และแล้วทั้งสามก็มาถึง

ชานั้นแกล้งหลับตลอดทาง

เพื่อทร่จะเปิดโอกาสให้ทั้งสองได้คุยกัน

เสียงเพลงเมามัน บวกกับผู้คนที่กำลังโยกย้ายไปมาด้วยความสนุกสนานเมามัน

อีกทั้งเพราะวันนี้คือวันศุกร์

และพรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดของใครหลายคน

นั้นจริงไม่ใช่เรื่องแปลกที่สถานที่ที่นี้วันนี้จะแน่นและครึกคัก

และในที่สุดทั้งสามก็เดินเข้ามาถึงโต๊ะ

ตั้งแต่หญิงสาวเดินเข้ามา

ชายหนุ่มก็จับจ้องอยู่ตลอดเวลา

แม้แต่ตอนนี้ก็เช่นกัน

จริงมองยิ่งขัดใจ

ทั้งๆ ที่คนอื่นใส่สั้นกว่าหญิงสาวอีก

เงียบ นั้นคือคำตอบ

ใครบอกเขานิ่ง

เขากำลังรอจังหวะต่างหากเล่า

หญิงสาวพูดพร้อมกับมองไปยังเพื่อนสาว ที่ตอนนี้กำลังโยกย้ายส่ายสะโพกด้วยความเมา

หญิงสาวหย่นคิ้วส่งให้

และในจังหวะนี้เองที่ชายหนุ่มรอคอย

ชายหนุ่มวางแก้วลง และลุกขึ้นเดินออกไปในทันที

หญิงสาวมองผู้คนไปมา โดยไม่รับรู้เลยสักนิดว่า..

..ภัยกำลังมาเยือนเธออีกไม่นาน...

แขนเรียวถูกกระชากเข้าหา

ด้วยความไม่ตั้งตัวทำให้หญิงสาวเซเข้าหาแผ่นอกแกร่ง

แค่สัมผัสเพียงน้อยนิดก็พอจะรู้ว่า เขานั้นกูเป็นคนดูแลตัวเองดี

แทนที่เขาจะปล่อย ตามที่เธอพูด

แต่เขากับทำตรงกันข้ามกับสิ่งที่เธอคิด

หญิงสาวเอ่ยขึ้น พร้อมมองหาอานัน

รอยยิ้มของเขาทำให้หญิงสาวกลัวไม่น้อย

ศศิตาพยายามแกะมือเขาออก

แต่ยิ่งแกะเขาก็ยิ่งจับแน่นขึ้น

เมื่อหญิงสาวไม่ยอมไป เขาจึงจับร่างบางขึ้นฟาดบ่า พร้อมเดินผ่าผู้ชนออกไป

โป๊ก!!!