facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ จุ๊บๆ : )

บทที่ 2 คิดถึงคนในรูป...

ชื่อตอน : บทที่ 2 คิดถึงคนในรูป...

คำค้น : กรุ่นรักไอปรารถนา, กรุ่นกลิ่นอราบิก้า, ใต้มนตร์อินทรา, มิสิ้นใยรัก, กรุ่นรักสลักทรวง, กรุ่นกลิ่นสิเน่หา, กรุ่นกลิ่นไอริส, เผือกร้อนอ้อนรัก, เล่ห์ร้ายเพื่อนรัก, สยบรักพยศร้าย, ปราบรักรหัสร้อน, เอลยา, พรานร้ายพ่ายรัก, นิยายโรมานซ์, นิยายอีโรติก, นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่, พระเอกมาเฟีย, พระเอกเจ้าพ่อ, พระเอกแบดบอย, Bad Boy

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 38

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2562 22:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 คิดถึงคนในรูป...
แบบอักษร

มีนาคม เดือนแห่งฤดูสปริงของลอสแองเจิลลิส มหานครแห่งนางฟ้า ท้องฟ้าแจ่มใสเป็นสีฟ้าไร้เงาเมฆบดบัง ดอกไม้บานตามสวนสาธารณะและริมถนนอย่างสวยงามให้ความรู้สึกรื่นรมย์และสดชื่น แสงแดดบางครั้งร้อนแรง แต่เวลายามลมพัดกลับเป็นสายลมเย็นเยือกเกือบคล้ายลมหนาว อุณหภูมิช่วงนี้ประมาณ 14-17 C ถือว่ายังคงต้องการเสื้อแจ็คเก็ตเวลาออกไปข้างนอก 

ร่างบางระหงของหญิงสาวสวยเก๋ สวมกางเกงยีนส์ เสื้อยืดสีเหลืองสดใสทับข้างนอกด้วยเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีน้ำตาลเข้ม รองเท้าผ้าใบสีดำ บนศีรษะมีหมวกแก๊ปสีดำสวมและดึงมาปิดหน้าเล็กน้อย หล่อนจูงสุนัขพันธุ์ยอร์กเชอร์ แทริเออร์ สีขาวอายุสามปีเดินอยู่บนทางฟุตบาทในสวนสาธารณะที่อยู่ไม่ไกลจากร้านอาหาร Hot NC Plus ซึ่งก่อตั้งโดยนิโคลัส คอสต้า หรือเชฟนิคผู้เลื่องชื่อ ผู้เป็นบิดา ขณะนี้ดูแลและควบคุมโดยราฟาเอล คอสต้าและตัวหล่อนเอง ราชาวดี คอสต้า 

หลังจากกลับมาจากงานแต่งงานของโรมกับทาริต้า คอสต้าในลาสเวกัส ราชาวดีก็ค่อนข้างยุ่ง งานหลักก็คือการเป็นผู้จัดการร้านอาหารสาขาแอลเอ เป็นผู้ดูแลการถ่ายทำรายการอาหารของช่อง Hot NC Plus ทางยูทูป เวลานี้ราฟาเอล ผู้เป็นพี่ชายก็สืบทอดสายเลือดเข้มข้นของบิดาในเรื่องการเป็นเชฟ งานอีกอย่างเมื่อมีเวลาว่างของราชาวดีก็คือการเขียนหนังสือรวบรวมสูตรอาหารของบิดา ซึ่งก็เป็นหนังสือเบสต์เซลเลอร์ทุกเล่ม 

"หงิงๆ"  

เจ้าสุนัขตัวน้อยสีขาวเงยหน้าขึ้นร้องและหยุดเดินซะดื้อๆ สวนสาธารณะเวลาบ่ายสองโมงที่ราชาวดีพาเจ้ามูมูมาเดินย่อย หลังจากนั่งพิมพ์งานอยู่ในออฟฟิศจนตาเบลอและเมื่อยนิ้ว ออกมาพักสายตาและเปลี่ยนซีนเล็กน้อย 

"อะไรหือมูมู เพิ่งเข้าห้องน้ำนี่นา" หญิงสาวก้มลงคุยกับมัน เจ้ามูมูกระดิกหางดิ๊กๆ เมื่อเห็นสุนัขสีน้ำตาลตัวเล็กเท่ากัน คนจูงเป็นผู้ชายร่างสูงสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีดำกางเกงยีนส์สีเข้ม สวมแว่นกันแดดและมีหมวกแก๊ปดึงปิดครึ่งหน้าเหมือนราชาวดี ราชาวดีรีบดึงสายเจ้ามูมูเอาไว้ 

"เอ๊ะ มูมู หยุดนะ อย่าดึง เห็นสาวเป็นไม่ได้นะเรานี่" ราชาวดีดุเจ้าสุนัขตัวกระจิ๋วแต่ทำตัวเป็นหนุ่ม 

"อี๊ๆ" สุนัขตัวสีน้ำตาลร้องและหยุดเดิน ราชาวดีเงยหน้ามองผู้ชาย เขายิ้มบางให้ ราชาวดีหน้าแดง รู้สึกว่าเขายิ้มได้หล่อมากและหน้าเขาคุ้นๆ อีกต่างหาก 

"ดูเหมือนเขาจะอยากเป็นเพื่อนกันนะครับ" เสียงสุภาพเอ่ยขึ้น เขาถอดแว่นตาออก ราชาวดีทำตาโต 

"คุณ...คุณ แม็กซ์ รอสเซิล!" ราชาวดีเอ่ยทักเสียงตื่นเต้น ชายหนุ่มผู้นั้นยิ้มกว้างมองเห็นฟันขาวสะอาด ผิวขาวจัดและใบหน้าหล่อ 

"สวัสดีครับ" ชายหนุ่มทักอย่างเป็นมิตร ราชาวดีใจเต้นแรง เพราะเขาคือ แม็กซ์ รอสเซิล ดาราฮอลีวูดที่กำลังมาแรง หล่อนเพิ่งดูหนังเรื่องล่าสุดของเขาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเอง ราชาวดีเพิ่งตัดสินใจเป็นแฟนคลับดาราหนุ่มสุดหล่อคนนี้หลังจากดูหนังของเขาไปหลายเรื่อง ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะมาเดินสวนสาธารณะกลางวันแสกๆ ที่มีคนเดินอยู่พอสมควรแบบนี้ แต่ว่าที่นี่เป็นดินแดนแห่งฮอลีวูด ดังนั้นมันก็เกิดขึ้นบ่อยๆ ที่พวกดาราและเซเลปผู้มีชื่อเสียงจะเดินมาชนเราอย่างที่เห็น ราชาวดีเองก็อยู่ในสังคมของพวกเซเลปอยู่แล้ว หล่อนเป็นที่รู้จักในฐานะลูกสาวของเชฟนิค คอสต้ากับคุณจีน่าผู้มีชื่อเสียง 

"สวัสดีค่ะ ฉัน ราชาวดี คอสต้าค่ะ" 

"คอสต้าเหรอครับ...เป็นอะไรกับเชฟนิคครับนี่" แม็กซ์ รอสเซิล เอ่ยถามทันที 

"ฉันเป็นลูกสาวค่ะ" 

"ว้าว...ลูกสาวเชฟนิคเหรอครับ ผมเป็นแฟนคลัปทางยูทูป ยังไม่มีโอกาสไปทานที่ร้านเพราะไม่มีเวลาจริงๆ แต่สั่งคนมาซื้อให้เป็นประจำครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ" 

เขากล่าวพร้อมกับยื่นมือมาข้างหน้า ราชาวดีก็ส่งมือไปจับเช็กแฮนด์ 

"เช่นกันค่ะ" หญิงสาวตอบยิ้มแจ่มใสให้ สุนัขสองตัวก็กำลังดมกลิ่นทำความรู้จักกันอยู่ แม็กซ์ผายมือเชิญราชาวดีนั่งที่ม้ายาวริมทางเดิน 

"ทำไมคุณถึงกล้ามาเดินที่นี่ละคะ" หญิงสาวเอ่ยถามอย่างสงสัยปนอยากรู้ เพราะเขาน่าจะกลัวถูกรุมจากแฟนๆ หรือนักข่าว 

"ผมก็ปลอมตัวเหมือนคุณไง ตั้งแต่เดินมาสิบนาที ยังไม่เห็นใครเข้ามาทักแสดงว่าปลอมตัวใช้ได้"  

เขาเอ่ยอย่างอารมณ์ดี คำว่า ปลอมตัว ทำให้ราชาวดีกระหวัดใจคิดถึงใครอีกคนหนึ่งที่เวลานี้หล่อนไม่รู้ว่าจุดเช็กอินของเขาคือจุดไหนของโลกใบนี้ หลังจากพบกันที่งานเลี้ยงรวมพลก่อนวันแต่งงานของโรมกับทาริต้า เขาก็หายเข้ากลีบเมฆไปเลย ป่านนี้ยังไม่ได้ข่าว หญิงสาวถอนใจออกมา แต่ก็หันไปยิ้มกับดาราหนุ่มสุดหล่อที่กำลังปลื้มอยู่ จากนั้นทั้งสองก็นั่งคุยกันอย่างถูกคอ และได้แลกเบอร์โทรศัพท์กัน 

"ผมจะโทรหาคุณจริงๆ นะ ห้ามปิดโทรศัพท์นะครับ" แม็กซ์ทำเสียงกำชับเชิงหยอกเย้าปนจริง เขารู้สึกชอบหญิงสาวมาก เธอสวยมากจนเขามองแทบไม่วางตา สวยเป็นธรรมชาติ ใบหน้าแทบไม่มีเครื่องสำอางเลย แม็กซ์คุ้นชินกับดารานางแบบที่แต่งตัวกันตลอดเวลา มาเห็นอย่างนี้ก็รู้สึกโดนใจอย่างจัง  

ราชาวดีรีบพยักหน้า 

"ไม่ปิดหรอกค่ะ เพราะต้องใช้อยู่ตลอดเวลา"  

หญิงสาวเอ่ยอย่างเป็นกันเอง ไม่ได้แสดงท่าทีจนเกินงาม ยิ่งทำให้แม็กซ์ชอบใจเข้าไปใหญ่ เธอไม่วี้ดว้ายกระตู้วู้จนน่ารำคาญเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เขาเจอเป็นประจำ 

"อุ๊ย...ได้เวลากลับแล้วค่ะ ว่างๆ ก็เชิญที่ร้านได้นะคะ คุณโทรบอกล่วงหน้า ฉันจะได้เตรียมโต๊ะไว้รอ"  

ราชาวดีเอ่ย ที่ร้านก็มีพวกคนดังไปทานอาหารเป็นประจำ ถือว่าไม่มีอะไรพิเศษหากจะมีแม็กซ์ รอสเซิลไปทานอีกคน 

"แน่นอนครับ แล้วผมจะโทรหานะครับ" แม็กซ์กล่าว 

"โอเคค่ะ บาย บาย ค่ะ"  

หญิงสาวเอ่ยลา แล้วจูงเจ้ามูมู ซึ่งก็ยังไม่อยากจากเพื่อน มันครางหงิงๆ แต่ราชาวดีก็ลากให้เดินไปยังรถจนได้ หญิงสาวสตาร์ทรถขับออกไป 

**** 

ณ เซฟเฮาส์แห่งหนึ่ง ชายคนหนึ่งกำลังใช้โปรแกรมแฮ็กดูกล้องวงจรปิดของบริเวณสวนสาธารณะแห่งนี้อยู่พอดี คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นหญิงสาวรูปร่างคุ้นตานั่งคุยอยู่กับชายหนุ่มคนหนึ่ง เขาเลือกกล้องที่เห็นด้านหน้าแล้วซูมดูใกล้ๆ 

"หน็อย...แอบนัดหนุ่มเหรอนี่"  

เสียงห้าวพึมพำ จากนั้นก็เห็นมีการแลกเบอร์โทรศัพท์กัน เขาส่ายหน้า ปิดแล็ปท็อปแล้วลุกขึ้นบิดขี้เกียจ จ็อบงานเรื่องเพชรยังคาราคาซังและปิดจ็อบไม่ได้ ชีวิตจึงต้องวนเวียนอยู่แถวเมืองใหญ่หลายเมืองในอเมริกา  

ร็อค เดลสัน สายลับซีไอเอวัย 27 ปี ถอนหายใจกับภารกิจลับที่มีปัญหาซับซ้อน ลิสต์รายชื่อคนที่ชักใยอยู่เบื้องหลังมีแต่ผู้มีอิทธิพล แม้แต่ระดับบิ๊กตำแหน่งสูงในเอฟบีไอเองก็ขายตัวเพื่อเงินก้อนโต  

นั่นจึงทำให้ทุกอย่างยากยิ่งกว่าเดิมและต้องระวังทุกฝีก้าว มีข่าวลือว่ามีคนหักหลังและขายข้อมูลที่เป็นลิสต์รายชื่อสายลับที่ทำงานใต้ดินให้กับฝ่ายตรงกันข้าม ถ้าหากเป็นความจริงก็หมายความว่า พวกเขาและสายลับที่ถูกรู้ข้อมูลจริงทั้งชื่อ นามสกุลและที่อยู่ก็จะตกอยู่ในอันตราย แต่เขากำลังสืบหาข้อเท็จจริงอยู่ว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือแค่ข่าวโคมลอยกันแน่ การข่าวมีความเซนซิทิฟและเปลี่ยนเร็วมาก การหักหลัง ดับเบิลครอสกันมีอยู่ในทุกวงการ ยิ่งวงการสายลับด้วยแล้ว ไม่ต้องพูดถึง เพียงแค่พลาดครึ่งก้าว ชีวิตก็อาจถึงจุดจบได้อย่างไม่ทันตั้งตัว 

ดังนั้น เขาจึงต้องเก็บซ่อนตัวและระวังทุกย่างก้าว ถ้าหากศัตรูรู้ข้อมูลจริงๆ ทางครอบครัวและผู้ที่สนิทกับเขาจะต้องตกอยู่ในอันตรายไปด้วย ร็อคถอนหายใจอีกครั้ง แล้วทำไมยัยคนปากจัดนั่นถึงมาเดินจูงหมาคนเดียวแบบนี้ ช่วงนี้เป็นช่วงที่ควรระวังตัวกันทุกคน ได้คุยกันในแก๊งเรียบร้อยแล้วนี่นา 

ร็อคล้วงโทรศัพท์ออกมา กดโทรหา อธิศ พัฒนะวีระ วัย 32 ปี พี่ชายสายลับคนที่มีอาชีพและหัวอกเดียวกัน 

"ว่าไง" เสียง อธิศ พัฒนวีระดังมาตามสาย โทรศัพท์นี้ใช้สำหรับในการทำงานเท่านั้น 

"ข้อมูลล่าสุด คนที่อยู่เบื้องหลังมีพวกฮอลีวูดด้วย"  

ร็อครายงานกับพาร์ตเนอร์คนสำคัญที่แยกกันทำงาน อธิศอยู่ที่บอสตัน ส่วนร็อคอยู่ที่แอลเอ 

"เวรกรรม กูขี้เกียจสืบก็ไอ้พวกนี้แหละ ขี้เกียจแต่งผู้ดีเข้างานปาร์ตี้ว่ะ"  

อธิศบ่นมาตามสาย เพราะถ้าหากมีอันจะต้องปลอมตัวเข้าไปสืบเกี่ยวกับพวกเซเลป ก็จะต้องปลอมเป็นพวกเดียวกับมันและต้องปาร์ตี้วุ่นวาย เขาไม่ชอบ ร็อคหัวเราะให้กับคนที่เขารักและเคารพเหมือนพี่ชาย 

"เอาน่า ยังดีกว่านอนสลัมกินข้าวเย็นแข็งๆ เหมือนเคสที่แล้วนะเว้ย" ร็อคเอ่ย 

"เออ ก็จริงว่ะ แล้วมีอะไรอีกไหม นี่กำลังทำความสะอาดอยู่ ดวงกูช่วงนี้แม่งขาลง เป็นแต่คนใช้เขา เซ็งฉิบหาย" อธิศบ่นต่อ 

"อะไรวะ แต่งตัวเท่ๆ เข้างานปาร์ตี้ก็ไม่ชอบ เป็นคนทำความสะอาดก็บ่น แล้วพี่อยากเสือกเรื่องไหนกันแน่ ขอสรุปสั้นๆ ซิ"  

ร็อคเอ่ยกับอธิศ 

"เอาจริงๆ นะ...อยากกลับบ้านว่ะ ไม่ได้กลับนานแล้ว เขาลืมหน้าอั๊วะกันหมดแล้วมั้งตอนนี้"  

น้ำเสียงคนไกลบ้านฟังดูเหงาๆ นิดหนึ่ง ร็อคถอนหายใจ 

"นั่นสิ แล้วพวกเราเสือกมาเป็นสายลับกันทำไมวะนี่ เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง แล้วยังเอากระดูกมาแขวนคอกันอีก" 

ร็อคพลอยบ่นตามอธิศไปด้วย นานๆ ทีจะได้คุยเรื่องส่วนตัวปรับทุกข์กันแบบนี้ 

"เอาเหอะวะ ทำบุญไปโว้ย...สักวันสวรรค์อาจจะเห็นใจ ชี้ทางสว่างและส่งหนทางแห่งความสุขมาให้มั่ง"  

อธิศกล่าวสรุปและทำเสียงปลง 

"พูดดีแบบนี้เอารางวัลไปซะ เก็บให้ดีล่ะ กำลังจะส่งในอินบ็อกซ์ไปให้นะ" ร็อคเอ่ยเสียงรื่นรมย์ 

"อะไรวะ"  

อธิศเอ่ยถามเสียงฉงน ร็อคจัดการส่งภาพที่เขาได้แอบถ่ายรัลดาไปให้อธิศอย่างรู้ใจ รูปตอนที่เห็นเจ้าหล่อนเดินเข้าตึกแกรนด์คอสต้าเมื่อหลายวันก่อน ตอนที่ไปงานแต่งของโรมกับทาริต้า รัลดา เดลสัน น้องสาวของเขาเอง! 

"ของขวัญวันเกิดล่วงหน้า...แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู"  

ร็อคเอ่ย ทางปลายสายคงจะได้รับรูปและกำลังเปิดดูจึงเงียบไปครู่หนึ่ง 

"เฮ้ย เสือกอะไรวะ" เสียงโวยวายดังขึ้น 

"อะไรวะ แทนที่จะขอบคุณกัน กลับโวยวาย เอารูปไว้ดูต่างหน้าจะได้ชื่นใจ เครื่องนี้ปลอดภัยอยู่น่า"  

ร็อคเอ่ย รู้ว่าพี่ชายกำลังคิดอะไรอยู่ อาชีพของพวกเขาไม่อาจจะดึงใครเข้ามาร่วมลำบากและเสี่ยงภัยด้วยได้ ยิ่งคนที่รัก ยิ่งต้องอยู่ห่างให้มากที่สุด! ทางปลายสายเงียบไปอีกครู่หนึ่ง คงกำลังดูรูปอยู่ 

"จะเก็บเอาไว้สักสองวัน หลังวันเกิดจะลบทิ้ง"  

อธิศเอ่ยเสียงขรึมลงไป งานวันเกิดที่ไม่ได้จัดมานานมาก ความจริงก็จำไม่ได้แล้วว่าครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ น่าจะเป็นก่อนที่จะเข้าฝึกเป็นสายลับโน่นล่ะ  

"แล้วแต่เฮีย... เฮ้ย! แค่นี้นะ ระวังตัวด้วยล่ะ วันเกิดจะโทรหาอีกทีนะเฮีย รักษาเนื้อรักษาตัวอยู่ให้ถึงวันเกิดนะเว้ย" ร็อคเอ่ย 

"ขอบใจ ไอ้น้องชาย" อธิศกล่าว 

จากนั้นต่างก็กล่าวลาสั้นๆ และวางสาย 

ร็อคเปิดรูปที่เขาเองได้ถ่ายคนบางคนเอาไว้ รูปพวกนี้เขาเองก็ต้องลบทิ้งในไม่ช้านี้เพื่อความปลอดภัย ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าเรียวใสที่ทำท่าย่นจมูกใส่เขา ดวงตายาวรีวาวระยับเหมือนเพชรน้ำดี ชายหนุ่มถอนหายใจหนักหน่วงออกมา  

ขอเก็บไว้อีกสองวัน... เหมือนพี่อธิศก็แล้วกัน!  

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว