ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทัศนศึกษากับคนขี้เหงา

ชื่อตอน : ทัศนศึกษากับคนขี้เหงา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2562 12:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทัศนศึกษากับคนขี้เหงา
แบบอักษร

การทัศนศึกษานักเรียนหลายๆคนมักจะสนุกสนานเพราะนอกจากจะไม่ได้เรียนแล้วคุณครูก็มักจะไม่ค่อยเข้มงวดเอาง่ายๆก็คือค่อนข้างปล่อยนั่นแหละ แต่ไม่มช่กับนายชาเย็นที่ตอนนี้ความแปลผันจับพัดจับผูได้มาอยู่ก๊วนเดียวกับแก๊งกะเทยซ่าที่ชอบรับบทเป็นพี่สาวผู้เจนจัดหาเรื่องนู้นเรื่องนี้มากระซิบกระซาบหยั่งกะชำนาญช่ำชอง สถานที่ทัศนศึกษาในครั้งนี้ก็คือฟาร์มที่โด่งดังแห่งหนึ่งในอ.ปากช่องก็ถือเป็นการดีที่โรงเรียนไม่คุดคู้จัดไปแต่รอบปริมณฑล ได้มาสูดอากาศดีๆเต็มปอดแบบนี้จนลืมผัวไปเลย..อุ๊บ..ไม่ใช่ด้วยความที่ต้องมาแต่เช้าและหวานใจนายไอติมหวานก็อาสาจะมาส่งที่โรงเรียนแต่พอถึงเวลาเจ้าหมีขี้เซาก็ปลุกยากอยั่งกะอะไรดีจึงต้องใช้มาตรการใช้ปากสะกิดรีดน้ำซะจนเจ้าตัวสะดุ้งโหยงตื่นและมาส่งจนได้

#ชา

โอ้ยยยย...ร้อนอะไรอย่างเง้ ดาวร้อนจนผิวไหมเหมดแล้ววว เสียงโหยหวนของตุ๊ดพึ่งมีผมม้าปิดหน้าผากเองแหละครับท่านผู้ชม ก็เป็นธรรมดาของช่วงสายๆเราพึ่งลงจากรถกันไอ้อาร์ตมันก็แผดเสียงจนคุณครูมองค้อนใส่ ไหนมันจะตื่นวัวอีกเกาะเเขนเกาะขากะดูโอ้มันกันพัลวัน

“อากาศออกจะดี”ผมหันไปตอบมันที่ตอนนี้หน้าเริ่มแดงเพราะเจอแดด

“ย่ะ กลับไปเดี๊ยนต้องไปขัดผิวเจ้าสปาแบบจัดหนักจัดเต็มแน่เลย อีปอกูร้อนอ่ะไปหาอะไรเย็นๆมาประเคนลิ้นกันเถอะ”ว่าแล้ว2ตุ๊ดสาวก็เดินสะบัดตูดไปกัน2คน

“หู้วววว ร้อนพอได้เหมือนกันนะเนี่ย”จะว่าไปอากาศแจ่มใสแต่ก็ร้อนจริงๆนั่นแหละเราไม่ได้มาหน้าหนาวซะด้วย

“อ้าวชา...เดินคนเดียวหรอเราขอเดินด้วยนะ”ผมตกใจนิดหน่อยแต่พอหันหลังไปก็เจอเต็มพอดี

“อ่า..ได้ดิเราไปหาอะไรเย็นๆกินกันดีกว่าเดินมาพอสมควรละ”เต็มพยักหน้าหงึกๆพลางเดินไปพร้อมกับผม

.

.

.

และแล้วเราก็ได้ไอติมกันคนละแท่งของเต็มเป็นไอติมรสนมสีขาวที่บัดนี้ขอบปากเลอะไปด้วยไอติมที่ละลายค่อนข้างเร็ว จะว่าไปก็ดูsexyไม่เบาเลยนะ เฮ้ยย จะบ้าเหรอวะไอ้ชาย หยุดความคิดประเดี๋ยวนี้

#เคน

เมื่อเช้าจู่ๆเมียสุดหล่อตัวดีมันก็คึกปลุกผมด้วยวิธีพิเรน เพราะจู่มันก็เอาปากมาครอบเคนคุงทั้งดูดทั้งเม้มจนผมสะดุ้งตื่นพอๆกะไอ้ลูกชายที่แข็งปั๋งแต่พอตื่นก็ถูกมันไล่ให้ไปรีบอาบน้ำแปลงฟันด้วยความกลัวมันไม่ทันรถเลยรีบเร่งแบบสุดๆตอนนี้เที่ยงแล้วปกติผมจะไปนั่งกินข้าวกับมันแต่วันนี้เป็นอันต้องมานั่งเขี่ยข้าวเซ็งๆกพพวกเพื่อน

“หงอยเลยเหรอวะห่างกันแค่ไม่ถึงวัน555”ไอ้พวกตัวดีมันก็เเซวผมสิครับแสดงว่าอาการผมมันออกแน่ๆ

“เออดิ แต่กูต้องอดทนเว้ยตอนเย็นก็ได้เจอแล้ว”

ความคิดเห็น