facebook-icon

#คำเตือน !!! นิยายเรื่องนี้ ไรต์แต่งแบบที่ไรต์อยากแต่งมันอาจจะไม่สนุกไรต์กราบขอโทษด้วยค่ะ... # ไม่สนุกหรือไม่ชอบกดออกได้เลย!! # ถ้าอ่านแล้วชอบกดติดตามนะค่ะ ขอบคุณสำหรับเหรียญสนับสนุนค่ะ 💕

ตอนที่ 22 หมาป่า & กระต่าย Nc อัพ 100%

ชื่อตอน : ตอนที่ 22 หมาป่า & กระต่าย Nc อัพ 100%

คำค้น : ยัยแว่น , เจ้าชาย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 37.1k

ความคิดเห็น : 38

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ย. 2558 22:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22 หมาป่า & กระต่าย Nc อัพ 100%
แบบอักษร

ตอนที่ 22   หมาป่ากับกระต่าย  Nc 

 

(ข้าวหอม)

 นายซันคิดอะไรอยู่นะถึงจะไปทานข้าวกันที่ห้อง น่าสงสัย ? แต่ช่างมันเหอะจะกินที่ไหนมันก็เหมือนกันแหละ.... 

 

  คอนโด (ซันเดย์)

 

   " ถึงแล้ว ! หึ " ยิ้มอะไรของเขา ?

 

     " อืม...ว่าแต่นายยิ้มอะไรของนายบ้าหรือเปล่าเนี้ย ! "

 

       " ยิ้มบ้าอะไรของป้า ! ฉันบอกว่าไม่ได้ยิ้มก็ไม่ได้ยิ้มดิ ! " แต่ฉันเห็นหมอนี่ยิ้มจริงๆนะ ฉันไม่ได้โกหก.... 

 

      " แต่.... " ฉันกำลังจะพูดแต่ว่าหมอนี่แทรกมาซะก่อน...

 

       " ป้า! ฉันหิวแล้ว ! " นายซันพูดแค้นี้แล้วก็เดินนำฉันเข้าไปในคอนโดหลังจากจอกรถแล้ว...

 

       " เหอะ ! โอเคนายไม่ได้ยิ้ม ก็ไม่ได้ยิ้ม ฉันยอมแพ้ ชิเป็นแบบนี้ทุกที " ใช่เป็นแบบนี้ทุกทีฉันยังสงสัยว่าฉันเคยชนะหมอนี่หรือเปล่าเนี้ย ! 

 

ห้อง..... (ซันเดย์) 

   

       เราสองคนเข้ามาในห้องหลังจากนั้นนายซันก็ให้ฉันไปทำอาหาร...ฉันก็ต้องไปทำตามคำบัญชาติของคุณชายอะน่ะ... ฉันจะทำข้าวผัดปูล่ะกันง่ายดีหลังจากเราสองคนทานอาหารเสร็จพวกเราก็นั่งดูหนังกันจนเวลาผ่านไปเรื่อยๆๆ....

 

 

15:30 น. 

 

 

     " นี่ป้า...จำข้อตกลงเราได้ไหม?" เอ๋...ข้อตกลง? 

 

 

    " ข้อตกลงอะไร.... " 

 

 

    " นี่ยัยแว่น ยัยป้าเอ๋ย ! ความจำปลาทองหรือไงวะ! แค่นี้ก็ลืม" ก็คนมันลืมทำไงได้เล่าตาบ้า

 

 

     " ก็.... " 

 

 

     " พอเลยป้า...ข้อตกลงที่ว่าถ้าฉันยอมให้ยัยแว่นอย่างเธอไม่ต้องใส่แว่นไง จำได้ไหมป้า ! " แว่น ! ใช่จำได้แล้ว...

 

 

    " หึ...ทำหน้าแบบนี้คงจำได้แล้วสินะ ป้าฉันมีคำสั่งแรกให้แล้ว  หึหึ " นั้นไงว่าแล้วแล้วยิ้มมุมปากแบบนั้นคืออะไร แงๆๆๆ ช่วยข้าวหอมด้วยยยย ! 

 

 

   อึก ! (เสียงกลืนน้ำลายข้าวหอม)

 

 

    " ละ...แล้วนายจให้ฉันทำอะไรอะ " 

 

 

     " จุ๊ๆ...ไม่ต้องกลัวขนาดนั้นก็ได้ป้า...ฉันไม่เอาเธอไปฆ่าหรอกน่า...ออกจะสนุกด้วยซ้ำ หึ! " สนุกหรออะไรก็ไม่รู้ยิ่งพูดยิ่งงง 

 

 

    " สนุก ? "   

  

 

     " ใช่สนุก... " แล้วไอ้ที่ว่าสนุกมันคืออะไรฟ่ะ ตาบ้า ! 

 

 

     " ไอ้ที่บอกว่าสนุกอะมันคืออะไร? นายก็บอกมาสิ ! "  

 

 

     " อืม...เอาเป็นว่าฉันมีเกมส์ให้เล่นใครแพ้ก็ต้องยอมทำตามคำสั่งคนชนะ เดี๋ยวฉันจะบอกกติกา...อ๋อ ถึงเธอไม่อยากเล่นก็ต้องเล่นเพราะเธอไม่มีสิทธ์ปฏิเสธเข้าใจ!  " ชิ...ผู้ชายเอาแต่ใจ บ้าอำนาจ ! 

 

 

     " เจ้าคะเจ้าชายเชิญบอกกติกาได้เลยเจ้าคะ..."  

 

 

     " หึ...จะพูดดีได้ก็แค่ตอนนี้ล่ะ "   ห่ะ...นายซันพูดว่าไงอะ ไม่ได้ยินเลยเบาเกินนน !

 

 

    " ห่ะ ! เมื่อกี่นายพูดว่าไงนะ ? " ฉันถามหมอนี้แต่หมอนี้เมินฉันคะ T_Tแล้วเดินไปเอาถุงอะไรซักอย่างมาให้ฉัน 

 

 

     " อะไรอะ ? " ฉันถามหมอนี่อยู่ๆก็เอาถุงอะไรไม่รู้มาให้ฉัน 

 

 

        " ลองเปิดดูสิ..." หน้านายซันตอนนี้ไม่หน้าไว้ใจเลยอะ...ฉันเปิดถุงที่นายซันยื่นมาให้ดูและหยิบของในถุงนั้นออกมาเท่านั้นแหละ....

 

 

    " เอ่อ...นี้มัน...." พอฉันเปิดถุงและเออของที่อยู่ในนั้นออกมาถึงกับช็อคคะ O_o

 

 

     " ←_← เธอไม่รู้จักหรอ 'ชุดคอสเพล์ ' ไง หึ..." 

 

 

    " ไอ้เส็ดผ้าพวกนี้อะน่ะที่นายบอกว่าเป็นชุดคอสเพล์บ้าไปแล้ว ! " หมอนี่เรียกเส็ดผ้าพวกนี้ว่าชุดคอสเพล์ เนี้ยนะคือชุดมันแบบ...ผ้าบางรัดรูปมากมายอะความยาวนี้แบบอย่าเรียกว่ายาวเลยดีกว่าเรียกว่าสั้นสั้นมากสั้นกว่าใบเตย อีกคะ... อ๋อฉันลืมบอกยังมีหูกระต่ายอีกคงเป็นคอสเพล์ชุดกระต่ายมั้งน่ะ... ~T_T~

 

 

        " อืมชุดกระต่ายไง ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น เธอไปเปลี่ยนเป็นชุดที่ฉันให้ไปให้ดูหน่อย" ห่ะ ! หมอนี่พูดว่าไงนะจะให้ฉันใส่ไอ้เส็ดผ้านี่เนี้ยนะ ! 

 

 

      " นายว่าไงนะ ! " 

  

 

      " ไปเปลี่ยน ! " 

 

 

       " อ่อ...ไม่เปลี่ยนได้ไหมอะ (^.^)" 

 

 

        " (─‿─) คำสั่ง ! " แง้ๆ 

 

 

         " (′︵‵。) T_T " ร้องไห้หนักมากกกก ! 

 

   

(ซันเดย์ )

     ผมให้ยัยป้าไปเปลี่ยนเป็นชุดคอสเพล์ หูกระต่าย...ไอ้ชุดคอสเพลย์หูกระต่ายอะไรเนี้ยจริงๆผมไม่ได้เป็นคนซื้อเองหรอกครับคนซื้อมันคือไอ้เวรเวลครับมันบอกว่า....

 

 

     ' ไอ้เชี้ยซัน...กูมีอะไรจะให้ ' ไอ้เวลมันยื่นถุงอะไรไม่รู้ครับมาให้ผม

 

     ' อะไรของมึง...' 

 

     ' เออน่า...มึงเปิดดูเองดิ ! ' ผมเปิดถุงที่ไอ้เวลให้มาและหยิบของที่อยู่ข้างในขึ้นมาดู...

 

     ' ชุดคอสเพลย์ ? ' 

 

      ' ชุดคอสเพลย์อะไรวะ...เห่ย ! ชุดคอสเพลย์กระต่ายนิหว่าแหมมึงผ้าบางแถมยังเป็นผ้าลื่นด้วยนะมึง หือ...เห็นแล้วซี๊ด ! กูยื่มก่อนได้ไหมวะ ! ' ไอ้ริวครับ

 

     ' พอๆเลยไอ้ริวกูให้ไอ้ซันเว้ย ! อะ ! ไอ้ซันถ้ามึงอยากลองเปลี่ยนบรรยากาศหรือวันไหนมึงอยากลองล่ากระต่ายมึงก็ให้น้องข้าวใส่ มึงเชื่อกู รับรองสุดๆ ! ' 

 

ปัจจุบัน

 

    นั้นแหละครับที่มาของชุดจริงๆแล้วมีหรือไม่มีมันก็ไม่สำคัญอยู่ดีถ้าถึงตอนนั้นมันก็ต้องถอดออกอยู่ดี...แต่วันนี้ผมอยากลองเป็นหมาป่าดูผมจะขย้ำกระต่ายให้ตายคาอกเลยครับ ! หึ 🐺

 

 

   " นี่ป้าเสร็จหรือยังออกมาได้แล้ว ! " ผมเรียกยัยป้า

 

 

   " อ่อ...สะ..เสร็จแล้ว " 

 

 

   " แต่งเสร็จแล้วก็ออกมาสิ...เร็ว! " พอผมพูดจบประตูห้องก็เปิดออกมาและตรงหน้าคือ ผู้หญิงในชุดคอสเพลย์หูกระต่ายรัดรูปเห็นสัดส่วนของคนตรงหน้าอย่างชัดเจน...

 

 

  อึก ! ( เสียงซันกลืนน้ำลาย)

 

     " นี่ตาบ้า ! จะจ้องอีกนานไหมฉันอายนะ " 

 

 

     " เห่ย !! เอ่อ...เธอจะอายไปทำไมฉันเห็นหมดทุกอย่างแล้วไม่เห็นต้องอายเลย...แต่จะว่าไปชุดนี้ก็เหมาะกับเธอดีนะ..."  ผมบอกเธอ

    ผมเดินเข้าไปไกล้ๆเธอและสวมกอดเธอจากด้านหลังส่วนมืออีกข้างของผมก็ลูบไล้ท้องน้อยเธอผมค่อยๆลงไปจูบซอกคอขาวๆของเธอ...

 

 

     " อืมมมม...ไม่เอา...ยังไม่มืดเลยนะ ! " เธอประท้วง

 

 

      " หืม...ไม่เห็นเป็นไรเลยป้า...เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง จุ๊บ! " ผมบอกป้าแล้วก้มลงจูบที่ริมฝีปากเธอเบาๆ....

 

 

      "  อืม...อ๊าส์ ... " เสียงหญิงสาวคร้างออกมาด้วยความเสียวกระสัน

 

 

     " อืม...ป้าวันนี้ฉันขอนะ...อาส์ "ผมไม่รอฟังคำตอบจากเธอผมผละร่างบางของเธอในชุดกระต่ายน้อย...ให้นอนราบลงบนโซฟาห้องรับแขกแล้วลุกขึ้นคร่อมตัวเธอไว้ทันที

 

 

     "อืมมม...นายซัน...เดี๋ยวสิ..." ข้าวหอมขัดขืนเล็กน้อย

 

 

      " ไม่เดี๋ยวแล้วป้า...เห็นเธอในชุดแบบนี้ใครจะไปเดี๋ยวไหว...ฉันไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ...จัดเลยแล้วกัน...ฉันสัญญาจะทำให้นุ่มนวญที่สุด จุ๊บ...เชื่อใจฉันที่รัก " ซันบอกข้าวด้วยน้ำเสียงหวานและนุ่มนวญ...

        ซันเริ่มบทรักกับข้าวที่โซฟาซันผลักร่างบางของข้าวให้นอนลง บนโซฟาแล้วซันก็ถอดชุดที่หญิงสาวใส่ออกจนหญิงสาวไม่มีอาภรณ์ใด ๆ ปกคลุมเรือนร่างบาง อีกต่อไป...ชายหนุ่มระดมจูบซุกไซ้ไปตามตัวหญิงสาวจนเกือบจะทั่วร่างบาง ลิ้นซากๆก็ละเลียดเลียอยู่บนสองเต้าอวบจนมันแข็งชูชันท้าทายชายหนุ่ม...

 

 

        " โอ๊ยยย ! ...อย่าดูดแรงสิ... อ๊าส์ ... " ชายหนุ่มดูดดื่มเต้าอวบๆของหญิงสาวอย่างเมามันส์หญิงสาวแอ่นอกรับอย่างไม่รู้ตัวเช่นกันเหมือนตอนนี้หญิงสาวจะคล่อยตามอารมณ์สวาทที่ชายหนุ่มมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้... 

 

 

     " อ้าส์...ซี๊ดดดด!... " ชายหนุ่มบรรเลงเพลงรักอย่างช่ำชองและไม่มีติดขัดเลยซักนิด ชายหนุ่มยกขาของหญิงสาวขึ้น พาดบนพนักพิงของโซฟา...เพื่อ เพิ่มความเสียวกระสันให้แกหญิงสาวเขาค่อยๆเอาเจ้ามังกรยักต์เข้          าไปในถ้ำสวาทของหญิงสาวและขยับเอวเบาๆ...

 

 

       "โอ้วววว ...อูยย...ซี๊ดด...เสียว ! "หญิงสาวครางกระเส่าด้วยความเสียวที่ชายหนุ่มมอบให้...หญิงสาวหายใจระรินในรสรักที่ชายหนุ่มมอบ....

 

 

     " ซี๊ดด ! อ๊าส์ ...เหนื่อยแล้วหรอป้ายังไม่มืดเลยนะ...มาต่อเถอะ ...   " ชายหนุ่มบอกหญิงสาวแล้วเริ่มขยับเจ้ามังกรยักต์อีกครั้งชายหนุ่มค่อยๆโยกเข้าออกมิดด้ามสุดโคนจนหญิงสาวเสียวกระสันจนเด้งสะโพกส่ายไปมาเป็น จังหวะ ที่ชายหนุ่มมอบให้โดยไม่รู้ตัว... 

 

 

     " อ๊าาาาาส์ !  นาย...ซัน ! ..ซี๊ดด ! " หญิงสาวครางออกมาด้วยความเสียวกระสันและบิดกายส่ายสะโพกรับไปมาเป็นจังหวะที่ชายหนุ่มมอบให้...

 

 

      " โอ้วววว ! ซี๊ดดด ! ...ดีป้า...อย่างนั้นแหละ... จะออกแล้ว ...อ้าาาาส์ ! " ชายหนุ่มครางลั่นห้องและกดสะโพกให้เจ้ามังกรยักต์ของเขาเข้าไปในถ้ำสวาทของหญิงสาวและปลดปล่อยสายธารแห่งชีวิตเข้าสู่ร่างหญิงสาวทุกหยาดหยด...

 

 

     " อ้าาาาส์ ! .... นายซัน...! " หญิงสาวหอบหายใจด้วยความเหนื่อย... " ไหนนาย...บอกจะนุ่มนวญไง... " หญิงสาวประทวงชายหนุ่ม...

 

 

      " แฮ่ๆ...ฉันขอโทษ ....มันห้ามใจไม่ไหวจริงๆ...ไว้ครั้งหน้าฉันสัญญาว่าจะนุ่มนนวญกว่านี้นะป้า... " ชายหนุ่มบอกหญิงสาวและนอนฟุบลงไปที่หน้าออกของเธอ...ด้วยความเหนื่อย...

 

 

18:35 น.

 

    Rrrrrrrrrrrrr!  ( เสียงโทรศัพท์ซัน )

 

 

  " อืมมม! ใครแม่งโทรมาตอนนี้วะ ! " ผมควานหาโทรศัพท์หาเท่าไรก็หาไม่เจอผมจึงลุกขึ้นและเดินไปที่กองเสื้อผ้าที่ผมถอดมันทิ้งไปไม่กี่ชั่วโมงมานี้ ผมหาโทรศัพท์จนเจอ" โทรมาทำเชี้ยอะไรของมึงวะ ! " ผมบอกไอ้อาร์ม

 

 

     " โห่...มึงรับสายเพื่อนมึงพูดแบบนี้หรอวะกูเสียใจ ! " 

     " เออ ! "

 

 

     " เออๆ...กูไม่กวนมึงแล้วก็ได้..กูรู้มึงต้องการพักผ่อน...." 

  

     " ไอ้.... " ผมกำลังจะด่ามันแต่มันดันขัดผมมาซะก่อน

 

 

     " เฮ้ยๆ ! มึงไม่ต้องด่ากูเลยกูพูดความจริงเว้ย...ที่กูโทรมาหามึงกูแค่จะโทรมาบอกว่า...คืนนี้เจอกันที่ผับมันส์เดย์...กูมีเรื่องเล่าสนุกๆให้มึงฟัง...เออ! แล้วคุณมึงไม่ต้องเอา 'เมีย' มึงมาด้วยนะครับ ! " เรื่องเล่าอะไรของมันว่ะ ?

 

 

    " เออ! " ผมตอบไอ้อาร์มแต่ไอ้เสียงที่มันตอบผมกลับมาดันเป็นไอ้เวล

 

 

    " เฮ้ยๆ ! ไอ้ซัน...มึงได้ให้น้องข้าวใส่ชุดที่กูให้มึงไปเปล่าวะ ? ใส่ยังมึง ! " หึ...ผมมองไปที่กองชุดของป้าทันทีที่มันพูด...ผมคิดว่าผมคงต้องซื้อชุดคลอสเพลย์หลายๆแบบมาไว้บ้างแล้วล่ะนะ 😏  " เฮ้ย ! มึงได้ยินที่กูถามไหม ! ไอ้ซันโว๊ยยยย ! " 

 

 

   ตุ๊ด ! ( เสียงซันตัดสายทิ้ง ) ผมตัดสายมันทิ้ง...ผมรำคาญมันถามเยอะแยะ

 

 

    " หึ... " ผมหันกลับไปหายัยป้าที่ตอนนี้นอนหมดแรงอยู่ทีโฟฟาครับผมเดินไปอุ้มยัยป้าและพาไปที่ห้องนอนครับ...

 

 

    " เดี๋ยวกลับมานะ จุ๊บ ! " ผมจูบปากเธอแล้วผลักออกแล้วรีบไปอาบน้ำแต่งตัวไปหาไอ้พวกเพื่อนผม

 

 

ผับ xxx

 

   ผมเดินเข้ามาที่ผับที่พวกมันนัดผมมาผมมองหาพวกมัน...เจอแล้วครับผมรีบเดินไปหาพวกมันทันทีผมไม่อยากที่ยัยป้าอยู่คนเดียวนานๆ   

 

     " อ้าวไอ้ซันมาแล้วหรอ...นั่งๆก่อนมึง จะเอาอะไรไหม " ไอ้เวล 

 

     

       " ไม่วะ...มึงมีอะไรจะบอกกู พูดมาเลยดีกว่า " ผมเข้าเรื่องทันที

 

       

       " โห่...ไรวะ จะรีบไปไหนวะ...ทำไมกลัวเมียหาหรือไงวะ "

 

  

       " เออ ! กูกลัวเมียหาย พอใจมึงยัง พอใจแล้วก็บอกมา " 

 

 

        " โอเคๆ กูบอกก็ได้ คืองี้มึง วันนี้กูได้ยินเด็กที่คณะน้องข้าวเขาคุยกันว่ามีผู้หญิงมาหาเรื่องน้องข้าวถึงที่คณะ ถ้าจำไม่ผิดหน้าจะชื่อส้มนะ " 

 

    " ส้ม...ส้มหรอ.... " 

 

 

     " เด็กมึงหรอวะ ? " ไอ้อาร์ม

 

 

       " เก่า...กูเลิกยุ่งตั้งแต่กูยังคบกับเนยแล้ววะ" ผมบอกพวกมัน

 

 

        " ถ้างั้น...ยัยส้มอะไรนั้นจะมาหาเรื่องน้องข้าวทำไมในเมื่อมึงก็เลิกยุ่งกับเขาตั้งนานแล้ว แม่งหน้าสงสัยวะ " ริว

 

 

      " กูว่าต้องมีคนจ้างมาแกล้งน้องข้าวแน่ๆ หรือว่าจะเป็น.... " ไอ้อาร์ม 

 

 

  " ไอ้วี " ไอ้ริว พอมันพูดจบเท่านั้นแหละ โดนไอ้เวลโบกเข้าให้ หึ สมมันคิดได้ไง ผมรู้จักไอ้วีมันดีมันคงไม่มีวันทำร้ายคนที่มันรักมันชอบหรอก ตัดมันออกไปได้เลย

 

 

       "มึงคิดได้ไงเนี้ย ถึงน้องกูจะแย่งน้องข้าวมาจากไอ้ซันมันก็ไม่คิดจะทำร้ายคนที่มันชอบหรอกเว้ย ! " ไอ้เวล

 

 

         " กูก็แค่พูดเฉยๆ เชี้ย ตบมาได้ หู้ ! " ไอ้ริว

 

 

             " กูว่าถ้าไม่ใช้ไอ้วีคงจะเป็นแฟนคลับมึงหรือไม่ก็ยัยเนยนั้นแหละวะ กูว่ามึงต้องดูแลน้องข้าวดีแล้ววะนี้แค่หาเรื่องนะมึง...วันนี้โชคดีนะที่เพื่อนๆน้องอยู่ด้วยยัยพวกนั้นเลยทำอะไรไม่ได้ " ไอ้เรียว 

 

 

   "  อืม...งั้นกูขอกลับก่อนแล้วกันไว้เจอกันมึง ... "  ผมบอกพวกมันเสร็จ...ผมก็รีบกลับไปหายัยป้าที่คอนโดทันที....

 

 

3 วันต่อมา...

 

( ข้าวหอม )

 

        " ป้าเดี๋ยวฉันออกไปข้างนอกแปปหนึ่งอย่าออกไปไหนมาไหนคนเดียวล่ะ เดี๋ยวรีบกลับ " นายซันพูดจบก็ออกไป 

 

 

      " โห่... ได้อยู่คนเดียวซักที " ฉันบ่นออกมา ทำไมนะหรอก็สามวันมานี้นายซันทำตัวติดฉันตลอดเลยนะสิไม่รู้เป็นอะไรของเขา... 

 

       Rrrrrrrrrrr. ( เสียงโทรศัพท์ ข้าวหอม )

 

   097xxxxxxx (เบอร์ใคร ? )

 

   เอ๋...เบอร์ใครเนี้ยเบอร์ใครไม่รู้ แต่ฉันจะรับ แฮร่ๆๆๆ ......

    

 

 

   

 

    อัพ แล้ว.ช่วงนี้งานยุ่งๆๆ

ขอบคุณที่ยังรอกันนนน. จุ๊บ ! 

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว