facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่03(1)ในคืนที่ฝนตก

ชื่อตอน : บทที่03(1)ในคืนที่ฝนตก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.3k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ค. 2562 14:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่03(1)ในคืนที่ฝนตก
แบบอักษร

บทที่03(1)ในคืนที่ฝนตก 

 

“ฝนตกครับบอส คาดว่ามันจะตกหนักขึ้นเรื่อยๆ นะครับ บอสขับรถเองคงไม่สะดวก ให้ผมขับรถให้ดีกว่านะครับ”

ในขณะที่ลูกน้องหวาดวิตกด้วยความห่วงใยเจ้านายหนุ่มสุดใจ ทว่าทางด้านเจ้านายหนุ่มกลับหน้าระรื่นชื่นชมฝนที่ตกลงมาเวลานี้ ริมฝีปากบางยักได้รูปคลี่ยิ้ม ดวงตามองผ่านผนังกระจกออกไปชมวิวทิวทัศน์ทั่วเมืองลาสเวกัสที่มีฝนตกลงมาจากฟากฟ้า

‘สวรรค์ช่างเป็นใจอะไรอย่างนี้นะ’ อมานซิโอกระหยิ่มในใจ ก่อนจะหมุนตัวกลับมาเก็บข้าวเก็บของเข้ากระเป๋าทำงาน ขณะที่ปากก็ขยับพูดกับลูกน้องคนสนิท

“ฝนตกแบบนี้สิดีและฉันยืนยันว่าฉันจะขับรถเอง”

“ถนนมันลื่นนะครับ บอสอาจเกิดอุบัติเหตุได้”

“มันจะไม่เกิดอุบัติเหตุหรอกลูอิซ แต่มันจะเกิดอุบัติรัก”

“อะ....เอ่อ”

“นายคิดว่าฉันกำลังพูดจาไร้สาระอยู่สินะลูอิซ”

“เปล่าครับ ผมไม่ได้คิดแบบนั้นเลยนะครับ แต่ผมกำลังคิดว่าความรักเป็นสิ่งสวยงามครับ”

“ใช่...ความรักเป็นสิ่งสวยงาม ฉันต้องวิ่งชนมัน เพราะฉะนั้นฉันจะขับรถไปเอง นายกลับไปพักผ่อนได้ ไม่ต้องตามฉัน ฉันเอาตัวรอดได้”

“ครับนายท่าน”

หากเป็นคำสั่งที่หนักแน่นมากแบบนี้ ลูอิซจะกล้าขัดคำสั่งได้อย่างไรกัน แต่กระนั้นลูอิซก็ไม่ได้เพิกเฉย หลังจากที่เจ้านายเก็บกระเป๋าและเดินออกจากห้องทำงาน ลูอิซสั่งให้บอดี้การ์ดมุ่งหน้าไปเฝ้าตามจุดเดินทางต่างๆ เพื่อดูแลความปลอดภัยให้เจ้านาย

อมานซิโอบึ่งรถอย่างไวมายังร้าน Levana Café โดยใช้เวลาเพียงสิบห้านาทีเพียงเท่านั้น ชายหนุ่มลงจากรถรีบวิ่งฝ่าฝนเข้ามาในร้าน เห็นคนที่ทำให้เขาต้องรีบบึ่งรถมาหากำลังยืนคุยกับลูกน้องอยู่ แน่นอนว่าเมื่ออมานซิโอเข้าร้านมาในเวลานี้ เขาย่อมต้องเป็นจุดสนใจ

“ผมนั่งรอตรงนั้นนะครับ”

“ค่ะ” หญิงสาวขานรับ เธอตกใจที่เขามาปรากฏตัวที่นี่ แม้ตอนเที่ยงเขาจะบอกแล้วว่าวันนี้เขาจะมารับเธอ แต่เธอไม่คิดว่าเขาจะลงทุนมารับเธอด้วยตัวเองทั้งๆ ที่ฝนกำลังตกแบบนี้

“เอาล่ะ วันนี้ทุกคนกลับได้ เดี๋ยวฉันอยู่ปิดร้านเอง”

“คุณแพทครับแล้วเรื่องฝากงานของเพื่อนผมล่ะครับ”

“พรุ่งนี้ให้เข้ามาที่ร้านได้เลยนะ ฉันจะสัมภาษณ์เขาเอง หากคุณสมบัติดีเลิศตรงตามกับคำพูดของเจฟฉันจะรับเอาไว้”

“ขอบคุณมากเลยครับ”

“เอาล่ะ รีบกลับบ้านกันได้แล้ว ฝนเริ่มแรงแล้วนะ”

“งั้นพวกเราไปก่อนนะครับ”

“จ้า เดินทางกลับบ้านปลอดภัยนะ” แพทริเซียอวยพร

ทางด้านลูกน้องแม้จะให้ความสนใจกับเจ้านายสาวและหนุ่มสุดหล่อ แต่ด้วยความที่ฝนกำลังตกหนักและต้องรีบเร่งกลับบ้าน นั่นจึงไม่อาจทำให้อ้อยอิ่งเพื่อสอดรู้สอดเห็นเรื่องของเจ้านายได้

“ขอโทษด้วยนะคะ พอดีฉันคุยกับลูกน้องอยู่ค่ะ”

หญิงสาวเดินเข้ามาหาชายหนุ่ม โดยในมือถือถาดชาและขนมเค้กเพื่อสุขภาพมาด้วย เธอรู้สึกผิดที่ปล่อยให้เขารอ น้ำเสียงและสีหน้าของเธอบอกเขาอย่างนั้น ไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำแต่อย่างใด อมานซิโอยิ้มอ่อนโยนอย่างคนมีเมตตาไปให้เธอ

“ผมไม่โกรธครับ ผมรอได้ นานแค่ไหนก็รอได้เพื่อคุณ”

เขาไม่ลืมหยอดคำหวานใส่ เล่นเอาหญิงสาวยืนตัวบิดแก้มแดง เป็นความสุขอย่างหนึ่งของเขาเลยล่ะ การที่ทำให้เธอเขินแก้มแดง เขาชอบทำมันมากๆ แพทริเซียน่ารักเมื่อเธอเขิน

“ทานได้แล้วค่ะ เดี๋ยวชาเย็นนะคะ ว่าแต่ลูกน้องของคุณละคะ เรียกเข้ามาข้างในนั่งทานอะไรก่อนสิคะ”

หญิงสาวหันหน้าไปทางประตูแล้วพยายามมองหาลูกน้องของเขาที่ยืนอยู่ข้างนอก ทว่าก็ไม่เห็นมีใครยืนอยู่ หน้าร้านก็ไม่มีผู้คนเดินผ่าน เพราะฝนตกหนักมาก เอ้....หรือลูกน้องของเขาจะไปรอบนรถกันนะ? หญิงสาวสงสัยและไม่นานชายหนุ่มก็ไขความสงสัยของเธอให้กระจ่าง

“ผมขับรถมาเองครับ”

“คุณขับรถมาเอง!!” หญิงสาวโพลงเสียงดังถามด้วยความตกใจ

“ตกใจเหรอครับที่ผมขับรถมาเอง”

“ค่ะ ถนนมันลื่นนะคะและปกติคุณมากับบอดี้การ์ดไม่ใช่เหรอคะ แต่คุณมาคนเดียว เอ่อ...คุณไม่กลัวเหรอคะ”

“ผมไม่กลัวอะไรทั้งนั้นครับ แต่ผมกลัวคุณนะแพท”

“ก...กลัวฉัน?”

“กลัวว่าจะถูกปฏิเสธรักจากคุณครับ”

“ทำไมคะ”

“ครับ? ทำไมอะไรเหรอครับ?”

“ทำไมคุณต้องหยอดเก่งด้วย ใจร้ายเกินไปแล้วนะคะ” หญิงสาวบอกเขาทั้งๆ ที่เธอกำลังตกอยู่ในอาการเขินอายมาก แต่เขาต้องรับรู้ เขามันคนใจร้ายชอบแกล้งเธอให้เขินหน้าแดง

“ผมกลัวเข้าไม่ถึงใจคุณน่ะครับ”

“แค่เป็นคนดีก็พอแล้วค่ะ”

“ผมเป็นคนเทาๆ ครับ”

“จะทานไหมคะ ถ้าหากไม่ทานจะเก็บแล้วนะคะ” หญิงสาวชวนเปลี่ยนเรื่อง ให้ความสนใจกับชาและเค้กเมื่อเธอรู้ว่าหากคุณต่อมันจะยาวแน่ มีแต่ผลเสีย เธออาจหัวใจวายตายเพราะอัตราการเต้นของหัวใจที่แรงผิดปกติ

“ทานสิครับ คุณยกมาให้ทั้งที ผมจะไม่ทานมันได้อย่างไรกัน”

“ถือว่าเป็นค่าจ้างที่คุณมารับฉันก็แล้วกันนะคะ”

“แล้วทำยังไงผมถึงจะได้ค่าจ้างเป็นความรักสักทีล่ะครับ”

“ฉันขอไปเก็บของก่อนนะคะ”

“ฮึๆ ฮึๆ” ชายหนุ่มมองเธอแล้วหัวเราะตามหลังไป หญิงสาวเริ่มรู้จักการหลีกเลี่ยงการหยอดจากเขาแล้วล่ะ อมานซิโอไม่ทำให้เธอลำบากใจด้วยการเขินหนักไปมากกว่านี้ ชายหนุ่มนั่งจิบชาและทานเค้กเพื่อสุขภาพที่เธอนำมาให้จนหมด เขาไม่ใช่ผู้ชายสายหวานที่ชอบทานขนมหวาน แต่เพราะแพทริเซียคือข้อยกเว้น เช่นเดียวกับมารดาและน้องสาวของเขา หากบุคคลทั้งสามให้อะไรมา เขายินดีทานมันด้วยความเต็มใจ

“ฉันเก็บของเสร็จหมดแล้วค่ะ” หญิงสาวเดินกลับมาอีกครั้ง “คุณอยากทานอะไรเพิ่มไหมคะ” เธอถามเขาอย่างใจกว้าง ขณะเดียวกันก็ถามเพื่อหาอะไรทำแก้เขินต่อสายตาคมทรงเสน่ห์

“ไม่ครับ เรากลับกันเลยดีกว่าครับ”

“ค่ะ รอสักครู่นะคะฉันขอเอาจานและถ้วยชาไปเก็บก่อน”

“ครับ”

+++++++++++++ 

เรื่องนี้เราขอออกตัวก่อนเลยว่าเราไม่เน้นดราม่า แต่เราเน้นความหวานแหวว 

ปล.ในหนึ่งตอนแบ่งเป็น3ตอนย่อยนะคะ 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว