ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

แอพหาเมีย (nc)

สนามบินดอนเมือง

วันนี้ผมต้องมารับผู้หญิงคนหนึ่งที่สนามบินเพราะเธอกำลังจะมาเป็นว่าทีทเจ้าสาวของผมครับ ซึ่งผมก็ยังไม่เคยเห็นหน้าตาจริงๆของเธอมาก่อนนอกจากแค่ในรูปถ่าย ที่แอพจัดหาคู่ลงไว้และผมก็เลือกเธอโดยที่ทางแอพจะเป็นฝ่ายนัดให้เราเดทกัน โดยที่แอพที่ผมเล่นจะเป็นฝ่ายเลือกร้านอาหารและจ่ายค่าอาหารให้ทั้งหมด ซึ่งถ้าผมถูกใจเธอและเราตกลงคบกันผมต้องโอนเงินให้ทางแอพ 10,000 บาท และหลังจากนั้นก็แล้วแต่ความสัมพันธ์ของเราว่าจะสานต่อไปยังไง

แต่ผมไม่ได้ต้องการอยากหาคู่เดทแต่ผมต้องการหาผู้หญิงที่จะมาแต่งงานด้วย เพราะผมดันไปเผลอพูดต่อหน้าแฟนเก่าว่ากำลังจะแต่งงาน ผมเลยต้องรีบหาเมียทางออนไลน์นี่ละครับ แต่เธอเป็นผู้หญิงที่ผมยังไม่เคยเห็นหน้าจริงๆเลย ยังไม่เคยคุย ยังไม่เคยรู้จักกัน แค่ผมต้องการให้เธอมาเป็นเจ้าสาวของผมเพราะผมเหลือเวลาไม่มากแล้วที่จะทำความรู้จักกับเธอ

“สวัสดีค่ะ...คุณเอกพจน์ใช่ไหมคะ..?”

ผมที่ยืนรอเธออยู่ตรงช่องทางออกของสนามบิน ยืนถือกระดาษ 1 แผ่นที่เป็นชื่อเธอ

“ครับ ผมเอกพจน์ครับ”

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันชื่อหนูนาคะ เรียกว่านาเฉยๆก็ได้คะ..”

เธอยื่นมือมาให้ผมแล้วส่งยิ้มหวานมาให้ ผมจึงยิ้มตอบกลับแล้วยื่นมทอไปให้เธอ

ต้วจริงของเธอก็สวยเหมือนในรูปนี่แหละครับ แต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะสวยมากขนาดนี้ เธอแนะนำตัวเองว่าเธอชื่อหนูนาอายุ 25 ปี เป็นคนจังหวัดเชียงใหม่เธอชอบเล่นกีฬาว่ายน้ำ ที่บ้านเปิดร้านอาหารเหนืออาศัยอยู่กับพี่ชายและพี่สะใภ้ เพราะพ่อกับแม่เสียไปตั้งแตเธอยังเด็กๆ ผมฟังเธอเล่าปนะวัติตัวเองจนเคลิ้มเพราะด้วยอากาศที่เย็นสบาย บวกกับสายฝนที่ทำให้มันโรแมนติกมากขึ้น ทำให้ผมกับเธอได้คุยกันไปเรื่อยๆจนดีกและเราทั้ง 2 คนก็ดื่มกันไปค่อนข้างเยอะ

....

 

“อ่ะ ใจเย็นๆสิค่ะ" หนูนาบอกให้เขาเบาๆเพราะตอนนี้อารมณ์ของเขารุนแรงมากๆ คงจะเพราะ ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่เขาดื่มเข้าไปจำนวนมาก และแสงไฟแค่สลัวๆจากดวงไฟในโรงแรมม่านรูดแถวนั้น

"ปละ...ปล่อยก่อนค่ะ" หนูนาดิ้นขลุกขลักจะลุกหนีให้ได้ เพราะเพิ่งเจอกันวันแรกก็จะกินตับเธอสะแล้วหรอเนี๊ะ

เขาไม่ฟังที่เธอพูดแถมยังดันตัวเธอให้ลงไปนอนที่เตียง ไล่จูบไปทั่วซอกคอขาวจนเธอต้องย่นคอหนีปากร้อน แต่เขาก็ยังยื่นหน้าตามมาไล่จูบไม่ลดละ กระชับกอดแน่นขึ้นให้เธอไม่สามารถดิ้นหนีได้ 

"อ๊ะ อื้อๆๆ" หนูนาพยายามหันหน้าหนีแต่ก็ไม่ทีนเพราะเขาใช้อุ้งมือล็อกใบหน้าของเธอไว้

"อื้มมมม" เขาส่งลิ้นร้อนเข้าปากนุ่ม

"อื้ออออ อื้อ" หนูนาไม่สามารถต่อต้านแรงของเขาได้ จึงปล่อยให้เขาสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากของเธอ

หลังจากนั้นชั่วครู่หนูนากลับรู้สึกถึงความเสียวซ่านที่แผ่ขยายไปทั่วทั้งเรือนกาย คงเป็นเพราะเขาทำให้เธอเป็นแบบนี้

"อะ อะ อะ อื้อ!" ยิ่งกลั้นก็ยิ่งเสียวเพราะเธอใช้มือปิดเสียงตัวเองไว้เพื่อไม่ให้มันเสียงดังจนเกินไป

แต่บทรักอันร้อนแรงของเขาก็ทำให้ช่องทางรักของเธอ ตอดรัดแก่นกายของเขาที่ถึงแม้จะใส่ถุงยางป้องกันไว้ก็ทำให้เขารู้สึกได้

"อูย...เสียวครับผมเสียว อื้มมมม... คุณตอดผมแรงเกินไปแล้ว ผมจะไม่ไหวแล้ว..."

เขากระแทกสะโพกเข้าใส่ไม่ยั้ง จนหน้าอกของเธอสั่นไหวไปมาก่อนที่เขาจะใช้มือบืบ และอีกข้างที่โน้มตัวลงไปดูดดึงเต้างามด้วยปลายลิ้นร้อน

“อ้าาาา....” เขาใช้ลิ้นไล้วนไปทั่วฐาน สลับกันทั้งซ้ายและขวา ในขณะที่สะโพกสอบยังคงซอยเข้าซอยออกต่อเนื่องไม่มีสะดุดหรือหยุดพัก

"นาไม่ไหวแล้วค่ะ อื้มมมม" หนูนาใกล้ถึงฝั่งฝัน เธอร้องบอกเขาปนเสียงร้องคราง เขาเองก็อยากจะเสร็จแล้วเหมือนกันจึงกระหน่ำแทงไม่ยั้ง จนกระทั่งเธอเกร็งกระตุกแตกทะลักออกมา เขาจึงรีบชักออกเพื่อดึงถุงยางออกจากแก่นกายเขา แล้วใช้มือจับมันรูดขึ้นลงด้วยความเร็วเพื่อปลดปล่อยสายธารแห่งความสุขออกมาในเวลาไล่เลี่ยกันบนหน้าท้องที่แบนราบของเธอ

"ผมรู้สึกดีจัง..." เขาพูดขึ้นอย่างเหนื่อยหอบก่อนนอนเอนตัวลงข้างกายเธอ โดยที่รั้งตัวเธอเข้ามากอดไว้แล้วก็นอนนหลับไปพร้อมกัน

.....

 

วันรุ่งขึ้น

ผมตื่นมาในตอนเช้าด้วยสภาพที่ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น ผมหันไปมองรอบๆห้องนี่มันม่านรูดนี่ ผมกับเธอเรามีอะไรกันแล้วหรอเนี๊ย

“ตื่นแล้วหรอคะ...?” เธอเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวเพียง 1 ผืน

“เมื่อคืนนี้ผมกับคุณเรา...”

“ใช่ค่ะ เรามีอะไรกันแล้ว...” เธอดูไม่สะทกสะท้านเลยที่เรามีอะไรกันตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ

“ผมขอโทษนะครับที่ผมล่วงเกินคุณ เราเพิ่งเจอกัน จริงๆผมน่าจะทำความรู้จักกับคุณก่อน”

“ฉันไม่ซีเรียสหรอกค่ะ ก็แค่ Sex”

“....” ผมอึ้งไปเลยที่ได้ยินเธอพูดแบบนี้

“เพราะยังไงสะ เราก็ต้องแต่งงานกันอยู่แล้ว ฉันไม่เสียตัวให้คุณวันนี้ วันแต่งงานฉันก็ต้องยอมคุณอยู่ดี...”

“เอ่อ...”

“รีบไปอาบน้ำแต่งตัวเถอะค่ะ ฉันอยากไปบ้านคุณแล้วละ...”

 

 

 

 

 

 

 

สวัสดีค่ะคุณทุกคน Meboon เป็นนามปากที่ใช้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เริ่มเขียนหนังสือ ดีใจทุกครั้งที่มีคนเข้ามาอ่านนิยายของเราในนามปากกา Meboon อยากให้ทุกคนรู้จักนิยายของเรามากขึ้น คอมเม้นที่ทุกคนทั้งติทั้งชมทำให้เป็นแรงผลักดันที่ดี ยิ่งทำให้เราอยากยิ่งพยายามมากยิ่งขึ้นในการที่จะพัฒนาตัวเองต่อไป เรื่องไหนที่ผิดพลาดประโยคไหนที่ไม่ถูกต้องขอน้อมรับทุกคำติชมนะคะ จะนำไปแก้ไขและปรับปรุงในผลงานต่อไปค่ะผลงานทั้งหมดในนามปากกา Meboon ฝากด้วยนะคะ

#

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น