ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 9. open-mind

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2559 14:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
9. open-mind
แบบอักษร

 

 

 

 

fong part

 

"ครับ  วันนี้เลยก็ได้ครับ ขอบคุณครับ"

 

หลังจากโทรนัดให้แม่บ้านประจำคอนโดขึ้นมาทำความสะอาดเสร็จ ผมก็ทิ้งหน้าลงฟุ้บกับโต๊ะหินอ่อนใต้คณะทันที

 

ไอเมลที่เคี้ยวขนมงุบงับอยู่ในปาก ขมวดคิ้วสงสัย

 

"มึงถอนหายใจทำไมวะ" พูดจบก็หยิบขนมในมือของคนรักขึ้นมากินต่อ

 

ไอเฟียสที่มือข้างหนึ่งเล่นเกมในมือถืออีกข้างนึงถือขนมไว้ เงยหน้าขึ้นจากจอแล้วสงสัยตามไปด้วย

 

"ไม่มีไรหลอกมึง กูว่ากูเหนื่อยนิดหน่อยอ่ะ" ผมพูดปัดๆพร้อมเงยหน้ามานั่งกดๆจิ้มๆมือถือตัวเองฆ่าเวลา

 

ไอเมลมันรู้แหละครับว่าผมถอนหายใจทำไม ไอเฟียสเองก็รู้ แต่มันคงไม่อยากเซ้าซี้กันมากกว่า

 

"มาแล้ว" ไอเมลพูดขึ้นแล้วมองไปทางด้านหลังผม

 

ผมเงยหน้าขึ้นก่อนจะหันไปมองตามที่เมลพูด  ไอเกียร์ที่กำลังถอดหมวกกันน๊อคออก ก่อนจะก้าวขาออกจากลูกรักแล้วหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ

 

ร่างสูงคีบบุหรี่ออกจากปากคล้ำแล้วหันมาทางผม

 

ผมยักคิ้วให้นิดนึงอย่างคนไม่รู้จะทักยังไง

 

มันยกมือขึ้นทักแต่ไม่ได้โบกมืออะไร ก่อนจะยืนพิงมอเตอร์ไซด์เพื่อสูบควันพิษเข้าปอดต่อ

 

ผมหันกลับมาสนใจมือถือของตัวเองต่อ เล่นโซเชี่ยวไปเรื่อยส่องนู่นส่องนี่ไปพลางๆ

 

ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาใกล้จากข้างหลังพร้อมกลิ่นบุหรี่จางๆที่อีกฝ่ายเพิ่งสูบเสร็จ

 

เกียร์ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆผมก่อนจะหันมาทัก

 

"ไง" มันยิ้มมุมปากให้เล็กน้อย ทำเหมือนเมื่อวานนี้ไม่มีเรื่องไรเกิดขึ้น แต่รอยช้ำที่โหนกแก้มมันยังเด่นชัดจนผมขมวดคิ้วมุ่น

 

"กลับบ้านไปนี่ไม่ได้ทำแผลเลยใช่มั้ย" ผมดุไม่จริงจังนักก่อนจะเอามือลูบที่รอยช้ำนั่นเบาๆ

 

เกียร์สบตาผมก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้คนฟังไปต่อไม่เป็น

 

"ก็เป็นสะอย่างเงี้ย ใครมันจะไปตัดใจลงวะ"พูดจบก็ยิ้มให้แบบเล่นด้วย

 

"ไอเหี้ยนี่ กูเป็นห่วงไม่ได้หรือไง"ผมว่ามัน ก่อนจะส่งยิ้มให้มันบ้าง

 

"กูล้อเล่นน่า" มันหัวเราะก่อนจะยีหัวผมสะกระเจิง

 

ยังไม่ทันจะอ้าปากด่าอีกฝ่ายก็มีเสียงของโดนกระแทกดังขึ้นจนต้องสะดุ้ง

 

ปึง!

 

ผมหันไปมองตามเสียงเห็นไอธามที่เดินมาจากไหนไม่รู้กระแทกนมปั่นอย่างที่ผมชอบลงกับโต๊ะอย่างแรง ไอเกียร์มองธามด้วยสีหน้าเอือมๆ ก่อนจะหยิบหูฟังมาเสียบเข้าหูตัวเอง

 

สีหน้าไอธามดูไม่พอใจสุดๆ เหมือนเด็กชะมัดเรียกร้องความสนใจเหี้ยๆเลยครับ

 

"ซื้อมาฝากอ่อ"ผมถามก่อนจะมองหน้ามันสลับกับนมปั่นบนโต๊ะ

 

"เปล่า ซื้อมาให้ต้นไม้แดก" มันพูดจบก็โยนแก้วน้ำปั่นอัดกลับโคนต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆอย่างแรง 

 

ตอนนี้เมลหน้าเหวอไปแล้วครับ ไอเฟียสเองคงไม่อยากให้เมลโดนลูกหลง เลยรีบพาเมียออกไปจากตรงนั้นโดยบอกว่า จะไปรอที่ร้านกาแฟข้างๆคณะ

 

ผมเงยหน้ามองธามด้วยความไม่พอใจ ไอเกียร์ลุกขึ้นจากโต๊ะ ก่อนจะหันไปบอกธามเสียงนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเอือมอีกฝ่ายเต็มที่

 

"มึง มานี่" เกียร์เดินนำไปหลังตึกคณะ ก่อนที่ไอธามจะเดินตามไปแบบท่าทางไม่พอใจสุดๆ

 

ผมได้แต่ถอนหายใจแล้วนั่งอยู่ที่เดิม หวังว่าจะคุยกันดีๆนะ

 

 

time part

 

หงุดหงิดอีกแล้ว ฟองทำผมหงุดหงิดกี่รอบแล้ววะช่วงนี้   ยอมรับก็ได้ว่าเป็นคนโคตรใจร้อน ผิดกับไอเหี้ยเกียร์ที่นิ่งชิบหาย 

 

เกียจแม่งจริงๆ หน้าอ่ะจะใกล้กันเกินไปและสัส ยั้งมือไม่ทันนมปั่นก็เละไม่เป็นท่าอยู่ที่พื้นดินสะงั้น นิสัยเสียจริงๆเลยกู

 

"มีไรก็รีบพูดจะกลับไปหาเมีย" ผมว่าพลางหยิบนิโคตินในกระเป๋าเสื้อขึ้นมาจุด

 

"กูหยุดแล้ว" ไอเกียร์มองผมนิ่งก่อนจากพูดออกมา

 

ผมเลิกคิ้วขึ้นก่อนจะเบือนหน้าไปอีกทางเพื่อปล่อยควันสีเทาออกมา

 

"กูจะรู้ได้ไงว่าหยุดจริง ในใจมึงอาจจะยังไม่หยุดก็ได้" พูดไปก็อัดสารเข้าปอดอีกระลอก

 

"กูรู้ตัวหน่า กูรู้ว่ากูเป็นได้แค่เพื่อนเขาเท่านั้นล่ะ แล้วอีกอย่างกูเหนื่อยใจจะมีเรื่องกับเด็กอย่างมึงด้วย" มันบอกเอือมๆ ก่อนจะคว้าไฟแช็คผมไปจุดบุหรี่มันบ้าง

 

"งี้ก็แปลว่ามึงยอมแพ้เพราะกูอ่าดิ"ผมถามก่อนจะรับไฟแช็คกลับมา

 

"กูไม่ได้ยอมแพ้เพราะมึง กูแค่ไม่อยากให้ฟองเหนื่อยใจไปมากกว่านี้ กูดูแลเขาแบบเพื่อน มันก็ดีแล้ว" ซี้ดบุหรี่ในมือเสร็จก็พูดออกมา

 

"จะเพราะอะไรก็ตามยังไงกูก็ถือว่ามึงยกเขาให้กูแล้ว" ผมยักคิ้วกวนๆส่งไป

 

"มึงพูดผิดนะ กูไม่ได้ยกฟองให้มึง...ฟองไม่ได้เป็นของกูตั้งแค่แรกต่างหาก" มันว่าพลางมองบุหรี่ในมือ

 

ผมเหลือบตามองอีกคนก่อนจะซี้ดบุหรี่ครั้งสุดท้ายแล้วโยนลงพื้น

 

"ถ้ากูบอกว่ากูเองก็ไม่อยากตีกับมึงแล้วอ่ะวะ" มันเงยหน้ามามองผม ก่อนจะส่งยิ้มแบบลูกผู้ชายให้

 

"เอาเป็นว่าตอนนี้เราญาติดีกัน กูจะจีบฟองต่อไป แล้วมึงก็ต้องคอยเด็ดหนามที่จะมาจีบฟองให้กูด้วย"ผมพูดต่อ

 

"เรื่องไรก็ต้องเด็ดให้มึง อยากแดกของอร่อย มึงก็เด็ดเองดิวะ" มันย้อนคำพูดผมบ้าง ก่อนจะทิ้งบุหรี่ลงกับพื้นปูนแล้วใช้เท้าขยี้ให้ไฟมอดลง

 

"เออ กูเด็ดเอง ฟองก็เหอะเสน่ห์แรงมาก เดี๋ยวจะเล่นให้ไปไหนไม่รอด" นึกแล้วก็หมั่นเขี้ยวจะแย่ อยากจะฟัดอีกคนให้จมเตียง

 

"จะทำไรก็นึกถึงใจมันบ้างละกัน กูไม่อยากมานั่งปลอบใจมันเพราะมีมึงเป็นต้นเหตุ"

 

ผมพยักหน้าส่งๆก่อนที่เราสองคนจะเดินกลับไปหาฟองที่โต๊ะ  ผมคงต้องรีบเดินหน้าจีบอีกฝ่ายแล้วล่ะ อืมม หรือจะยัดเยียดแม่งเลยดีวะ แต่กูก็เคยยัดไปแล้วครั้งหนึ่งนี่หว่า งั้นครั้งต่อไปก็ไม่น่ายากแล้วล่ะ หึ

 

 

Fong

ทั้งคู่เดินกลับมาแล้วไปตีกันมาป่ะวะนั่น

"ฟอง เย็นนี้กลับบ้านพร้อมกูนะ" ไอธามเดินมากอดคอแล้วพูดขึ้น ดูท่าทางยิ้มแย้มเหมือนเมื่อกี๊ไม่ได้เกิดอะไรขึ้น

 

"คือเอ่อ แล้ว.."

 

"เอ่ออะไร ไปดิ วันนี้กูมีนัดกับเพื่อนแล้ว มึงกลับกับมันแหละ" เกียร์พูดแทรกขึ้นมา

 

นัดใครวะเมื่อเช้ามึงยังบอกจะไปส่งกูอยู่เลยฟายย

 

 

 

ผมลงมาจากตึกหลังจากปล่อยคลาสแล้ว เห็นไอธามยืนพิงรถตัวเองอยู่แล้วส่งยิ้มมาให้ผม

 

"ทำไมมาเร็วอ่ะ ไม่เรียนไง"

 

"เลิกก่อนตั้งครึ่งชั่วโมงจะไม่ให้เร็วได้ไง ขึ้นรถ อย่าเพ้อเจ้อ" ด่าเสร็จก็ดันตัวเบาๆให้ขึ้นไปนั่งในรถของเจ้าตัว

 

ไอบ้านี่พูดดีๆบ้างไม่ได้ไงวะ

 

มันขึ้นมานั่งฝั่งคนขับแล้วออกรถไปเรื่อยๆ

 

"จำได้ป่ะว่าผมขออะไรไว้" ขออะไรวะ แล้วทำไมพูดผมเนี่ยไอสัสไม่ชิน

 

"หืมขออะไร" งงไปดิ ได้แต่มองหน้าอีกฝ่ายงงๆ

 

"ก็ที่บอกว่าขอเป็นแฟนแล้วจะมาเอาคำตอบไงวะนี่มันเลยวันเกิดมึงมาแล้วนะ" อ่อ เรื่องนี้นี่เอง

 

"ก็มึงยังไม่เห็นทำไรให้ประทับใจเลยอ่ะ จะให้กูตกลงได้ไง" ก็จริงนี่ครับ ห่ามใส่ผมตลอดเวลาแบบนี้ ทำกูปลื้มมากเลยมึง

 

"อ๋อ อยากได้ความประทับใจว่างั้น  ได้ เดี๋ยวจัดให้แต่หัววัน" มันพูดขึ้นแล้วกระตุกยิ้มใส่ผม แล้วหันไปตั้งใจขับรถต่อ

 

อะไรของมันวะ

 

 

 

 

"อื้ออ ไอบ้า เดี๋ยวๆๆ คุยกันก่อน อื้ออ"  ห่าเอ้ยถึงห้องปุ๊ปก็ซัดกูเลย 

 

"ไม่คุยแล้วครับ กูอยากได้คำตอบ ตอบมาเร็วๆ" พูดทั้งๆที่ยังไม่เงยหน้าขึ้นมาจากคอผมเลยด้วยซ้ำ

 

"อะไร อย่ามาเปลี่ยนเรื่องนะ กูบอกให้มึงหยุดอยู่" โอยลำบากจริง ผมพูดไปก็ดันหัวมันออกจากคอผมไป

 

"ฮึ่มม ไมดื้องี้วะ" เหมือนความอดทนของอีกฝ่ายจะหมดลง เขาดึงหน้าตัวเองกลับแล้วชักสีหน้าขัดใจใส่ผม

 

"เอ้ยย" จู่ๆไอบ้านี่ก็ยกผมขึ้นจนตัวลอยแล้วเดินดุ่มไปทางห้องนอน

 

"เหวออ เดี๋ยวไอธามม" ไม่ทันแล้วครับ มันวางผมลงเตียงแรงก่อนจะตามมาคร่อมไว้อย่างรวดเร็ว

 

"ขอเถอะนะฟอง อย่าดื้ออะไรกับกูอีกเลย" มันพูดเสียงกระเส่าข้างๆใบหู ก่อนจะจูบเบาที่หลังใบหูผม

 

"อ่ะ..ไม่"

 

ไอธามแตะริมฝีปากลงเบาที่แก้มก่อนจะเอาจมูกฟัดผมแรง มือแกร่งเริ่มอยู่ไม่เป็นที่เป็นทาง สอดเข้ามาในเสื้อนิสิตที่หลุดออกจากกางเกงตั้งแต่เข้ามาในห้องแล้ว    

 

ความรู้สึกเสียววาบแล่นไปตามสันหลัง เมื่อมันค่อยๆลามเลยริมฝีปากต่ำลงเรื่อยๆ ฝ่ามือเริ่มปลดกระดุมผมออกอย่าเร่งรีบ

 

  "ทนไม่ไหวแล้วว่ะ"    ห้ะ เดี๋ยวๆ มึงอย่าพึ่งง

 

มันยืดตัวขึ้นตรงก่อนจะถอดเสื้อนิสิตตัวเองออกแล้วตามมาดึงเสื้อของผมที่ปลดกระดุมแล้วออกจากไหล่ แต่ไม่ได้ถอดออกไป ทำให้เห็นช่วงไหล่ของผม   มันปลดเข็มขัดกางเกงของผมก่อนจะเงยหน้ามากระตุกยิ้มใส่

 

ไอเชี่ยหล่อไปละ

 

ถอดกางเกงผมเสร็จก็ตามด้วยของตัวเองแล้วคร่อมทับลงมาตามเดิม

 

"มืออ่ะ ถ้าไม่รู้จะวางไว้ตรงไหนก็เอามาวางไว้ตรงนี้" มันจับมือผมให้โอบรอบลำคอหนาไว้ก่อนจะยักคิ้วให้ทีหนึ่ง

 

รู้สึกได้ว่าตัวเองหน้าร้อนไปหมด เบือนสายตาหนีไปทางอื่นแทบไม่ทัน

 

มันกดจูบลงเบาที่หัวไหล่มนของผมแล้วค่อยๆย้ายลงมาตามแผ่นอกบางช้าๆ

 

"บอกผมสิว่าพี่ไม่มีอารมณ์ร่วม" ยังมีหน้ามาท้าทายอีกนะมึง ไซร้กูขนาดนี้ยังจะถามอะไรอี๊กกก

 

 

 

 

Time part

 

เซ็กซี่ชิบหาย เสื้อนิสิตที่หลุดลงมาแค่หัวไหล่มนกับปากบางที่พยายามเหมือนจะร้องครางออกมาแต่เปล่งออกมาไม่ได้

 

ไม่ไหว

 

ทนไม่ไหวแล้ว

 

ผมส่งลิ้นเข้าไปในโพรงปากเล็กเร่งจังหวะหนักๆบดจูบไล่ลิ้นดูดดึงอีกฝ่าย จนอีกคนจิกเล็บลงมาที่หลังผมเพราะความเสียว

 

"ฮึก" พอถอนจูบออกอีกฝ่ายก็รีบโกยอากาศเข้าทันที

 

"พี่ชอบผมบ้างไหม หืม" ผมถามเสียงกระเส่าแล้วช้อนสะโพกคนตัวเล็กขึ้นมาวางไว้บนหน้าตัก ทำให้ส่วนนั้นของผมถูไถอยู่ตรงช่องทางด้านหลังพอดี

 

ไล้มือไปตามส่วนอ่อนไหวของอีกฝ่ายแล้วเริ่มขยับขึ้นลงช้าๆเนิบๆ

 

"อื้ออ อ่ะ อย่า"ฟองครางเสียงสั่น

 

"ตอบสิครับ" บังคับอีกฝ่ายโดยการเสียดสีส่วนนั้นไปมาพร้อมกับขยับข้อมือไปด้วย

 

ฟองกัดปากตัวเองแน่น ข้อมือเล็กเริ่มจิกตามหลังผมจนรู้สึกแสบ

 

อ้าส์.. ฮึก คนตัวเล็กเผลอครางออกมาอย่างลืมตัวแล้วรีบกัดปากตัวเองกั้นเสียงครางเอาไว้เหมือนเดิม

 

"ครางดังๆก็ได้ไม่มีใครว่าหรอก"

 

"อ อือ อย่าแกล้ง อื้อพี่ไม่ไหว" คิ้วที่ขมวดมุ่นบอกอารมของฟองได้อย่างดี

 

"ยั่วกันนี่" ผมพูดเสียงติดตลกก่อนละมือออกจากส่วนนั้นของฟอง เปลี่ยนมาเป็นบีบคลึงสะโพกพี่เขาแทน

 

ผมค่อยกดสะโพกตัวเองลงไป ช่องทางของฟองบีบรัดผมจนอึดอัดไปหมด ผมเงยหน้าซูดปากด้วยความเสียว

 

เหี้ยเถอะ จะแตก

 

"อืออ แน่น" พี่เขาร้องออกมาเสียงหวานด้วยความเสียว

 

ผมค่อยๆกระแทกสะโพกเป็นจังหวะช้าๆแล้วค่อยๆเร่งความความเร็วขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งสูง ขบกรามตัวเองแน่นแล้วเริ่มซอยสะโพกถี่แรงขึ้นเรื่อยๆจนอีกฝ่ายตัวสั่นไปหมด

 

"อื้อ อ อ .. อ๊ะๆๆพี่เสียวนะ บะ..เบาหน่อย อื้อธาม"  อีกฝ่ายใช้มือผลักอกผมออก

 

"ตอบผม ฮึ่ม ชอบผมบ้างไหม ซี้ด"

 

"อื้ออ ให้ทำ อึก ขนาดนี้ ยังจะมีหน้ามาถามอีกหรอ อึก ฮื้ออ" ได้ยินอย่างนั้นไฟที่ในกายมันก็ยิ่งเผาขึ้นหนักกว่าเดิม ขยับเข้าหาอีกฝ่ายหนักๆลึกๆ จนอีกฝ่ายมีสีหน้าเหยเกเหมือนจะขาดใจ

 

"อึกอ๊ะ ธาม งึ อือออสัสเอ้ย ใครสอนให้ยั่วขนาดนี้วะ

 

"อืมม จะแตก ซี้ดด ฟองง ฮึ่มม"

 

"อึกก อ๊ะๆ อืมมมม ธาม อ๊าา"

 

พี่ฟองครางออกเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะปล่อยน้ำออกมา  ผมกระแทกแรงๆอีกไม่กี่ทีก็ดันตัวเข้าไปจนสุดแล้วปล่อยออกมาบ้าง

 

ผมก้มลงจูบขมับชื้นเหงื่อของอีกฝ่ายด้วยความเอ็นดู  พี่ฟองหอบหนักด้วยความเหนื่อย

 

"เป็นแฟนกับผมนะครับ" ลองไม่สิ จะกระแทกจนกว่าจะตกลงนั่นแหละ

 

"อื้อ ยอมแล้ว ดูแลกันดีๆด้วยหละ" พูดเสร็จก็ก้มหน้างุดเข้าหาอกแกร่งของผม

 

เมียใครวะ น่าฟัดสัส

 

 

 

_________________________

 

ระยะเวลากว่า3เดือนที่หายไป ไม่มีอะไรจะแก้ตัวเลยค่ะ

 

ปิดเทอมละนะเย้55555555555 ดีใจกับเลาหน่อยย จะว่างมาอัพบ่อยขึ้นละนะตัวเธอ มาต่อครบ100เปอร์แล้วเรียบร้อย ตอนหน้าก็คลาดว่ามาต่อไม่เกิน7วัน คลาดว่านะ555555555

 

ไปละค่ะ ขอบคุณคนที่ยังรอและคนที่หลงเข้ามาอ่าน กราบขออภัยอีกครั้งที่ปล่อยให้รอโคตรนาน

 

 

ขอบคุณค่ะ

 

 

ความคิดเห็น