email-icon facebook-icon

ช่วงนี้โควิท-19กำลังระบาด ไรท์ขอให้ทุกท่านปลอดภัยดุแลสุขภาพตัวเองด้วยการ ใส่แมส ยื่นห่าง กินร้อน ช้อนกลาง ล้างมือ ด้วยความห่วงใยจากไรท์ค่ะ

ชื่อตอน : ตอนที่ 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 587

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ส.ค. 2562 10:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14
แบบอักษร

"ปล่อยน้องดานะ"จินอวี้มองหน้าหนิงเขม็งหนิงนัดเขาออกมาเจอกันที่หอพักแห่งหนึ่งไกลพอสมควรเขายังไม่ค่อยจะรู้จักกรุงเทพดีมากนักการเดินทางเลยค่อนข้างจะลำบากพอเข้าไปในห้องได้ก็เห็นน้องดากำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงมีหนิงที่นั่งเล่นปืนสั้นอยู่ในมือ

"ปล่อยหรือแกมันพูดง่ายนังน้องดานี่บ่อเงินบ่อทองของฉันเลยเชียวนะเสียอย่างเดียวที่มันงอแงมากไปหน่อย แต่ไม่เป็นไรแค่นี้ฉันทนได้ แต่แกเข้ามาทำฉันเสียแผนหมดเป็นผู้ชายแท้ๆแต่ยอมแบให้คนอื่นเอาทุเรศ"หนิงตวัดเสียง

"นั่นมันเรื่องส่วนตัวของผมถึงยังไงธงก็ไม่คิดจะกลับไปเอาคุณไม่ใช่หรือไงกันล่ะ"จินเม้มปาก

"ปากดีนักนะแบบนี้คงไม่เดือดร้อนล่ะสิว่าจะโดนใครเอาบ้างดูท่าทางจะชอบไม่น้อย"หนิงลุกขึ้นยืนวนไปมารอบตัวเขา

"พอเถอะหนิงเรื่องทั้งหมดมันอยู่ที่ธงต่างหากล่ะว่าเขาจะเลือกใคร บอกมาดีกว่าว่าคุณต้องการอะไรปล่อยน้องดามาด้วย"จินอวี้ปรายตามองเขาลืมคิดไปว่าหนิงมีฤทธิ์เดชไม่น้อย

"พวกแกเข้ามาได้แล้ว"หนิงไม่ตอบคำถามแต่เรียกใครซักคนให้เข้ามาในห้องพอเห็นคนอีกสามคนที่เข้ามาจินอวี้ก็ต้องรีบถอยหลัง ดูท่าแล้วสามคนนี้ไม่ค่อยเป็นคนดีนักอาการที่มองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าขึ้นลองด้วยสายตาหื่นกระหายทำให้เขารู้สึกไม่ดี

"อะไรหนิงเธอคิดจะทำอะไร"

"กลัวหรือไงจะกลัวไปทำไมของมันเคยๆอยู่นี่นา"หนิงตวาดเสียงไม่ดังมากเพราะกลัวน้องดาตื่น

"พวกแกจะเอามันปู้ยี่ปู้ยำขนาดไหนก็ได้เต็มที่เลย"หนิงพยักหน้าส่งหนึ่งในสามปรี่เข้ามาชกที่ท้องทันทีเขาถึงกับทรุดลงนั่งกับพื้นเพราะไม่ทันตั้งตัว

"อึกหนิงหยุดเรื่องบ้าๆนี่เถอะถ้าธงรู้เธอจะเดือดร้อนนะ"เขากัดฟันพูดเพราะจุก

"ไหนมึงว่าพี่ธงอนุญาตแล้วไงวะหนิง"อีกคนที่กำลังจะเข้ามาช่วยชะงัก

"มันจะเอาตัวรอดน่ะสิพี่อย่าไปเชื่อมันพี่ธงรำคานมันจะตายสะบัดยังไงก็ไม่หลุดเพราะเป็นลูกเพื่อนนายจัส"หนิงหันไปบอก

"ไม่จริงนะธงไม่รู้เรื่องนี้"ผมรีบบอก

"ยังไงแน่วะหนิงไม่ใช่ว่าพวกกูซวยไปด้วยนะ"ทั้งสามเริ่มลังเลหนิงเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโชว์หน้าจอ

"แหกตาดูสิว่าฉันโทรหาใครเมื่อสองชั่วโมงก่อนพี่ธงพูดกับฉันเอง"พอทั้งสามเห็นเบอร์โทรออกและเวลาก็แสยะยิ้ม

"มึงมันสวยเกินชายจริงๆหว่ะผิวงี๊ขาวจั๊วะน่าลองดู"หนึ่งในนั้นกระชากแขนเขาให้ลุกขึ้นอีกคนก็จับรวบเอวเขาไว้แน่นพยายามจะดึงกางเกงลง

"อย่านะหยุดอย่าทำ"

"แหกปากเสียงดังหาอะไรอุดปากเอาไว้สิฉันจะเอาน้องดาออกไปก่อนพวกแกเต็มที่ไปเลยก็แล้วกันเสร็จแล้วเอาศพไปทิ้งไกลๆด้วย"หนิงปรายตามองแล้วเดินไปอุ้มน้องดาเดินออกไป

"หนิงช่วยด้วยอย่าทำแบบนี้เลยปล่อยสิวะ"เขาพยายามถีบทั้งเตะต่อยแต่สู้แรงสามคนไม่ได้ทุกคนเข้ามารุมทึ้งถอดเสื้อผ้าเขาพอไมไ่ด้ดังใจมันก็ชกเข้าที่ใบหน้าจนมึนรู้สึกได้ถึงตาที่บวมจนปิดลงมาข้างหนึ่ง

"อย่าทำ ขอร้องล่ะอย่าทำผมพวกคุณเข้าใจผิดแล้วธงไม่ได้สั่งแบบนี้อย่าทำเลย"เขาครางเสียงเบาร่างกายถูกกระชากไปมาจากหกมือที่พลิกเขากลับไปมาพอได้ยินแบบนั้นหนึ่งในนั้นก็ชกเข้าที่ท้องอีกครั้ง

"อั๊ก อืออปล่อยผมเถอะลองโทรไปหาธงสิ ได้โปรดเถอะอย่าทำร้ายผม"เขาพยายามอ้อนวอนแต่ไม่มีใครสนใจร่างกายของผมระบบจากการถูกทำร้ายเตะต่อยจนเขียวช้ำตาบวมปูดจนเกือบจะปิดทั้งสองข้างปากที่เจ็บเพราะถูกชกรู้รสเค็มของเลือดที่ปากแตกอยู่มือสั่นระริกเพราะพยายามผลักคนที่ขึ้นมาควบตัวเขาเอาไว้อีกคนมาช่วยด้วยการจับแขนของข้างของเขาตรึงเอาไว้กับที่นอน

"เบาๆนะมึงอย่าให้แหกไปก่อนเดี๋ยวไม่สนุกเอาเจลมาด้วยหรือเปล่าวะ"

"เอามาน่าแม่งสีสวยชิบหายแต่ดูบวมๆนี่สงสัยถูกเอามาแล้วแน่ๆกูว่า"

"งั้นใส่ถุงเลยมึงเสียวเอดส์ชิบแม่งคงร่านเหมือนที่หนิงมันบอกจริงๆว่ะ"

"เออแต่ได้แบบนี้นานๆทีเหมือนกูจะขึ้นสวรรค์เลยพวกมึงรอต่อกูก็แล้วกัน"คนที่ขึ้นคล่อมตัวเขาบอกอีกคนที่กำลังตรึงแขนเขาเอาไว้เหนือหัว

"รีบๆเอาเถอะกูรอต่อคิวอยู่ไอ้สัด"มันบอกเพื่อนอยู่ๆเขาก็ถูกอีกคนบังคับบีบปากให้อ้าออกแล้วเอาแท่งของมันยัดเข้ามาในปาก

"อือออออ อ่อยย"ผมพยายามดิ้นหนีและกัดแท่งของมันแต่มันบีบปากผมเอาไว้แน่น

"ถ้าของกูเจ็บมึงตายแน่"มันขู่ผมน้ำตาซึมทำอะไรไม่ได้

"กูจะเอาแล้วนะเว้ย"คนที่อยู่ด้านบนจับขาผมยกขึ้นดันจนถึงอกจ่อปลายแท่งของมันแต่เขาพยายามขมิบเอาไว้ไม่ให้มันเข้าไปได้ง่ายๆ

"ไอ้เหี้ยเอ้ย"พอมันทำไม่ได้มันก็ยกตัวขึ้นแล้วชกเข้าที่ท้องอีกครั้งเขางอตัวด้วยความจุกมันคว้าขาเขาขึ้นอีกครั้งจ่อของมันเข้ามาได้เพียงนิดเดียว

"อย่าอยู่เลยพวกมึง"เสียงแข็งกร้าวดังขึ้นในขณะที่สติผมเลือนลางเต็มทีเสียงปืนที่ดังเปรี้ยงขึ้นนัดแรกทำให้ทุกคนบนตัวผมผละออกจากนั้นผมก็ไม่รู้เรื่องอีกเลย

...............................................

"ไอ้เอก"

"ครับลูกพี่"เอกเดินเข้ามาในห้องพักคนไข้ที่ผมนอนอยู่หลังจากหมอกลับมาเย็บแผลใหม่อีกครั้ง

"เจอน้องดาหรือเปล่า"

"ยังครับแต่ผมเห็นคุณหนูจินท่าทางแปลกๆเดินไปขึ้นรถลูกพี่ปล่อยให้ไปไหนเหรอ"เอกวางของทั้งหมดลงบนโต๊ะแล้วเดินเข้ามาหา

"หือ!!จินไปเอาเอกสารอะไรที่นายไม่ใช่หรือไง"ธงทำหน้างง

"จะบ้าเหรอพี่นายไปหาคุณคิสตั้งแต่เช้าแล้วรู้อยู่นี่ว่าถ้าไปหาคุณหนูไอโน่นกลับเย็นๆโน่น"

"ตามไปมึงรีบตามคุณจินเดี๋ยวนี้ระดมคนให้ตามหาเร็วที่สุดเอาโทรศัพท์กูมา"เขาใจร้อนดั่งไฟเรื่องนี้มันแปลกๆพิกลเขาสังหรณ์ใจ

"เกิดอะไรขึ้นวะพี่"เอกปากถามแต่มือก็รีบยื่นโทรศัพท์ให้ส่วนตัวเองก็โทรหาคนวุ่นวายระดมให้ตามรถแทกซี่ที่จินอวี้นั่งไป

"รู้แล้วลูกพี่คุณหนูจินไปหอพักแถวxxx"เอกบอกท่าทางร้อนรนพอกัน

"ไปมึงขับรถให้กู"ธงลุกพรวดจากที่นอนคว้าเอาปืนในลิ้นชักข้างโต๊ะหัวเตียงออกมา

"มึงรีบไปกับกูให้คนเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น"ธงกัดฟันแน่นเอกรีบวิ่งไปที่ลิฟท์พร้อมกับธงทั้งคู่ขับรถราวกับจะเหาะจนไปถึงหอพักที่มีคนของเขาราวๆสามสิบคนเจ้าของหอพักถึงกับปากสั่นตัวสั่นด้วยความกลัวชายฉกรรจ์ที่ล้อมหอพักด้านในเอาไว้แต่ละคนดูหน้าตาน่ากลัวทุกคน

"เห็นคนในรูปนี้หรือเปล่า"ธงยื่นโทรศัพท์ส่งให้ดูเจ้าของหอรีบพยักหน้า

"อยู่ห้องไหน"

"ทะ..ทางนั้น"ธงรีบิ่งไปตามทางที่เจ้าของหอบอกเอกถีบประตูเมื่อได้ยินเสียงเอะอะข้างในอีกห้าหกคนคุมเชิงอยู่ข้างนอกกันไม่ให้คนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเข้าไปได้ ภาพที่ธงเห็นทำเอาหัวใจเต้นรัวแรงเพราะตอนนี้จินกำลังถูกข่มขืนคนหนึ่งกำลังจ่อของมันเข้าไปที่ช่องด้านหลังท่อนบนยังมีเสื้อยืดใส่อยู่แต่ท่อนล่างเปลือยเปล่าต่างกับจินที่นอนเนื้อตัวเขียวช้ำหน้าบวมปูดบนหัวก็มีอีกคนที่จ่อของมันเข้ไปในปากและอีกคนจับข้อมือของจินอวี้เอาไว้แน่นธงกัดฟันยกปืนขึ้นเล็งคนที่คล่อมัวจินอวี้อยู่

"อย่าอยู่เลยมึง"เขาบอกเสียงกร้าวทันเห็นใบหน้าปูดบวมของจินที่หันมาตามเสียงจากนั้นเขาก็กดไกปืนทันที

"เชี่ยลูกพี่กลางกรุงเลยนะเบาๆดิ"เอกที่วิ่งตามมาร้องเสียงหลงเขาไม่สนใจหันไปที่อีกสองคนและยิงตามไปติดๆพอพวกมันล้มลงเขาก็รีบวิ่งเข้าไปหา

"ไอ้ชิบหายเอ้ย"เอกเห็นสภาพของจินอวี้ก็สถบออกมารีบส่งเสื้อแจกเก็ตให้เขาทันที

"คลุมไว้ก่อนลูกพี่แล้วรีบพาคุณหนูออกไปก่อนทางนี้ผมเก็บกวาดเองสัดแม่งไอ้หนิงทำเกินไปแล้ว"เอกโมโหจัดเมื่อเห็นใบหน้าจิน

"ฝากหน่อยกูจะรีบพาเมียไปหาหมอ"ธงอุ้มร่างที่สลบเข้าไว้ในอ้อมแขน

"ไม่เป็นไรลูกพี่แต่ว่าเดี๋ยวผมโทรหาหมอให้เตรียมตัวไว้ก่อนดีกว่า"เอกคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาโทรเขารีบอุ้มร่างเล็กวิ่งลงไปขึ้นรถที่ลูกน้องจอดรอเอาไว้อยู่

"ไปเลยรีบไปโรงพยาบาล"เขานั่งด้านหลังเอาจินนอนหนุนตักสำรวจไปทั่วตัวของจินแล้วต้องตาลุกวาบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง

"ไอ้เอกมึงอย่าให้พวกมันตายรวบมาไว้โกดังให้หมดกูจะไปสอบเองตามหาหนิงเจอหรือยัง"

//ได้ลูกพี่หนิงมันเอาน้องดากลับเข้าคอนโดแล้วให้เอาไงต่อ//

"หาคนไปเฝ้าน้องดาเอาไว้ไม่งั้นก็โทรให้เลขากูมาดูส่วนอีหนิงจับมันไปกองรวมกับไอ้เหี้ยพวกนั้นรอกูจัดการ อ้อกูอนุญาตให้มึงตบมันได้แต่อย่าให้ตายเป็นพอเหลือปากไว้ให้มันตอบคำถามกูด้วยนะ"ธงสั่งเสียงแข็ง

//รับทราบลูกพี่..เห้ยพวกมึง_)*&%#%)//เสียงเอกสั่งงานคนอื่นลอดเข้ามาในโทรศัพท์เขาตัดสายแล้วสั่งคนที่ขับรถ

"ขับเร็วๆ"เขากอดร่างที่ถูกคลุมในเสื้อแจ็คเก็ตของเอกเอาไว้แน่นก้มลงจูบหน้าผากเขียวช้ำเบาๆ

"ขอโทษนะครับที่ดูแลไม่ดีต่อไปจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเด็ดขาดผมสัญญา"ธงบอกเบาๆเสียงเรียกเข้าที่ตั้งขึ้นเป็นเสียงพิเศษดังขึ้นเขารีบกดรับทันทีเช่นกัน

//ธงเกิดอะไรขึ้นวะแม่งคนมารายงานแล้วมึงออกจากโรงบาลได้ไงทั้งที่หมอห้าม//จัสตินตวาดผ่านสาย

"ขอโทษครับนายเมียผมถูกลากไปรุมโทรม"

//สัดเอ้ย!!กูเตอนแล้วใช่มั๊ยว่าให้ดูแลเขาดีๆแล้วเกิดเรื่องได้ยัง//

"ผมประมาทไปครับเดี๋ยวขอจัดการอะไรให้เรียบร้อยแล้วผมจะรีบรายงาน"ธงบอกเสียงเรียบ

//เออกูจะรายงานพ่อเขาก่อนว่าเกิดอุบัติเหตุมึงค่อยกลับมาเคลียร์แล้วกันอย่าให้เสียหายมากนะธงกูเตือนไว้ก่อน//

"แน่นอนครับนายเมียผมทั้งคนผมแค่พลาดไปแต่ต่อจากนี้จะไม่มีแบบนี้อีกแล้ว"

//เออเอาลูกเขามาก็ต้องปกป้องดีๆล่ะแค่นี้แหละกูรอรายงาน//จัสตินวางสายไปลแ้วแต่ธงนั่งนิ่งใช้ความคิดจนถึงโรงพยาบาลก็มีคนรอเข็นเตียงคนไข้อยู่แล้ว

"ฝากด้วยนะหมอเดี๋ยวผมมาอย่าให้เขาตื่นจนพรุ่งนี้เช้านะ"ธงสั่งหมอของแก้งค์

"รับทาบครับคุณธง"เขารอส่งจินอวี้เข้าห้องฉุกเฉินเรียบร้อยแล้วก็โทรหาเอกทันที

"เป็นไงมึง"

//เรียบร้อยลูกพี่ผมเบามือกับอีหนิงมันแล้วนะพี่มาดูเองเหอะมันแม่งบ้าชิบหาย//เอกบ่น

"รอกูแปปเดียวเดี๋ยวถึง"เขาบอกเสียงแข็งทันทีที่รถจอดสนิทเขาก็กระโดจนเข้าไปในโกดังทันเอกที่ยืนคุมเชิงอยู่หันมามอง

"ใจเย็นมั๊ยลูกพี่นั่นแผลฉีกอีกแล้ว"เอกท้วงเมื่อเห็นเลือดซึมออกมาจนเลอะชุดของโรงพยาบาล

"แผลแค่นี้ไม่ทำกูตายหรอกน่า"

"เออดีเจ็บทั้งผัวทั้งเมียคราวนี้ไอ้เอกจะวิ่งไปดูใครก่อนดี"มันบ่นงุ๊งงิ๊งเขาเลยโบกหัวมันไปทีนึงเดินเข้าไปเอาเท้าเขี่ยคนที่คล่อมตัวจินเอาไว้

"แค่นี้สำออยเหรอมึง"เขาถามเสียงแข็งเอาปลายเท้าขยี้แผลที่ถูกยิงจนมันงอตัวลง

"ลูกพี่ผมขอโทษจริงๆผมไม่รู้นึกว่าพี่สั่ง อ๊อก"มันร้องเสียงหลงเมื่อผมกระทืบซ้ำเข้าที่แผล

"กูสั่งมึงทุกครั้งกูทำยังไงมึงไม่รู้เหรอ"จริงๆทุกครั้งที่เขาสั่งงานอะไรเขามักจะผ่านเอกไปหรือไม่อย่างนั้นเขาก็สั่งด้วยตัวเองไม่เคยผ่านโทรศัพท์หรือสั่งใครนอกจากเอก

"ผม..ผมขอโทษครับลุกพี่อย่าทำผมเลย"มันพยายามยกมือไหว้

"มึงรู้หรือเปล่าว่านั่นเมียกูเขาเป็นเป็นเมียกูไอ้สัดเอ้ย!!"ผมกระทืบซ้ำๆไม่หยุดจนเอกคว้าขาผมเอาไว้

"เบาลูกพี่เบาแผลจะปริ"เอกเตือนผมเล็งปืนอีกครั้งมันยกมือไหว้ร้องขอชีวิต

"อย่าทำผมเลยครับผมผิดไปแล้ว"

"อ่อมึงผิดมึงขอโทษแล้วเมียกูทำอะไรผิดเขาของร้องมึงหรือเปล่า"

"ผมไม่รู้จริงๆอย่าฆ่าผมเลย"

"กูไม่ฆ่ามึงให้เปลืองกระสุนหรอกแต่มึงทำอะไรเมียกูเอาไว้มึงก็รับกรรมไปแล้วกัน"เขาเล็งไปตรงกลางเป้าแล้วยิงทันทีเสียงร้องโหยหวนของมันดังก้องโกดังทำให้อีกสองคนถึงกับคลานเข้าไปนั่งกองรวมกันหนิงเองที่หน้าตาบวมช้ำร้องไห้โฮออกมาทันที

"พะ...พี่ธงฉันไม่เกี่ยวนะฉันไม่รู้เรื่อง"เขาปรายตามองแล้วกหันกลับไปร่างที่นอนดิ้นไปมาเลือดออกเต็มกลางเป้า

"เอกมึงสั่งคนของเราเอามันไปโรงพยาบาลทำยังไงก็ได้ไม่ให้มันตายมันต้องอยู่แบบนี้ไปจนหมดลมของมันนั่นแหละดูเอาไว้อย่าให้มันฆ่าตัวตายด้วยล่ะ"เอกพยักหน้าแล้วหันไปสั่งลูกน้องเขาเดินไปหาอีกสองคนที่กองรวมกัน

"มึงใช่มั๊ยที่เอาของโสโครกของมึงให้เมียกูอม"มันพยายามขยับตัวหนีแต่ขาที่โดนกระสุนนัดแรกทำให้ขยับไม่ถนัด

"พี่ผมไม่รู้จริงๆอีหนิงมันให้จัดการเพราะพี่บอกแถมโชว์เบอร์พี่ในโทรศัพท์อีกผมไม่รู้จริงๆนะ"มันบอกเสียงสั่นผมแสยะยิ้ม

"ปากมึงมีไม่ถามเองแล้วมึงกล้าทำแบบนั้นกับเมียกูได้ยังไง"ผมตวาดเสียงดัง

"ผะ...ผม"

"ไอ้เอกมึงเอามีดมาหรือเปล่า"ผมหันไปถาม

"นี่ครับ"เอกมันก็แสนดียื่นโบวี่ส่งมาให้มันถึงกับขยับถอยหลังเมื่อเห็นผมชูมีดขึ้นมาส่องกับแสงไฟ

"อยู่ดีไม่ว่าดีแส่หาเรื่องแถมหาเรื่องเมียกูอีกใครก็ได้สามคนจับมันเอาไว้ถอดกางเกงมันด้วยจับของมันเอาไว้ให้กู"เขาสั่งสายตาไม่ละไปจากคนที่นั่งขดตัวอยู่มันพยายามดิ้นหนีจากคนที่เขาให้เข้าไปจับตัว

"ดีจับเอาไว้ให้แน่นๆล่ะ"ผมเดินไปทรุดตัวนั่งยองๆมองท่อนเนื้อของมันที่หดตัวด้วยความกลัว

"ยืดตึงๆ"ผมสั่งเสียงเหี้ยมพอลูกน้องจับดึงขึ้นผมก็จัดการแล่เอาเนื้อรอบแท่งของมันออกมาเลือดทะลักออกมาไม่หยุดมันพยายามหนีแต่คนของเขาก็ตรึงมันเอาไว้

"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก พี่ผมขอโทษผมยอมแล้วฆ่าผมเลยอย่าทำแบบนี้ โอยยยยยยยยย"มันร้องลั่นผมดึงมีดออกจากท่อนเนื้อแดงฉานด้วยเลือดแล้วเสียบมีดเข้าที่ไข่ของมันสองลูกตัดออกทันทีเหมือนกัน

"นี่โทษฐานที่มึงกล้าเอาของสกปรกใส่ปากเมียกู"ผมบอกเสียงแข็งจัดการเอามีดออกมาเช็ดกับเสื้อของมันจนสะอาดอีกคนที่เหลือถึงกับหน้าซีดขาวหนิงเองก็กลัวจนแทบบ้าน้ำตานองหน้า

"มึงจับมือเมียกูเอาไว้สินะ"

"ผมแค่จับมือผมไม่ได้ทำอะไรเลยสาบานได้พี่"มันยกมือไหว้

"อ่อแค่จับมือสินะ"ผมพยักหน้า

"ไอ้เอกมึงสั่งให้คนจับมันกดลงพื้นหน่อยเอาให้แน่นห้ามขยับเขยื้อนนะเดี๋ยวพลาด"ผมบอกยิ้มๆเดินเข้าไปหารอให้ลูกน้องสามคนจับมันเอาไว้

"กางนิ้วมันออกทั้งสองข้าง"ผมนั่งยองๆอีกครั้งมองหน้ามันที่เหงื่อแตกน้ำตานองหน้า

"กลัวหรือมึง"ผมถามสั้นๆ

"กละ กลัวครับ"มันพยักหน้า

"หึแล้วไม่คิดล่ะวะว่าเมียกลัวแค่ไหน"

"ผมไม่รู้จริงๆนะพี่อีหนิงมันบอกให้จัดการ"มันหันไปหาหนิง

"ไม่จริงกูไม่ได้พูดมึงอย่าใส่ร้ายกู"

"อีหนิงมึงอย่าโยนขี้ให้กู"

"กูไม่เกี่ยวนะพวกมึงทำกันเอง"หนิงตวาดเสียงสั่น

"ไม่ต้องกลัวหรอกกูให้ความยุติธรรมกับพวกมึงหมดนั่นแหละ"เขาแสยะยิ้มเอื้อมมือที่ที่มือของมัน

"รถเรามีกี่คัน"เขาหันไปถามลูกน้อง

"เจ็ดพี่"เอกตอบแทน

"ไม่ทำไมกูแค่อยากรู้ว่ารถพอที่จะส่งคนเจ็บหรือเปล่าจำเอาไว้อย่าให้พวกมันตาย"เขาย้ำอีกครั้ง

"ได้เลยลูกพี่"เอกหัวเราะเสียงเหี้ยมพอกันเขาเงื้อมีดลงฟันฉับลงไปบนนิ้วของมั้นทั้งหมดนิ้วนิ้วกระเด็นไปทั่วตามแรงเหวี่ยงของมีดเสียงกรีดร้องดังปนกันทั้งของหนิงและของไอ้คนที่ถูกตัด

"อ๊ากกกก พะ พี่ ..ผมกลัวแล้วอย่าฆ่าผมเลยครับ"มันบอกทั้งน้ำตา

"เอานิ้วมันไปให้หมามันแดก"ผมสั่งสายตาไม่ละไปจากใบหน้าซีดเผือดของมัน

"เอาอีหนิงมาหากูตรงนี้"เขาบอกไอ้เอกหิ้วร่างปวกเปียกของหนิงมากองไว้ข้างๆคนที่เขาตัดนิ้วไป

"มึงสองตัวร่วมมือกันใช่มั๊ยกูรู้ว่ามึงเป็นผัวในสต๊อกของอีนี่ดีแล้วกูจะให้มึงสองตัวสมใจอยาก"ผมเอาปลายมีดเขี่ยใบหน้าหนิงไปมามองน้ำตาที่หยดลงมาเต็มแก้มด้วยความสมเพช

"มึงนะหนิงกูอุตส่าห์ให้เกียรติเพราะมึงเป็นแม่ของน้องดาถึงเค้าจะไม่ใช่ลูกกูจริงๆกูก็รักแต่มึงทำตัวไม่สมกับคำว่าแม่เลยซักนิดกี่ครั้งกี่หนที่กูให้โอกาสมึงก็ยังไม่สำนึกนี่กลับมาแว้งกัดคนของกูได้อีกอสรพิษจริงๆ"เขาบอกเสียงเรียบดวงตาวับวาวด้วยความโกรธ

"อะไรก้ได้มึงจะทำกับกูยังไงก็ได้แต่ไม่ใช่กับเมียกูสิ่งที่มึงทำนี่ไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่าวอนหาที่ตายน่ะห๊ะ!!"

"เพราะพี่รักมันเพราะพี่หลงมันทำไมล่ะฉันเป็นผู้หญิงนะให้ความสุขกับพี่ได้มากกว่ามันซะอีกแต่ทำไมพี่ถึงไปเอาตูดมันไม่ขยะแขยงหรือไง"หนิงไม่ยอมเถียงเสียงสั่นยังไม่ทันจะจบประโยคดีมือหนาก็สบัดใส่ใบหน้าเสียงดัง

"ปากมอมแบบมึงไม่เหมาะกับการเป็นแม่เด็กที่น่ารักแบบน้องดาเลยจริงๆให้ตายสิ"

"แล้วไงล่ะยังไงก็เป็นไปแล้วพี่จะตอบนังเด็กดานั่นว่ายังไงตอนมันโตฆ่าแม่มันงั้นเหรอเอาซี๊ เอาเลย"เขากัดฟันแน่นเมื่อได้ยินคำพูดนั่นกำลังจะเงื้อมีดลงฟันแต่เสียงที่ดังด้านหลังทำให้เขาชะงักมือไปเสียก่อน

ความคิดเห็น