email-icon facebook-icon

คนที่หลงเข้ามา ระวังไว้ด้วยล่ะ

อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 24

ชื่อตอน : อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 24

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.1k

ความคิดเห็น : 44

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2562 23:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 24
แบบอักษร

ตอนที่ 24

 

 

 

"รู้รึเปล่าว่าเข้าGoogle ก็รู้แล้วว่าตัวเองเป็นอะไร"

 

"เป็นมะเร็งอะดิ เวลาป่วยแล้วเข้าGoogle หาวิธีรักษา อ่านแต่ละอันนึกว่าตัวเองจะตายภายใน7วัน"

ผมในสภาพกำลังตื่นเดินออกจากห้องน้ำ เมื่อคืนกว่าจะนอนหลับได้ใช้เวลาตั้งนาน เพราะคิดมาเรื่องนี้นี่แหละ

 

"เวอร์ละๆ ลองเสิร์ชหาดูก่อนเผื่อมีวิธีรักษา ถ้าไม่มีก็คงได้เตรียมซื้อผ้าอ้อมเเล้วล่ะ" พี่โมหยิบมือถือขึ้นมาพิมพ์อะไรบางอย่าง เสียงแป้นพิมพ์ดังต๊อกแต๊ก แล้วยื่นมาให้ผม

 

 

'เป็นอาการที่เนื้อเยื่อเต้านมของผู้ชายเกิดการขยายตัว ทำให้เต้านมมีขนาดใหญ่ขึ้น โดยเกิดจากการมีฮอร์โมนที่ควบคุมลักษณะความเป็นหญิงที่มากเกินไป หรืออยู่ในระดับที่ไม่สมดุลกับฮอร์โมนที่ควบคุมลักษณะความเป็นชาย มักเกิดขึ้นเพียงชั่วคราวและไม่ใช่ปัญหาร้ายแรงนัก'

 

 

"อ่า...ผมป่วยจริงๆด้วย ต้องไปหาหมอ"

 

"ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกมั้ง เดี๋ยวก็หาย"

 

"ถ้าเกิดมันไม่หายล่ะ?"

 

"เป็นต่อไป ดูดีออก..เป็นแม่วัว มีนมด้วย"

 

เขาไม่พูดเปล่าแต่ยังดึงเสื้อผมเปิดขึ้น ตอนนี้หน้าอกผมทันบวมขึ้นเล็กน้อย เเละต้องหาอะไรมาปิดตรงยอดอกเพื่อไม่ให้น้ำนมมันไหลออกมา..ผมใช้พลาสเตอร์แปะไว้ เเต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร

 

 

"ในGoogleบอกว่าเป็นเพราะฮอร์โมน พี่อย่าไปกระตุ้นมันนะ"

 

หมับ!!

 

"ก็บอกว่าอย่าไปกระตุ้นมัน!!!" ผมฟาดมืออีกคนที่กำลังขย้ำหน้าอกผมอยู่ ทำให้น้ำนมไหลออกมาอีกเเล้ว..

 

"น่าสนใจจัง ผู้ชายมีนมเนี่ย...กินได้มั้ยนะ?"

 

"ไม่"

 

"ได้สิ..ต้องได้ ถ้าไม่มีไว้กินมันจะออกมาทำไมล่ะ จริงมั้ย?" เขาบีบหน้าอกทั้งสองข้างของผมจนน้ำนมมันไหลออกมา พลาสเตอร์ที่แปะไว้จึงหลุดออก

 

"พี่ต้องพาผม ไปหาหมอ"

 

"ไม่ให้ไป.. แค่นมเองไม่ร้ายแรงหรอก พี่ช่วยได้นะ"

 

"ยังไง?"

 

"ไปนอนที่เตียงสิ"

 

นั่นไง..คิดไว้แล้วว่าโดนจับดูดนมเเน่ๆ ผมถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ล้มตัวลงนอนบนเตียง เปิดเสื้อขึ้นจนเห็นหน้าท้องเเละหน้าอกที่นูนขึ้น พี่โมถอดเอาห่วงเหล็กออกเก็บไว้ที่ลิ้นชัก

ริมฝีปากบางจูบบนเนินอกผมเบาๆ มืออีกข้างก็นวดขย้ำ จนน้ำนมหยดออกมาจำนวนมาก เขาใข้ลิ้นเลียยอดอกของผม อีกข้างนึงก็ใช้มือบีบจนนมพุ่งออกมา

 

"อย่ากัด!" ผมพยายามดิ้นขณะที่อีกฝ่ายเริ่มดูดเเละใช้ฟันขบกัดยอดอกสีอ่อน

เสียงดูด 'จ๊วบ!' ดังขึ้นหลายครั้ง เขาสลับข้างไปมาราวกับว่าเป็นเด็กทารกที่กำลังหิวโหย

 

"แม่วัว"

 

"ครับ?"

 

"ท้องรึเปล่านะเราอะ ?" เขาใช้มือกดลงบนท้องน้อยของผม มันรู้สึกเจ็บแต่ไม่มาเท่าไหร่...ผมเป็นผู้ชายคงท้องไม่ได้หรอก คิดว่านะ แต่ก็เคยอ่านในเน็ตฯเจอคนที่เพศกำกวม มีสองเพศอยู่เหมือนกัน

 

"อย่ากดแรง ผมเจ็บ"

 

"ขอโทษ" พี่โมหยุดกดหน้าท้องผม ตอนนี้สภาพหน้าอกผมมันทั้งบวมเเละเต็มไปด้วยรอยกัดกับรอยดูด น้ำนมหยุดไหลเเล้ว คงจะเพราะพี่โมดูดมันออกไปหมด กว่าจะไหนอีกตงต้องรอมันผลิตใหม่

 

อีกคนถอดกางเกงออก แก่นกายใหญ่แข็งตัวพร้อมใช้การ เขานั่งคล่อมผมไว้ แก่งกายของเขาอยู่รัหว่างหน้าอกทั้งสองข้าง

 

"อ้าปาก.." พี่โมสั่งผมเขาจับอกทั้งสองขยับเข้ามาเบรยดแก่นกายที่คั่นอบู่ตรงกลางเเล้วเริ่มขยับเสียดสีมันกับร่องอกของผม

 

ผมอ้าปากแลบลิ้นออกมารับกระกระแทกจากส่วนปลาย ลิ้นนุ่มคอยเลียเเละป้องกันไม่ให้โดนฟัน น้ำลายยืดเยิ้มติดเชื่อมระหว่างปากผมกับส่วนหัวแก่นกายใหญ่ของอีกฝ่าย

 

"ไม่ต้องไปตรวจหรอกเนาะ..ชัดขนาดนี้แล้ว ถ้าจะท้องจริงๆ ก็ท้องไปเลย"

 

"อะ..อะ-ไร..นะ!?"

 

"ท้องไปเลย"

 

พูดออกมาได้..ผมไม่ยอมท้องหรอก ไม่ว่าจะท้องได้หรือไม่ได้ ผมก็ไม่ยอม ผมยังไม่อยากมีลูกตอนนี้.. พี่โมป่วยจิตอยู่ ถ้ามีลูกอาจจะแย่ก็ได้

 

"นินทาพี่ในใจอยู่ล่ะสิ"

 

เขายังคงขยับแก่นกายร้อนเสียดสีกับร่องอกของผม น้ำหล่อลื่นกลิ่นคาวหยดมาแตะบนลิ้น..เขาคงใกล้จะเสร็จเเล้วสินะ ผมเม้มปากแน่น เมินหน้าหนีไปอีกทาง

 

พี่โมขยับเข้ามาใกล้ แก่นกายใหญ่ถูกวางทาบไว้บนแก้มของผม เขาชักรูดมัน ไม่นานน้ำกามกลิ่นคาวก็พุ่งทะลักออกมาลงบนใบหน้าของผม..

 

"ขอโทษนะ..เมื่อคืน..ติณณ์พึ่งสระผมใช่มั้ย?"

 

"อะไรนะ?" ผมใช้นิ้วปาดน้ำที่เลอะตรงตาออกเเล้วมองหน้าอีกคนที่แดงก่ำ

 

"มันพุ่งแรงไปหน่อย..เลย.."

 

"!!!" ผมรีบจับเส้นผมตัวเอง ตอนนี้มันเต็มไปด้วยของเหลวกลิ่นคาวที่อีกคนพึ่งปล่อยออกมา "พี่โม!!! คราวหน้าผมจะไม่ให้พี่ทำแบบนี้อีกเเล้วนะ"

 

"ของแบบนี้มันควบคุมกันไม่ได้หรอนะ พี่ขอโทษ~"

 

.

.

.

 

ช่วงเที่ยงผมนั่งเล่นกับเจ้าเหมี๋ยว ส่วนพี่โมก็นั่งวาดการ์ตูนอยู่ที่โต๊ะวาดรูป

 

"หาหมอ"

 

"เอาอีกเเล้ว..ไม่ต้องไปหาหมอหรอก"

 

"ผมอยากรู้ว่าผมเป็นอะไร" ใช่..อยากรู้มากๆๆๆๆๆเลยด้วย ผมจะได้รับมือถูก

 

"ติณณ์ก็มีหมออยู่ใกล้ๆเเล้วนี่ไงจะไปหาหมอที่อื่นทำไม..หมอโมจะช่วยรักษาด้วยเข็มฉีดยาในกางเกงเองงง"

 

"ไม่เอาเข็มนั้นดิ"

 

"ฮะๆๆ เชื่อพี่เถอะไม่ต้องคิดมากนะ เดี๋ยวก็หาย ฮอร์โมนน้องแค่ผิดปกตินิดหน่อย"

 

 

_____________________________

 

เกียมตัวเป็นพ่อคนเหอะโม แต่คงอีกนาน ฮ่าๆ

นิยายเรื่องนี้เจ้าติณณ์ท้องได้แล้วค่ะ

 

ความคิดเห็น