เรื่องสุดท้ายของเซ็ตแล้วค่ะ เฮียบอสสุดหล่อจ้า ติดตามให้กำลังเฮียกับน้องเนยกันด้วยนะคะ

บทที่ 5 มีลูกค้าแวะมาอุดหนุน

ชื่อตอน : บทที่ 5 มีลูกค้าแวะมาอุดหนุน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2562 20:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5 มีลูกค้าแวะมาอุดหนุน
แบบอักษร

บทที่ 5 มีลูกค้าแวะมาอุดหนุน 

 

ตอนนี้ผมกำลัง​ขับรถ​เข้ามาในซอยบ้านยัยเด็ก​เนย​ วันนี้ก็เป็นอีกวันที่​ผมแอบขับรถ​ตามมาดูยัยเด็ก​นั่น 

ใช่แล้ว​หล่ะ ช่วงหลายวันที่​ผ่านมา​ผมแอบตามเธอตลอดหน่ะแหละ เพราะ​อะไร​หน่ะ​เหรอ อย่าง​แรกคงเพราะ​ผมอยากรู้ว่ายัยนั่น​จะทำตามที่​ผมบอกหรือเปล่า​ หรือว่า​เธอ​จะลอง​ดีขัดคำสั่ง​ผม​ แต่เมื่อได้เห็นว่าในแต่ละวันเธอเลิกเรียน​เสร็จ​ก็​ตรง​กลับ​บ้านเลย คงกลับมาช่วยแม่เธอทำขนมหล่ะมั้ง​ ส่วนวันหยุด​เสาร์​อาทิตย์​ก็เห็นเธอออก​มาส่งขนมบ้าง แต่ลูกค้า​ไม่​ใช่ผู้ชาย​แบบนี้ผมค่อยสบายใจหน่อย​ อย่างที่สองก็คือผมแอบเป็นห่วงเธอไง ก็หน้าตายัยเด็ก​นั่นก็สวยน่ารักพอตัวอยู่หน่ะแหละ แบบนี้​มันก็แอบอันตราย​อยู่​นะ ถึงแม้ว่า​จะเป็นแค่ในซอยบ้านของเธอก็ตาม มันก็​ไม่​แน่ไง..วันดีคืนดี​ถ้าเกิด​เจอพวกโจรบ้ากามขึ้น​มาหล่ะ​ 

แต่ตอนนี้คนที่ทำให้​ผมต้องมีพฤติกรรม​เหมือน​โรคจิตแอบตามเธออยู่ได้​เดินเข้าบ้านไปแล้วหลังจากกลับมาจากส่ง​ขนมเสร็จ ปกติ​พอเห็นแบบนี้ผมก็กลับคอนโด​ด้วยความสบายใจ​ แต่วันนี้ผมยัง​ไม่​อยาก​กลับ​ไหนๆก็​มาแล้ว​ ผมจึงจอดรถอยู่​หน้าบ้านหลังเล็กแล้วบีบแตรหนึ่ง​ที​ 

ปิ้นน! 

“เอ๊ะ..​เสียงรถมาจอดหน้าบ้าน​หนิเนย”​ 

“ลูก​ค้ารึเปล่า​จ้ะแม่”​ ฉันหันไปถามแม่ที่ยืนร่อนแป้งขนมอยู่ข้างๆ 

“อาจจะใช่มั้ง​” 

“งั้นเดี๋ยว​เนยไปดู​เองจ้ะ”​ 

ฉันอาสาก่อนที่จะเดินออกมา 

แต่พอฉันเดินมาถึงหน้าบ้านก็เจอกับรถสปอร์ตคัน​หรู​จอดอยู่พร้อมกับเจ้าของที่ยืนอยู่​ข้างๆรถ​ 

“อ้าว..มัวแต่ยืนอึ้ง​อยู่​นั่นแหละ ​เปิดประตู​ดิ” 

......... 

ก็ฉันกำลังคิดอยู่ว่าจะทำตัวแบบไหนดี จะทำหน้าแบบไหนดี​ ก็เหตุการณ์ที่เฮียบอสจูบฉันที่ห้องสมุดเมื่อวันก่อนมันลอยเข้ามาในความคิดของฉันอีกแล้ว แล้วมันก็ทำให้ฉันประหม่าขึ้นมาทันทีเลย ทั้งประหม่าทั้งเขินหน่ะแหละ 

“เอ่อ..เฮีย​บอสมาทำอะไร​ที่นี่​คะ?” ฮือ..ฉันทำตัวไม่ถูกก็เลยเผลอถามอะไรไม่เข้าท่าออกไปอ่ะ​ 

“เสียมารยาท​ไป​ไหม​ถามแขกแบบนี้หน่ะ”​ 

“อ่ะ..เอ่อ ขอโทษ​ค่ะ”​ ฉันจึงตั้งสติแล้วขอโทษพอโพยคนตรงหน้าออกไป​ 

“เฮียบอสมาหาเนยมีอะไร​เหรอคะ?”​ 

“ฉัน​ไม่ได้​มาหาเธอ ฉันจะเอ่อ..ก็บ้านเธอทำขนมขายไม่ใช่​เหรอ ​ฉันก็จะมาซื้อขนมไง” ก็วันนี้ผมจะกลับบ้าน ก็เลยจะซื้อขนมไปฝากม๊าและก็พวกแม่บ้านไง​ 

“อ่ะ..อ้อ งั้นเหรอคะ งั้นเข้ามาก่อนค่ะ”​ ฉันจึง​รีบ​เปิด​ประตู​รั้วให้เฮีย​บอสขับรถ​เข้ามาจอด 

​เอ่อ..แต่ว่าพอเขาลงรถ​มาก็มายืนมองฉันไม่พูด​ไม่​จา 

“เข้าบ้านก่อนค่ะ”​ 

แต่ผมไม่​ได้สนใจเดินเข้าบ้านตามที่ยัยเด็ก​นี่บอกหรอก ผมเลื่อน​สายตาที่จ้องหน้าหวาน​ๆลงมาผ่าน​เสื้อยืดพอดีตัวแบบอยู่​บ้านที่ปกปิดหน้าอกอวบๆไว้อย่างมิดชิด จากนั้นผมก็ลากสายตา​ลงมาอีก ก่อนที่จะหยุด​อยู่​ที่​ต้นขาเรียวขาวสวยที่ผมไม่เคยได้เห็น เพราะปกติ​แล้ว​เวลาที่เราเจอกัน​​ก็​จะ​เจอกันข้างนอกซะส่วนใหญ่​ ไม่มหาลัยก็คอนโด​ยัย​มิ้น​หน่ะ​แหละ​ ซึ่งเธอไม่เคยแต่งตัวแบบนี้ออกไปข้างนอกไง 

“เอ่อ..”​ เฮียบอสมองฉันนานเกินไป​แล้ว​นะ​ 

“อย่าให้ฉันเห็น​ว่าเธอแต่งตัว​แบบนี้ออกจากบ้านหล่ะ”​ ขาขาวๆที่โผล่ออกมาจากกางเกงขาสั้นมันโคตรน่ามอง ผมไม่อยากให้ใครได้เห็นนอกจากผมคนเดียวเท่านั้น 

“มะ..ไม่ค่ะ​ เนยใส่แบบ​นี้​แค่ตอนอยู่บ้าน​เท่านั้น​แหละ​ค่ะ” นี่เขาแอบมองขาฉันด้วยเหรอเนี่ย ไม่สิ..ไม่ได้แอบมองหรอก เขามองตรงๆเนี่ยแหละ​ 

"...." 

“เฮีย​บอสเลิกมองซัก​ที​ได้ไหม​คะ”​ 

“ก็..เอ่อ ​โทษที ก็ขาเธอสวยอ่ะ”​ 

ห่ะ..พูดตรงไปไหมเนี่ย​ 

 

ฉันทำอะไร​ไม่​ถูก​จึง​รีบเดินหนีเข้า​บ้าน ​เฮีย​บอส​ก็เลยเดินตามฉันเข้ามา​ 

“นั่งรอในห้องรับแขก​ก่อนนะคะ เดี๋ยว​เนยไปเอาน้ำมาให้ค่ะ​” 

“คุณ​แม่​เธอหล่ะ” 

แต่เฮียบอสไม่ได้นั่งลงแถมยังถามถึงแม่ฉันอีกด้วยอ่ะ​ 

“อยู่ใน​ห้อง​ครัวค่ะ กำลัง​ทำขนมอยู่” พอเห็นว่าเขาไม่ได้ถามอะไรต่อฉันจึงเดินออกมาทันที​ แต่คนที่ยืนเงียบอยู่เมื่อกี้เขาเดินตามฉันมาด้วยไง 

“เอ๊ะ..​เฮีย​บอส ​ตามมาทำไมคะ?”​ 

“​ฉันก็​จะ​ไปสวัสดี​คุณ​แม่​เธอไง” อุตส่าห์มาถึงที่แล้วจะไม่ไปเจอคุณแม่ยัยเด็กน้อยก็เสียเที่ยวแย่เลยอ่ะดิ ใช่ป่ะ​ 

“เดี๋ยว​เนยบอกแม่เองค่ะว่าเฮีย​บอสมา” 

“ไม่​ต้อง​เป็น​ทางการขนาดนั้นหรอกน่า ลำบากเปล่าๆ คุณแม่เธอทำงานอยู่ไม่ใช่รึไง”​ ผมก็แค่อยากเข้าไปสวัสดีแนะนำตัวแค่นั้นเองไง 

“แต่ว่า..”​ 

“ฟอดดด” 

“อุ้ย!” ฉันไม่ทัน​ได้​ห้ามเฮียบอสก็แอบเดินมาหอมแก้มฉันแล้วเดินยิ้ม​เข้าไปในห้อง​ครัวก่อนฉันซะอีก ที่เขารู้ทาง​เพราะ​คงได้ยินเสียงดัง​มาจากทางนั้น​หน่ะ​แหละ​ 

 

“เนยใครมาหน่ะลูก ใช่ลูกค้า​รึเปล่า?” 

แล้วเสียงแม่ก็เอ่ยถามขึ้นโดยที่ไม่ได้หันมามองเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาในห้องครัว​ 

“เอ่อ..คือ”​ จะตอบแม่ว่าไงดีหล่ะ อยู่ๆก็มีผู้ชายหน้าตาดีมาหาถึงบ้านแบบนี้อ่ะ 

แล้วพอแม่เห็นว่าฉันไม่ตอบท่านซักทีแม่ก็เลยหันมา แล้วเจอคนที่ยืนอยู่ข้างๆฉันนี่อย่างจังเลย 

“....” 

ยัยเด็กเนยแม่งอ้ำอึ้งๆอยู่ได้ แค่บอกคุณแม่เธอว่าผมเป็นใครนี่มันยากมากรึไงวะ 

“สวัสดี​ครับคุณ​แม่ ​ผมบอสครับ เป็นเพื่อน​ไอ้มิคพี่ชายของมิ้นหน่ะครับ” ผมจึงยกมือไหว้คุณแม่ของยัยเด็กน้อยแล้วแนะนำตัวเองซะเลย 

​“อ้อจ้ะ..แล้วนี่มาหาเนยเหรอจ้ะ?”​ 

“ครับ”​ 

ห่ะ..เมื่อกี้เฮีย​บอส​ไม่​ได้​พูดแบบ​นี้​นะ เขาบอกว่าจะมาซื้อขนมไม่ใช่เหรอ​ 

“พอดีผมผ่านมาก็เลยแวะมาหาเนย แล้วก็มาสวัสดี​คุณ​แม่​ด้วยหน่ะครับ”​ 

หือ..เขานอบน้อมก็เป็น​แฮะ นี่มันคนละคนกับตอนพูดกับฉันอย่างเห็นได้ชัดเลยอ่ะ 

“งั้นเดี๋ยว​แม่ล้างไม้ล้าง​มือแล้วไปคุย​กัน​ที่ห้องรับแขก​ดีกว่านะ”​ 

“ไม่​เป็นไร​ครับ ​คุย​ไปทำขนมไปก็ได้ครับ นี่ผมก็กะว่าจะมาอุดหนุน​คุณ​แม่​ด้วย​ มีขนมอะไร​บ้าง​ครับ​เนี่ย” 

เฮียบอสถามแม่หรือถามฉันเนี่ย เขาคุยกับแม่อยู่ไม่ใช่เหรอ แล้วหันมามองหน้าฉันทำไมอ่ะ​ 

“อ้อ..ก็พวกขนมปัง พวกเบเกอรี่หน่ะจ้ะ" 

"เนยเอาขนมมาให้​พี่​เค้า​ลองชิมหน่อยสิลูก”​ 

“เอ่อ..จ้ะแม่” 

แล้วแม่ก็หันกลับไปทำงานต่อ ฉันจึงไปเอาขนมใส่จานมาให้เฮียบอสที่เดินไปนั่งรอฉันที่โต๊ะกินข้าวเรียบร้อยแล้ว​ 

“นี่ค่ะ”​ 

“ขนมอะไรอ่ะ?”​ 

“ก็ขนมปัง​สังขยาธรรมดาเนี่ยแหละ​ค่ะ​ แล้วนี่ก็​ขนมปัง​หมูหยอง​ อันนี้ไส้ครีมค่ะ​ เพิ่งอบใหม่​ๆเมื่อกี้​เลยค่ะ ยังอุ่นๆอยู่​เลย” ฉันบอกเขาก่อนที่จะนั่งลงฝั่งตรงข้าม 

“ร้อนป่ะ”​ 

“ไม่​ถึง​กับร้อนหรอกค่ะ นี่ไงคะกินได้เลย” แล้วฉัน​ก็​หยิบ​ขนมปัง​ใน​จานขึ้นมาเพื่อจะบอกว่าจับได้..ไม่ร้อน แต่อยู่​ๆเฮียบอสก็จับมือฉันไว้ แล้วก้มลงมางับขนมปัง​ในมือฉัน​ 

“อืม..อร่อยจริง​ด้วย” 

ตอนนี้เขาเคี้ยวขนมปังหมดแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือฉันเลยอ่ะ​ 

“แม่ครับ..งั้นผมขอแบบนี้เอาทุกไส้ อย่างละ 10 ชิ้นนะครับ”​ 

คนบ้า..ถ้าจะหันหน้าไปคุยกับแม่ฉันก็ช่วยปล่อยมือฉันก่อนได้ไหมเล่า 

“ได้จ้ะ”​ 

แล้วแม่ก็หันมาตอบเขาด้วยไง แบบนี้แม่ก็เลยเห็นว่าเขาจับมือฉันไว้ด้วยหน่ะสิ 

“แต่เฮียบอสต้องรอนะคะ เพราะว่าขนมในถาดนั่นลูกค้า​สั่งไว้ ใกล้ได้เวลา​ที่​ลูกค้า​จะ​มารับแล้วค่ะ” 

ยัยเด็กเนยรีบชักมือกลับทันทีที่คุณแม่เธอมองมา แต่ผมว่าไม่ทันแล้วมั้ง รู้สึกว่าคุณแม่เธอจะเห็นตั้งแต่ตอนที่เธอป้อนขนมผมเมื่อกี้แล้วหว่ะ​ 

“รอได้ดิ ให้รอทั้งวัน​ยัง​ได้เลย” วันนี้ผมไม่มีธุระที่ไหนอยู่แล้ว วันนี้ผมว่างทั้งวัน​ 

“แล้วถ้าเธอจะไปช่วยแม่ทำงานก็ไปดิ แต่ฉันขอนั่งรอในนี้นะ”​ 

“เอ่อ..” รอหน่ะรอได้ แต่ถ้าเฮียบอสนั่งอยู่แบบนี้ฉันกลัวว่าฉันจะไม่มีสมาธิทำงานหน่ะสิ 

“​ได้ไหมครับ​แม่” 

“ตามสบายเถอะจ้ะ​” 

หง่ะ..แล้วแม่ฉันก็ใจดีด้วย แบบนี้ก็เข้าทางเขาเลยอ่ะดิ 

 

 

TALK มาสวัสดีคุณแม่น้องอ่อ อิพี่มันคิดอะไรอยู่ป่าวน้า 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว