email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

03: เมื่องแห่งสายลม

ชื่อตอน : 03: เมื่องแห่งสายลม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 52.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2562 20:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
03: เมื่องแห่งสายลม
แบบอักษร

Chicago Illinois: ชิคาโก อิลินอยส์

ลดาได้ทุนแลกเปลี่ยนที่เมกา ในช่วงซัมเมอร์4เดือนเธอหวังเพื่อจะฝึกภาษาและหางานทำ เมื่อกับไปไทยเธอจะมีเงินสักก้อนไว้เรียนภาคเรียนต่อไป ตะวันเริ่มตกดินบ่งบอกเพื่อรับวันใหม่ ฟ้าก็เริ่มมืด

ตลอด1อาทิตย์ที่เธอยู่ชิคาโกเธอพยายามหางานทำแต่ก็ไม่มีใครรับเธอทำงานเลย เงินที่เธอเอามาด้วยถึงจะมากพอให้ใช้ก่อนเธอจะกลับประเทศไทย แต่ก็เท่ากับเธอไม่เหลือเงินเลยสักบาทเพื่อจ่ายค่าเทอมในภาคเรียนหน้า ตลอดทางที่ลดาเดินกลับหอพักสำหรับนักเรียนแลกเปลี่ยน ในขณะนั้น

ปั้ง ปั้ง ปั้ง ปั้ง กรีดดดดดด

มีคนยิ่งกันทำให้ทุกคนแตกตื่น ผู้ชายสามคนกำลังลุมยิ่งไปที่หลังรถคันหนึ่ง ด้วยความตกใจลดาจึงก้าวขาไม่ออกทำได้เพียงยืนนิ่ง ทำให้เธอเห็นทุกสิ่งทุกอย่าง เธอเห็นชายที่บาทเจ็บเอามือกุมท้อง ที่เต็มไปด้วยเลือด แต่ขนาดนั้นเขาก็สามารถปกป้องตัวเองได้ จนยิงชายทั้งสามคนได้จนแน่นิ่งไปกับพื้น จากนั้นชายคนนั้นก็ล้มลงพื้นอย่างหมดแรง

ในขณะที่ลดากำลังเดินจากไป

"เอาไงดีดาแกจะได้ไปเฉยๆแบบนี้หรอ?" หญิงสาวพูดกับตัวเอง

"แต่ถ้าเขาเป็นคนไม่ดีละ ถ้าเกิดเขาทำร้ายแกละดา ?" หญิงสาวยังคงทะเลาะกับตัวเองต่อเนื่อง

"เอาว่ะ ช่วยก็ช่วยจะได้ไม่เสียใจที่หลัง" จากนั้นก็เดินไปหาชายที่ถูกยิงเพื่อพาเขาไปส่งโรงพยาบาล ขนาดที่ลดากำลังไปพยุงชายคนนั้นกับต้องตกใจ ด้วยหน้าตาที่หล่อเหลา จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วเข้มแบบฉบับคนเมกา "หล่ออะ เขาจะไหวไหมนะ " ลดา ทำได้เพียงแค่คิดในใจและพยายามพยุงเข้าขึ้นมา ด้วยความลำบาก

เอียดดด ปั้ง

" follow him and kill him and make sure he can't come back to kill us again "

ลดาเห็นรถตู้หลายคันมาจอด มีคนใสชุดดำอาวุธครบมือเหมือนกับสามคนที่พยายามลุมยิงชายที่เธอพยุงอยู่ ถึงเธอจะมาอยู่ที่ชิคาโกได้ไม่นานแต่เธอก็มีพื้นฐานด้านภาษาบ้าน เธอพอจะรู้ว่าชายที่เธอพยุงอยู่กำลังอยู่ในอันตรายทำให้เธอต้องรีบพาเขาไปซ้อนในซอยเล็กๆแหละหลบมุมหลังถังขยะอย่างยากลำบากเพราะตัวเขาใหญ่กว่าเธอเป็นสองเท่า แต่ยังดีที่เขาพอมีสติบ้างพอเดินไปกับเธอได้อาจจะเซไปบ้างก็ตาม จากนั้นก็พยายามดันเขาชิดกำแพงแล้วนั่งคร้อมตัวเขาไว้แล้วเข้าไปกอดหวังว่าจะบังเขาได้ ชายที่เธอกอดก็ค่อยๆลืมตามองเธอ ทำให้เธอและเขาต่างมองตาซึ่งกันและกันเหมือนกับเวลาหยุดเดิน ลดาค่อนข้างตกใจกับชายตรงหน้าอย่างมาก เพราะดวงตาของเขามันเป็นสีเขียวอมฟ้าสวยเหลือเกิน

" hey did you see that guy "

ลดาได้ยินเสียงที่คล้ายคลึงกับเสียงที่เธอได้ยินก่อนหน้านี้เธอก็เลยรีบกอดชายตรงหน้าเธอทันที ให้ซบที่ไหล่เธอเพื่อปิดบังเขาให้ปลอดภัย ด้วยความที่ลดากลัวจนตัวสั่นทำให้ชายตรงหน้าเธอนั้นรับรู้จนกอดตอบ และเอ๋ยกับเธอเบาว่า " Don't worry it gonna be fine" เพียงได้ฟังเสียงจากชายคนนั้นที่บอกว่าไม่ต้องห่วงมันจะดีขึ้น เธอกับรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

หลังจากนั้นไม่นานก็มีเสียงไซเรนของรถตำรวจทำให้พวกชายชุดดำรีบขึ้นรถหนีไป

ลดา ค่อยๆพยุงเขาออกมาเพื่อขอความช่วยเหลือจากตำรวจให้พาเขาส่งโรงพยาบาล ลดานั่งรอชายคนที่เธอช่วยชีวิตไว้ที่หน้าห้องฉุกเฉินสักพักก็มีพยาบาล เดินออกมาหาเธอ พร้อมกับยื่นโทรศัพท์ให้เธอจากนั้นก็เดินกลับเข้าไปในห้องฉุกเฉินต่อ ด้วยความหงุนงง จากนั้นโทรศัพท์ที่เธอถือมีสายเข้า จาก "มาติน " ลดา รับโทรศัพท์และบอกเรื่องราวทั้งหมดคนในสาย จากนั้นคนในสาย ก็เอ๋ยขอร้องให้เธอเฝ้าเจ้าของโทรศัพท์ให้ดี จนกว่าเขาจะไปพบ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว