email-icon facebook-icon

คนที่หลงเข้ามา ระวังไว้ด้วยล่ะ

อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 21

ชื่อตอน : อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ค. 2562 16:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 21
แบบอักษร

ตอนที่ 21

 

 

"ติณณ์ วันนี้วันอะไร?"

 

"อังคารครับ.."

 

"ไม่ใช่สิ" เขาส่ายหัว วางจานสลัดลงบนโต๊ะตัวเล็กหน้าโซฟา เเล้วล้มตัวลงนั่งข้างๆผม เจ้าเหมี๋ยวบรตักผมก็ดูไม่พอใจเล็กน้อย แต่มันก็ไม่ได้กัดหรือทำร้ายพี่โม

 

" 22 กรกฎา ครับ มีอะไรรึเปล่า?"

 

"อย่บอกนะว่า..จำวันเกิดตัวเองไม่ได้"

 

เอ่อ..จริงสิ วันนี้วันเกิดผม "จำไม่ได้ครับ ลืมไปเลย แหะๆ" ผมยิ้มแห้งๆ

 

"ไปซื้อเค้กกันมั้น..หรือจะไปกินข้าวข้างนอกดี?"

 

"แค่เค้กก็พอครับ"

 

"ป่ะ..งั้นไปกันเลย ก่อนจะค่ำ แต่ก่อนไป.."

 

พี่โมหยิยไข่สั่น 2 ลูก ออกมาจากกระเป๋ากางเกงวางไว้ เเล้วลุกขึ้นเดินไปแต่งตัว

ผมวางเจ้าเหมี๋ยวลงเเล้วเจ้าไปในห้องน้ำ ลดกางเกงลง นั่งย่อๆลงบนพื้น ใช้น้ำลายป้ายลงบนลูกกลมรีสีชมพู ค่อยๆดันมันสอดเข้าไปในช่องทางด้านหลัง ตามด้วยอีกอัน ล้างหน้าล้างตา แล้วออกจากห้องน้ำไปแต่งตัว

 

"ใส่เข้าไปแล้วใช่มั้ย?"

 

"ครับ ทั้งสองลูกเลย"

 

มือเรียวของอีกคนถือรีโมตเล็กๆขึ้นมา กดเปิด ข้างในช่องทางของผมสั่นสะเทือน ไข่สั่นทั้งสองครูดไปตามผนังด้านในกระทบกับจุดกระสั่น ผมยิ้มให้อีกคน

 

"เร่งแรงสุดเลยก็ได้ครับ"

 

พูดจบข้างในของผมก็รู้สึกถึงแรงสั่นที่มากกว่าเดิมหลายเท่า

 

 

เราเดินไปชั้นล่างโดยใช้บันไดแทนลิฟต์ เนื่องจากวันนี้ไปในลิฟต์เสีย กว่าจะซ่อมเสร็จเราคงกลับมาพอดี

ผมนั่งเบาะหน้าข้างๆพี่โม ระหว่างขับรถก็คุยเรื่องสัพเพเหระไปเรื่อยเปื่อยไปไม่จริงจังอะไรมากมาย จนถึงร้านเบเกอรี่ เขาให้ผมลงไปเลือกเค้กด้วยกันว่าอยากได้แบบไหน

 

"เค้กนมสด หรือ ช็อกโกแลต ดีนะ" ผมหันไปถามเขาที่ยืนอยู่ข้างๆมองในตู้โชว์เค้ก

 

"เค้กแยม เค้กผลไม้ ก็มีนะคะ" พนักงานร้านยิ้ให้เราทั้งคู่

 

"น้องจะเอาอะไรอะ?" พี่โมถามความเห็นผม

 

"เค้กผลไม้น่าสน เค้กหว่นๆกับผลไม้เปรี้ยวๆ ตัดเลี่ยน.. อืม.. เค้กผลไม้เเล้วกันครับ"

 

"ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ"

 

เราเลือกที่จะไม่เขียนหน้าเค้ก พี่โมหยิบเทียนสีขาวเป็นตัวเลข 2 กับ 1 มาวางไว้ที่เค้าท์เตอร์ ระหว่างรอพนักงานเอาเค้กใส่กล่อง

 

"อยากได้อะไรอีกมั้ย? ของขวัญล่ะ?"

 

"ไม่อยากได้อะไรเลยครับ" ผมคงหมดช่วงที่อยากได้ของขวัญ หรือ รอการเซอร์ไพรส์เเล้วล่ะ ไม่รู้สึกตื่นเต้นกับวันเกิดเลยสักนิด

 

"..." พี่โมไม่พูดอะไรต่อ จนกระทั่งพนักงานเริ่มคิดเงิน

 

.

.

.

 

"อธิษฐานเเล้วเป่าเทียนเลย" พี่โมวางเค้กลงบนโต๊ะที่ครัว ผมหลับตา ไม่ได้อธิษฐานอะไร แค่ทำเป็นว่ากำลังอธิษฐาน ก่อนจะลืมตาขึ้นเเล้วเป่าเทียนที่กำลังละลาย

 

มีดพลาสติกตัดลงบนเค้ก เป็นรูปสามเหลี่ยม พี่โมค่อยๆวางมันลงบนจานยื่นมาให้ผม ตัดอีกชิ้นให้ตัวเอง เราเดินไปนั่งที่โซฟา เจ้าเหมี๋ยวเดินไปเดินมาในห้อง ช่วงนี้มันไม่ค่อยกัดพี่โมเเล้ว อาจจะเพราะก่อนหน้านี้ผมบ่นมันไป แต่มันก็เข้ามาอ้อนผมตาปกติ แค่ไม่ยุ่งกับพี่โมแค่นั้น

 

ผมพิงหลังลงบนตัวของพี่โม ตักเค้กเข้าปากเรื่อยๆ จนหมดชิ้น เพลงที่เปิดไว้เบาๆช่วยให้ไม่งัยบจนเกินไป ในช่องทางยังคงสั่นสะเทือน เพราะตั้งเเต่กลับมาก็ยังไม่ได้เอามันออกไป แก่นกายผมต้องการปลดปล่อยอย่างถึงที่สุด แต่ก็กลั้นเอาไว้ก่อน โชคดีที่มีริบบิ้นรัดเอาไว้ ไม่งั้นตอนซื้อเค้กคงเผลอปล่อยออกมาเเล้ว

 

 

"ยังใส่ไว้อยู่ใช่มั้ย?"

 

"ครับ..จะเอาเวลาที่ไหนไปเอาออก" ผมตอบก่อนที่เขาตักเค้กเเล้วยื่นมาป้อนผม

 

"กินอีก กินเยอะๆ"

 

"พอแล้วพี่ ผมอิ่มเเล้ว" ผมปฏิเสธไป เเต่เขาก็ยังคงตักป้อนผมเรื่อยๆ จนเริ่มรู้สึกอิ่มจริงๆ

 

"ถอดเสื้อผ้าออก" พี่โมสั่งผม

 

"แต่..ผมพึ่งกินมาอิ่มๆ ขอเวลาย่อยหน่อยไม่ได้หรอ?"

 

"ไม่ได้ ถอดออก ไอเหมี๋ยวไม่อยู่โอกาสดีเเล้ว เร็วๆ"

 

ผมกวาดตามองไปรอบๆ เจ้าเหมี๋ยวไม่อยู่จริงๆด้วย ควจะไปเที่ยวกลางคืนตามประสาแมวล่ะมั้ง ผมถอดเสื้อออก ตามด้วยกางเกง แก่นกายแข็งตัวจนนูนออกมาจากกางเกงในอย่างเห็นได้ชัด

 

"อ้วนขึ้นนะ" พี่โมวางมือลงบนหน้าท้องผม ไล้ขึ้นไปจนถึงหน้าอก เขาดึงหวงเงินตรงยอดอกผมเบาๆ จนมันยืดออก

 

"กินก็น้อย ทำไมอ้วนขึ้นล่ะ?" เขาเอ่ย พลางอ้อมมือทั้งสองข้างไปด้านหลัง ลดกางเกงในผมลง จับสะโพกผมแยกออกจากกัน สอดนิ้วเข้าไปในช่องทาง กดไข่สั่นทั้งสองแนบกับจุดกระสั่น มันรู้สึกเสียวจนผมขาอ่อน ล้มลงนั่งคล่อมเขาไว้

 

"หยะ..อยากปล่อย" ผมพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

 

นิ้วเรียวยังคงกดไข่สั่นไว้อย่างนั้น เขายิ้มให้ผม มองไปทางแก่นกายที่บวมแดงต้องการให้เอาริบบิ้นออก เขาถอดนิ้วออก เเล้วลงไปนั่งคุกเข่า ใบหน้าตอนนี้อยู่ระดับเดียวกับแก่นกายของผม

 

"ถ้าเอาริบบิ้นออกเเล้ว ขอเล่นก่อน อย่าพึ่งปล่อยจนกว่าจะอนุญาตนะ"

 

เขาว่าพลางดึงมันออกให้ ผมพยายามกลั้นไว้ แต่มันก็หยดออกมาบ้าง เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร นิ้วเรียวสอดเข้าไปในช่องทางของผมอีกครั้ง กดไข่สั่นแนบจุดอ่อนไหว ครอบปากลงมาตรงส่วนปลายของแก่นกายผม

 

"อ๊ะ! พี่อย่า อย่าดูด!" ผมร้องขึ้น เขากดนิ้วเเรงขึ้นพร้อมกับดูดส่วนปลายของผม มืออีกข้างกำลังบีบไข่ของผม จนรู้สึกตึงเเละจุก

 

เสียงดูดดังขึ้น ฟังดูลามก ผมหยับตาลงอั้นไว้ไม่ให้ตัวเองปล่อยเข้าไปในปากของอีกคน

 

เขากำไข่ของผมบีบมันจนผมร้องอย่างทรมาน ดูดแค่ส่วนปลาย ตวัดลิ้นเลียจิวที่เจาะไว้ ผมหอบหายใจรุนแรง ไข่สั่นระดับรุนแรงถูกกดย้ำ ย้ำจนไม่สามรถควบคุมได้อีก

 

น้ำกามสีขาวหลั่งออกมาเข้าไปในปากของอีกคนจนหมด เขายังคงดูดมัน จนหยาดหยดสุดท้าย ก่อนจะลุกขึ้น

 

"อะ..อะไร ผมขอโทษ" ผมถอยหลัง

 

แต่อีกคนกลับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ประคองศรีษะผมไว้กดจูบลงมาที่ปาก คายของเหลวทั้งหมดเข้าไปในปากของผม เล่นเอากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาผละปากออกอย่างเร็ว ใช้มือข้างที่ว่างปิดปากผมไว้ไม่ให้คายออก

 

"กลืน!" กลิ่นคาวคละคลุ้ง ผมส่ายหัวไม่ยอมกลืนมันเข้าไป จนเขาต้องใช้มือปิดจมูกทำให้ผมหายใจไม่ออก "กลืนมันลงไป" ผมกลืนของเหลวทั้งหมดเข้าไปอย่างไม่มีทางเลือก เพื่อที่จะใข้ปากหายใจ

 

"ฮ่าห์~"

 

"เป็นไง อร่อยมั้ย" เขายิ้มพลางเลียริมฝีปากที่มีคราบน้ำของผมเปื้อนอยู่

 

 

______________________________

 

วันนี้วันเกิดติณณ์ค่ะ

วันเกิดโม วันที่ 2 เดือนหน้านู้น

 

มาาา รีเควสได้เลย

ความคิดเห็น