หนี
-
ชายหนุ่มเดินมาหน้าตึก คณะบัญชี
-
ตั้งแต่วันนั้น...วันที่เขาพบเจอกับเธอ
-
แค่เพียงครั้งแรก เขาก็รู้ได้ทันทีว่าเธอ คือคนที่ใช่
-
ธนัทวันดี
-
ศศิตานาย
-
ธนัทดีใจจัง
-
ธนัทจำผมได้ด้วย
-
ธนัทผม นัทครับ
-
ศศิตาเออ ค่ะ
-
พูดจบหญิงสาวก็รีบเดินหนี
-
ธนัทเดี๋ยวสิ!!!
-
ศศิตา....
-
หญิงสาวกันกลับมามองด้วยความงุนงง
-
ธนัทเราชอบเธอ
-
นั้นยิ่งทำให้หญิงสาวเบิกตากว้างกว่าเดิม
-
ธนัทถึงกลับอึ้งเลยหรอ
-
ธนัท😊
-
ศศิตาฉันขอตัวนะ
-
หญิงสาวรีบวิ่งออกไป
-
ธนัทคนอะไรน่ารักชมัด
-
ธนัทนี้แหละแม่ของลูก
-
ชายหนุ่มมองตามร่างบางอย่างหมายมั่น
-
นัทชาศิ!!!
-
ศศิตาเออ ชา
-
นัทชาหนีอะไรมาเนี้ย
-
ศศิตาเปล่าๆไม่มีไหร่หรอก
-
นัทชาไปเข้าห้องน้ำมาแล้วหรอ
-
นัทชาทำไมไปเร็วจัง
-
นัทชาชาวิ่งตามแทบไม่ทัน
-
ศศิตาเออ ศิ ยังไม่ได้เข้าหรอก
-
นัทชาอ้าว งั้นไปกัน
-
ศศิตาชาๆๆ
-
ศศิตาศิว่าเราไปเขาห้องน้ำตรงโน้นดีกว่า
-
นัทชาแต่ตรงนี้ใกล้กว่านะ
-
ชาทำหน้าสงสัย
-
ศศิตาตรงนี้คิวยาววว
-
ศศิตากว่าจะได้เข้า
-
นัทชาเอ้างั้นหรอ
-
นัทชางั้นไปเข้าตรงโน้นก็ได้
-
ศศิตาจ๊ะ!!!
-
สองสาวเดินออกไป ชายหนุ่มอีกคนก็เดินออกมาจากที่ซ่อน
-
เขามองตามร่างบางด้วยรอยยิ้ม
-
ธนัททำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอกำลังหนีเขา
-
ธนัทแต่เรื่องอะไรเขาจะยอมแพ้
-
ธนัทในเมื่อเขาหมายตาเธอเอาไว้แล้ว
-
ธนัทเพราะฉะนั้นเธอก็ต้องมาเป็นแฟนเขา
-
ธนัทถึงแม้เธอจะคบใครอยู่
-
ธนัทแต่เขาไม่สน
-
ใครจะคิดว่าเขาเลว เขาไม่สน
-
คนที่เขาสน คือ เธอต่างหาก
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง
ตั้งใจไว้ว่าจะจะกลับมาแต่งทุกเรื่องต่อ แต่ขอเวลาหน่อยนะคะ
ว่าแต่ยังมีใครรออ่านเรื่องของไรท์ไหมนะ
ต้นเดือนพฤษภาคม กลับมาเจอกลับไรท์กันนะ
ระหว่างนี้ไรท์ขอกลับไปตั้งใจอ่านหนังสือ เพื่อเตรียมตัวสอบก่อนนะคะ
....หวังว่าทุกคนจะยังรอนะ ...

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()