ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเรื่องราวความรักของมาร์คจินนะคะ :)

Sideline ความรักของเด็กขายตัว [ทาม<3ใบไม้] 2

ชื่อตอน : Sideline ความรักของเด็กขายตัว [ทาม<3ใบไม้] 2

คำค้น : มาร์คจิน / ความรักของเด็กขายตัว / sideline / กระดุ๊กกระดิ๊ก / ทามใบไม้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.4k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ย. 2558 17:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Sideline ความรักของเด็กขายตัว [ทาม<3ใบไม้] 2
แบบอักษร

Sideline ความรักของเด็กขายตัว

 

[ทาม<3ใบไม้ตอนที่ 2

 

 

By: กระดุ๊กกระดิ๊ก

 

 

 

“ทีหลังก็บอกลุงเขาเลยสิ” เสียงของทามพูดขึ้นหลังจากที่วางข้าวลงตรงหน้าของใบไม้แล้ว

 

“พะ พี่ทาม!!”  ใบไม้ร้องออกมาอย่างตกใจ  เพราะเขาไม่คิดว่าทามจะเดินมาคุยกับเขาตรงๆเพราะเขาทั้งสองไม่เคยคุยกันมาก่อน  อาจจะเป็นเพราะใบไม้เอาแต่หลบหน้าทามตั้งแต่เกิดเรื่องคราวนั้น

 

“อะไร  ตกใจขนาดนั้นเลยหรอ”  ทามเดินมานั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับใบไม้ก่อนที่จะเอามือเท้าคางไว้

 

“เอ่อ ...”  ใบไม้ไม่รู้จะพูดว่าอะไร  จากที่เคยหลบหน้าทามมาตลอดตอนนี้มันพังลง  เพียงเพราะทามเดินมาคุยกับเขาก่อน

 

“กินดิ  เดี๋ยวก็เย็น” ทามพูดนิ่งเมื่อใบไม้เอาแต่ก้มหน้าไม่มองมาที่เขา  ใบไม้เมื่อได้ยินที่ทามพูดก็ลงมือทานอย่างรวดเร็วจนสำลัก

 

“แอ่กๆๆ”  ใบไม้ไอออกมาเพราะข้าวติดคอ

 

“เฮ้ยๆ กินน้ำๆ”  ทามเองก็ตกใจเหมือนกันเลยรีบหยิบแก้วน้ำของใบไม้ยืนให้เจ้าตัวกิน

 

“อึกๆๆ”  ใบไม้รีบกินน้ำ  เพื่อจะได้ไล่ข้าวที่ติดคอลงไป

 

“กินค่อยๆดิ  รีบไปไหนว่ะ”  ทามพูดเตือนใบไม้

 

“โทษครับ”  ใบไม้พูดบอกก่อนที่จะกินข้าวต่อ  แต่ก็รู้สึกเจ็บที่คอเล็กน้อยจากการสำลักก่อนหน้านี้

 

“ไม่หร่อยหรอว่ะ”  ทามพูดก่อนที่จะเอื้อมมือไปแย่งช้อนของใบไม้และตักข้าวของใบไม้เข้าปากไป

 

“อ๊ะ  ... สกปรกนะครับ” ใบไม้พูดเสียงดัง

 

“ใครสกปรก  กูหรอ” ใบไม้เงียบไปนิด  เขาไม่ค่อยชินเวลาใครพูดกูมึงด้วยสักเท่าไร

 

“เปล่าครับ  หมายถึงช้อนมันโดนน้ำลายผม  มันสกปรก”  ใบไม้พูดใหม่  เพื่อไม่ให้ทามเข้าใจผิด

 

“ไม่เป็นไรหรอก  กูไม่ถือ” ทามพูดต่อก่อนที่จะเอาช้อนไปคืนใบไม้

 

“ขอเฟสมึงหน่อยดิ”  ทามพูดก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

 

“ของ ผะ ผมหรอครับ”  ใบไม้อึ้งเล็กน้อย  ไม่คิดว่าทามจะขอ

 

“อือ  ของมึงแหละ เอามาดิ”  ทามบอกก่อนที่จะยืนมือไปหยิบโทรศัพท์ของใบไม้มากดเขาไปทำเองเสียเสร็จสรรพ

 

“อ่ะ  มึงกับกูเป็นเพื่อนกันแหละ  กูตั้งเป็นเพื่อนสนิทไว้ด้วย”  ทามพูดก่อนที่ตั้งท่าลุกขึ้น

 

“ค่าข้าวไม่ต้องนะ  กูจ่ายให้แหละ”  ทามพูดก่อนที่จะเดินขึ้นห้องของตนไป

 

“งื้ออออ”  ใบไม้รีบเอามือกุมหน้าเพราะกลัวว่ามันจะระเบิดเสียให้ได้  ใบหน้าน่ารักร้อนและแดงจนเจ้าตัวเองก็รู้สึกได้

 

 

 

.....

 

 

 

เช้า

 

 

ใบไม้ตื่นตามเวลาปกติที่เขาตื่น  ใบไม้เป็นคนตื่นเช้า  ถึงแม้ว่าจะมีเรียนสายหรือบ่ายใบไม้ก็ตื่นเวลานี้เสมอ

 

ใบไม้ตื่นขึ้นมาทำอะไรหลายๆอย่าง ไม่ว่าจะจัดห้อง หรือทบทวนบทเรียนก่อนไปเรียน ไปตามประสาคนอยู่นิ่งไม่เป็น

 

“อ๊ะ  ทิ้งขยะดีกว่า”  ใบไม้พูดกับตัวเพราะเมื่อคืนกะว่าจะไปทิ้งแต่ก็ดึกมากเลยไปทิ้งเสียตอนเช้า  ใบไม้เก็บของที่ต้องทิ้งเก็บลงใส่ถุงดำต่ออีกนิดก่อนที่จะเอาลงไปทิ้งที่ชั้นล่าง  ทางคอนโดจัดเตรียมที่สำหรับทิ้งขยะไว้ให้

 

 

แอร๊ด

 

 

 

ใบไม้เปิดประตูพร้อมแบกถุงขยะในมือไปด้วย  แต่ก็ต้องปิดประตูลงทันทีเมื่อห้องตรงข้ามกำลังมีแขก  และทามก็ออกมาเปิดประตูทั้งๆที่ใส่บ็อกเซอร์ตัวเดียว  หัวยุ่งฟูจนดูออกว่างัวเงียลุกขึ้นมา  แต่ใบไม้คงจะไม่รู้สึกเจ็บที่หัวใจขนาดนี้ถ้าแขกที่มาหาทามนั้นเป็นผู้หญิง  ใบไม้เห็นผู้หญิงคนนั้นทางด้านหลัง  เลยไม่รู้ว่าเป็นใคร  แต่ดูจากข้างหลังก็คงจะสวยไม่น้อย รูปร่าง และผิวพรรณดีเสียขนาดนั้น

 

“เฮ้อ  ใบไม้แกนี่น่า” ใบไม้บ่นกับตัวเองเพราะทำให้ตัวเองหยุดคิดอะไรกับทามไม่ได้สักที

 

ใบไม้ไม่กล้าออกไปจากห้อง  เพราะกลัวว่าจะออกไปเจอกับห้องตรงข้ามอีก  เลยมาหยุดนั่งที่โซฟาในห้องตน  ก่อนที่จะคิดอะไรเพลินๆจนหลับไปอีกรอบ 

 

 

และเมื่อตื่นมาอีกทีก็สายแล้ว  ใบไม้รีบกระโจนออกจากโซฟาลุกไปอาบน้ำเพื่อไปเรียนทันที  เร่งมือจนให้เร็วที่สุดแต่สุดท้ายเฉียดฉิว ใบไม้ออกจากคอนโดก็เกือบจะได้เวลาเรียนแล้ว  จึงรีบวิ่งไปทันที  เพราะตอนนี้รถติดอยู่เหมือนกัน  ถ้าขึ้นรถคงจะสายกว่าเดิมแน่ๆ  ใบไม้จึงตัดสินใจวิ่งไปเรียน

 

“แฮ่กๆๆ”  ใบไม้วิ่งหอบมาตลอดทาง  แต่ก็ยังดีที่เจอจิน  เพื่อนใหม่ของเขา  จึงเดินเขาไปในอาคารเรียนพร้อมกัน  ระหว่างที่เรียนใบไม้ไม่มีสมาธิในการเรียนแตกต่างจากทุกครั้ง  แล้วในคาบนี้ใบไม้ก็เรียนไม่รู้เรื่องไปโดยปริยาย  พอหมดคาบก็แอบโทษตัวเองไม่น้อยที่เอาแต่นั่งเหม่อ

 

และตอนเย็นก็มาถึง  เวลาที่ใบไม้ไม่อยากจะให้มาถึงมากที่สุด  เพราะเขาจะจเอหน้าทาม และตอนนี้เขาไม่อากเจอเลยสักนิด

 

“เอ้าล่ะน้องๆ  ออกมาจับฉลากนะครับ” ทามพูดก่อนที่ปี1ทุกคนก็เดินไปจับฉลากเป็นแถว ทีละคนๆจนครบรวมถึงใบไม้ด้วย  แต่ใบไม้ก็พยายามจะหลบเลี่ยงสายตาของทาม  ทั้งๆที่ทามมองมาตลอด

 

“เอาล่ะครับ  ทีนี้ก็เปิดอ่านคำใบ้ของพี่รหัสของน้องๆได้เลยนะ  แล้วจะตามหาพี่รหัสยังไงก็แล้วแต่เลยนะครับ  เริ่มเลยนะครับ  เชิญครับ”  ทามพูด  สายตาก็มองใบไม้ที่นั่งอยู่ในกลุ่มปี1  แต่ใบไม้นั่งก้มหน้าลง  ไม่มองขึ้นมา  หรือคุยกันจินเหมือนทุกๆครั้งที่เรียกรวม

 

“จินได้อะไรหรอ” ใบไม้หันมาถามจิน หลังที่ทั้งสองจับฉลากและมายืนคุยกันอยู่ไม่ไกลจากที่รวม

 

“เราได้ –ใหญ่  อวดเก่ง แต่จริงๆ เอ๋อ ขี้เสือก- น่ะ”   จินบอกใบไม้

 

 

“แล้วใบไม้ล่ะ”  จินเองก้หันมาถามใบไม้เหมือนกัน

 

“เราได้ – สวย เก่ง เพอร์เฟค แต่บ้าผู้ชาย-“  ใบไม้อ่านตามคำใบ้ที่ได้มาให้จินฟัง

 

“ดูท่าน่าจะผู้หญิงนะ”  จินช่วยใบไม้คิดตามคำใบ้เหมือนกัน

 

“ใช่  เราว่าน่าจะเป็นผู้หญิงแหละเนอะ”  ใบไม้เองคิดว่าอย่างนั้นเหมือนกันเลยตอบจินไป

 

“ใบไม้จะเริ่มหาวันนี้เลยไหม”  จินถามความเห็นใบไม้

 

“อื้อ  เริ่มเลยเถอะ”  ใบไม้พูดกับจิน  เพราะอยากที่จะหาพี่รหัสให้เจอไวๆเหมือนกัน

 

....................................50......................................

 

 

ใบไม้และจินแยกกันหา  ใบไม้มองไปที่จินก็เห็นว่าเดินเข้าไปในกลุ่มที่กำลังวุ่นวาย แต่ใบไม้ไม่อยากจะเข้าไปเพราะกลัวว่าจะโดนเบียด 

 

 

“เฮ้ย ว่าไง”  ขณะที่ใบไม้กำลังส่องหาพี่รหัสตามคำใบ้  ทามก็ทักใบไม้เสียงดัง  จนใบไม้สะดุ้งตกใจ

 

“อะไรครับ”  ใบไม้หันไปถามทามเล็กน้อย  ก่อนจะหันมาสนกับคำใบ้ในมือต่อ  ตอนนี้เขาไม่อยากเห็นหน้าทามจริง  พอเห็นก็นึกถึงเรื่องเมื่อเช้าที่เกิดขึ้น  น้ำตามันพลอยจะร่วงหล่นลงมาเสียให้ได้นี่สิ

 

“ให้กูช่วยป่ะ”  ทามถามต่อ  ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้ามาใกล้กับคำใบ้ ซึ่งมันก็ใกล้กับหน้าใบไม้ด้วย

 

“ไม่ต้องหรอกฮะ  ผมหาเองได้”  ใบไม้พูดปัด

 

 

“โบว์”  ทามพูด  ใบไม้ทำหน้างงเล็กน้อย  เพราะไม่เข้าใจที่ทามพูด  แต่ก็ไม่ได้ทามเพื่อขยายความ ก่อนที่จะเดินหนีทามออกไป

 

“เฮ้ย มึงเป็นไรเนี่ย”  ทามเดินตามใบไม้  

 

 

“ผมจะหาพี่รหัสของผม  พี่ไม่ต้องมายุ่งได้ไหมล่ะ”  ใบไม้เริ่มหงุดหงิด  จึงพูดออกไปแบบนั้น

 

“ก็กูจะยุ่ง  แล้วนี่กูก็ช่วยมึงนะ คำใบ้มึงน่ะ ไอโบว์นู้น  ยืนอยู่ข้างไอ้เจนะ มึงเห็นไหม” ทามยังคงหน้าด้านพูดต่อ  ก่อนที่จะคว้าคอใบไม้มาเพื่อให้ใบไม้มองเห็นโบว์พี่รหัสของตนเอง

 

“คนที่ผมสีชมพูดหรอครับ”  ใบไม้ถามออกมาอย่างลืมตัว  เพราะเขาเองก็อยากหาพี่รหัสให้เจอไวๆ เมื่อเห็นสีผมก็จำบางอย่างขึ้นมาได้

 

“(คนเมื่อเช้านี่)”  ใบไม้คิดในใจ

 

“เออ นั่นแหละ ไปรายงานตัวซะไป”   ทามพูดก่อนที่จะดันหลังของใบไม้ไป  เมื่อใบไม้เดิออกมาก็มีคนรุมทามมากมาย  อาจจะเพราะมาหาพี่รหัส  หรือไม่ก็มาหาเพราะสนใจทาม

 

แต่ใบไม้ก็ไม่อยากสนใจมาก  เพราะยิ่งสนใจมากคนที่เจ็บก็คือใบไม้เอง  จึงเดินจ้ำๆมาจนถึงหน้าหญิงสาวที่ชื่อโบว์

 

“พี่ครับ   คือพี่ใช่สวย เก่ง เพอร์เฟค แต่บ้าผู้ชาย  หรือเปล่าครับ”  ใบไม้พูดกับโบว์  แต่ไม่กล้ามองหน้าเท่าไร

 

“เห้ยยยยยย  น้องรหัสกูมาแล้วววววว  พี่เองค่ะ”  ใบไม้หันไปพูดเย้ยเจ   ก่อนที่จะมาพูดกับใบไม้ต่อ  ใบไม้ยิ้มกับความเฮฮาของหญิงสาว

 

“(พี่โบว์ก็น่ารักดีนะ  ถ้าพี่ทามชอบคงไม่แปลก)”  ใบไม้คิดในใจก่อนที่จะยิ้มหวานให้โบว์

 

“หึ๋ยยยย  น้องน่ารักชอบหายเลย  มีแฟนยังน้อง”  โบว์ถามใบไม้อย่างระริกระรี้

 

“เห้ย อีโบว์ กูว่าคนนี้มีคนจองแล้ววะ”  เจพูดบอกโบว์

 

“ใคร   ห่าเจ  มึงเงียบไปเถอะ”  โบว์หันไปด่าเจเล็กน้อยที่มายุ่งกับบทสนทนาของตนเอง

 

“เอ้า  จริงๆ  น้องมีคนจองแล้ว”   เจพูดบอกมาอีก

 

“เออกูรู้แล้วแหละ  น้องเป็นน้องรหัสพี่นะคะ”  ใบไม้ตกใจเล็กน้อย  เพราะตอนนี้โบว์พูดกับเจ น้ำเสียงคนละอย่างกับที่พูดกับตนเอง

 

“เอ่อ   ครับ”  ใบไม้ตอบรับ  แต่ก็รุ้สึกขอบคุณทามที่ทำให้เจอพี่รหัสไว

 

“ใบไม้”  เสียงของจินเรียกใบไม้อยู่ไม่ไกล

 

“อ้าว จินเจอแล้วหรอ”  ใบไม้ถาม  เพราะเห็นจินยิ้มเหมือนดีใจอะไรสักอย่าง

 

“อื้อ  พี่เจนี่แหละ” ใบไม้ตอบกลับก่อนที่จะเดินมาหาใบไม้

 

“ดีจังเลยเนอะ”  ใบไม้รู้สึกดีไม่น้อยที่เพื่อนก็เจอแล้วเหมือนกัน

 

“พี่เจชวนเราไปกินข้าวแหละ  ใบไม้ไปไหม”  จินพูด  เพราะจินต้องการให้ใบไม้ไปด้วย

 

“แกต้องไปนะ  เพราะพี่จะพาแกไป  ร้านเดียวกับไอ้เจแหละ”  โบว์ที่ยืนฟังอยู่ก็พูดบอกออกมา

 

“ทามมมมมม  มึงจะพาน้องไปกินร้านไหน”  โบว์ถามทามที่เดินมาพร้อมกับตุ๊ดร่างใหญ่แต่ก็หน้าดีอีกคน

 

“พาไปร้านเดียวกับพวกมึงแหละ  เออ นี่ พิ้งกี้  น้องรหัสกู”  ทามพูดบอก  แต่สายตามองมาที่ใบไม้ไม่วางตา  ใบไม้ก็เลยได้แต่หลบตา เพราะไม่ว่ายังไงใบไม้ก็ไม่กล้าสู้หน้าทามเต็มๆอยู่ดี

 

“พิ้งกี้  อีเหี้ยยยย ฮ่าๆๆๆๆๆ  ชื่อแม่งโครตจี้”  ดบว์หัสเราะออกมาอย่างสุดเสียง

 

“อย่าสิพี่ หนูอายน้า”  พิ้งกี้พูดออกมา

 

“ไม่ต้องอายๆ  ชินๆซะ กูล้อมึงจนมึงมีลูกแน่ๆ  ฮ่าๆๆๆ”  โบว์หัวเราะออกมาอีก

 

 

 

…..

 

 

 

เมื่อคุยกันเรียบร้อย  ทั้งหกคนก็พากันมากินเนื้อย่างร้านใกล้มหาวิยาลัย   ซึ่งอยู่ไม่ไกลมากนัก  ทั้งหกคนเลยตัดสินใจที่จะเดินไป  โดยที่ตอนนี้ทามเดินอยู่ทางขวาขงใบไม้  ส่วนโบว์ก็เดินอยู่ทางซ้ายของใบไม้ 

 

 

“(พี่เขาเป็นแฟนกันก็ต้องเดินด้วยสิ)”  ไม่รู้ว่าโบว์และทามเป็นแฟนกันจริงหรือไม่  แต่ใบไม้ก็คิดว่าใช่ไปเสียแล้ว  ใบไม้เลยพยายามที่จะเดินช้าลง  เพื่อให้โบว์และทามได้เดินข้างกัน

 

“มึงจะไปไหน”  ทามดึงแขนใบไม้ไว้  เมื่อเห็นว่าใบไม้เริ่มเดินช้าลง  จนออกจากกลุ่มไปแล้ว

 

“อ๋อ เปล่าครับ  ผมแค่อยากเดินกับจิน”  ใบไม้ตอบเบาๆ 

 

 

“เพื่อนมึงก็เดินอยู่นั่นไง  คงไม่ตายมั้ง  ถ้าไม่เดินด้วยกัน  มานี่”  ทามจับแขนใบไม้เอาไว้  และเดินให้ทันคนอื่นๆที่เดินนำตอนเขาหยุดคุยกัน  แต่คนอื่นก็ไม่ได้สงสัยอะไร  เพราะกำลังคุยกันเพลิน

 

“คือ ...”  ใบไม้อยากจะปฎิเสธ  แต่ก็เหมือนจะห้ามไม่ได้  ทามก็เดินจับมือใบไม้มาตลอดทางไม่ยอมปล่อยจนถึงร้านเนื้อย่างในที่สุด

 

“มึงนั่งข้างกู”  ทามพูด  เพราะเก้าอี้นั่งได้ฝั่งละสาม  โดยที่เจ โบว์ พิ้งกี้  นั่งอีกฝั่ง  ส่วนอีกฝั่งก็มี จิน ทาม และใบไม้ โดยที่ใบม้นั่งอยู่ตรงกลาง

 

ร้านนี้เป็นร้านเนื้อย่างแบบบุฟเฟ่ ซึ่งวันนี้ดีหน่อยตรงที่คนไม่เยอะเพราะไม่ใช่วันหยุด  ทำให้คนน้อยกว่าทุกที ทั้งหกคนไปตักสิ่งที่อยากกินมากินกัน โต๊ะของพวกเขาที่นั่งมีเตาทั้งหมดสองเตา เพื่อที่จะไม่ต้องแย่งกันซึ่งเป็นคนทามบอกให้เอามาเพิ่มถึงได้มีสองเตาอย่างที่เห็น

 

“อยากกินอะไร”  หลังจากที่แยกย้าย  ก็ต่างคนต่างตัก  ใบไม้ที่พยายามเลี่ยงทามมาตลอดก็เลี่ยงไม่ค่อจะได้  เพราะทามดูเหมือนจะตามใบไม้ตลอด  จนใบไม้แปลกใจ

 

“เอ่อ ..  หมูหมักครับ”  ใบไม้พูดพร้อมตักใส่จนของตนเองด้วย

 

“ .....”  ทามไม่ได้พูดอะไร  แต่ก็ตักอาหารอยู่ข้างใบไม้

 

“มึงอยากกินกุ้งเผาไหม” ทามเดินมาถาม 

 

 

“มีด้วยหรอครับ”  ใบไม้ถามอย่างแปลกใจ  เพราะตรงที่ตักอาหารมันไม่มี

 

“มี  แต่ต้องบอกให้เขาเผาให้  อยากกินไหม”  ทามถามออกมาอีก

 

“ไม่เป็นไรครับ”  ใบไม้บอก  เพราะถ้าเขาบอกว่าอยาก  ทามก็คงจะจัดการให้  ซึ่งใบไม้ไม่อยากให้ทามมาทำให้เท่าไร  ใบไม้กลัวว่าโบว์อาจจะไม่ชอบเขา

 

“(ก็เพราะเขาเป็นแฟนกันนี่น่า ทำแบบนั้นพี่โบว์เกลียดเราแย่)”  ใบไม้นึกในใจ 

 

 

“อยากกินไหม”  ทามยังคงถามใบไม้อยู่

 

“ตอบความจริงมา”  ทามถามออกมาอีก  เหมือนจะรู้ว่าใบไม้ชอบกินกุ้ง

 

“คือว่า  เขาทำต้องทำไหนหรอครับ  แล้วต้องบอกตรงไหน  เดี๋ยวผมทำเอง”  ใบไม้พูดบอกทาม ทามเมื่อได้ยินว่าใบไม้พูดอย่างนั้นก็จูงมือใบไม้ไปตรงที่เผากุ้งทันที 

 

 

“ตรงนี้” ทามพูดก่อนจะหยุดนิ่ง  เหมือนให้ใบไม้จัดการ  แต่ตั้งแต่เกิดมาใบไม้ก็ไม่เคยมากินอะไรแบบนี้มาก่อน  จึงไม่รู้ว่าต้องทำยังไง  จึงได้แต่ยืนนิ่ง  โดยที่พนักงานก็มองใบไม้เช่นกัน

 

“เอ่อ .. คือ ผมอยากกะ” ใบไม้พูดอึกอัก ตามประสาคนไม่เค

 

“กุ้งโลนึงครับพี่  โต๊ะสามนะครับ”   ทามพูดแทรกขึ้นมา  เพราะดูก็รู้ว่าใบไม้ทำไม่เป็น

 

“ ....”  ใบไม้นิ่งไปเพราะอาย  จึงก้มหน้า  แต่ถือจานอาหารที่ตัวเองตักมาแน่น

 

“ครับ  เดี๋ยวเอาไปเสิร์ฟครับ”  พนักงานพูดอย่างสุภาพ

 

“มานี่มา”  ทามโอบไหล่ใบไม้ให้เดินมาที่โต๊ะ ที่ทุกๆคนกำลังนั่งกินกันอยู่ก่อนแล้ว

 

 

“เห้ยยยยยย   มึงรุกแรงว่ะทาม”  โบว์พูดแซว  โดยที่ใบไม้ก็ไม่เข้าใจอยู่ดี

 

“เรื่องของกู”  ทามพูดต่อก่อนดันให้ใบไม้ลงไปนั่งข้างจิน  จินเองก็มองใบไม้อย่างแปลกใจเพราะเพื่อนเขาดูหงอยๆไป

 

“เป็นไรรึเปล่า นี่อะ”  จินถามใบไม้อย่างสงสัย  ก่อนที่ป้อนเนื้อที่ย่างเสร็จให้ใบไม้กิน  ใบไม้ลังเลนิดหน่อยก่อนที่จะอ้าปากรับเนื้อที่จินเป็นคนย่างมาให้

 

 

 

 

 

 

 To be con ....

 

 

 

 

 ----------------------------------------------------------------------

  (ใครอยากรู้อะไรไปไลค์เพจแล้วมาถามได้เลยนะคะ  เรื่องเวลาอัพจะบอกไว้ในเพจก่อนที่จะอัพเสมอน้าาา)

 

 

 *กำลังใจ = โหวต  กดถูกใจ  และคอมเม้นนิยายเรื่องนี้เยอะๆน้าาาาาาา 

 

  *ยังไม่ได้ตรวจคำผิดเลยสักตอน  เดี๋ยวว่างๆจะมาตรวจให้นะคะ (น่าจะเป็นตอนจบแล้วนะคะ) 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว