email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

20:ไม่ยอมให้ใคร

ชื่อตอน : 20:ไม่ยอมให้ใคร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 42.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2562 23:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
20:ไม่ยอมให้ใคร
แบบอักษร

"ฟาโรห์ อย่าล้อเล่นแบบนี้สิ เดี่ยวหนูลดาก็หาแฟนไม่ได้หรอกลูก " ฟาริดาที่แยกออกไปหาเพื่อนเธอเดินกลับมา

"ล้อเล่น?"ฟาโรห์ทำหน้าคิ้วขมวดมองไปทางฟาริดา

"อุ๋ย นั้นคามินหรอลูก ไม่ได้เจอกันนานคุณพ่อคุณแม่สบายดีไหม" ฟาริดาหันไปถามคามิน ลูกชายของเพื่อน

"สบายดีค่ะ คุณน้า"

"ลดา มานี้สิลูก "

"ค่ะมัม" ลดาพละออกจากอ้อกอดของฟาโรห์แล้วเดินไปหาฟาริดา

"คามิน นี้หนูลดาหลานของน้าเองนะ อย่าไปสนใจที่ฟาโรห์พูดเลย หนูลดาต้องมาพักอยู่บ้านฉันนะสิ พอฟาโรห์พูดไรเธอเลยต้องเกรงใจฟาโรห์เป็นธรรมดา"ฟริดาหมั่นใส่เจ้าลูกชายที่ทำเป็นห่วงลดา แต่ไม่ยอมเปิดตัวจึงนึกแกล้งเล่น

"หนูลดา นี้คุณคามินนะลูก รู้จักกันไหวสิ" ฟาริดาแนะนำให้ทั้งสองคนรู้จักเพื่อจะยุยงให้ฟาโรห์หึงหวงลดา ฟาโรห์จะได้เปิดตัวลูกสะไภ้ให้เธอ

"สวัสดีค่ะ คุณคามิน"ลดายกมือไหว้พร้อมกับยิ้มให้คามิน

"ทำไมต้องรู้จักกันไหวครับมัม"ฟาโรห์รู้ดีว่ามัมของตนต้องการอะไรแต่ก็อดโมโหไม่ได้

"อ่าว ก็เพื่อคามินสนใจหนูลดาขึ้นมาจะได้สารสัมพันธ์ คามินน้าเชียร์เธอเต็มที่นะ คามิน"

"ขอบคุณครับคุณหน้า" คามินดีอกดีใจทันที่เมื่อมีคุณหญิงใหญ่มาเชลเลียหนุนหลัง

ลดาได้แต่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธอไม่สามารถที่จะบอกความสัมพันธ์กับฟาโรห์กับใครได้

"สานสัมพันธ์หรอครับมัม? แหวนที่สวมอยู่นิ้วนางข้างซ้ายของลดาก็เป็นแหวนที่ผมมอบให้" ฟาโรห์ถึงกับตะโกนอย่างหมดความอดทนที่ฟาริดาจะให้คนอื่นมาจีบเมียเขา

ทุกคนในงานต่างหันมาให้ความสนใจเจ้าของงานที่กำลังทะเลอะกันเอง ระหว่างมาดามใหญ่มาเชลเลียและบุตรชายที่มักจะเยือกเย็นจนเฉยชาเสมอแต่ตอนนี้เขากับกลายเป็นยักษ์ทันที

"ก็แค่แหวนนะฟาโรห์ ใครๆเขาก็ซื้อให้หนูลดาได้ งานก็ยังไม่ได้แต่งนิ ผู้หญิงสวยๆอย่างหนูลดาเขามีสิทธิ์เลือกนะลูก จริงไหมหนูลดา? " ฟาริดานึกขำที่ลูกชายผู้แสนนิ่งกับทุกเรื่องแต่ตอนนี้กับเปลียนไปเป็นคนละคน

"เออ คือว่า" ลดาได้แต่อำๆอึงๆ เพราะก็ไม่รู้จะตอบยังไงเช่นกัน

"มีสิทธิ์เลือกหรอครับมัม ทั้งที่เธอเป็นเมียผมแล้ว และผมจะไม่ยอมให้ใครเอาเธอไปจากผมแน่นอน"ฟาโรห์ยิ่งหัวเสียกว่าเดิมเมื่อลดาไม่มีท่าทีปฏิเสธกับสิ่งที่มัมของเขาพูด

ทุกคนในงานต่างตกอยู่ในความเงียบเมื่อสิ้นคำพูดของฟาโรห์

"หึๆๆ"ฟาริดาถึงกลับยิ้มร้ายเมื่อแผนของเธอสำเร็จ

ฟาโรห์นิ่งสงัดเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเขาพูดอะไรออกไป นี้เขาพลาดท่าใช่ไหม ฟาโรห์ถึงกลับสายหน้า จากนั้นฟาโรห์ก็หันไปมองลดา ที่กำลังหันมองไปทางอื่นเหมือนกับเธอไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น เธอทำราวกับว่ามีแค่เขาคิดไปเองอยู่ฝ่ายเดี่ยว ส่วนเธอไม่ได้คิดอะไรกับเขา

ฟาโรห์เอื้อมมือไปจับคางของลดาให้หันกับมามองหน้าเขา เมื่อฟาโรห์ที่เห็นหน้าลดาเต็มๆถึงต้องยิ้กวางทันทีที่เห็นหน้าคนตรงเธอหน้าแดงจนแทบจะระเบิดจนน่าฟัด ฟาโรห์อดใจไม่ไหวจนต้องก้มลดาไปหอมแก้มลดา ตอนนี้เขาไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ที่เขาสนตอนนี้คือเธอคือของเขาคนเดียว

"นี้ฟาโรห์จะทำอะไร ก็สงสารลูกสะใภ้มัมบ้าง ดูสิหน้ากับตัวแดงจนจะระเบิดแล้วมั้ง"ฟาริดาเอ๋ยเตือนลูกชาย

"แล้วใครกันละครับ ที่ต้องบีบให้ผมทำแบบนี้"

"ไม่รู้ละ นี้ก็จะเลยเวลาเปิดมานานละนะจะให้แขกรออีกนานแค่ไหน ส่วนลูกสะใภ้มันดูแลเองได้"

ฟาโรห์ไม่ได้ตอบอะไร เขาแค่เอามือมาปลดกระดุมเสื้อสูทเพื่อถอดออก แล้วนำมาสวมให้กับลดา ในเมื่อทุกคนในงานรู้แล้วว่าลดาเป็นเมียของเขา เขาก็ไม่จำเป็นต้องสนสายตาใครนอกจากคนที่เขารัก

ฟาโรห์เดินไปหลังเวทีเพื่อเตรียมการเปิดงาน การเปิดงานถึงจะล่าช้าแต่ก็ได้รับเสียงตอบรับอย่างดีจากแขกที่มางาน ถึงแม้ฟาโรห์จะถูกคนในงานห้อมล้อมแต่เขาก็ไม่ลืมที่จะลากลดาให้มายื่นข้างเขาตลอดเวลาเพื่อไม่ให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้เธอ

"ทำไมหนูไม่บอกป๋าว่าหนูพูดภาษาญี่ปุ่นได้ หืม"

"หนูคิดว่ามันไม่ได้สำคัญเท่าไรนะค่ะเลยไม่ได้บอก"

"ทำไมจะไม่สำคัญละตัวเล็ก อะไรที่เกี่ยวกับหนูมันสำคัญทุกอย่าง เข้าใจไหม"

"ค่ะป๋า" ลดาที่ยิ้มจนปากจะฉีกที่ป๋าเธอให้ความสำคัญแทบทุกอย่าง

"นายครับ"

"ว่าไงมาติน"

"คือว่า ถึงเวลาแล้วครับ" มาตินที่มาเรียกฟาโรห์

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว