facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่06(2)ก้างชิ้นน่ารัก

ชื่อตอน : บทที่06(2)ก้างชิ้นน่ารัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.5k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2562 22:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่06(2)ก้างชิ้นน่ารัก
แบบอักษร

บทที่06(2)ก้างชิ้นน่ารัก 

อมานซิโอกำลังหากำลังตั้งฉายาให้หลานชาย ‘ลีอันตรงกลางเสมอ’ ทำไมน่ะเหรอ? ก็เพราะลีอันดรอสเป็นก้างขวางคอเขาโดยการพาตัวเองมาอยู่ตรงกลางระหว่างเขาและแพทริเซียตลอดเวลาไม่ว่าจะทำกิจกรรมอะไรอยู่ก็ตาม อมานซิโอแทบขาดใจ เขาเหมือนคนที่เพิ่งเสพยาและเมื่อไม่ได้เสพตลอดมันก็มีอาการลงแดง  

“แพทผมหิว”  

อมานซิโอเดินมาดักรอแพทริเซียถึงหน้าห้องน้ำ หญิงสาวเพิ่งอาบน้ำเสร็จส่วนลีอันดรอสอาบน้ำเสร็จนานแล้วไปนั่งรอในห้องนอนเปิดแอร์เย็นๆ และเปิดโทรทัศน์จอยักษ์ดูการ์ตูน อมานซิโอบอกกับลีอันดรอสว่าปวดท้องเข้าห้องน้ำ ซึ่งมันไม่ใช่เลย เมื่อชายหนุ่มมาเพื่อดักรอคุยกับแพทริเซีย 

“กินไม่อิ่มเหรอคะ มื้อเย็นก็กินไปตั้งเยอะ”  

“ผมไม่หมายหมายถึงอาหาร” 

“แล้วคุณหมายถึงอะไรคะ” 

“ผมหมายถึงคุณ”  

คิดไม่ถึงว่าอมานซิโอจะมามุขนี้ แพทริเซียหน้าเหวอก่อนที่แก้มจะขึ้นสีแดงระเรื่อ หญิงสาวสวมชุดคลุม กวาดตามองแล้วกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอือก ชุดคลุมมันมิดชิดแต่เขามองทะลุโดยการใช้ตาทิพย์ อมานซิโอคลุ้มคลั่งในความกระหายแสนร้อน ชายหนุ่มขยับเข้าหาร่างบาง หญิงสาวก้าวถอยหลัง อมานซิโอไม่ยอม ใช้แขนแข็งแรงรัดและรั้งร่างบางเข้ามากอดแนบชิด  

“อุ้ย!!!” แพทริเซียอุทาน หน้าแดงมากกว่าเดิม ตัวเธอสะบัดร้อนสะบัดหนาว หญิงสาวไม่กล้ามองหน้าอมานซิโอเลย ความใกล้ชิดระหว่างเขาและเธอทำให้เธอรับรู้ได้ถึงแรงปรารถนาอันแรงกล้าของเขา  

“รู้แล้วใช่ไหมครับว่าผมหิวมากแค่ไหน” 

“อะ...เอ่อ...” 

“คืนนี้ได้ไหมที่รัก”  

“อะ....อะไรคะ” ถามด้วยเสียงตะกุกตะกัก เธอไม่ควรเสี่ยงทำให้ตัวเองได้รับคำตอบที่ชวนเอาหน้าแทรกแผ่นดินหนี แต่เธอก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี คิดไม่ออกจึงถามเขาไป  

“มังกรของผมมันอยากกินน้ำหวาน” 

“.....” 

“นะครับที่รัก” 

“ไม่ได้ค่ะหลานอยู่นะคะ”  

ข้ออ้าง!! ใช้แล้วล่ะมันต้องมีข้ออ้าง!! แพทริเซียชวนลีอันดรอสมานอนด้วยก็เพื่อป้องกันเรื่องหื่นกามจากอมานซิโอนี่แหละ มันคือสิ่งที่เธอต้องการแล้วทำไมเธอต้องยอมเขาล่ะ ไม่มีทางหรอกนะ 

“คุณไม่สงสารผมบ้างเหรอครับ” 

“ลีอันอยู่นะคะ” 

“แอบทำกันตอนดึกๆ ก็ได้นี่ครับ” 

“ไม่ได้ค่ะ” 

“คุณไม่อยากกินผมเหรอ” 

ดูถามเข้าสิ ใครจะไปอยากกินเขาล่ะ เธอไม่ใช่ผู้หญิงเจนโลกกามาหรอกนะ เพิ่งเคยสัมผัส ยอมรับว่ามีความสุขแต่มันก็เขินอาจ แพทริเซียยังไม่ชิน และร่างกายเธอต้องการพักผ่อน เขากินเธอตั้งแต่ค่ำเมื่อวาน เมื่อช่วงสายก็ด้วย จะไม่ให้เธอพักได้ยังไง เธอไม่ใช่หุ่นยนต์นะ เหนื่อยเป็นเหมือนกัน 

“ฉันต้องการนอนพักผ่อนค่ะ” 

“คุณนอนแต่ผมออกแรงคนเดียวก็ได้” 

“ไม่เอาค่ะ” 

“ที่รัก” 

“อย่าอ้อนนะคะ เห็นใจกันบ้างสิคะ” 

“ผมจะลงแดงตายอยู่แล้วนะครับ” 

“ไม่ตายหรอกค่ะ”  

ชายหนุ่มทำหน้าน่าสงสารมากแล้วยังกระพริบตาปริบๆ แพทริเซียเกือบใจอ่อนไปแล้ว แต่นับว่าโชคดีที่สามารถเตือนสติตัวเองเอาไว้ได้ทัน เธอต้องยึดมั่นในคำพูด เพราะหากเธอยอมง่ายๆ อมานซิโอก็จะเหลิงใจ  

“ที่รักนะๆ”  

อมานซิโอเริ่มอยู่ไม่สุข ฝ่ามือเริ่มปั่นป่วน เขาออดอ้อนเสียงหวานแต่ฝ่ามือไม่หวานด้วยเพราะมันซุกซนอย่างคนดื้อรั้น และจังหวะนั่นเองที่ชายหนุ่มจะล้วงลึกเข้าไปในสาบเสื้อคลุม เสียงน้อยสดใสก็ดังขึ้นขัดจังหวะ  

“คุณลุงเสร็จยังครับ ลีอันกลัวผีแล้วนะครับผม” 

“ปล่อยเลยค่ะ”  

อมานซิโอทำหน้างอคอหักเหมือนปลาทู่นึ่ง แพทริเซียสงสารแต่ก็ขำ หญิงสาวถูกร่างหนาบังไว้สะมิด เธอชะโงกหน้ามายิ้มให้ลีอันดรอสขณะที่ใช้มือจัดการกับเสื้อคลุมให้เข้าที่เข้าทาง ลีอันดรอสวิ่งเข้ามาหาแล้วแทรกเข้าไปตรงกลางระหว่างหนุ่มสาว  

“ไงคะลีอัน” 

“ผมดูตูนมีผีด้วยครับผม” 

“ป้าจะไปดูเป็นเพื่อนนะคะ แต่ป้าต้องแต่งตัวก่อนนะ” 

“ครับผม ลีอันไปรอกับคุณลุง” หนูน้อยหันไปหาคุณลุงเงยหน้ายิ้มสดใสมีความสุข ทางด้านอมานซิโอแทบปรับเปลี่ยนโหมดให้ร่าเริงแทบไม่ทัน  

“ไปดูตูนกันครับคุณลุง” 

“ลีอันครับลุงต้องช่วยคุณป้าแต่งตัวนะครับ” อมานซิโอไม่ยอมง่ายๆ พยายามหาเหตุผลสุดฤทธิ์  

“หม่ามี้บอกว่าคนโตแล้วแต่งตัวเองครับผม” 

“อะ....เอ่อ....” 

“คุณลุงก็เคยบอก”  

หากหัวเราะขำได้แพทริเซียคงทำแล้วล่ะ ถูกหลานย้อนกลับเล่นเอาหน้าเจื่อนไปไม่เป็นเลยทีเดียวคุณลุงเจ้าเล่ห์ อมานซิโออ้ำๆ อึ้งๆ ไม่นานก็ต้องยินยอม  

“ครับ ลุงลืมน่ะครับชอบคิดว่าคุณป้าเป็นเด็กอยู่เรื่อยเลย” 

“ไม่เป็นไรนะครับ” ลีอันปลอบใจ อมานซิโอโน้มตัวอุ้มหลานชายแล้วพาเดินไปห้องนอนด้วยกัน  

++++++++++++++ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว