email-icon facebook-icon

คนที่หลงเข้ามา ระวังไว้ด้วยล่ะ

อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 28

ชื่อตอน : อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 28

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2562 23:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 28
แบบอักษร

ตอนที่ 28

 

#โม

 

 

"แตงโม"

 

"ครับบ!"

 

เสียงของแม่ดังขึ้น..ใช่แล้วนั่นคือชื่อของผม 'แตงโม' อาจจะฟังดูคล้ายชื่อผู้หญิง ... ไม่ค่อยมีผู้ชายชื่อนี้กันหรอก ผมเดินลงไปข้างล่างพบว่าอม่กำลังนั่งคุยกับรุ่นน้องของผม 'เจียง' จะเรียกว่าเด็กแถวบ้านก็ได้

ตอนนี้ผมเรียน ม.6 แล้ว แต่สูงกว่าเพื่อนรึ่นเดียวกันมากๆ อาจจะเพราะฮอร์โมนในร่างกายผิดปกติ

 

"เจียงมาหาแหนะ"

 

"ดีค้าบ♡"

 

เจียงทักทายผม เด็กชายรุ่นน้องอายุห่างกันประมาณ5ปี ดูสดใสร่างเริงดี แบบที่ผมชอบเลยแหละ แต่ถึงจะเป็นแบบที่ผมชอบผมก็ไม่ได้ชอบเจียง

 

"ไปบ้านติณณ์กัน!" เขาชวนผม

 

ใช่นี่เรากำลังย้อนความโดยมีผมเป็นคนเล่าไงล่ะ..

 

"อ่า..โอเคๆ แม่ ผมไปบ้านน้าต่ายนะ"

 

น้าต่ายคือแม่ของน้องติณณ์ เด็ก3ขวบที่อยู่ข้างบ้านผม ติณณ์เป็นเด็กที่ค่อนข้างจะซน แถวนี้ไม่มีเด็กรุ่นเดียวกับติณณ์ซักคน ก็ได้ผมกับเจียงนี่แหละคอยเล่นด้วย

ผิวขาวเนียนนุ่ม เวลาจับลื่นมือไปหมด ติณณ์น่ารักมากในสายตาผม

 

.

.

.

 

"อุ้มสูงๆ สูงๆ" เจียงนั่งที่ม้านั่งยุให้ผมอุ้มติณณ์ขึ้นสูงๆ เจ้าตัวก็ชอบใจหัวเราะใหญ่ เจียงมักจะมาหาติณณ์บ่อยๆเพราะไม่อยากอยู่ที่บ้าน เขาเล่าว่าแม่เป็นคนยังไง ผมก็เข้าใจดี มีบ้างบางครั้งที่เขามาค้างบ้านผม เเต่ก็ไม่มีอะไรเกินเลย

 

ช่วง 3 ขวบ ติณณ์เดินได้แล้ว และอยู่ในวัยกำลังซน วันหนึ่งผมพาติณณ์มาที่บ้าน เผลอแป๊ปเดียวเจ้าตัวเล็กก็วิ่งลงบันได แต่ก้าวพลาดไปหน่อย..

 

ตุ๊บ!!

 

"อะแฮะ..อะแฮะ แง๊~~~~~!!!"

 

"ติณณ์! แย่ละ โอ๋ๆ อย่าร้องๆ"

 

ผมรีบวิ่งเข้าไปดูเด็กน้อยนอนบนพื้น โชคดีที่หัวไม่แต่แค่มีรอยฟกช้ำ เพราะตกจากบันไดแค่สองขั้น แต่ผมโดนแม่สวดชุดใหญ่เลย

 

"โม~ น้องเจ็บ ฮึก.."

 

เจ้าตัวเล็กพูดไปสะอื้นไปขณะที่น้าต่ายกำลังอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาโอ๋ สายตาหง๋อยที่มองผมนั่นทำอยากจะเข้าไปแย่งเด็กคนนั้นมาไว้ในอ้อมแขน

 

"อย่าเรียกแค่ชื่อสิ เรียกพี่ด้วย" น้าต่ายบอกติณณ์

 

"พะ..พี่โม"

 

เอื้ออออ ผมรู้สึกเหมือนโดนยิง ฮาร์ทแอคแทคมากๆเลยครับ!

 

"น้องไม่เป็นไรมาใช่มั้ยครับน้าต่าย?"

 

"ไม่เป็นไรหรอก แค่เรียกร้องความสนใจน่ะ ไม่ได้เจ็บอะไรมากหรอก บันไดบ้านโมก็ไม่ได้ชันมาก ตกแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก"

 

ผมเอื้อมมือไปลูบหัวเด็กตัวน้อยเบาๆ เป็นการปลอบโยน เจ้าตัวป่วนวันนี้สิ้นฤทธิ์ซะแล้ว แก้มนุ่มๆซบลงบนบ่าของผู้เป็นแม่ ดวงตาค่อยๆปิดลงช้าๆ แล้วหลับไป

 

"หลับซะแล้ว"

 

"คงจะเหนื่อยน่ะครับ เล่นก็เหนื่อย ร้องไห้เหนื่อยอีก น่าเอ็นดู"

 

"ฮะๆ เด็กก็งี้แหละ ขอบใจโมที่ช่วยดูน้องนะ"

 

.

.

.

 

ผมไปเล่นกับติณณ์บ่อยๆ จนน้าต่ายเริ่มฝากผมดูแลน้อง หรือยอมให้น้องมานอนด้วยที่บ้านได้เเล้ว ติณณ์เป็นเด็กอยูาง่ายกินง่าย เพราะงั้นเรื่องมานอนบ้านผมจึงไม่มีปัญหา แต่ปัญหาคือผมเองแหละ..

หลายๆคนั้งที่ผมรู้สึกมีอารมณ์กับเด็กคนนี้ ผมอ่จจะเป็นโรครักเด็ก นั่นมันไม่ดีเลย ผมรู้ดีเเต่มันห้ามไม่ได้ ทุกครั้งที่ติณณ์มาค้างที่บ้าน ผมจะถอดกางเกงติณณ์ออก ก้นนุ่มๆทำให้ยิ่งมีอารมณ์.. ผมช่วยตัวเองโดยการมองสะโพกของเด็กน้อยคนนี้ตลอด นานเป็นเดือน

 

 

"จะไปนอนบ้านโม"

 

"เดี๋ยวเถอะ แม่บอกเเล้วให้เรียกพี่"

 

แม่ของเจ้าตัวเล็กจูงมือพาเขามาที่บ้านผม เสียงฝีเท้าวิ่งขึ้นบันไดก็รู้เเล้วว่าใครกำลังมา..

 

"โม~"

 

"งายย วันนี้มานอนด้วยอีกเเล้วหรอ"

 

"อื้มๆ"

 

คืนนั้นเอง ผมทำเช่นเคย ดึงกางเกงของติณณ์ออก สาวรูดแก่นกายของตนจนเสร็จสม แต่ว่าครั้งนี้ติณณ์กลับสะดุ้งตื่นขึ้นมา

 

"โมทำอะไร" เขามองหน้าผม โชคดีที่ไฟมันสลัวๆจึงไม่เห็นอะไรชัด

 

"เปล่า..นอนเถอะ"

 

"มานอนข้างน้อง มานี่"

 

"ครับๆ"

 

ผมขึ้นไปนอนข้างๆเขาทั้งๆที่เราสองคนยังไม่ได้ใส่กางเกงนั่นทำให้ผมรู้สึกอยากจะระเบิดความรู้สึกทั้งหมดออกมา ตลอดคืนนั้นผมได้แต่ชัดรูดแก่นกายซ้ำๆจนน้ำแทบหมด ที่นอนเปียกชื้นเต็มไปด้วยน้ำกามกลิ่นคาว

 

 

"พี่โมวันนี้ผมขอนอนด้วยนะ!!" เสียงของเจียงดังขึ้นพร้อมกับไฟที่ถูกเปิดจนสว่าง.. "อะ...มาขัดจังหวะหรอ โทษทีๆ"

 

"เห้ย!! อย่าพึ่งไป ช่วยอะไรหน่อย"

 

"แหม๋♡ จะทำกับผมหรอ ได้นะ"

 

"ไม่ใช่! หมายถึง ช่วยอย่าบอกใครนะ ขอร้อง"

 

"ได้อยู่แล้ว แต่แลกอะไรอย่างนึงสิ คือว่าจะไปทำที่ร้านน่ะนะ แต่กลัว จะทำเองก็ไม่กล้าพอ"

 

"อะไร?" ผมถาม เจียงวางกระเป๋าลงบนพื้น เปิดเอาอะไรบางอย่างออกมา เป็นเข็มสำหรับเจาะ กับห่วง และแอลกอฮอร์

 

"เจาะหัวนมให้ผม"

 

แน่นอนว่าผมทำให้เจียงแลกกับความลับเรื่องนี้ ... แต่เดี๋ยวก่อน ความลับไม่มีในโลก ถึงแม้เจียงจะไม่อ้าปากพูด แต่ทุกอย่างมันก็ถูกเปิดโปงโดยผมเอง

ช่วงบ่ายๆของวันหนึ่งน้าต่ายฝากผมดูแลติณณ์ เพราะจะออกไปข้างนอก ด้วยความเกิดอารมณ์จึงพลั้งมือไป

ผมคล่อมร่างเล็กที่กำลังหลับกลางวัน ดองตามซอกคอเเละแก้มนุ่มชักรูดแก่นกายนะรัวจนเสร็จกิจ แต่ว่าน้าต่ายที่ลืมกระเป็าตังค์กลับเข้ามาเห็นเข้าพอดีจึงเกิดเรื่องใหญ่

แม่ขอร้องไม่ให้แจ้งตำรวจเเลกกับเงินชดเชย จำนวนมาก ผมถูกส่งไปอยู่ไกลจากบ้านเเละติณณ์

 

ผมไม่ได้ติดต่อเจียงหรือใครอีก ประจวบกับช่วงนั้นผมเรียนจบพอดี จึงแยกย้ายกันไป ผมแอบตามดูติณณ์อยู่หลายปีโดยไม่มีใครรู้ แอบตามส่องพัฒนาการไปเรื่อยๆ

จนติณณ์เข้าช่วงมัธยม ติณณ์ก็ดูโตขึ้น แต่ผมยังคงชอบติณณ์ ถึงจะไม่ใช่เด็กสามคงขวบคนนั้นเเล้วก็ตาม ยังไงก็ชอบน้องติณณ์

 

 

 

________________________________

 

ม า รี เ ค ว ส ส ส ส เ ล ย จ้ า า

ความคิดเห็น