พระเอกเราหึงโหดแอบกลัวเมีย ส่วนนางเอกเราก็หึงโหดอ่อยเก่ง 1คอมเม้น=1ล้านกำลังใจค่ะ อย่าลืมเม้นกันเยอะๆนะคะ

LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : สัญชาตญาณผู้ชาย

ชื่อตอน : LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : สัญชาตญาณผู้ชาย

คำค้น : ผัวดุ,เมียดุ,ผัวโหด,เมียโหด,ช่างสัก,เมียช่างสัก,เมียนักสัก,เซ็กซ์,หื่น,หึง,หวง,เยดุ,อ่อย,ยั่ว,เลว,เถื่อน,สัก,25+,รัก,เมีย,ผัว,ลีลาเด็ด,เลมอน,มะนาว,โรมัน,โรม,แรด,ร่าน,ลีลาเด็ด,เอามันส์,กลัวเมีย,bts,jimin,krystal,roman,lamon,tattoo,love,lovetattoo,อ่านฟรี,ฟรี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 18k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ต.ค. 2562 19:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : สัญชาตญาณผู้ชาย
แบบอักษร

8:08น. 

“อื้อ! โรม~” เสียงครางหวานๆเล็ดลอดออกมาจากปากบาง 

    จะไม่ให้เธอต้องหลุดครางมาได้ไงล่ะในเมื่อโรมันกำลังดูดดึงหน้าอกเธออย่างเมามันส์อยู่ เธอกำลังฝันหวานกลับโดนปลุกมาให้ผัวดูดนมเฉย 

    น่าเวทนาตัวเองจริงๆ... 

 

“อ๊ะ! ไอ้โรม พะ..พอแล้ว” 

~จ๊วบ จ๊วบ~ 

    โรมันยังคงทำเป็นหูทวนลมในสิ่งที่เลมอนกำลังพูด จะให้เขาหยุดได้ไงไม่เมื่อนมเมียเป็นอาหารอันโอชะ 

“อื้อ!” 

    แต่เขาว่าตอนนี้เขาต้องการมากกว่านมแล้วล่ะมั้ง แค่กินนมอย่างเดียวมันไม่พอหรอก มันต้องกินเนื้อด้วย 

~ไลน์~ 

    เสียงข้อความจากโทรศัพท์ดังขึ้นท่ามกลางสงครามสวาท แต่ใช่ว่าชายหนุ่มจะสนใจไม่ผิดกับเลมอนที่ตอนแรกกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับโรมัน กลับหยุดอารมณ์แล้วหันมาสนใจโทรศัพท์ 

~ไลน์~ 

~ไลน์~ 

~ไลน์~ 

~ไลน์~ 

“จิ๊!” 

    เสียงข้อความที่เข้าระรัวจนโรมันถึงกับหัวเสียจนได้ยินเสียงจิปากจากเขาเบาๆ 

“โรมลุกออกไปได้แล้ว มอนจะดูว่าใครส่งข้อความมา เผื่อมีธุระด่วน” เลมอนผลักโรมันออกไปเบาๆ ซึ่งเขาก็ลุกออกไปอย่างโดยดี 

    หญิงสาวรีบสวมเสื้อที่ถูกถอดออกไปมาใส่เหมือนเดิม ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาดูข้อความที่ส่งมาระรัวจนทำให้ผัวตัวดีถึงกับหัวเสีย 

 

-จักร- 

    เลมอนนึกแปลกใจไม่น้อยที่จู่ๆจักรก็ทักเธอมารัวแชทขนาดนี้ แถมเธอยังไม่รู้ด้วยว่าจักรไปเอาไลน์เธอมาได้ยังไง เธอจำได้ว่าไม่เคยให้จักรหนิ 

 

จักร: มอนิ่งคับ 

จักร: ตื่นแล้วยัง 

จักร: พอดีเพื่อนตอนม.ปลายจะเลี้ยงรุ่นอาทิตย์นี้ 

จักร: เลมอนว่างป่าว 

จักร: แต่มอนคงรู้แล้วแหละเนอะ555 

 

   เมื่อเปิดอ่านข้อความจบคิ้วบางสวยถึงกับขมวดเข้าหากัน ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าจะมีเลี้ยงรุ่นแก๊งเธอตอนม.ปลายเรียกได้ว่าเป็นที่สุดของวงเหล้า ไม่มีแก๊งเธอวงเหล้านั้นกร่อย 

    แต่ที่คิ้วขมวดก็เพราะจักรว่างมากจนถึงมาบอกเธอเช้าขนาดนี้เลยหรอ แล้วทำไมต้องมาบอกเธอด้วย หรืออาจจะบอกทุกคนก็ได้...มั้ง

 

“ใครทักมา เอามาดูดิ!” 

    โรมันที่นั่งเงียบอยู่นานเดินมาหาเมียรักก่อนจะแย่งโทรศัพท์ไปอ่าน

“จักร? มันเป็นใคร”

“เพื่อนที่เราเจอที่ห้างไง โรมจำไม่ได้หรอ”

    โรมันพยายามนึกหน้าคนที่ชื่อจักร ที่เจอในห้าง และเขาถึงกับบางอ้อในทันทีทันใด

“มันได้ไลน์มึงมาได้ไง!” เขาถึงกับเผยเสียงเข้มใส่เลมอนจนเธอเธอเองก็สะดุ้งไปตามๆกัน

“มะ..ไม่รู้เหมือนกัน จู่ๆก็ทักมา มอนไม่ได้ให้เลยนะ คงจะถามเพื่อนล่ะมั้ง”

“ลบมันออกจากเพื่อน ไม่ก็บล็อคไป เดี๋ยวกูบล็อคเอง”

“โรม..จักรเพื่อนมอนนะ ไม่ต้องห่วงหรอก”

“แล้วไง กูไม่ชอบขี้หน้ามัน”

“โรม โรมไม่ชอบ แต่มอนไม่ได้ไม่ชอบเหมือนโรมหนิ แล้วนี่โทรศัพท์มอนนะ เอาคืนมา” เลมอนรีบแย่งโทรศัพท์จากมือชายหนุ่มกลับมา

“มอน!!”

“ห้ามลบมอนไม่ได้สั่ง”

“งั้นมึงก็ไม่ต้องไปเลี้ยงรุ่นเหี้ยไรทั้งนั้น”

“โรม!! อย่าไม่มีเหตุผลนะ มอนจะไปเจอเพื่อน”

“หึ! นี่มึงว่ากูไม่มีเหตุผลหรอวะ กูไม่มีเหตุผลตรงไหน”

“มอนว่าตอนนี้โรมแม่งไม่มีเหตุผลจริงๆนั้นแหละ พูดอะไรก็ไม่ได้ ให้ใจเย็นกว่านี้ค่อยคุยกันดีกว่า”

“มอน! มานี่ กูจะคุยเลย” เลมอนรีบปิดประตูห้องน้ำใส่หน้าโรมันจนเกิดเสียงดัง

 

 

~ตุบ ตึง!~ 

“เปิดประตูนะมอน!” ชายหนุ่มพยายามเคาะประตูให้คนข้างในเปิดแต่ก็ยังไร้วี่แววจนเขาต้องกลับมานั่งสงบจิตสงบใจบนเตียงเงียบๆ 

    เออ..เขามันไม่มีเหตุผลอันนี้เขารู้ดี เขาไม่ชอบขี้หน้าไอ้จักร เขาก็มีเหตุผลเหมือนกัน 

 

    เหตุผลของคนขี้หวงไง... 

 

    เขาเป็นผู้ชายทำไมเขาจะไม่รู้ว่าไอ้เหี้ยนั้นมันชอบเมียเขา จากแววตาวันนั้นเขาก็พอรู้อยู่แล้ว แต่เขาไม่อะไรเพราะคิดว่าคงไม่เจอกันอีกแล้ว 

    แต่ตอนนี้กลับไม่ใช่อย่างที่เขาคิด เมื่อไอ้เหี้ยนั้นมันดันมีไลน์เมียเขา แถมทักมาวอนตีนอีก  

    รู้จักคนอย่างไอ้โรมันน้อยไป  

 

    ทุกอย่างเอาไปได้ แต่เมียเอาไปไม่ได้... 

    เมียกูใครอย่าแตะ... 

 

 

 

 

 

University  

“ไอ้โรมันเป็นเหี้ยไรของมึงนั่งคอตกอยู่ได้” แม็กซ์เดินดูดชานมมานั่งข้างเพื่อนของเขา 

“ทะเลาะกับเมียว่ะ” 

“ก็มีอยู่เรื่องเดียวที่ทำให้เพื่อนกูเป็นหมา” แม็กซ์ตบบ่าโรมันเบาๆ เพราะเขาเองก็เข้าใจ 

    คนรักกันไม่จำเป็นต้องมีแต่มุมหวานๆเสมอไปหรอก มันก็ต้องมีบ้างที่จะทะเลาะกัน ต่อให้ทะเลาะกันหนักแค่ไหนสุดท้ายก็ยังรักกันเหมือนเดิม 

“ตอนแรกกูว่าจะขอคืนดี แต่กูมาคิดๆดูแล้วกูขอควบคุมอารมณ์ให้มากกว่านี่ก่อนดีกว่า กูไม่อยากทะเลาะให้มันรุนแรง” โรมันบอกเพื่อนสนิทไป 

    เขาน่ะอยากจะคืนนี้กับเธอตั้งแต่ตอนเช้าที่มอแล้ว แต่เขาอย่างจะคุมอารมณ์ตัวเองให้ดีเพราะเขาน่ะมันอารมณ์ร้อน  

    มันก็เหมือนไฟ ถ้าไฟยังดับไม่สนิทแล้วเกิเมีลมพัดมามันก็อาจก่อตัวขึ้นอีกก็ได้ ที่เขาอยากทำแบบเพราะไม่อยากให้ เลมอนเสียน้ำตา 

“ช่วยไปหาข้อมูลไอ้นี่ให้กูที” โรมันเปิดรูปจักรให้แม็กซ์ดู 

    แม็กซ์น่ะรูุ้ลึกรู้ดี...เรื่องคนอื่น? 

“ได้ เดี๋ยวกูจัดให้” 

“ขอบใจว่ะ” 

 

    จีบใครไม่จีบมาจีบคนมีเจ้าของ... 

    จีบเมียใครไม่จีบมาจีบเมียไอ้โรมัน... 

     

    มึงเตรียมนอนให้น้ำเกลือได้เลยไอ้สัส ;) 

 

!!TALK!! 

มาแล้ววว ไรท์พยายามหาเวลามาให้ทุกคนจริงๆนะ รอนะคะ 

อย่าลืมคอมเม้น กดถูกใจนิยายกันด้วยน้า 

1 คอมเม้น 1ล้านกำลังใจให้ไรท์ 

ความคิดเห็น