มาแล้วภาคต่อของ ยังรอ...ขอรัก มาลุ้นไปพร้อมกันว่าความรักของทั้งคู่จะเป็นอย่างไรต่อไป มาสนุกกับนิยายของไรท์ได้แล้ววันนี้

ชื่อตอน : ตอนที่2

คำค้น : y ท้องได้ ดราม่า มิดไนท์ น้ำปิง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2563 19:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2
แบบอักษร

ตอนที่2 

 

 

19:00 

 

 

ณ บ้าน ฉัตรติพงศ์ 

 

 

นับแต่วันที่ป๋าเรียกผมไปหามันก็ผ่านมาหลายวันแล้วฮะป๋าแทบไม่คุยกับผมเลย แล้ววันนี้เป็นวันที่เราทุกคนต้องไปรวมกันที่บ้านใหญ่ตามคำสั่งม๊า แล้วม๊าก็บอกให้ผมพามินไปด้วย ผมจะไปรับมินแต่มินก็ไม่ยอมบอกว่าเดียวมาเอง ตอนนี้ผมก็มาถึงบ้านใหญ่แล้วคับ ผมเดินเข้าไปในบ้าน เห็นเด็กๆนั่งอยู่ห้องรับแขก อิง ริน หนึ่ง กำลังนั่งดูหนังสืออะไรสักอย่าง ส่วนเหนือกับปั่นก็แยงกันดูทีวี 

“เฮียมาแล้วหรอคะ น้องคิดถึงเฮียจัง”อิงพอเห็นผมเดินออกมากอดเลยคับ 

 

“อิง ก็ตอนนี้เฮียแกติดหญิงน่ะสิ”เหนือมันตอบอิงไป ผมเดินเข้าไปนั่งที่โซฟาข้างกับปั่น มีอิงที่นั่งอยู่ข้างผมอีกที 

 

“เหนือ แกนั่นแหละที่ติดหญิง ควงไม่เลือกหน้าเลยนิ”ปั่นว่า 

 

“เจ้ก็ไปว่าน้อง เฮียคะรินก็คิดถึงเฮียคะ” รินว่าแล้วก็เดินมานั่งแซกปั่นก่อนจะกอดผมอีกคน 

 

“แหม่ เจ้ก็ว่าเจ้หายไปนานเหมือนกันนะแต่ทำไมไม่มีใครคิดถึงเจ้เลยละ ชิ๊”ปั่นว่าก่อนจะสะบัดหน้าหนี 

 

“โอ๊ย เจ้เหนือว่านะไม่ใช่แค่เค้าไม่คิดถึงนะ เค้าสบายมากเลยละที่ไม่ได้ฟังเสียเจ้อะ”เหนือมันพูดขึ้น 

 

“ไอ้เหนือแก…”ปั่นกำลังจะด่าเหนือ 

 

“เอ่อ ใครว่าละเจ้หนึ่งอะคิดถึงเจ้ที่สุดเลยละ”หนึ่งเดินเข้ามากอดปั่น 

 

“ก็มีแต่หนึ่งขอเจ้นี่แหละหน้ารักที่สุด จุ๊บๆ”ปั่นว่าจบก็หอมแก้มหนี่งไปทั้งสองข้าง 

 

“พอได้แล้วปั่น ทุกคนเลย นี่เฮียยังไม่เห็นม๊าเลย ม๊าไปไหนละ”ผมถามออกไป 

 

“ม๊าทำอาหารอยู่คะ”อิงตอบผม แล้วมินก็เดินเข้ามาพอดี 

 

“อ้าว มินมาแล้วหรอ”ปั่นทักมิน 

 

“จ๊ะ”มินตอบปั่น 

 

“พี่มินหวัดดีคะ มานั่งข้างเฮียเลยคะ”อิงว่า แล้วลุกให้มินมานั่ง 

 

“พี่มินหวัดดีฮะ/คับ/คะ”สามแฝดหวัดดีพร้อมกัน 

 

“หวัดดีจ๊ะ”มินตอบ 

 

“แล้วนี่ป๋ากับม๊าไปไหนละปิง”มินหันมาถามผม 

 

“ป๋าคงอยู่ข้างบน ส่วนม๊าทำอาหารอยู่น่ะมิน”ผมยิ้มตอบ เราก็นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ 

 

“คุณหนูๆคะ นายหญิงเชิญให้ไปรับประทานอาหารคะ”ไม่นาน สาวใช้ก็มาเรียกเราเลยเดินไปที่ห้องอาหารก็เห็นป๋ากับม๊านั่งรออยู๋แล้ว 

 

“ม๊าป๋าสวัสดีคะ”มินสวัสดีป๋ากับม๊า 

 

“จ๊ะ นั่งเถอะลูก”ม๊ายิ้มตอบ ส่วนป๋าก็ทำเป็นเหมือนไม่ได้ยิน 

 

“เอ่อ ป๋าสบายดีนะคะ”มินยิ้มถามป๋า 

 

“………..”ป๋าไม่ตอบ 

 

“อะแฮ่ม พี่บอสคับ”ม๊าทำหน้าดุใส่ป๋า 

 

“สบายดี ทานข้าวกันเถอะ”ป๋าตอบก่อนเราจะเริ่มทานอาหารกัน  

 

 

 

21:00 

 

 

 

หลังจากที่เราทานข้าวกันเสร็จเราก็นั่งคุยกันอีกสักพักก่อนที่มินจะขอตัวกลับ ผมบอกให้มินนอนที่นี่เพราะมันดึกมากแล้วแต่มินก็ไม่ยอม ผมเดินออกมาส่งมินที่รถ 

“อ๋อมินเกลือบลืม แปบนะคะปิง”มินเปิดรถแล้วหยิบถุงบ้างอย่างออกมา 

 

“นี่คะมินให้”มินยื้นถุงนั้นห็ผม ผมก็รับมันมา 

 

“อะไรอะมิน”ผมถามมิน 

 

“ลองเปิดดูสิคะ ว่าชอบมั๊ย”มินบอก ผมเปิดออกดู มันคือเรเซอร์คริสตันหมาป่า 

 

“มินเห็นว่ามันดูเหมาะกับปิงนะ มินเลยซื้อมาให้ ชอบมั้ย”มินบอกผม 

 

“ชอบคับ ชอบมาก”ผมตอบมินไป 

 

“ถึงมันจะไม่ใช่ชิ้นเดียวในโลก แต่มันคือทั้งหมดที่มินให้ปิง เวลาปิงมองมันปิงจะได้นึกถึงมินไง งั้นมินกลับก่อนนะปิง”มินบอกผม 

 

“คับ ขับรถดีๆละ ถึงบ้านเมื่อไหร่โทรมาบอกด้วยนะ ปิงเป็นห่วง”ผมบอกมิน 

 

“จ๊ะ มินรักปิงนะปิงคือรักแรกและรักเดียวของมิน จุ๊บ”มินว่าจบก็หอมแก้มผมแล้วก็ขับรถออกไป 

 

 

23:00 

 

 

ตอนนี้ผมอาบน้ำพึ่งเสร็จฮะ แต่นี่ก็นานแล้วนะทำไมมินยังไม่โทรมาอีก เริ่มเป็นห่วงแล้วสิ โทรไปหาหน่อยดีกว่า ว่าแล้วผมก็กดโทรไปหามินทันที 

(ตู้ด ตู้ด ตู้ด!!!(จิตนการว่าเป็นเสียงรอสายนะทุกคน)) 

 

“มิน ถึงบ้านยัง ทำไมไม่โทรมาสักทีรู้มั้ยว่าปิงเป็นห่วง”ไม่นานมินก็รับสาย  

 

“คุณรู้จักกับเจ้าของเครื่องใช่มั้ยคะ”เสียงผุ้หญิงนิ แต่ไม่ใช่มิน 

 

“ครับ ผมเป็นแฟนเค้าคับ คุณเป็นใคร”ผมถามกลับ 

 

“ดิฉันเป็นพยาบาลคะ แฟนคุณประสบอุบัติเหตุ ตอนนี้อยู่ห้องไอซียูคะ”พอได้ยินแบบนั้น หูผมมันดับไปเลยคับ ไม่ได้ผมต้องตั้งสติไว้ 

 

“แล้วอยู่โรงพยาบาลอะไรคับ”ผมถาม 

 

“อยู่โรงพยาบาลเมอร์เรย์คะ”ผมว่างสาย แล้วรีบแต่งตัว ผมกำลังจะไปโรงบาล แต่พอลงมาข้างล่างก็เห็นปั่นนั่งอยู่ห้องนั่งเล่น 

 

“ปิงจะไปไหนอะนี่ก็ดึกแล้วนะ”ปั่นถามผม  

 

“ปิงจะไปโรงบาล มินรถคว่ำ”ผมตอบปั่นไป 

 

“ปั่นไปด้วย แปบนึงนะปั่นไปเปลี่ยนชุดก่อน”ปั่นบอกแล้วก็วิ่งขึ้นไปข้างบน ไม่นานก็ลงมาแล้วเราก็ไปโรงบาลทันที 

 

 

 

โรงพยาบาล เมอร์เรย์ 

 

 

ตอนนี้ผมกับปั่นก็มาถึงโรงบาลแล้วคับ เราก็ตรงไปห้องไอซียูทันที และนั่งรออยู่หน้าห้อง ผ่านไปนานมากก็ยังไม่มีใครออกมาสักคน จนตอนนี้เที่ยงคืนแล้วหมอก็เดินออกมา 

“หมอมินเป็นไงบ้าง”ผมรีบเดินเข้าไปถามหมอทันที 

 

“หมอของแสดงความเสียใจด้วยคับเราพยายามแล้ว แต่ดูเธอจะไม่ไหวจริงๆ เธออยากเจอคุณนะคับเชิญเข้าไปพบเธอหน่อย”หมอบออกผม น้ำตาผมมันไหลออกมาทันที 

 

“ไม่นะหมอ จะเสียเท่าไหร่ผมก็ยอม หมอต้องช่วยเธอให้ได้นะหมอ”ผมบอกไป 

 

“เราพยายามแล้วคับ หมอเสียใจด้วย”หมอบอกก่อนจะเดินจากไป 

 

“ไม่นะหมอ กลับมา กลับมาดิวะ โถ่เว้ย!!”ผมอัดไปทีกำแพงหลายครั้ง 

 

“ปิงๆ พอได้แล้ว”ปั่นเข้ามาจับมือผมไว้ แล้วลูบหลังผมเบาๆ 

 

“มันไม่จริงใช่มั้ยปั่น ฮึก”ผมไม่อยากเชื่อเลย 

 

“ทำใจเถอะปิง ปั่นว่าตอนนี้เราไปหามินเถอะ เป็นครั้งสุดท้าย”ปั่นบอกผม ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วเช็ดน้ำตาออก เราเดินเข้าไปในห้อง ผมเห็นมินรอบตัวเธอมีสายอะไรก็ไม่รู้เต็มไปหมด พอเธอเห็นผม เธอก็ยิ้มให้ผม รอยยิ้มที่สดใสเหมือนกับทุกครั้ง ผมเดินเข้าไปจับมือเธอไว้ 

 

“มาแล้วหรอปิง รู้มั้ยว่ามินรอปิงนานมาก”มินพูดกับผม แล้วกำมือผมแน่นขึ้นกว่าเดิม 

 

“มิน มินอยู่กับปิงก่อนสิ อย่าพึ่งไปไหนได้มั้ย”ผมพูดออกมา แล้วยิ้มให้เธอคนที่ผมรักสุดหัวใจ 

 

“มินจะอยู่กับปิงเสมอนะ”มินตอบผม 

 

“ไม่เอาอะมิน ไหนว่าจะเราจะแต่งงานกันไง”น้ำตาผมมันไหลออกมาอีกครั้ง 

 

“มินขอโทษนะปิง มินคงแต่งงานกับปิงไม่ได้แล้ว”มินตอบผมแล้วเธอก็เอาแหวนที่เธอกำไว้ในมืออีกข้างวางลงบนมือของผม 

 

“ไม่มิน ปิงให้มินไปแล้วแหวนวงนี้มันเป็นของมินนะ”ผมใช่มือที่สั่นทอของผมจับมือซ้ายของเธอขึ้นมาแล้วสวมแหวนไปที่นิ้วของเธอ 

 

“ปิง ปิงต้องใช้ชีวิตต่อไปนะ ถ้ามีใครเข้ามาปิงรักเขาได้เลยนะ มินไม่อยากเห็นปิงเป็นคนที่ไร้หัวใจ"มินจับมือของผมไว้ แล้วใช้มืออีกข้างมาวางแนบกับแก้มของผม มือที่แสดอบอุ่นของเธอมันทำให้ผมอุ่นใจทุกครั้งที่ได้สัมผัส 

 

“ไม่อะมิน ปิงจะรักแค่มินคนเดียว หัวใจของปิงยกให้มินไปหมดแล้ว”ผมตอบ แล้วใช้มือผมวางทับมือของเธอที่อยู่แก้มผม  

 

“มินไม่อยากให้ปิงจมอยู่กับอดีต มินอยากให้ปิงเดินไปข้างหน้า”มินพูดต่อ 

 

“มิน ปิงรักมินนะ”ผมบอกมินก่อนจะจูบลงไปที่หน้าผากของเธอ 

 

“มินก็รักปิง รักปิงที่สุด ปั่นมินฝากปิงด้วยนะ อย่าให้เขาทำลายหัวใจของตัวเองนะปั่น”มินบอกผม ก่อนจะหันไปพูดกับปั่น 

 

“มินไม่ต้องห่วงนะ ปั่นจะดูแลปิงเอง มินพักผ่อนเถอะ”ปั่นยิ้มตอบมิน 

 

“ปิง สัญญากับมินสิ ว่าปิงจะมีชีวิตอยู่ต่อไป และปิงต้องมีความสุขนะ”มินชูนิ้วก้อยขึ้นมา 

 

“ฮึก ปิงสัญญา”ผมใช่นิ้วของผมเกี่ยวนิ้วเธอไว้ 

 

“ปิง มินอยากพักแล้วละ มะ มิน ไป กะ ก่อน นะ ดะ ดู แล ตะ ตัวเอง ด้วยนะ มะ มิน ระ รัก ปิง นะ”มินบอกผมทั้งที่ไม่มีแรงจะพูดแล้ว 

 

“ปิงก็รักมิน รักมินที่สุด”ผมตอบมินไป มินยิ้มให้ผมแล้วตาของเธอก็ค่อยๆหลับลงไป 

 

“ฮึก มิน ไม่นะ มิน ฮึก มิน!!!”ผมตะโกนออกมา กอดร่างที่ไร้วินญาณของมินไว้แล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนัก อยู่อย่างนั้นนานมาก 

 

“ฮึก ปิงพอเถอะ มินเขาไปดีแล้วนะ ให้มินเขาได้พักผ่อนเถอะ”ปั่นจับตัวผมออกมา แล้วปั่นก็กอดผมไว้ 

 

 

 

หลายวันผ่านไป 

 

 

งานศพมินผ่านไป ผมก็เอาแต่ทำงานแล้วก็กินเหล้า เก็บตัวอยู่บ้านไม่ออกไปไหนเลย ชีวิตผมเมื่อไม่มีมินมันก็เหมือนชีวิตที่ไร้ซึ่งหัวใจ ผมไม่อยากอยู่ต่อไปแล้ว ผมหันไปเห็นเรเซอร์คริสตันที่มินให้ผมไว้ มันคือสิ่งสุดท้ายที่มินมอบให้กับผม มันยิ่งทำให้ผมคิดถึงเธอมากขึ้น น้ำตาผมมันไหลออกมาไม่หยุด ผมได้ยินเสียประตูเปิด  

“ปิงลูก น้ำปิงหันมาหาม๊าหน่อยคับ”เป็นม๊าคับ ม๊าเดินมานั่งลงข้างๆผม 

 

“ปิงอย่าทำแบบนี้สิลูก ม๊าทนเห็นปิงเป็นแบบนี้ไม่ได้ ปิงยังมีม๊ามีป๋าและมีน้องๆนะ ทั้งลูกน้อยอีกไม่รู้กี่ชีวิตลูก ลูกจะเอาแต่คิดถึงคนที่จากไปจนลืมคนที่อยู่ข้างๆลูกไม่ได้นะ น้องๆเป็นห่วงปิงนะ ปิงเป็นพี่คนโต เป็นนายใหญ่ของบีนอล์ ขององค์กร ปิงจะต้องเข็มแข็งนะคับ”ม๊าพูดกับผม ม๊าลูบหัวผมไปมา 

 

“ม๊าปิงคิดถึงมิน ปิงจะอยู่ต่อไปได้ไงม๊า”ผมพูดกับม๊าทั้งที่ตาผมจ้องเรเซอร์คิสตันอยู่ 

 

“ไม่เอานะปิง ไม่พูดแบบนี้นะลูก ปิงสัญญากับมินไว้จำไม่ได้หรอ ถ้ามินรู้ว่าปิงเป็นแบบนี้ มินต้องเสียใจมากแน่เลย”ม๊าดึงผมเข้าไปกอด ผมได้ยินเสียคนเดินเข้ามา 

 

“เฮีย”เด็กๆเรียกผม 

 

“ไม่เป็นไรนะเฮีย”รินเดินเข้ามากอดผมกับม๊า 

 

“เฮียยังมีพวกเรานะ”หนึ่งก็เดินมากอดอีกคน 

 

“พวกเรารักเฮียนะคะ”อิงว่าแล้วเข้ามากอดด้วยอีกคน  

 

“ม๊า!!”ปั่นก็เดินเข้ามากอดม๊า 

 

“อย่าลืมผมสิ”เหนือก็มาอีกคน เราทุกคนกอดกันอยู่อย่างงั้น ผมจะทำตัวใหม่ ผมจะต้องดูแลน้องๆของผม และลูกน้องอีกหลายชีวิต และมินจะยังคงเป็นหัวใจของผมอย่างเดิม ผมจะทำเพื่อมินเพื่อม๊าและน้องๆ 

 

 

เรเซอร์คริสตันของปิง 

 

 

1ไลค์ 1กำลังใจ 

1เม้น 1แรงผ้กดัน 

 

ว่าไงทุกคนไรท์ขอโทษนะที่มาช้า ช่วงนี้ไรท์ต้องตามงานน่ะจะสอบแล้ว ตอนที่สองแล้วนะ อยู่ด้วยกันไปนานๆละจนจบเรื่องเลย ขอให้อ่านให้สนุกนะคะ ผิดพลาดตรงไหนไรท์ก็ขอโทษด้วย แต่งเสร็จก็อัพเลย เรามาลุ้นไปด้วยกันดีกว่าทุกคนว่าเมื่อไหร่เค้าจะได้เจอกัน ฮ่าๆๆอีกไม่นาแล้วทุกคน แล้วเจอกันใหม่น้า สำหรับวันนี้ขอบคุณมากๆค่าาาาาา #ทีมไนท์ #ทีมพี่ปิง 

ความคิดเห็น