email-icon facebook-icon

คนที่หลงเข้ามา ระวังไว้ด้วยล่ะ

อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 26

ชื่อตอน : อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 26

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2562 18:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 26
แบบอักษร

ตอนที่ 26

 

 

 

"ไปทะเลกันมั้ย?"

 

"แแล้วเหมี่ยวล่ะ?"

 

"ฝากคุณยายชั้นล่างดูก็ได้ เราก็ทิ้งอาหารกับเบาะนอนไว้ที่ระเบียง ช่วงนี้มันติดสัตว์ ไม่ค่อยอยู่ติดบ้านหรอก"

 

"ไปวันไหนครับ?"

 

"วันนี้เลย"

.

.

.

 

นั่นแหละครับ บทสนทนาก่อนที่ผมจะมาอยู่ตรงนี้ ตรงชายหาดสีขาวสะอาดตา.. ตอนนี้เป็นเวลาเย็นเเล้ว แต่ก็ยังคงมีผู้คนอยู่ เพราะแถวนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยว ยังคงมีแม่ค้าเร่ขายอาหาร เป็นเรื่องธรรมดาของเมืองไทย

 

ผมยืนมองรอบๆอยู่นาน ระหว่างที่พี่โมกำลังโทรจองห้องพักที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่มาก..จะเรียกว่าม่านรูดก็ได้ เพราะจะได้ไม่มีใครมารบกวนหรือได้ยินเราส่งเสียงเวลามีกิจกรรมเข้าจังหวะช่วงดึกๆ

 

"โอเคได้ห้องเเล้วนะ.." พี่โมบอกผมก่อนจะเก็บมือถือลงในกระเป๋ากางเกงของผม "เย็นเเล้ว หิวมั้ย?..ไปหาอะไรกินกัน"

 

"ครับ" ผมพยักหน้า "อยากกินกุ้งเผา กุ้งตัวใหญ่ๆ กับปูนึ่ง"

 

"ได้เลย" เขาลูบหัวผมเบาๆ เราทั้งคู่เดินไปตามทางมองหาร้านที่น่ากินที่สุด

 

พี่โมในเสื้อฮาวายเปิดอกกับกางเกงสามส่วนดูดีมากเลย ยิ่งแสงสีส้มของยามเย็นสาดส่องมายิ่งทำให้รู้สึกใจเต้น

เราเดินเข้าไปในร้านอาหารทะเลที่เต็มไปด้วยผู้คน เลือกโต๊ะที่อยู่มุมเกือบๆในสุดของร้าน

 

"รับอะไรดีครับ?" เสียงของหนุ่มคนหนึ่งเรียกสติของเราทั้งสองกลับจากการนั่งอ่านใบเมนู พี่โมผายมือมาทางผมให้ผมเป็นคนสั่ง

 

"เดี๋ยวนะ..โม โมใช่ปะ?" พนักงานคนนั้นถามพลางส่งยิ้มหวานให้พี่โม ซึ่งเจ้าของชื่อก็ดูงงๆ

 

"จำเราไม่ได้หรอ เราเจียงไง"

 

"เจียง? เจียงใหม่ หรอ?"

 

"ใช่ ไม่เจอกันนานเลยนะ" เขาว่าก่อนจะดึงเก้าอี้ตัวหนึ่งมาแล้วนั่งลง หันหน้ามามองผมเเละยิ้มให้

 

"ใครอะ?" คนที่ชื่อเจียงหันกลับไปถามพี่โม

 

"อ๋อ...นี่ติณณ์เป็-"

 

"แฟนครับ"

 

"อ๋อ แฟนหรอ เจียงนะ ยินดีที่ได้รู้จัก" อะไรกันท่าทีสดใสจนเหมือนเสแสร้งนั่นน่ะ เขายิ้มให้ผมเเละพี่โม

 

"เอา กุ้งเผา ปูนิ่ม ปลาเก๋าหม้อไฟ เเล้วก็เบียร์ครับ อย่างละ 1ครับ พี่โมจะเอาอะไร?"

 

 

"เดี๋ยวๆติณณ์ดื่มเบียร์ด้วยหรอ?"

 

"สั่งมาให้พี่นั่นแหละ" ผมมุ่ยหน้า จะว่าไปยังไม่เคยเห็นพี่โมเมาเลยนะ แพ้แอลกอฮอล์หรือพวกเครื่องดื่มมึนเมาอะไรรึเปล่า

 

"อะ..โอเค" พี่โมก้มหน้าอ่านใบเมนูอีกครั้ง "ปลาหมึกย่างหนึ่ง ข้าวผัดปูหนึ่ง น้ำมะพร้าวให้ตัวเล็กอีกหนึ่ง"

 

คนที่ชื่อเจียงจดรายการที่ผมเเละพี่โมสั่ง ก่อนจะรีบวิ่งเอาออเดอร์ไปสั่งให้พ่อครัว เเละ วิ่งวนเอานั่นนี่ไปเสิร์ฟให้โต๊ะอื่นๆ

 

"รอเดี๋ยวนะ วันนี้ลูกค้าเยอะมาก" เขากลับมาอีกเเล้ว วางแก้วเบียร์กับมะพร้าวให้ผมเเละพี่โม น้ำมะพร้าวค่อนข้างจะสดเลยแหละ สาวนพี่โมยังไม่ดื่มอะไรนอกจากน้ำเปล่า

 

"อืม เเล้วช่วงนี้เป็นไงบ้าง?" พี่โมเป็นฝ่ายถาม

 

"เหมือนเดิม ทำงานนั้นเหมือนเดิม ใช้ยาเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเป็นเด็กเสิร์ฟช่วงเย็น" เขาพูดเสียงเบา

 

"อ๋อ..ก็ดีนี่ ไม่เจอกันน่นเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ"

 

"ตั้งแต่ตอนพี่อยู่บ้านหลังเก่า เเล้วใช่มั้ยล่ะ..เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน แต่ที่ยังไม่เปลี่ยนคือด้านมืดในจิตใจคนเรานะโม"

 

"หึ...คนเรามันก็แบบนี้แหละ เเล้วก็นะ หยุดเรียกเเค่ชื่อเถอะ เป็นรุ่นน้องเรียกแค่ชื่อได้ไง"

 

"ขอโทษครับ ห่างกันแค่5ปีเองนะ เรียกแค่บื่อก็ไม่ได้ รุ่นพี่แตงโม~"

 

 

ผมนั่งฟังทั้งคู่คุยกัน ไม่มีการพูดแทรกหรือเรียกร้องความสนใจใดๆ เหมือนทั้งคู่จะรู้จักกันมาก่อน เเละผมก็ไม่อยากจะยุ่งด้วย ยังไงคนไม่ได้เจอกันนานก็ต้องทักทายกันเป็นธรรมดาอยู่เเล้ว

 

"แล้วเจอกันได้ไงเล่าให้ฟันหน่อยดิ" เจียงวางมือลงบนไหล่พี่โมก่อนจะหันมามองผม

 

"ก็รู้ๆกัน"

 

"เห้ยยย ไม่จริงน่าา คนนั้นหรอ?"

 

"เออ เด็กคนนั้นแหละ"

 

"เห้ยย!! ล่าสุดยังเห็นอุ้มเล่นอยู่เลยนี่!?! ไม่จริงมั้ง โกหกกันเห็นๆ"

 

"นั่นมันกี่ปีเเล้ว อายุก็ไม่ใช่น้อยๆเเล้วนะพวกเราอะ ยังคิดว่าตัวเองวัยรุ่นอยู่หรอ?"

 

"26 ปี ยังถือว่าไม่แก่นะ เเล้วรุ่นพี่อายุเท่าไหร่นะ 31?"

 

"30"

 

"หุหุ แก่"

 

เขาคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง แล้วคนที่ชื่อเจียงก็ขอตัวไปรับอาหารมาเสิร์ฟโต๊ะอื่น ส่วนโต๊ะเราก็รอ นาน 15 นาทีได้

 

"คนนั้นใครครับ?"

 

"รุ่นน้องน่ะ.. เคยอยู่ชมรมศิลปะตอนเรียนมัธยม แต่พอจบ ม.3 มันก็หายไปเลยไม่มีข่าวคราว ทำไมหรอ?"

 

"อ๋อ.. ดูสนิทกันดีนะครับ"

 

"ก็นะ เมื่อก่อนมันนั่นแหละตัวยุยงให้พี่ทำเรื่องแปลกๆ บ้านมันก็อยู่แถวบ้านพี่ เเล้วก็..รู้เรื่องน้องด้วย"

 

"เรื่องผม?"

 

"ก็เรื่องนั้นแหละ ที่พี่เคยเล่า"

 

"อ๋อ"

 

 

"อาหารมาเเล้วววว"

 

เจียงวางจายกุ้งเผา ปูนิ่ม ปลาหมึกย่าง เเละ ข้าวผัดปูลงบนโต๊ะ เเล้ววิ่งกลับไปเอาหม้อไฟมาวาง ใช้เทียนสำหรับจุดหม้อไฟใส่ไปในเตา ขณะที่เขาก้มลงจุดไฟ คอเสื้อกว้างๆทำให้ผมเผลอมองเขา สังเกตเห็นยอดอกสองข้างกับห่วงสีเงินแวววั๊บ! เป็นช่วงเดียวกับที่เขาสบตาผมพอดี

 

"มองอะไรหรอ?"

 

"เปล่าครับ เปล่าๆ" ผมเลิ่กลั่ก บอกปัดไป แต่เขากลับยิ้มให้เเล้วดึงคอเสื้อลงให้เห็นชัดกว่าเดิม

 

"มองเนี่ยหรอ~♡ โมไม่ได้ทำให้หรอ~?"

 

"อะแฮ่มๆ พอ..เจียง อย่ายุ่งกับเขา"

 

"โห่วว อะไรอะ แหย่เล่นนิดเดียวเอง" เจียงมุ่ยหน้าใส่พี่โม เเล้วตบบ่าผมเบาๆ เดินไปทางหลังร้าน

 

 

 

"อย่าไปคุยกับมันนะ.. อันตราย"

 

พี่โมพูดเสียงเรียบ เเล้วเริ่มทานอาหาร

 

 

_____________________________

 

ตอนต่อไป เราจะทำให้พี่โมเมาคอพับ!!

ตอนนี้ไม่มีNC เก็บสตอรี่นิดหน่อยจ้า

 

มาเลยย เจียง ตัวละครข้ามเรื่อง มาาาา

 

 

ความคิดเห็น