email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Please 18

คำค้น : Please nanaกะหอยทาก คุณหมอ หมอ แพทย์ น่ารัก อบอุ่นละมุน ใส่ใจ หวาน ฟินจิกหมอน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2562 20:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Please 18
แบบอักษร

 

(ebook clik :: => PLEASE By Nanaกะหอยทาก ) 

Please 18 

 

 

                “พี่โพส! ขับรถดีๆสิคะไม่ต้องมาเล่นกับสองคนนี้เลยนะ”

                “ฮาๆๆ ขอโทษครับใกล้ถึงแล้วนะครับ” ร้านชาบูเปิดใหม่ขนาดกลางๆถูกจองไว้เกือบครึ่งร้านเพื่อพนักงานของร้านกาแฟและร้านดอกไม้ที่นี่เป็นแบบบุฟเฟต์รวมเครื่องดื่มมีของหวานด้วยนะ เรานั่งแบบต่อโต๊ะยาวเวลาคุยกันจะได้สะดวกและอยากให้พนักงานทั้งสองร้านสนิทกันแต่เอาจริงๆนะพนักงานร้านฉันน่ะเป็นมิตรกับทุกคนจริงๆ เรื่องหวยก็นู่นเลยร้านข้าวต้มข้างๆร้าน เรื่องขอหวยก็เกาะกลุ่มไปกับป้าๆร้านอาหารตามสั่งที่มักจะลาหยุดทุกวันที่หนึ่งและสิบหกถ้าอยากจะให้สนิทกับเหล่าพนักงานร้านกาแฟไม่ยากค่ะ เชื่อสิทานข้าวด้วยกันอีกสองครั้งกอดคอกันเข้าร้านเหล้าแน่นอน

                “ซ้อครับ ทุกคนครับถ่ายรูปกันหน่อยเร็ว” เสียงหนึ่งเอ่ยเรียกเราทุกคนเลยหันไปมองโทรศัพท์ที่ถูกยกขึ้นสูงเพื่อถ่ายรูปเราทุกคนเอาไว้ เมื่อพอใจก็หันกลับมาทานอาหารตรงหน้าต่อ ฉันทานหมูสไลค์เยอะมากเลยแต่ก็ไม่ลืมทานผักด้วยนะเพราะเดียวพี่วันรู้จะโดนบ่นเอา

                “พี่วิวอันนี้อร่อยนะ” ดาวคีบอะไรสักอย่างมาใส่จานให้

                “อะไรอ่ะ” ฉันคีบขึ้นมาก่อนจะพินิจดู

                “แมงกะพรุนค่ะ พี่แพ้หรือเปล่า”

                “ไม่ๆ ทานได้” ฉันคีบแมงกะพรุนเข้าปากก่อนจะเลือกทานอย่างอื่นด้วย ตอนนี้สองทุ่มสี่สิบทุกคนเริ่มอิ่มและอยู่นิ่งส่วนฉันยังนั่งทานขนมหวานอยู่เป็นพวกวุ้นสีต่างๆแล้วก็มีลูกชิดมีลูกตาลมีไอศกรีมเยอะแยะไปหมดซึ่งฉันเองก็นั่งทานแทบจะครบทุกอย่างแล้วด้วย

                “อ้าวเฮีย สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ” เสียงพนักงานฮือฮากันอีกครั้งเมื่อพี่วันเดินเข้ามาในร้านเขารับไหว้พนักงานก่อนจะยิ้มขำกับสภาพแต่ละคนทานกันคุ้มมาก

                “คุณวันสวัสดีค่ะ” เสียงพี่จ๋าผู้จัดการร้านกาแฟเอ่ยทักพี่วัน

                “สวัสดีครับ เหนื่อยหน่อยนะครับ”

                “ไม่เท่าไหร่ค่ะ ยังสู้ไหว”

                “ขอบคุณครับ” นึกว่า สส. เดินมามีแต่คนทัก ฉันก้มหน้าทานขนมหวานตรงหน้าต่ออีกนิดเดียวก็จะหมดแล้วเสียดายจังอยากจะทานอีกจังเลย

                “อิ่มไหม” พี่วันยืนอยู่ข้างๆ มือก็ยื่นกระเป๋าสตางค์และโทรศัพท์เขามาให้ ฉันรีบตักขนมคำสุดท้ายเข้าปากก่อนจะเงยหน้ามองพี่วันไม่ลืมยิ้มให้เขาด้วย อีกฝ่ายมองขำๆก่อนจะกวาดสายตามองรอบร้าน

                “จ่ายเงินเลยไหมครับหรือจะทานต่อก่อน”

                “จ่ายเลยก็ได้ค่ะ หนูไปด้วย” ฉันขยับตัวลุกขึ้นยืนพี่วันก็รีบประคองทันทีเช่นเดียวกัน

                “หนูต้องไปอยู่แล้วค่ะเพราะพี่เพิ่งเอากระเป๋าสตางค์ให้หนูไป” พี่วันยิ้มเอ็นดู แต่หัวใจบ้านี่มันจะมาเต้นแรงทุกครั้งไม่ได้นะ

                “ทุกคน กลับได้เลยนะเดี๋ยววันนี้พี่เลี้ยงเอง ขอบคุณที่ทำงานหนักกันนะครับ”

                “ขอบคุณครับ/ขอบคุณค่ะ”

                “พี่โพสฝากส่งสาวๆร้านเราด้วยนะ อย่าแอบไปโรงเบียร์ต่อนะ” ฉันเอ่ยห้ามอย่างรู้ทัน จนทั้งสามหัวเราะร่วนแหมก็อยู่ด้วยกันมาตั้งนานก็ต้องรู้อยู่แล้วสิว่าจะไปไหนกันต่อ

                “โห หมดกันอุตส่าห์จะแอบไปตื้ดๆสักหน่อยพี่วิวอ่า”

                “วันศุกร์ค่อยไปพรุ่งนี้ต้องทำงาน ใครมาสายเลี้ยงข้าวเที่ยงพี่ด้วย”

                “หนูจะไปตั้งแต่หกโมงเลยพี่วิว”

                “ฮาๆๆ อันนั้นก็เกินไปเจอกันพรุ่งนี้นะกลับกันดีๆ” ฉันโบกมือลาทุกคนรวมถึงพนักงานที่ร้านกาแฟที่ยกมือไหว้ลาฉันอย่างน่ารัก พี่วันประคองให้เดินเข้าไปจ่ายค่าชาบูเขาแค่ยืนอยู่ข้างๆตอนจ่ายเขาก็บอกให้ใช้เงินในกระเป๋าสตางค์ของเขา เมื่อออกจากร้านและขึ้นรถมาได้พี่วันก็ขับรถออกมาช้าๆไม่ได้เร่งรีบแต่เขาแวะที่ร้านยาอยู่นานออกมาก็เดินเข้าไปที่ร้านสะดวกซื้อที่เปิดยี่สิบสี่ชั่วโมง ของเต็มมือพะรุงพะรังไปหมด

                “ทานเนื้อเยอะไหมครับวันนี้” พี่วันชวนคุยสายตามองรถมือก็หักพวกมาลัยเลี้ยว เท่ห์จังแฟนใครเนี่ย

                “เยอะค่ะ แต่ว่าหนูทานผักอยู่นะทานผักเยอะมากๆด้วย” ฉันรีบออกตัวกลัวอีกฝ่ายจะเริ่มบ่น

                “เก่งมากครับ น้องวิว”

                “คะ?” เรียกซะหวานเชียวมีอะไรหรือเปล่านะ

                “เปล่าครับ พี่อยากเรียกเฉยๆ” รอยยิ้มเขินของเขาทำให้เขินก็จริงแต่มันก็ยังคงข้องใจว่าเขาจะเรียกแบบนั้นทำไม

                “พี่ไม่ได้วางแผนแกล้งอะไรหนูนะ” ฉันถามอย่างหวาดระแวง

                “ฮาๆๆ รักขนาดนี้จะให้แกล้งอะไรครับ ถึงบ้านแล้วปะเข้าบ้านกัน”

                “พี่วันขา” ฮื่อ ทำไงดีฉันเปรี้ยวปากอีกแล้ว พี่วันเองพอถูกเรียกแบบนั้นก็ขานรับเสียงหวานทั้งยังหันมามองด้วยสายตาเอ็นดูนั่นอีก บ้าไปแล้ว หัวใจฉันเต้นแรง

                “ขา ว่าไง”

                “หนู...”

                “หนูอะไรคะ” พี่วันถามย้ำ

                “หนูอยากดื่มชาพีท ไม่ๆ พีทโซดา นะคะ” ฉันเปรี้ยวปากอ่า ทำไงได้

                “หือ? หนูดื่มไปเยอะแล้วนะวันนี้”

                “ก็มันอยากดื่มอีก นะคะ” ฉันเดินเข้าใกล้คนตัวสูงยกแขนทั้งสองข้างโอบเอวหนาหลวมๆ พรางแหงนหน้ามองคนตัวโตกว่าอ้อนๆ

                “นะคะ” ฉันอ้อนเสียงหวาน แต่คนถูกอ้อนยังนิ่งตรงข้ามกับจังหวะหัวใจมากเพราะหัวใจเขาเต้นแรงจนฉันได้ยินเลยล่ะ ฉันยิ้มอ้อนส่งให้ไม่หยุดก่อนจะตัดสินใจจุ๊บลงบนหน้าอกเขาเบาๆแล้วผละออกห่างมองหน้าพี่วันเช่นเดิม

                “ขอดื่มพีทนะคะ นะ” ใบหูคนตัวโตยามต้องแสงไฟถึงได้รู้ว่ามันแดงชมพูเขาเป็นคนที่เขินแล้วหูจะแดง ไม่คิดว่าจุ๊บไปเมื่อกี้เขาจะเขิน

                “พี่วันจ๋า”

                “จ๋า” ตอนนี้แค่ขานรับเสียงยังสั่นเลย อยากกัดแก้มพี่วันจัง ฮื่อ หมั่นเขี้ยวพี่วันจังเลยช่วงนี้

                “หนูวิวน่ะ อยากดื่มพีทจริงๆนะ”

                “โอเคๆ เดี๋ยวพี่ทำให้ครับ หนูรอพี่ที่บ้านนะเดี๋ยวขอไปทำแปบหนึ่ง”

                “ขอบคุณค่ะ” ตอบแทนเขาด้วยการจุ๊บที่แผ่นอกเบาๆก่อนจะเดินเข้าบ้านอย่างระมัดระวัง ก็เดี๋ยวพี่วันดุอีกนั่นแหละระวังตัวเองไว้ดีที่สุด

                ใช้เวลาในการอาบน้ำแต่งตัวไม่นานก็เสร็จพี่วันเดินกลับขึ้นมาบนบ้านพร้อมกับพีทเมนูสุดโปรดของฉัน พี่วันยื่นเครื่องดื่มมาให้ก่อนจะก้มลงจูบที่หน้าผากแกล้งแซวว่าดื้อก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป ฉันนั่งดื่มพีทสลับกับพลิกหน้ากระดาษบัญชีร้านไปเรื่อยๆตอนนี้จะห้ามทุ่มแล้วยังไม่ย่อยเลยคืนนี้ท้องอืดแน่ๆทานเยอะขนาดนั้น

                “วิว”

                “คะ?”

                “มานี่หน่อยเร็ว” พี่วันกวักมือเรียกให้เดินเข้าไปหาบนเตียงนอน จำต้องวางแก้วพีทปิดบัญชีแล้วเดินเข้าไปหาเขาแต่เมื่อก้าวเข้าไปใกล้ร่างสูงก็รั้งให้ล้มตัวนอนข้างๆเขาจัดให้นั่งพิงบนอกสองแขนโอบรัวตัวฉันแล้วเลื่อนแบบบ้านให้ดูเป็นบ้านสไตล์โมเดิร์น

                “ชอบแบบไหน” พี่วันถาม ทำเอาฉันงงนิดหน่อยแต่ก็ไม่เข้าใจมากๆ

                “ทำไมคะ?”

                “เรือนหอเราไงชอบแบบไหน” เรือนหอ? เขาจะแต่งงานเหรอ แต่งกับใคร เดี๋ยวนะ

                “เรา?”

                “ใช่ เรา พี่วันกับน้องวิวไงน้องเขยพี่บอกสักสามเดือนก็เสร็จทันถ้าเงินถึงพี่ต้องกระเป๋าแบนแน่เลยล่ะ”

                “หนูไม่เข้าใจ...”

                “เดี๋ยวก็เข้าใจครับ แต่เลือกก่อนเร็วชอบแบบไหน”

                “หนูไม่รู้ แล้วแต่พี่ชอบเลย” ฉันพยายามขยับออกจากวงแขนพี่วันแต่มันก็ไร้ประโยชน์เมื่อเขากระชับวงแขนซะแน่น

                “วิวครับ”

                “คะ? ฮื่อ พี่วันปล่อยหนูก่อน หนูหายใจไม่ออก”

                “วิว”

                “จ๋า ปล่อยก่อนนะ”

                “แต่งงานกับพี่นะครับ” 

 

======================================================== 

พี่หมอคะ!! พี่จะเปย์เก่งเกินไปแล้วนะ เปย์เก่งขนาดนี้มาเลี้ยงชาบูเค้าทีสิ และที่สำคัญทุกช็อตที่น้องพูดคะขาคือนี่กองไปกับพื้นแล้ว น้องน่ารักมากจริงๆ เขินน้องอ่ะ หวงน้องกับพี่หมอได้ไหม 

ปล.ใกล้หมดโควต้าอัพแล้วนะคะ 

ปล.ฝากอีบุ๊คพี่หมอวันกับน้องวิวด้วยนะคะ ตอนนี้มีโปรโมชันฉลองวันเกิดเค้าอยู่ถึงวันที่ 29 กรกฏาคม 2562 ยังไงก็ฝากพี่หมอด้วยนะคะ  

เรื่องต่อไปมาลุ้นกันดีกว่าว่าใครจะมาทำให้หัวใจเรากระทุ่มกระชวย  

ความคิดเห็น