facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 4.สารภาพ

คำค้น : 4.สารภาพ

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 157

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ค. 2562 23:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4.สารภาพ
แบบอักษร

“ไหนๆฉันก็ว่างละจะไปก้ได้” 

“เย้ๆ” 

“ดีใจอะไรนักหน่า” 

ผมเดินออกจากห้องพร้อมกับเอมิ แต่ว่าขณะนั้นเอมิก็จับที่แขนเสื้อของผมอย่างแน่น ผมไม่รู้เลยว่าตอนนี้เอมิรู้สึกกับผมยังไงแต่ความรู้สึกที่ผมมีให้กับเอมิมันไม่ใช่เพื่อนหรือแฟน 

“ไปยัง” 

“อืม” 

ผมเดินไปห้างเพื่อซื้อของ แต่เมื่อถึงห้างผมก็ยืนนิ่งไปสักพักก่อนจะจับมือของเอมิและพาเข้าไปในห้าง ทันทีที่ของผมสัมผัสกับมือของเอมิก็รู้สึกได้เลยว่าเอมิกำลังเขินอยู่ หน้าของเธอค่อยๆแดงขึ้นเรื่อยๆ

“ยู แบบนี้มันน่าอายนะ”

“ชั่งมันเถอะ...”

ผมใช้มือของตัวเองลูบไปที่หัวของเอมิอย่างอ่อนโยนก่อนจะพูดออกมา

“ที่มาทำดีกลับฉัน หวังจะให้ฉันยกโทษให้สินะ”

“เปล่านะ”

“เรื่องนั้นน่ะ ชั้งมันเถอะ ฉันลืมมันไปหมดแล้วอีกอย่าง ฉันยกโทษให้เธอ”

“จริงหรอ”

เอมิพุ่งเข้ามากอดผมก่อนจะกระโดดออกมาและหน้าแดงเล็กน้อย

“ทำอะไรนะยู มาแอบกอดฉันรึไง”

“เธอมากกว่าที่กอดฉัน”

ผมเดินไปข้างหน้าเพื่อเลือกผักที่จะเอากลับไปกินที่บ้านสวนเอมิก็เดินไปเลือกเนื้อสัตว์ก่อนจะเดินมาหาผม

“นี่ ยู เคยกินปลาแซลม่อนมั้ย”

“ปลาแซลม่อน? ของแบบนั้นฉันไม่กินหรอกแพงจะตายไป”

“งั้น เอาละกัน นายจะได้ลองกินด้วย”

“หะ...”

ผมตกใจเล็กน้อยก่อนจะถอยหลังไปและไปชนกับรถเข็นทำให้ตัวเองล้มลงไปกับพื้น

“ไม่เป็นอะไรนะ”

“อืมๆ ซื้อเสร็จยัง”

“เสร็จแล้ว”

ผมค่อยๆลุกขึ้นก่อนจะเดินไปหาเอมิช้าๆก่อนจะไปถือตะกร้าที่เธอใส่ของก่อนจะเอาไปจ่ายตังและเดินกลับบ้าน

“นี่ ยู จริงๆฉัน...”

“หนีออกจากบ้าน สินะ”

ผมยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะคุยกับเอมิต่อ

“รู้ได้ยังไง”

“คนแบบเธอเนี่ยมันโง่จริงๆเลยนะ หลอกอะไรใครไม่ได้เลยสักอย่าง”

“ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้นะ อยากโดนเหมือนเมื่อก่อนรึไง”

ผมที่กำลังจะเดินก้าวไปเข้าหน้าหยุดนิ่งไปสักพักก่อนจะหันกลับมาหาเอมิด้วยสีหน้าที่น่ากลัว

“ถ้าคิดจะมาอยู่บ้านฉันละก่อน ระวังคำพูดไว้จะดีกว่านะ”

“ขอโทษ”

ผมหันหน้ากลับไปก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านส่วนเอมิก็ทำข้าวเย็นสำหรับสองคนก่อนที่พวกเราจะกินข้าวจนหมดและไปอาบน้ำแล้วเข้านอนทันที

วันต่อมา

“จดหมายงั้นหรอ”

“มีอะไรหรอ ยู”

“ซาโอริ”

ซาโอริเดินเข้ามาก่อนจะมาดูจดหมายที่อยู่บนมือของผม

“จดหมายสารภาพงั้นหรอ ร้ายไม่เบานิ ยูมีแฟนก่อนฉันกับทาคุมิแบบนี้เนี่ย”

เอมิที่แอบดูอยู่ห่างๆก็ได้แต่แอบมองว่าจดหมายนั้นเป็นของใคร เอมิค่อยๆเดินเข้ามาเปิดตู้ที่อยู่ด้านหลังของยูเพื่อหยิบของและแอบฟัง

ใครกันที่มาสารภาพรักกับยู

“ยู นี่แกมีแฟนแล้วงั้นหรอ ฉันคิดว่าแกคบก็คุณเอมิสักหน่อย”

“คบบ้าบออะไรกัน ไร้สาระ”

“ไม่เปิดดูหน่อยหรอ”

ผมค่อยๆเปิดจดหมายขึ้นมาอ่าน

“หลังเลิกเรียน ฉันจะรอที่ด่านฟ้านะคะ”

ผมปิดจดหมายกลับไปก่อนจะเก็บไปในที่ตู้อีกครั้งและเดินออกมา

“ง่วงจัง อยากกลับบ้านไปนอน”

ผมเดินเข้ามาถึงห้องเรียนและค่อยๆลงไปนั่งที่โต๊ะเรียนของตัวเองก่อนจะลงไปนอนแต่ว่าก็มีเสียงดังขึ้น เสียงโต๊ะกระแทกกันอย่างแรงนั้นทำให้ผมตื่นขึ้นมาและมองไปตามที่มาของมัน

“เอมิ”

“ทำไม ตกใจขนาดนั้นเลยงั้นหรอ”

“เปล่าหรอก วันนี้ตอนเย็นฉันกับเธอเป็นเวรนิ เพราะงั้นถ้าหนีระวังไม่ได้เข้าบ้านละ”

“คร้าๆ รู้แล้ว”

ผมนั่งเรียนจนหมดไปครึ่งวันก่อนจะกินข้าวกลางวันกับเอมิที่โต๊ะ แต่ว่าผมก็ได้ถามเธอว่า “ไม่ได้วางยาฉันใช่มั้ย” เอมิที่ได้ยินส่ายหน้าไปมาหลายครั้งก่อนจะเอาข้าวมาป้อนให้กลับผม

“อ้า”

ไม่มีเสียงตอบกลับ

“อ้ามมม อ้าปากสียู อ้ามมมม”

“ฉันกินเองได้”

ผมหยิบช้อนขึ้นมาก่อนจะตักเข้าปากขอตัวเองก่อนจะวางช้อนลงและลุกขึ้นก่อนจะเดินออกจากห้อง

“ตามมา”

“เอ๊ะ”

เอมิที่เห็นก็สงสัยเล็กน้อยก่อนจะยกอาหารกลางวันออกไปด้วยและตามผมมาที่ด่านฟ้า

“ยูเนี่ย ชอบด่านฟ้าจริงๆเลยนะ”

“งั้นหรอ”

ผมค่อยๆล้มตัวลงไปนอนก่อนจะหันไปหาเอมิที่นั่งข้างๆ

“นี่ เอมิไม่กินต่อแล้วหรอ”

“ไม่ละ ฉันกินอิ่มแล้ว”

“อย่ามาโกหกนะ เธอนะให้แต่ฉันกินไม่ใช่รึไง”

“ก็ฉันอิ่มจริงๆนิ...”

“อ้าว คุณเอมิ กับยูนิ ทำอะไรกันอยู่หรอ”

ซาโอริเปิดประตูเข้ามก่อนจะเดินเข้ามานั่งข้างๆเอมิ วินาทีนั้นผมก็ลุกขึ้นและเดินไปจากด่านฟ้าทันทีก่อนที่เอมิจะหันมาหาซาโอริ

“คุณซาโอริ เมื่อเช้ายูได้จดหมายจากใครหรอค่ะ”

“ทำไมๆหึงหรอ”

เอมิหน้าแดงเล็กน้อย

“เปล่าค่ะ ก็แค่สงสัยว่าทำไมยูถึงไม่รู้สึกตกใจกับเรื่องพวกนี้เลย”

“ก็คงเพราะ ยู เจอเรื่องพวกนี้จนชินแล้วละมั้ง ต้องแต่สองปีก่อนก็มีคนมาสารภาพรักกับยูมากมายแต่ว่ายูก็ปฎิเสรไปหมดเลยทุกคน”

“งั้นหรอค่ะ”

“คุณเอมิ ชอบยูหรอค่ะ”

เอมิหน้าแดงอีกครั้ง

“ไม่ๆ พูดอะไรเนี่ย ฉันจะไปชอบยูได้ยังไง”

เอมิรีบตอบปฎิเสรไปทันทีก่อนจะก้มหน้าและไม่สบตากับซาโอริ

“แต่ว่านะ เธอคงไม่เหมะกับยูหรอก ยูน่ะ ไปเมตคาเฟ่เกือบทุกวันเลย เพราะงั้นก็...พยายามเข้าละกัน”

ซาโอริยิ้มให้เอมิเล็กน้อยก่อนจะเดินจากไป

“เมตคาเฟ่ ยูเป็นพวกชอบสาวใช้หรอ”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว