เรื่องสุดท้ายของเซ็ตแล้วค่ะ เฮียบอสสุดหล่อจ้า ติดตามให้กำลังเฮียกับน้องเนยกันด้วยนะคะ

บทที่ 3 หงุดหงิดอะไร?

ชื่อตอน : บทที่ 3 หงุดหงิดอะไร?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2562 01:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 หงุดหงิดอะไร?
แบบอักษร

บทที่ 3 หงุดหงิดอะไร? 

 

พาร์ท เนย 

วันนี้เป็นวันหยุด ​หลังจากกินข้าวและทำงาน​บ้าน​เสร็จ​แล้วฉัน​ก็​ช่วยแม่ทำขนม​เหมือน​เช่นทุกวัน​ 

“เนย! ถ้าแพ็คขนม​นั่น​เสร็จ​แล้ว​เดี๋ยว​เอาขนมถุงนี้ไปส่งให้ป้านีที่ท้ายซอยหน่อย​นะ​ลูก”​ 

“อ๋อ..ได้จ้ะแม่”​ ป้านีลูกค้า​ประจำของแม่หน่ะแหละ​ แกสั่ง​ขนมของแม่เกือบทุก​วัน เพราะหลานๆของแกชอบกิน 

ฉันจึง​เร่ง​มือแพ็ค​ขนมให้เสร็จ ​แล้วจึงเดินไปหยิบ​ถุงขนมที่แม่เขียนป้ายติดไว้ว่าเป็นของ​ป้านีขึ้นมา​ 

“เนยไปนะจ้ะแม่ จะรีบ​ไป​รีบ​มาจ้ะ”​ 

“ระวังรถราด้วยนะเนย”​ 

“จ้ะ”​ 

ฉันตะโกนตอบแม่ที่พูดบอก​มาตามหลัง​ ก่อนจะเดินไปเรียกวินมอเตอร์​ไซต์​หน้าปากซอย​ 

“พี่จ้ะ ไปท้ายซอยจ้ะ”​ 

“ขึ้นรถเลยน้อง”​ 

แล้วพี่วินใจดีก็พาฉันมาถึง​หน้าบ้านป้านี ฉันลงรถแล้วจ่ายเงินให้พี่วินเสร็จ​แล้ว​จึงเดินไปกดกริ่ง​หน้าบ้าน รอแปปเดียว​ก็​เป็น​ป้านีหน่ะแหละ​ที่มาเปิดประตู​ให้​ฉัน​ 

“ป้านีสวัสดี​ค่ะ ​เนยเอาขนม​มา​ส่งค่ะ​” ฉันยกมือไหว้หญิงวัยกลางคนตรงหน้า 

“อ้อ..วันนี้​เนยมาเองเลยเรอะ มาๆเข้าบ้านก่อน” 

แล้วป้านีก็เปิดประตูรั้วให้ฉันเข้าบ้าน​ 

“ค่ะ​..แล้วน้องๆยัง​ไม่​มาเหรอคะ” ฉันหมายถึงหลานๆของป้านีหน่ะแหละ​ที่มักจะมาค้างกับป้าแกทุกวันหยุด 

“กำลังมา เดี๋ยว​ก็​คงถึง”​ 

“อ้อค่ะ หลานๆมาอยู่​ด้วยทุกวันหยุด​แบบนี้​ก็ดี​นะ​คะ ​ป้านีจะได้​ไม่​เหงา”​ ฉันพูดพลางยื่นถุงขนมให้ป้านี 

“ใช้จ้ะ..เนยรอแปปนะ เดี๋ยว​ป้าไปเอาเงิน​ก่อน”​ 

“ค่ะ”​ 

ระหว่างรอป้านีฉันก็นั่ง​ลงที่ม้าหิน​อ่อนหน้าบ้าน แล้วมองดูต้นไม้​รอบๆบ้าน 

ดูร่มรื่น​ดีจัง 

ซักพักป้านีก็ออกมาแล้วยื่นเงินค่าขนมให้ฉัน​ 

“ขอบคุณ​ค่ะ” ฉันจึง​ยกมือไหว้ป้านีแล้วรับเงินมา​ ก่อนจะขอตัว​กลับ​ 

“เนยขอตัวก่อนนะคะ”​​ 

ฉันร่ำลาป้านีแล้วจึงเดินออกมาจากบ้านของป้าแก เพื่อมาเรียกวินที่มักจะผ่าน​ไป​ผ่านมา​ภายในซอยทุกๆ​ 10 นาทีอยู่​แล้ว​ 

 

แต่ระหว่างที่ฉันยืนรออยู่ก็ได้ยินเสียง​เรียกชื่อ​ฉันดังมาจากภายในรั้วบ้านหลังหนึ่ง 

“เนย​” 

เอ๊ะ..เสียงใครคุ้นๆนะ 

​ฉันจึงหันมองเพื่อหาที่มาของ​เสียงนั้น​ 

“ทางนี้เนย..ข้างหลัง”​ 

ข้าง​หลังฉันงั้นเหรอ ฉันจึง​หันไปทางด้านหลัง​ของ​ตัวเอง​ก็​เจอกับอดีตเจ้านาย​ฉันเอง​ 

“พี่เมฆ”​ เขานั่นเอง​ที่มาเกาะประตู​รั้วเรียก​ฉัน​หน่ะ​ 

“มาส่งขนมเหรอเนย”​ 

แล้วเขาก็ทักทายพลางชวนฉันคุย 

“ค่ะ”​ 

“เสร็จ​แล้ว​เหรอ”​ 

“ค่ะ..กำลัง​จะกลับค่ะ​ นี่บ้านพี่เมฆเองเหรอคะ”​ ฉันไม่รู้​มาก่อน​เลยนะเนี่ยว่านี่คือบ้านของเขาหน่ะ​ ฉันก็เคยผ่านไปผ่านมาบ่อยๆก็ไม่เคยเห็นเขาเลยนะ 

“บ้านพี่สาวพี่หน่ะ วันนี้พี่มาช่วยพี่สาวเลี้ยงหลาน​ เนยเข้ามาก่อนสิ รีบกลับ​หรือเปล่า”​ 

“เอ่อ..” ที่จริงฉันก็รีบกลับไปช่วยแม่ทำงานต่อนะ​​ 

“เข้ามากินน้ำก่อนก็ได้”​ 

แต่เขาอุตส่าห์​ชวนฉันจะเสียมารยาทได้ไงหล่ะ 

“ก็ได้​ค่ะ”​ และทันทีที่​ฉัน​ตอบตกลงพี่เมฆก็เปิดประ​ตู​ให้​ฉัน​เข้าไป​ ฉันจึง​เดินตามเขาเข้าไปในบ้านก็เจอพี่สาวของเขาแล้วก็เด็กทารกตัวน้อยในอ้อมแขนคุณ​แม่​ 

“นี่พี่สาวพี่เอง”​ 

“สวัสดี​ค่ะ​” แล้วฉันก็ยกมือไหว้ผู้หญิงท่าทางใจดีตรงหน้า 

“สวัสดี​จ้ะ”​ 

“เดี๋ยว​พี่ไปเอาน้ำมาให้นะ”​ 

“ขอบคุณค่ะ”​ 

พอพี่เมฆเดินเข้าไปข้างในฉันก็หันมาพูดคุยกับพี่สาวของเขาพลางหยอกล้อเล่นกับทารกน้อย ก่อนที่เขาจะกลับออกมาพร้อมแก้วน้ำในมือ 

พอฉันกินน้ำกินท่าเสร็จ​เรียบร้อย​และพูด​คุย​กับ​เจ้าของ​บ้านอีกเล็กน้อย​ก็ขอตัว​กลับ​ 

“เนยขอตัว​กลับ​ก่อนนะคะ”​ 

“รีบ​กลับ​ไป​ช่วยคุณ​ป้าใช่ไหม​เนย”​ 

“ค่ะ..พี่เมฆ​ สวัสดี​ค่ะ” 

แล้วเขาก็เดินมาส่งฉันที่หน้าบ้านพร้อมกับยืนรอวินมอเตอร์ไซค์เป็นเพื่อนฉัน 

 

อีก​ด้าน​หนึ่ง​ 

พาร์ท บอส 

ผมกำลัง​เลี้ยว​รถ​เข้า​มาในซอยบ้านเพื่อน ​เพราะ​มีนัดทำรายงานกลุ่มใหญ่กับ​ไอ้เกมส์​ ไอ้มิค ​และก็เพื่อนๆอีกหลายคน รวมๆแล้วคงเกือบ 10 คนได้มั้ง ทุก​คนมาถึงกันหมดแล้วและพวกมัน​ก็​เริ่มทำงานแล้ว ส่วนผมก็กำลัง​จะถึง 

พอรถผมแล่นเข้าไปถึงหน้าบ้านเพื่อนผม​ก็เห็นผู้หญิง​คน​หนึ่ง ​และผมก็จำได้​ทันทีเลยว่าเป็น​ใครถึง​แม้ว่า​จะ​เห็น​แค่ด้านข้าง​ก็ตาม และรู้สึกว่า​เธอกำลัง​คุย​อยู่​กับใครบางคนที่อยู่​ใน​บ้านด้วย​นะ​ บ้างหลังที่อยู่ติดกันกับบ้านของเพื่อนผมนี่ไง แล้วผมก็​หงุดหงิด​ขึ้นมา​ทันทีที่​เห็น​ว่า​คนที่​ยัยเด็ก​นั่นยืนคุย​ด้วย​เป็น​ผู้​ชาย แถมยังคุยด้วยท่าทางยิ้มแย้ม ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว​ หึ..แล้วไม่​ใช่แค่นั้น​นะ เพราะตอนนี้ไอ้ผู้ชาย​คนนั้นเปิดประตูให้เธอ​เข้าไป​ข้างในบ้าน​ด้วยไง​ นี่รู้​จักสนิท​สนม​กันถึงขนาด​กล้าเข้าบ้านไปกับ​ผู้​ชาย​เลยว่างั้น แต่ผมทำได้​แค่เลี้ยวรถเข้าไปในบ้าน​เพื่อน​เพราะ​มันออกมา​เปิด​ประตู​รอผมแล้วไง​หล่ะ​ ​นี่ถ้าไม่ติดว่าเพื่อนรออยู่ผมคงจะรีบตามเธอเข้าไปในบ้านไอ้ผู้ชายคนนั้นแล้วหล่ะ  

ผมจึงต้องเดินตามเพื่อนเข้าไปในบ้าน 

“อ้าวไอ้บอส กูนึกว่ามึง​ไม่มาแล้วซะอีก”​ 

แล้วก็เป็นไอ้นนท์..หนึ่งในเพื่อนที่ร่วมทำงานในครั้งนี้ที่ทักผมขึ้น 

“เออ..รู้งี้กูไม่มาดีกว่า”​ ถ้ารู้​ว่า​ต้องมาเจอผู้หญิง​ใจกล้าเข้าบ้านผู้ชาย​กลางวัน​แสกๆนี่หน่ะ​ 

“อะไรของมึง​วะ พูดภาษา​ที่พวกกูเข้าใจหน่อยดิวะ” 

ไอ้มิคเงยหน้าขึ้นจากงานตรงหน้าแล้วถามผมด้วยสีหน้างงๆ​ 

“พวกมึง​ไม่เข้าใจ?”​ ผมถามพวกมันพลางกระแทกตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวที่ว่างอยู่อย่างแรง 

“เออ..ในนี้มีใครเข้าใจมึง​บ้าง” 

ไอ้เกมส์แม่งก็หันหน้ามากวนตีนผมอีก ยิ่งทำให้ผมหงุดหงิดเข้าไปใหญ่เลยหว่ะ​ 

“พวกมึงไม่ฉลาดไง”​ ผมก็แอบกัดไอ้พวกนี้เพื่อระบายอารมณ์ ก็ตอนนี้ผมทำกับคนที่เป็นต้นเหตุไม่ได้นี่หว่า 

“ไอ้นี่..มาก็สาย มาถึงยังอารมณ์​เสียอีก เมนส์​มึง​มารึไงวะ” 

ไอ้มิค..ไอ้เหี้ย กูไม่ใช่ผู้หญิง ไอ้เวร! 

“เออ..นั่นดิวะ แล้วมึง​จะนั่ง​อีกนานไหม มาช่วยพวกกูทำงาน​ดิเฮ้ย”​ 

ไอ้นนท์ที่นั่งเงียบอยู่นานก็พูดขึ้นบ้าง​ 

“ยัง​ไม่​มีอารมณ์​ทำ” ก็ใช่อ่ะ..ตอนนี้อย่าว่าแต่ทำงานเลย ผมไม่มีอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้นแหละ​ สิ่งเดียวที่ผมอยากทำคือเดินไปลากยัยเด็กนั่นออกมาจากบ้านหลังข้างๆนี่ 

ยัยเด็กบ้าเอ้ย ผมรู้ว่าเธอแอบชอบผมอยู่ ไม่สิ..เธอแอบรักผมเลยต่างหาก เธอไม่ได้ชอบใครนอกจากผมแล้วทำไมยังเที่ยวไปทำตัวสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นด้วยวะ 

“เอ้าไอ้นี่ ทำหน้าอย่างกะเมียแอบมีชู้” 

“กูไม่มีเมียโว้ย คืนนี้ถ้าพวกมึงคนไหนว่างไปผับกู เดี๋ยวกูเลี้ยงไม่อั้น” คืนนี้ผมจะไปปลดปล่อยซักหน่อย 

หึ..ทำไมผมต้องสนยัยเด็กเนยนั่นด้วย ผมไม่ได้ชอบหรือว่ารักเธอซักหน่อย 

“ว้าวๆพี่บอสของเราใจป้ำหว่ะ แบบนี้พวกเราจะปฏิเสธให้เสียน้ำใจทำไมหล่ะ ว่าไหมวะ ฮ่าๆ” 

“คืนนี้กูจะหิ้วหญิงไปปลดปล่อยจนเช้าเลย ไม่เช้าไม่เลิกคอยดู” 

 

@ผับ KS 

แล้วคืนนี้ผมก็หิวผู้หญิง 2 คนขึ้นไปดับอารมณ์จนถึงเช้าอย่างที่ผมได้บอกไว้หน่ะแหละ 

 

 

TALK เอ้า..ไม่ได้ชอบน้อง แต่หงุดหงิดเบอร์นี้ 

เจ้าชู้หญิงเยอะก็ไม่ต้องมาสนใจน้องจิ ฮึ่ย 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว