที่แสนปกติ ได้ออกไปวิ่งเล่นในที่ต่างๆ เห็นสิ่งต่างๆมากมาย แต่ก็ทำได้เพียงนั่งถอนหายใจปล่อยใจให้ลอยออกไปตามสายลมหวังว่าสักวันจะมีคนพาออกไปจากที่แห่งนี้ ที่ๆเต็มไปด้วยความทรมานและความเศร้า หวังว่าคนๆนั้นจะพาตนออกไปจากนรกแห่งนี้ให้ได้… 

 

 

“องค์รัชทายาทเพค่ะ ได้เวลาเสวยพระอาหารและยาแล้วเพค่ะ”นางกำนันสาวเดินมาบอกเด็กชายตัวน้อย

 

 

นางเห็นอาการแบบนี้ทุกครั้งที่องค์รัชทายาททรงอยู่เพียงพระองค์เดียว ยิ่งทำให้นางพรอยเศร้าตามไปด้วยทุกครั้งเด็กชายตัวน้อยหันมายิ้มให้นางและรีบเดินไปยังโต๊ะอาหารทันที

 

 

“วันนี้จะมีช่างตัดเย็บชุดใหม่มานะเพค่ะ”นางกำนันคนเดิมเอยขึ้น ทำให้เด็กชายชะงักเพียงเสียววิด้วยความสงสัย แต่ก็ก้มลงตักอาหารเช่นเดิม

 

 

“งานเลี้ยงตอนรับคณะทูตจากแดนใต้นะเพค่ะ”นางกำนันเอยอีกครั้ง เพราะคลายความสงสัยให้แก่นายน้อยของตน

 

 

“อ่อ ถ้าอย่างนั้นช่างตัดเย็บจะมาเมื่อไหร่กัน”เด็กน้อยถามออกไป

 

 

“มาถึงแล้วเพค่ะ ตอนนี้กำลังรอพระองค์อยู่”นางตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่จริงใจ เด็กชายพยักหน้ารับพร้อมกับส่งยิ้มน้อยๆให้

 

 

เมื่อทานอาหารเสร็จ เด็กชายก็ลุกจากโต๊ะมุ่งหน้าไปยังอีกก้องหนึ่งที่มีชายแปลกหน้าและเหล่านางกำนันมากมายมารออยู่ เมื่อประตูบานใหญ่เปิดออกเผยให้เห็นร่างของเด็กน้อยที่ดูสง่างามสมกับเป็นองค์รัชทายาท ร่างบางของเด็กชายเดินฝ่าเหล่าบุคคลที่ก้มหน้าทำความเคารพตน เด็กชายนั่งลงตรงที่เบาะรองสีทองก่อนที่ร่างของเหล่านางในและช่างตัดเย็บจะมาวัดขนาดและสัดส่วนต่างๆ เมื่อทำงานเสร็จออกขอตัวไป

 

 

เด็กชายเดินออกมาข้างนอกเมื่อได้อยู่คนเดียวเด็กน้อยก็เข้าสู่ความรู้สึกเดิมๆ ความว่าเปล่าในจิตใจก็ค่อยๆเข้าปกคลุมเด็กน้อยในทันใดก่อนจะมีเสียงเล็กใสดังขึ้นเรียกความสนใจแก่บุคคลที่ต้องการอยู่คนเดียวได้เป็นอย่างดี

 

 

“สวยไหมฮะพี่ชาย”เด็กชายตัวน้อยเงยหน้ามองคนตัวสูงกว่าในอุ้มมือน้อยมีผีเสื้อตัวสีฟ้าแสนสวยอยู่ โครงหน้าที่ราวกับสวรรค์บรรจงสร้าง ดวงตากลมโต ปากอมชมพูได้รูปสามารถดึงดูดบุคคลตรงได้ให้หลงใหลได้เป็นอย่างดี เหมือนเวลาทั้งหมดหยุดลงราวกับว่าถูกเด็กชายตรงหน้าหยุดเอาไว้ ทั้งสองต่างจ้องหน้ากันและกัน สายลมที่พัดมาอย่างแผ่วเบา ยิ่งทำให้ได้กลิ่นหอมจากตัวของเด็กชายได้เป็นอย่างดี

ความคิดเห็น