Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 𝐬𝐞ñ𝐨𝐫𝐢𝐭𝐚 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ส.ค. 2562 21:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
𝐬𝐞ñ𝐨𝐫𝐢𝐭𝐚 1
แบบอักษร

บ้านอดุลกิตติพร..

 

“เต”

 

“ครับนาย”

 

“ไปเรียกกันไปหาฉันที่ห้อง”

 

ร่างสูงกวาดสายตามองลูกน้องคนสนิทที่ก้มหน้าก้มตารับคำสั่ง

 

“ห้อง ?”

 

“..ห้องนอน”

 

พูดจบเขาก็หมุนตัวกลับไปรอบุคคลที่สามที่ห้องทันที

 

ก็อกๆ

 

“เชิญ”

 

แกร็ก ~

 

“ขะ..ขออนุญาตครับ”

 

เสียงใสสั่นน้อยๆเมื่อบานประตูปิดลงร่างบางก็ปรากฏขึ้น ร่างที่ไม่สามารถทำให้เขาละสายตาได้เลย..

 

“พี่เตบอกว่าคะ..คุณเรียกกัน”

 

“...”

 

“...”

 

เกิดเดดแอร์หลังจบประโยคเขาลุกขึ้นจากปลายเตียงที่นั่งอยู่ก่อนจะสาวเท้าเดินเข้าไปใกล้กระต่ายที่ตัวสั่น เสียงสั่นไม่หยุด

 

“กลัวฉันหรอ”

 

“เปล่าครับ”

 

เขาแตะที่ไหล่อีกคนเบาๆกันสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ต่อว่าการกระทำของเขา

 

“ยืนคุยฉันว่ามันจะเมื่อยเราไปนั่งคุยกันดีมั้ย”

 

“...”

 

นิ้วเรียวเกลี่ยไปตามกรอบหน้าสวย กันเป็นผู้ชายที่สวย สวยมากๆในสายตาเขา

 

“ไปนั่งคุยกันสบายๆ...ที่เตียง”

 

สองร่างย้ายเคลื่อนสถานที่คุยมาเป็นเตียงนอนของเขา ไม่มีใครพูดอะไรออกมาแม้แต่น้อยเขาเองก็จ้องมองใบหน้าหวานเพลินจนลืมสิ่งที่จะคุย

 

“คุณมีอะไรหรือเปล่าครับถึงเรียกกันมาพบ”

 

“ฉันจะมาถามถึงเรื่องที่เราคุยกันไปเมื่อคืน”

 

“...”

 

“ว่าไงเราจะตกลงมั้ย ?”

 

เมื่อคืน

 

ก็อกๆ

 

“เข้ามาได้”

 

แกร็ก ~

 

“ขออนุญาตครับกาแฟที่คุณบอกไว้เมื่อตอนเย็นครับ”

 

เขาปรายตาขึ้นจากกองเอกสารไปมองคนที่เข้ามาใหม่ กันอยู่ในชุดเสื้อยืดคอกลมสีขาวกับกางเกงขาสั้นเหนือเข่า ขาสวยๆมันทำให้เขาใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

 

อีกคนวางแก้วกาแฟไว้ตรงพื้นที่ที่ว่างก่อนจะเอ่ย

 

“งั้นกันขออนุญาตออกปะ..”

 

“เดี๋ยว”

 

“ครับ ?”

 

“อยู่คุยเป็นเพื่อนฉันก่อนได้มั้ย”

 

“ได้ครับ”

 

เด็กว่าง่ายนั่งลงกับพื้นหน้าโต๊ะทำงานของเขา

 

“ขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ดีๆก็ได้”

 

“แหะๆ ครับ”

 

กันย้ายตัวเองจากบนพื้นมานั่งที่เก้าอี้

 

“ปีนี้อายุเท่าไรแล้วละ”

 

“สิบแปด”

 

อืม...ห่างกันห้าปี

 

“คิดว่าจะเรียนต่อที่ไหนละ

 

“กันไม่น่าจะได้เรียนต่อหรอกครับเพราะแม่ไม่มีเงินส่งแล้ว”

 

“แล้วอยากเรียนมั้ย”

 

“อยากครับ”

 

“อืม ถือว่าฉันรับรู้แล้วนะ”

 

เขาตอบเสียงนิ่งไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปสบตากับอีกคนแม้แต่น้อย

 

“แล้วทำไมเรากับแม่ถึงมาอยู่ที่นี่ละ”

 

เขาเอ่ยถามเพราะในวัยสิบขวบของเขาก็มีเด็กผู้ชายร่างเล็กคนนี้เข้ามาอยู่ในทุกช่วงชีวิตเสมอ

 

“พ่อกับแม่เลิกกันน่ะครับ”

 

“อืม...”

 

เสียงที่ตอบของเขามันดูไม่เหมือนเป็นคำตอบสักเท่าไรนัก เขาปิดแฟ้มเอกสารลงก่อนจะหันมาสบตากับเด็กตรงหน้า ขนตายาวเป็นแพร จมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาหวานหยด รับกับปากอิ่ม พักหลังๆเขาแอบพิจารณาใบหน้าและเรือนร่างสวยๆนี่อยู่บ่อยครั้ง และยอมรับว่าเขาถูกใจกัน

 

“ฉันมีข้อเสนอให้เรา”

 

เขาเดินมาหยุดยืนตรงหน้าอีกคนสองมือแตะเข้าที่ไหล่บาง ตัวกันแข็งทื่อทันทีที่โดนแตะ

 

“ฉันจะให้เราเรียนต่อ เรียนเท่าที่เราอยากจะเรียน”

 

“...”

 

“เราอยากได้อะไรก็ให้บอกฉัน เราจะได้ทุกอย่าง”

 

“....”

 

“แต่มีข้อแม้ว่า..”

 

“....”

 

“เราต้องยอมมาเป็นเด็กดีของฉัน...คนเดียว ตกลงมั้ย ?”

 

หลังจบคำถามสองสายตาก็สบเข้าหากัน เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะไม่สนใจเวลามีของสวยๆงามๆอยู่ตรงหน้า กันไม่ได้ตอบแต่เด็กอายุสิบแปดไม่ได้โง่ขนาดที่ไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาจะสื่อหมายถึงอะไร...

 

เมื่อเห็นแบบนั้น เขาก็ค่อยๆโน้มใบหน้าของตัวเองลงไปใกล้กับอีกคนก่อนที่ริมฝีปากร้อนจะครอบลงบนปากอิ่ม กันไม่ตอบโต้แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด เขาประกบปากอยู่สักพักก่อนปากร้อนจะค่อยๆบด คลึง ริมฝีปากของคนใต้ล่าง

 

“อื้ม..อึก”

 

เสียงผะแผ่วในลำคอส่งผลให้กันผละตัวออก เขาเอาลิ้นกระทุ้งแก้มอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก

 

“ขะ..ขอโทษครับ กันขอตัว”

 

ร่างเล็กโค้งตัวเล็กน้อยก่อนจะกุลีกุจอเดินออกจากห้องไป..

 

- ปัจจุบัน -

 

“ว่าไงกัน”

 

“คะ..คือกัน”

 

“ฉันจะไม่บังคับเรานะ ถึงเราไม่มาเป็นเด็กดีของฉันยังไงๆในฐานะเจ้านายฉันก็จะยังส่งเราเรียนต่อ”

 

เขาพูดอย่างสบายๆต่างจากอีกคนที่หน้าออกอาการว่าลำบากใจ

 

“คือคุณออฟ..”

 

“?”

 

“คือว่าคุณออฟ เอ่อ..”

 

“ถ้าเราไม่พูดฉันจะไม่รู้เรื่อง”

 

เขาตอบกลับเสียงเข้มหลังจากที่กันอึกอักอยู่นานสองนาน กันเงยหน้าสบตาก่อนจะสูดหายใจเฮือกใหญ่

 

“คือคุณมีรสนิยมทางเพศแบบแปลกๆหรือเปล่าครับ”

 

หลังคำถามทำเอาเขาหลุดขำเพราะความเอ็นดูต่างจากกันที่แก้มใสขึ้นสีอย่างเห็นได้ชัด เด็กนี่..

 

“ที่ว่าแปลกนี้แบบไหน”

 

เขาถามกลับพร้อมท้าวแขนไปด้านหลังอีกคนทำให้ใบหน้าเข้าใกล้กันไปอีก

 

“แบบ..เอ่อ ทำไมคุณต้องให้กันพูดด้วยเล่า ._.”

 

อีกคนแอ่นตัวหนีเขาไปให้ระยะห่างของเรามากขึ้นอีก

 

“ถ้าเราหมายถึงใช้พวกโซ่ แส้ กุญแจมืออะไรพวกนั้นละก็รสนิยมทางเพศของฉันปกติ”

 

“อ่าครับ..”

 

กันตอบทั้งๆที่ไม่ยอมสบตาเขาแม้แต่น้อย

 

“ถ้าไม่อยากทำก็บอกฉันมานะ ฉันไม่อยากให้มันฝืนเธอ”

 

เขาพูดขณะที่มือก็เกลี่ยผมที่ปรกหน้าของอีกคนออก

 

“ทำไมคุณถึงยื่นข้อเสนอนี้ให้กัน”

 

เด็กน้อยถามพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา

 

“ฉันถูกใจเรา”

 

เขาตอบหน้าตาเฉย

 

“กันขอถามได้มั้ยครับ”

 

“ทำไมถึงเป็นเด็กขี้สงสัยจัง”

 

เขาพูดออกไปคนตรงหน้าเม้มปากแน่นก่อนจะก้มหน้างุด

 

“ขอโทษครับ”

 

“ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร”

 

“...”

 

“อยากถามอะไรถามมาสิ”

 

เขาบอกพร้อมกับยื่นมือไปเชิดคางให้เด็กเงยหน้าขึ้นมาสบตา

 

“กันอยากรู้ว่าระหว่างเรามีอะไรมากกว่าเซ็กส์มั้ยครับ”

 

“...”

 

“หรือแค่มีเซ็กส์กันแค่นั้น...คือที่กันถามไม่ได้หมายความว่ากันอยากเป็นมากกว่านี้นะครับกันไม่กล้าคิดขนาดนั้น แต่กันอยากรู้เพราะกันจะได้ทำตัวถูก..”

 

เขามองเด็กน้อยที่ลุกลี้ลุกลนแก้ตัวเป็นพัลวัน

 

“ฉันก็ไม่รู้..มันอาจฟังดูเห็นแก่ตัวนะแต่ฉันไม่รู้จริงๆว่าความสัมพันธ์ของเราจะไปในทิศทางไหน”

 

“...”

 

“ใครจะไปรู้วันหนึ่งเราอาจจะรักกันวันนั้นความสัมพันธ์ของเราก็จะอยู่ต่อไป”

 

“...”

 

“หรือไม่ในวันหนึ่งเราอาจจะต่างคนต่างเจอคนที่เรารักความสัมพันธ์มันก็ต้องจบลงอยู่ดี”

 

“...”

 

“ฉันชอบอยู่กับปัจจุบันมากกว่า ปัจจุบันที่ตอนนี้มีแค่ฉันกับเรา”

 

เขาว่าพลางลูบไปที่เอวคอดๆนั้นก่อนออกแรงบีบเคล้นเบาๆ อีกคนนิ่วหน้าเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ต่อว่าอะไรเขา

 

“กันขอถามอีกหนึ่งคำถามได้มั้ยครับ”

 

“เอาเถอะ อยากจะถามอีกกี่ร้อยกี่พันคำถามก็ว่ามาฉันมีเวลาทั้งวัน”

 

เขาถอยห่างจากอีกคนเล็กน้อย ยกมือขึ้นมาเท้าคางและจ้องไปที่กันอย่างไม่ละสายตา

 

“คำถามสุดท้ายแล้วจริงๆครับ”

 

“อืมว่ามาสิ”

 

“ถ้ากันตกลงที่จะเป็นเด็กดีของคุณมันต่างจากการขายตัวยังไงครับ”

 

คำถามนี้ทำเขาสะอึกไปชั่วขณะ ไม่ใช่ว่าเขาตอบไม่ได้แต่เขาไม่คิดว่ากันจะคิดเล็กคิดน้อยได้ขนาดนี้

 

“ฉันขอโทษ ฉันไม่อยากทำให้เธอรู้สึกแย่”

 

“กันไม่ได้รู้สึกแย่อะไรขนาดนั้นหรอกครับกันแค่สงสัย”

 

เด็กน้อยส่งยิ้มมาให้เขาเบาใจลง สองมือเขาจับเข้าที่ไหล่บางๆนั่นอีกครั้ง สายตาของเราสองคนสบกัน เขาออกแรงผลักกันนิดหน่อยเพื่อให้กันนอนราบไปกับเตียงทั้งๆที่สายตายังไม่ละออกจากกันแม้แต่เสี้ยววิ

 

ตอนนี้เขาคร่อมอยู่บนร่างบางที่ตัวแข็งทื่อเขาท้าวแขนไว้ข้างๆอีกคนเพื่อเป็นการกักบริเวณและนั่นทำให้ใบหน้าหวานของกันใกล้เข้ามาอีก

 

“คุณ...”

 

“ชู่ว ฉันจะตอบคำถามเรา”

 

นิ้วชี้ถูกส่งไปทาบทับปากอิ่มเชิงปรามให้เงียบลง

 

“ถ้าเรารับข้อเสนอของฉันมันจะต่างจากขายตัวตรงที่...”

 

“..."

 

“ขายตัวเราต้องขายให้คนอื่นๆไปเรื่อยๆไม่จบไม่สิ้น”

 

“...”

 

“แต่ถ้าเราตกลงที่จะเป็นเด็กดีของฉัน..เรามีสิทธิ์ขายให้ฉันคนเดียวเท่านั้น”

 

พูดจบเขาก็เกลี่ยไปที่ปากอิ่มเชิงหยอกล้อ แต่ปากอิ่มกลับงับนิ้วเขาเข้าไปก่อนลิ้นร้อนๆจะส่งมาเกี่ยวพันที่นิ้วเขา อีกคนไล่เลียลิ้นร้อนไปตามความยาวของนิ้วการกระทำของกันทำเอาเขาร้อนผ่าว

 

“งั้นกันตกลง...กันจะเป็นเด็กดีของคุณ”

 

 

__________________________________

 

 

/เกียมไม้เรียว หนู!!!!!!! แม่จะเป็นลม!!!!! ฝากด้วยนะคะ nc เจอกันตอนหน้านะะ🍒💗. คอมเม้นติชมนะคั้บบ🙈💝.

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว