ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Loveless Lust V

คำค้น : Yaoi, boy's love,นิยายวาย,ชายรักชาย,อเวจีสวาท ทาสรักมาเฟียซาตาน,คลาสโนว่า

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.พ. 2559 01:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Loveless Lust V
แบบอักษร

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/32413/2132604430-member.jpg

Loveless Lust V

            

      

          “พริมรตาตัดช่องน้อยแต่พอตัวสารภาพมาแบบนั้นแล้วนายจะทำยังไงต่อ”

 

       ชารอฟเอ่ยถามญาติผู้น้องพลางดุนกระพุ้งแก้มลูบปลายคางที่มีรอยช้ำป้อย ๆ หมัดลมเพชรหึงของภีมพริษฐ์หนักเอาเรื่อง เจอหน้ากันยังไม่ทันเอ่ยทักทายอะไรอีกฝ่ายก็ประเคนกำปั้นหนัก ๆ กระแทกใส่หน้าจัง  ๆ จนเห็นดาว ชารอฟนึกอยากให้วาเลนไทน์มาเห็นกับตาตัวเองจริง ๆ ว่าราชสีห์ปากหนักตอนหึงเลือดขึ้นหน้าอาละวาดข้าวของได้พินาศขนาดไหนหลังจากทักทายกันอุตลุดเจ็บตัวพอเป็นพิธี สองหนุ่มก็นั่งครุ่นคิดหาวิธีให้ผู้บงการเผยตัวออกมา

 

“ฉันจะไปอเมริกา และไฟท์บินของฉัน พริมรตาก็ต้องได้รู้” ภีมพริษฐ์เอ่ยออกมาในที่สุด

 

“หึ นายไม่เชื่อผู้หญิงคนนั้นแล้วสินะ ให้เดาคงจะมีคาร์บอมส์ไว้คอยต้อนรับอย่างสมเกียรติประธานใหญ่ของเคลฟเวอร์คอร์ป เพราะมันเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดแล้วที่จะจัดการนายแถมจับมือใครดมไม่ได้ด้วย แล้วไง นายจะจ้างสตั้นท์แมนกับทีมเอฟเฟกต์ของฮอลีวู้ดด้วยไหมจะได้สมจริง ตู้ม! อา ฉันคงต้องทำดราม่าแอคติ้งเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสที่น้องรักควบตำแหน่งคนที่ฉันอยากจิ้มแต่ยังไม่ได้จิ้มต้องอายุสั้นทั้งที่ยังไม่ทันได้ง้อเมีย โอว ลูกกวางคงร้องไห้โฮซบอกแน่น ๆ ของฉันคลายเศร้าสินะ”

 

ชารอฟส่งใบหน้าเปื้อนยิ้มแป้นแล้นให้เจ้าของใบหน้าดุดันที่ปรายตามองมาคิ้วกระตุกอย่างนึกเคืองที่บังอาจแต๊ะอั๋งเมียกวางของตัวเองจนชารอฟต้องรีบยกมือยอมแพ้

 

“เราต้องสวมรอยตามน้ำพร้อมสร้างเหตุการณ์ตลบหลัง หาศพแอบอ้างเป็นฉัน ที่สำคัญ พวกมันต้องเห็นกับตาว่าฉันขึ้นรถคันที่พวกมันส่งมาเพื่อที่มันจะได้ติดต่อกับมือระเบิด แล้วเรื่องศพ ต้องมีใครสักคนยืนยันว่านั่นคือฉันจริง ๆ

 

ภีมพริษฐ์เอ่ยเสียงเครียดขรึม คิ้วเข้มยาวขมวดชนกันอย่างคิดหนัก อำนาจในมือของเขาเหมือนของร้อน แม้มันจะทำให้ตัวเขานั้นยิ่งใหญ่แต่บางครั้งก็กลายเป็นดาบสองคมพร้อมเชือดเขาได้เช่นกัน การขึ้นรับตำแหน่งสูงสุดของธุรกิจเคลฟเวอร์คอร์ปและบริษัทในเครือ แน่นอนว่าย่อมมีบางคนไม่พอใจ และใครคนนั้นได้เตรียมความตายไว้รอเขาอย่างเงียบเชียบ ปัญหาใหญ่คือชายหนุ่มไม่รู้ว่าใครที่จ้องหมายเอาชีวิตและใครที่ภีมพริษฐ์จะสามารถไว้ใจได้บ้าง ภาพใบหน้าใสของวาเลนไทน์ผุดขึ้นในความคิด ความพะวงปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา กลายเป็นมีห่วงโดยไม่รู้ตัว

 

“นายกำลังหลงเด็กคนนั้นหัวปักหัวปำรู้ตัวไหม”

 

ชารอฟหรี่ตาลงอย่างอ่านความคิดญาติผู้น้องออกพร้อมออกปากเตือนกลาย ๆ

 

“เอาเถอะเรื่องคนปลอมเป็นนายไม่ใช่ปัญหา เรามีร็อตไวเรอร์ทำเรื่องนี้ได้อยู่แล้ว เรื่องศพก็หาได้ไม่ยาก ส่วนเรื่องคนยืนยันศพมันต้องใช้ผลพิสูจน์ทางนิติเวชจากแพทย์ ซึ่งหากส่งไปที่โรงพยาบาลของตระกูลเคลฟเวอร์เรื่องนั้นบีชอฟน่าจะช่วยได้”

 

“แล้วรู้ได้ไงว่าบีชอฟไม่ใช่คนที่อยากจะฆ่าฉัน”

 

“หึ ง่ายนิดเดียว หมอนั่นเหมือนฉัน” ชารอฟดีดนิ้วเป๊าะพร้อมกดต่อสายหาใครบางคน

 

Tru Tru Tru

 

“ฮัลโล/ อา ซี๊ด!...ชอฟคะ โอว...”

 

เสียงตอบรับแทรกด้วยเสียงครางหวานกระเส่าทำให้ชารอฟเดาได้ไม่ยากว่าญาติของเขากำลังทำกิจกรรมอะไรอยู่

 

“หึ เสียงหอบกระเส่าแบบนี้ นายคงกำลังปราบแม่สาวอกสะบึ้มบิ๊กไซส์อยู่สินะ งานผู้อำนวยการโรงพยาบาลนี่มันเหนื่อยจริง ๆ”

ชารอฟเอ่ยทักคนในเครือญาติเคลฟเวอร์ ที่นอกจากความร่ำรวยมั่งคั่งแล้วยังขึ้นชื่อในความหล่อร้อนแรงกันทุกคน

 

“บีชอฟ เคลฟเวอร์” ศัลยแพทย์มือดีที่ตอนนี้กำลังดำรงตำแหน่งเจ้าของโรงพยาบาลของตระกูลเคลฟเวอร์ที่เปิดสาขาในอเมริกา ฝีมือเก่งกาจพอ ๆ กับความเจ้าชู้คลาสโนว่า อดีตนักกีฬารักบี้ของมหาวิทยาลัยที่เสน่ห์เหลือร้าย

 

“แล้วโทรมาตอนนี้มีอะไร ซี๊ด อา...”

 

บีชอฟหลุดเสียงครางเมื่อแม่เสือร้ายกัดยอดอกของเขาเสียแรงจนแสบเสียวไปหมด

 

“ตกลงนายจะคุยกับฉันทั้ง ๆ อย่างนี้”

 

ชารอฟถามขำ ๆ ดูท่าอีกฝ่ายจะติดพันกับแม่สาวร้อนแรงจนละไม่ได้เป็นแน่

 

“ก็ ฮ่า ก็...อือ ถ้าธุระไม่เร่งด่วนมาก อา...ซี๊ด อีกสักสามสี่ชั่วโมงค่อยโทรมาได้หรือเปล่า ฉันเพิ่งทำไป อา...เกือบชั่วโมงได้ อืม จุ๊บ...”

 

เสียงครางกระเส่าตามด้วยเสียงบดเบียดริมฝีปากจ๊วบจ๊าบทำให้ชารอฟได้แต่ส่ายหน้ายิ้ม ๆ กับระดับความหื่นของผู้ชายตระกูลนี้ มือหนาวางสายปล่อยให้บีชอฟได้ตักตวงความสุขเต็มอิ่มก่อนจะหันมาหาภีมพริษฐ์

 

“หวังว่าเสียงครางของหมอนั่นกับสาว ๆ คงจะไม่กระตุ้นให้นายคิดถึงเสียงครางของเมียกวางขึ้นมาหรอกนะน้องรัก รู้ไหมว่าบางทีนายก็จริงจังกับชีวิตเกินไปจนดูเครียด เข้าใจว่านายต้องการความเพอร์เฟคทั้งบริษัทสาขาใหญ่ในอังกฤษ และสาขาในอเมริกา แต่บางทีนายก็ควรจะยืดหยุ่นหาความสุขใส่ตัวบ้าง ยิ่งมีเมียเด็กยิ่งต้องหมั่นปรนเปรอเมียเยอะ ๆ ไม่งั้นเมียหนีไปมีชู้ไม่รู้นา” ชารอฟสัพยอกคนที่หน้านิ่วคิ้วขมวดขำ ๆ

 

“เอาไปใช้กับตัวเองเถอะ ระวังจะได้เมียงอแงเข้าสักวัน”

 

ภีมพริษฐ์เหน็บอย่างหมั่นไส้ คนยิ่งเปลี่ยวห่างเมียก็ยิ่งถูกยั่วให้อารมณ์ขึ้นง่าย

 

“โอ โน โน โน ฉันไม่ชอบเด็ก สเป็กฉันต้องแม่สาวทรงโตพูดง่าย ไม่งี่เง่า”

 

“หึ ยังไงก็แล้วแต่ นอกจากเหมืองทอง ฉันกำลังหาลู่ทางเปิดบริษัทลูกบุกตลาดในจีน อนาคตน้ำมันอาจจะหมดลงแต่อาหารการกินจะขึ้นมามีบทบาทสำคัญแทน จีนกำลังเป็นที่จับตามองในการเข้ามามีบทบาทในเวทีเศรษฐกิจโลก ทุกอย่างต้องเรียบร้อยก่อนจะเกิดปัญหา”

 

ภีมพริษฐ์เอ่ยก่อนจะเดินไปรินไวน์ชั้นดีขึ้นจิบขณะทอดสายตามองออกไปยังเวิ้งฟ้าข้างนอก

 

Tru Tru Tru

 

“ฮัลโล”ชารอฟกรอกเสียงรับสายจากเลขาฯที่ติดต่อมา

 

“ข้อมูลบริษัทคุณพ่อของคุณภีมกับครอบครัวส่งเข้าเมลให้แล้วนะครับ”

 

“โอเค เดี๋ยวฉันจะเปิดดู”

 

ชารอฟเหลือบตามองร่างสูงของญาติผู้น้องที่กำลังยืนทอดสายตามองออกไปข้างนอก ไม่เคยนึกเสียใจที่เฟดตัวเองออกมาจากธุรกิจของครอบครัวเพราะไม่อย่างนั้นเขากับภีมพริษฐ์อาจจะต้องห้ำหั่นกันเองสักวัน แต่ถึงอย่างนั้นชารอฟก็รู้ดีว่าเขาไม่ใช่สายเลือดแท้ของเคลฟเวอร์ มือหนาเปิดดูข้อมูลคร่าว ๆ ก่อนสายตาจะสะดุดกับใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มวัยยี่สิบต้น ๆ ที่ได้ชื่อว่าเป็นน้องชายต่างมารดาของภีมพริษฐ์

 

ภาพใบหน้าหล่อเหลาดูถือดีในตัวถ่ายคู่กับเฟอร์รารี่คันโฉบเฉี่ยวข้างกายทำให้ชารอฟสะดุดตาไม่น้อย ไล่ดูประวัติย้อนหลัง ภัทรศรัณย์เติบโตมาท่ามกลางความสุขสบาย มีเงินใช้จ่ายไม่ขาดมือแถมยังเหลือเฟือแจกจ่ายให้ผู้หญิงสวย ๆ ภัคพงษ์กับครอบครัวใหม่ที่มีความสุขจนหลงลืมความรักก่อนหน้าและลูกน้อยทั้งสองที่ต้องระหกระเหินกลับอังกฤษอย่างบอบช้ำ

 

เปลวไฟบางอย่างโชนแสงในดวงตาคม ชารอฟเห็นทุกอย่าง ถึงไม่ใช่แม่แท้ๆ แต่โซเฟียก็เลี้ยงดูเขาอย่างดีไม่ต่างจากลูก ภีมของเขาต้องเจ็บปวดและเหน็ดเหนื่อยกับการพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนเห็นว่า ภีมพริษฐ์ เคลฟเวอร์ เหมาะสมที่จะขึ้นรับตำแหน่งประธานบริษัทเคลฟเวอร์คอร์ป

 

และเพราะเคลฟเวอร์ไม่ได้ต้องการสายเลือดที่ไร้ความสามารถ นั่นหมายถึง ทุกคนย่อมมีสิทธิ์ในธุรกิจมูลค่ามหาศาล

 

“เสร็จจากเรื่องภีมเมื่อไหร่ เราได้เจอกันแน่ แมวเหมียวภัทรศรัณย์”

 

 

ฮัดเช้ย!

 

“เป็นไรวะ ขนลุกแปลก ๆ”

 

ภัทรศรัณย์ที่นอนเขนกพิงหมอนอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่นอยู่ ๆ ก็รู้สึกขนลุกขึ้นมาอย่างนั้น ช่วงนี้เขาไม่ได้ออกไปไหน ด้วยติดขัดปัญหาเรื่องเงิน และคนหน้าใหญ่ก็หน้าบางเกินกว่าจะพูดให้ใครฟังแม้แต่เพื่อนสนิท ดวงตาสีน้ำตาลมองออกไปข้างนอก ร่างที่นั่งแผ่นหลังเหยียดตรงอย่างสง่างามในชุดสูทหรูมีระดับบนเก้าอี้นั่งเล่นในสวนกำลังยกชาขึ้นจิบพร้อมคุยอะไรสักอย่างกับบิดาของเขา หน้าตาของบิดาของเขาดูเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ภัทรศรัณย์ขมวดคิ้วอย่างสงสัย ร่างโปร่งลุกขึ้นจากโซฟาเดินอ้อมไปด้านหลังบ้านเพื่อจะดูใบหน้าอาคันตุกะนั้นให้ชัด ๆ

 

ผมสีน้ำตาลบลอนด์หยักศกระต้นคอดูราวเส้นไหม กรอบหน้าเรียวขาวเนียน จมูกโด่ง กลีบปากหยักสวยสีอ่อนธรรมชาติราวกลีบของดอกกุหลาบแสนหวาน ดวงตาคมสีฟ้าอมเทาดูเด็ดเดี่ยวทว่าน่าหลงใหล ท่วงท่านั่งแผ่นหลังเหยียดตรงใบหน้าเชิดนิด ๆ อกผายไหล่ผึ่งดูสง่างามราวนางพญา

 

“สวยชะมัด ผู้ชายจริง ๆ หรือนั่น”

 

ภัทรศรัณย์เอ่ยเสียงแผ่วขณะมองใบหน้าชวนหลงใหล มองออกว่าเป็นผู้ชาย แต่เป็นผู้ชายที่มีโครงหน้าสวยราวสตรี ทว่ากลับไม่มีทีท่ากระเดียดไปทางผู้หญิงสักนิด ลักษณะท่าทางการพูดจาดูนิ่งสงบ ไว้ท่าทีอยู่ในที ภัทรศรัณย์ยืนมองจนร่างสูงเพรียวนั้นลุกขึ้นเดินจากไปโดยทิ้งความเคร่งเครียดไว้บนใบหน้าของบิดาเขา

 

“พ่อเป็นอะไรหรือครับ แล้วคนเมื่อกี้ใครกัน”

 

ภัทรศรัณย์เดินออกมาถามไถ่บิดาขณะมองร่างเพรียวขึ้นนั่งบนรถหรูขับออกไปจากบ้าน

 

“คุณไรวินทร์น่ะลูก เลขาฯมิสเตอร์ชารอฟ เขามาคุยธุระเรื่องเงินที่พ่อเป็นหนี้ ภัทร เราอาจต้องขายบ้านหลังนี้รวมถึงบริษัทอาจถูกเทคโอเวอร์ พ่อขอโทษนะลูก พ่อขอโทษ”

 

ภคพงษ์ทิ้งตัวลงพิงพนักเก้าอี้อย่างหมดหนทาง ภัทรศรัณย์นิ่งงัน ที่แท้ผู้ชายหน้าสวยคนนั้นเป็นยมทูตที่มาส่งสารให้พวกเขาเตรียมตัวกระเด็นออกไปจากที่นี่อย่างคนหมดตัวก็เท่านั้น

 

“ผมอยากเจอมิสเตอร์ชารอฟครับพ่อ”

 

“ตอนนี้มิสเตอร์ชารอฟไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว บินไปดูงานที่อเมริกา เสร็จเรียบร้อยแล้วจึงจะมาหาเราที่นี่ด้วยตัวเอง ถึงตอนนั้นเราคงต้องไปจากที่นี่จริง ๆ” สารร้ายถูกแจ้งจากปากเลขาฯของชารอฟ ผีพนันที่เข้าสิงในตอนนั้นทำให้ภคพงษ์มัวเมาจนไม่รู้ตัวว่าเผลอเซ็นเอกสารอะไรไปบ้าง ยิ่งชารอฟให้เครดิต เขายิ่งเล่นไม่ยั้ง ยิ่งเล่นยิ่งเสีย เมื่อเสียก็อยากจะได้คืน จนถึงตอนที่ตีเป็นตัวเงินเขาถึงกับหน้าเผือดสีที่เผลอไปเล่นกับมาเฟียเข้า

 

 

“ชารอฟ เคลฟเวอร์” มหาเศรษฐีหนุ่มหล่อผู้ประสบความสำเร็จจากกิจการโรงแรมและคาสิโน นอกจากนั้นยังมีธุรกิจเรือสำราญและเหมืองทอง ฯลฯ

 

 ภัทรศรัณย์ขบฟันลงบนกลีบปากสวยอย่างใช้ความคิดด้วยความรู้สึกคุ้นหูบางอย่างที่ติดอยู่ในสมอง

 

“ชารอฟ เคลฟเวอร์ ทำไมรู้สึกคุ้น ๆ นะ”

 

คิ้วเข้มยาวขมวดอย่างใช้ความคิดจนกระทั่งเสียงโทรทัศน์ที่เปิดทิ้งไว้ดังขึ้น

 

 

รายงานข่าวต่างประเทศ

 

นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงเจ้าของธุรกิจเหมืองเพชรและบ่อน้ำมันบริษัทเคลฟเวอร์คอร์ปประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตลง เนื่องจากรถยนต์ที่ไปรับที่สนามบินเกิดระเบิดขึ้นระหว่างทาง เบื้องต้นสันนิษฐานโยงใยปมขัดแย้งทางธุรกิจ

 

ผู้ตายชื่อนายภีมพริษฐ์ เคลฟเวอร์ มหาเศรษฐีหนุ่มเชื้อสายไทยอังกฤษสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เจ้าของธุรกิจเหมืองเพชรและบ่อน้ำมันมูลค่าหลายหมื่นล้าน แว่วว่าเจ้าตัวกำลังเตรียมลุยธุรกิจเหมืองทอง แต่ก็มาเกิดเหตุน่าสลดขึ้นเสียก่อน เบื้องต้นตำรวจสันนิษฐานโยงใยไปที่ปมปัญหาความขัดแย้งผลประโยชน์มหาศาลหลังจากที่เหมืองเพชรของนายภีมพริษฐ์เพิ่งขุดเจอเพชรดิบเม็ดใหญ่มูลค่ามหาศาล...

 

ภัทรศรัณย์ใจหล่นวูบ อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกตะลึงกับรูปถ่ายผู้เสียชีวิตในจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ปลายเตียง ขอบตาร้อนผ่าวสั่นระริกยามมองร่างดำไหม้เป็นตอตะโกกำลังถูกงัดออกมาจากซากรถ หัวใจบีบตัวรุนแรง หยาดน้ำใสรินไหลลงอาบแก้มขาวเป็นสายโดยไม่รู้ตัว

 

“คุณ....ตะ ตาย...แล้ว”

 

น้ำเสียงแผ่วขาดห้วงด้วยความช็อกจัด ร่างกายนิ่งค้างไม่ไหวติงกับภาพโหดร้ายตรงหน้า

 

“ไม่จริง...”

 

ภัทรศรัณย์น้ำตาไหลพรากโดยไร้เสียงสะอื้น ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกะทันหัน หัวใจของเขาถูกทำลายลงอย่างร้าวรานอย่างที่สุด

 

“ไม่จริง...ผมอยากพบคุณอีก ได้โปรด”

 

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/14.gif

อ่า หนุ่ม ๆ เคลฟเวอร์หื่นทู๊กคนจริง ๆ พยายามเดินเรื่องให้เร็วนะคะ  แมวเหมียวจะได้เจอเจ้ากรรมนายเวรไว ๆ ช่วงแรกๆที่ข้ามไปอยู่ในอเวจีเสน่หาที่จบไปแล้วค่ะ เนื้อหามันซ้ำกันเลยพูดถึงพอสังเขป

ความคิดเห็น