facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 - ผู้พันจอมฉวยโอกาส...อันดับ 1

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 - ผู้พันจอมฉวยโอกาส...อันดับ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 787

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2562 09:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 - ผู้พันจอมฉวยโอกาส...อันดับ 1
แบบอักษร

ตอนที่ 3 - ผู้พันจอมฉวยโอกาส...อันดับ 1 

พันเอกคมกริชและขวัญแก้วใช้ชีวิตอยู่ร่วมใต้ชายคาเดียวกันเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ หญิงสาวพยายามบังคับหัวใจดวงน้อยของเธอไม่ให้หวั่นไหวไปกับสามีหนุ่ม แต่ช่างยากลำบากเหลือเกิน เพราะตลอดเวลาที่อยู่ร่วมกันหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา เขาทำตามสัญญาที่บอกว่าจะดูแลเธอ และจะทำให้เธอมีความสุข ผู้พันกริชไม่ยอมให้เธอทำงานบ้านไม่ว่างานหนักเบา เขาให้แม่บ้านย้ายเข้ามาอยู่ประจำ เพื่อจะได้ดูแลขวัญแก้วตอนที่เขาไปทำงาน

ทุกๆวันหลังเลิกงาน ผู้พันกริชก็กลับบ้านตรงเวลา เพราะมีเธอรอเขาอยู่ และวันนี้ก็เช่นกัน เขาจอดรถนิ่งสนิทก็เดินเข้าบ้านตามหาภรรยาทันที

“น้องขวัญกำลังทำอะไรอยู่ครับ ทำไมกระถางต้นไม้เยอะแยะอย่างงี้” ขวัญแก้วที่ง่วนอยู่กับการปลูกผักเงยหน้าขึ้นมองสามีโดยนิตินัย ผู้พันกริชที่หน้าตาและรูปร่างดีอยู่แล้ว เมื่อสวมชุดเครื่องแบบเต็มยศก็ดูดีขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว

“ขวัญกำลังปลูกผักสวนครัวค่ะ เบื่อๆไม่มีอะไรทำ ก้อพี่กริชไม่ยอมให้ขวัญทำอะไรเลยนี่คะ” รอยยิ้มสดใสของเธอทำให้เขาหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

“พี่อุตส่าห์หวังดีนะครับน้องขวัญ ถ้าเราเบื่อๆทำไมไม่ไปเดินช็อปปิ้งล่ะ เงินที่พี่ใส่ไว้ในบัตรเราก็ไม่น้อย” 

“ไม่ล่ะค่ะ” เธอส่ายหน้าไปมา “ขวัญชอบอยู่บ้าน ทำกับข้าวให้พี่กริชมากกว่า”

ผู้พันหนุ่มไม่เข้าใจสาวน้อยคนนี้เลย ผู้หญิงคนอื่นสนใจแต่เรื่องของความสวยความงาม บ้างก็ออกไปช็อบปิ้ง ดูหนัง ฟังเพลง แต่ขวัญแก้วกลับหมกตัวอยู่แต่ในบ้าน ปลูกผักสวนครัว ทำกับข้าว เธอช่างเป็นแม่ศรีเรือนโดยแท้ แต่เพราะเธอเป็นเช่นนี้กระมัง เขาถึงรู้สึกว่าขวัญแก้วพิเศษกว่าผู้หญิงคนอื่น

“พี่โชคดีจริงๆเลยนะครับ...ที่มีศรีภรรยาดีอย่างนี้ เฮ้อ...ถ้าน้องขวัญกลับไปใครจะดูแลพี่ล่ะครับ” เมื่อได้โอกาสเขาก็ออดอ้อนภรรยาสาวทันที เผื่อเธอจะเปลี่ยนใจอยู่ดูแลเขาตลอดไป

“ก็แม่บ้านพี่ยังไงล่ะคะ เธอทำกับข้าวอร่อยกว่าขวัญด้วย” เธอลุกขึ้นยืนเงยหน้าพูดกับสามีหนุ่ม

“แต่พี่ชอบกับข้าวที่น้องขวัญทำให้มากกว่านี่ครับ” ผู้พันกริชส่งสายตากรุ้มกริ่มให้ภรรยาสาว จนเธอต้องเบือนหน้าหนี หลบสายตาคมเข้มแทบไม่ทัน ได้แต่ท่องในใจว่าอย่าหลงกลเขาเป็นอันขาด เขาก็แค่พูดเล่นกับเธอเท่านั้น เด็กอย่างเธอผู้พันกริชไม่มีทางคิดในทางชู้สาวแน่นอน

“พี่กริชไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะค่ะ ขวัญทำกับข้าวเสร็จแล้ว เดี๋ยวจะไปอุ่นให้” เธอรีบเปลี่ยนเรื่องทันที เพราะไม่อยากจะหลงคารมคนตัวโต

“น้องขวัญไล่พี่เหรอครับเนี่ย พี่ยังพูดไม่จบเลย” ผู้พันกริชถือโอกาสยกมือขึ้นบีบจมูกเล็กๆของเธอ เพราะหมั่นเขี้ยว ภรรยาใครก็ไม่รู้น่ารักจริงๆ

“ไม่ได้ไล่ค่ะ ขวัญหิวแล้วต่างหาก พี่กริชรีบไปสิคะ” ขวัญแก้วดุนหลังสามีคนเสน่ห์แรงให้รีบไปจากที่นี่ ก่อนที่เธอจะห้ามใจตัวเองไม่อยู่ ทั้งหล่อ ทั้งเก่ง คารมเป็นเลิศอย่างนี้ เธอไม่รู้ว่าจะใจแข็งไปได้อีกนานสักเท่าไหร่

“ครับๆ พี่ไปก็ได้” เขาคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ เอี้ยวตัวหันกลับมาหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ ก่อนเดินจากไปพร้อมกับเสียงหัวเราะ 

เขารับปากเธอว่าต่างคนต่างอยู่ แต่ไม่ได้สัญญาว่าเขาจะไม่ฉวยโอกาสนี่นา

“พี่กริช!!!” 

คนที่ตะโกนเรียกชื่อสามีตอนนี้ยกมือทั้งสองข้างขึ้นกุมใบหน้าที่แดงราวกับลูกตำลึงสุก มีสามีที่ชอบฉวยโอกาส...เธอต้องทำใจ

 

วันนี้เป็นวันเสาร์ผู้พันกริชพาภรรยาไปช็อปปิ้งที่ห้างสรรพสินค้า เพราะเขากลัวว่าเธอจะเบื่อเพราะเอาแต่หมกตัวอยู่กับบ้าน วันนี้ขวัญแก้วแต่งกายด้วยชุดกระโปรงสั้นสีขาวอมชมพู ความยาวเหนือเข่า มันทำให้โลกรอบตัวเธอสดใสขึ้นมาทันที

สามีหนุ่มอยากจะซื้อเสื้อชุดสวยๆให้ภรรยาเอาไว้ออกงาน เพราะเพื่อนร่วมรุ่นจัดงานแต่งงานแทบทุกเดือนก็ว่าได้ เขาจึงพาเธอไปลองชุดที่ร้านประจำที่จำหน่ายแต่ของแบรนด์แนมชื่อดัง ทั้งชุดโทนิค ชุดราตรียาว รองเท้า และกระเป๋าถือมีทุกอย่างครบครัน 

“ช่วยเลือกชุดที่สวยที่สุดให้ผู้หญิงคนนี้ แต่ไม่เอาแบบเกาะอก แล้วก็ไม่โป๊เด็ดขาด” เขาหันไปสั่งพนักงานประจำร้าน พอขวัญแก้วเห็นราคาชุดแล้วเธอก็ส่ายหน้า เพราะราคาแพงถึงขนาดใช้ที่นิวซีแลนด์จ่ายค่าห้อง ค่าอาหารได้เกือบสองอาทิตย์

“พี่กริชอย่าซื้อให้ขวัญเลยนะคะ มันมากเกินไป...ขวัญรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ เราไปกันเถอะค่ะ” เธอพยายามไม่ใช้คำว่า “เกรงใจ” เพราะไม่อยากให้สามีโกรธ

“พี่ซื้อให้ก็รับไว้เถอะ อย่าลืมว่าน้องขวัญเป็นภรรยาพี่...สามีซื้ออะไรให้ก็ต้องรับไว้รู้ไหม” ผู้พันหนุ่มฉีกยิ้มกว้าง 

ขวัญแก้วใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงในการลองชุดโดยมีสามีเป็นคนตัดสินใจว่าชุดไหนเหมาะกับเธอมากที่สุด วันนี้เธอจึงได้ชุดใหม่ไปหลายชุด จากนั้นเขาจึงพาเธอไปรับประทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งภายในห้างสรรพสินค้า

“กริช! กริช!” เสียงตะโกนเรียกชื่อพันเอกคมกริช ทำให้ทั้งคู่หันหลังกลับไปมอง เธอเป็นอดีตคู่ควงของผู้พันหนุ่ม...เป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่ง สวยจนผู้หญิงอย่างขวัญแก้วแอบอิจฉา ทั้งการแต่งหน้าและเสื้อผ้าที่สวมใส่ บ่งบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ทันสมัยมากคนหนึ่ง

“คุณมายา ไม่เจอกันนาน คุณมาธุระที่นี่เหรอครับ” ผู้พันกริชเอ่ยทักอดีตคู่นอนที่เป็นเจ้าของธุรกิจเครื่องสำอาง

“ค่ะ...พึ่งจะมาถึงวันนี้...” สายตาอยากรู้อยากเย็นจ้องมองไปที่สาวน้อยข้างกายชายหนุ่ม

ขวัญแก้วคิดว่าควรจะเปิดโอกาสให้ทั้งคู่คุยกันตามลำพัง เธอจึงเดินเลี่ยงออกไปดูของตกแต่งบ้านที่อยู่ถัดไป

“เด็กคนนั้นใครกันคะกริช” มายามองตามเด็กสาวที่เดินจากไป

“ภรรยาผมเอง” คนได้ยินถึงกับเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง แทบไม่อยากจะเชื่อ เพราะมีผู้หญิงมากมายอยากจะได้ตำแหน่งนั้นแต่ก็ไม่มีใครทำสำเร็จ เด็กคนนั้นคงไม่ธรรมดาแน่ๆ ผู้พันกริชถึงได้ยอมจดทะเบียนสมรสด้วย

 

ขวัญแก้วกำลังเพลิดเพลินอยู่กับการเลือกดูของตกแต่งบ้าน ชายหนุ่มเจ้าของร้านอัธยาศัยดีทำหน้าที่บริการลูกค้าอย่างเต็มที่

“ไม่ทราบว่าคุณกำลังมองหาอะไรเป็นพิเศษรึเปล่าครับ” เธอหันมามองเจ้าของเสียงทุ้ม

“คุณพอจะมีของแต่งบ้านที่ทำจากไม้สักไหมคะ” ตอบเขาออกไปพร้อมกับรอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง

“ครับ...ร้านเรามีหลายแบบให้เลือก เชิญคุณตามผมมาทางนี้ดีกว่า” ของตกแต่งบ้านที่ทำจากไม้สัก มีเชิงเทียนแกะสลัก จานรองแก้ว ที่บรรจุไวน์ และเฟอร์นิเจอร์ขนาดใหญ่

“น้องขวัญ! ทำไมเดินหนีพี่มาล่ะครับ” ผู้พันกริชโล่งอกที่เธอไม่ได้เดินหนีเขาไปไกล เพราะมัวแต่คุยกับอดีตคู่ควง พอหันกลับมาเธอก็ไม่อยู่เสียแล้ว

“ขวัญอยากเปิดโอกาสให้พี่ได้คุยกับเพื่อนน่ะค่ะ”

“เพื่อนเก่าพี่เอง...แล้วนี่น้องขวัญมาดูของพวกนี้ อยากได้อะไรรึเปล่า?”

“ขวัญชอบเชิงเทียนแกะสลักค่ะ แบบสวยดีแล้วก็แปลกดีด้วย”

“คุณช่วยห่อเชิงเทียนคู่นี้ให้ผมที” ผู้พันกริชหันไปบอกเจ้าของร้านที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ชายของร้านหยิบเชิงเทียนที่มีการแกะสลักลายดอกไม้เกาะเกี่ยวกันอย่างประณีตบนโต๊ะแล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์

“ขวัญยังไม่ได้บอกเลยว่าอยากได้ แค่บอกว่าชอบเฉยๆ” ขวัญแก้วส่ายหน้าให้กับสามีที่แสนดี

“ความหมายเดียวกันนั่นแหละ น้องขวัญอยากไปดูร้านขายพวกผักสวนครัวไหม ทานข้าวเสร็จเราจะได้เลยไปที่นั่นเลย”

“ก็ดีเหมือนกันค่ะ พี่กริชไม่ไปไหนเหรอคะตอนบ่ายนี้”

“ไม่หรอก...พี่อยากอยู่เป็นเพื่อนน้องขวัญมากกว่า พี่เป็นสามีที่ดีจะช่วยภรรยาปลูกผักไง น้องขวัญควรจะดีใจนะครับที่ได้สามีที่ดีเลิศแบบพี่เนี่ย” สามียอดเยี่ยมแห่งปีเอาอกเอาใจภรรยาตัวเองเป็นเลิศ

“พี่กริชนี่ไม่หลงตัวเองเลยนะคะ...ซักกะนิดก็ไม่มี” ขวัญแก้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้สามี เธอทำหน้าหมั่นไส้เขาเป็นที่สุด

“พี่พูดความจริงนะน้องขวัญ วันนี้พี่พาน้องขวัญมาเที่ยวทั้งวัน รู้สึกเมื่อยไหล่ เมื่อยคอไปหมด น้องขวัญต้องรับผิดชอบสามีตัวเองนะครับ...คืนนี้เราต้องนวดให้พี่ด้วย...นะครับ” เขาไม่ยอมปล่อยให้โอกาสเช่นนี้ให้หลุดลอย หาผลประโยชน์เข้าตัวเองทันที หญิงสาวทำหน้าขยาด แค่อยู่ใกล้เขา เธอยังเป็นโรคหัวใจอ่อนแออย่างนี้ ถ้าต้องแตะเนื้อต้องตัวคนหุ่นดีอย่างเขาเธอคงห้ามใจตัวเองไม่ได้แน่ๆ

“น้องขวัญปฏิเสธไม่ได้เด็ดขาดนะครับ พี่เมื่อยจริงๆนะน้องขวัญ” เขายื่นหน้าหล่อๆเข้ามาใกล้เธออย่างจงใจ ยังไม่พอยังเข้ามาจูงมือคนตัวเล็ก เดินนำไปที่จอดรถ แทนที่เธอจะคัดค้านที่เขาถึงเนื้อถึงตัว แต่คนที่เป็นภรรยากลับหันหน้าหนีอมยิ้มด้วยความยินดีและเต็มใจ

 

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ผู้พันกริชช่วยภรรยาสาวปลูกผักสวนครัวอย่างที่พูด เขาเห็นสาวน้อยตั้งอกตั้งใจกับกระถางตรงหน้า ไม่สนใจสามีที่อุตส่าห์ลงทุนนั่งหลังขดหลังแข็งช่วยเธอ พอเธอไม่สนใจก็น้อยใจ โยนส้อมพรวนดินไปใกล้ๆตรงที่ขวัญแก้วนั่งอยู่ หญิงสาวตกใจคิดว่าเป็นงู กระโดดกอดคอสามี จนทั้งคู่ล้มลง

ตอนนี้เธอนั่งคร่อมเขาอยู่ด้านบน ผู้พันจอมฉวยโอกาสพลิกตัวขโมยจูบภรรยา สอดลิ้นอุ่นเข้าไปทักทายในโพรงปากหวานอย่างห้ามใจไม่อยู่ ขวัญแก้วลืมเบิ่งตาโตด้วยความตกใจ แต่ก็ต้องหลับตาลงเพราะสายตาเจ้ากรุ่มกริ่ม หวานเยิ้มของสามี

 

หลังจากเหตุการณ์โดนขโมยจูบครั้งนั้น ขวัญแก้วจึงรู้ว่าภายนอกที่ดูเป็นสุภาพบุรุษและผู้ชายที่อบอุ่นของเขา จริงๆแล้วผู้พันกริชถือว่าเป็นคนฉวยโอกาสอันดับหนึ่งทีเดียว เป็นพวกปากว่ามือถึงไม่ยอมให้โอกาสดีๆผ่านไปง่ายๆ แต่เธอก็ยังนึกขอบคุณเขาที่ไม่ล่วงเกินไปมากกว่านี้

 

คืนนี้ขวัญแก้วต้องเป็นหมอนวดจำเป็นนวดไหล่ นวดคอให้สามี คนฉวยโอกาสใช้งานเธอแบบถึงเนื้อถึงตัว ผู้พันกริชยิ้มกว้างออกมาอย่างช่วยไม่ได้เพราะมือนิ่มๆของสาวน้อย

“ขวัญจะออกไปข้างนอกพี่กริชจะได้นอน” เธอลุกขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบไปพักใหญ่

“เดี๋ยวสิครับน้องขวัญพี่นอนไม่หลับหรอก” มือแกร่งคว้าข้อมือเล็ก “น้องขวัญต้อง “กล่อม” พี่จนกว่าพี่จะหลับนะรู้ไหม” เขาตบที่ว่างข้างตัวบนเตียงนอน “เร็วสิครับน้องขวัญ” เมื่อเธอทรุดตัวลงนั่งเขาก็ไม่รอช้าจับตัวภรรยาให้นอนซบอกแกร่ง “นอนเป็นเพื่อนพี่หน่อยนะครับ เราต้องนอนกอดพี่แบบนี้ พี่จะได้หลับไง นอนกอดเฉยๆนะครับ”

“กอดเฉยๆแน่นะคะ” เธอถามเพื่อความแน่ใจ

“ก็แน่สิครับ...รึว่าน้องขวัญอยากจะ “ทำอย่างอื่น” ถ้าอย่างงั้นพี่ก็ยินดีและเต็มใจเสมอ” เขาทำหน้ากรุ้มกริ่ม จนเธอต้องซบหน้าลงกับอกกว้าง ผู้พันกริชแอบยิ้มเจ้าเล่ห์ 

หัวใจดวงน้อยของขวัญแก้วเต้นตุ้มๆต่อมๆ แต่เธอก็นอนนิ่งอยู่อย่างนั้นจนเขาหลับไป 

 

ขวัญแก้วค่อยๆยันตัวลุกขึ้น เพราะกลัวคนที่หลับอยู่จะตื่น หญิงสาวลอบมองหน้าคนที่นอนอยู่ด้วยความลืมตัว น่าแปลกที่ใบหน้าคมเข้มของเขา เธอมองกี่ครั้ง กี่ครั้ง ก็ไม่เคยเบื่อ ชีวิตของเธอจะเป็นอย่างไร ถ้าหากได้อยู่ในฐานะภรรยาของผู้พันกริชจริงๆ เธอคงจะมีความสุขมาก

เวลาที่ได้รู้จักกับผู้พันกริชไม่นาน แต่หญิงสาวก็ประทับใจในตัวของสามีหนุ่มจนกู่ไม่กลับเสียแล้ว แต่ว่าเขาคิดอย่างไรกับเธอ ขวัญแก้วก็ไม่อาจจะล่วงรู้ได้ 

เธอเดินออกไปจากห้อง ปล่อยให้คนที่นอนหลับอยู่ฉีกยิ้มกว้างในความมืด มีความสุขจนเอ่อล้นหัวใจ เพียงแค่ได้อยู่ใกล้เธอ...เพียงแค่นี้ 

 

“I’m sitting here in the boring room. It’s just another rainy Sunday afternoon…” ผู้พันกริชคลี่ยิ้มที่มุมปาก ยืนฟังภรรยาสาวน้อยฮัมเพลงอย่างมีความสุข เธอกำลังง่วนอยู่กับการรดน้ำผักสวนครัว

ทันใดนั้นขวัญแก้วหมุนตัวกลับ เพราะไม่ทันระวังจึงสะดุดกับสายยางรดน้ำที่วางเกะกะ ลื่นล้มลงไปนอนกับพื้น สามีหนุ่มรีบวิ่งเข้ามาประคองเธอให้ลุกขึ้น

“น้องขวัญเป็นอะไรมากรึเปล่าครับ” มือบางพยายามเอื้อมไปลูบบริเวณหัวไหล่ด้านหลัง เพราะเธอล้มลงกระแทกกับพื้นอย่างจัง

“เราเข้าไปข้างในก่อนดีกว่า” ผู้พันหนุ่มช้อนตัวหญิงสาว อุ้มเธอขึ้นเดินเข้าบ้าน ใบหน้าหล่อเหลาของเขาอยู่ใกล้เธอเพียงนิดเดียว ขวัญแก้วใจเต้นแรง เสมองไปทางอื่นที่ไม่ใช่ใบหน้าหล่อเข้ม

“ไหนพี่ขอดูหน่อย” เขาเอ่ยถามหลังจากวางร่างบอบบางลงบนเก้าอี้หวายในห้องรับแขก  

สามีหนุ่มเลิกเสื้อตรงหัวไหล่ด้านหลัง เผยให้เห็นไหล่เนียนสีน้ำผึ้ง ลมหายใจของเขาติดขัดทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสไหล่เปลือยเนียนสวย ขวัญแก้วถึงกับนั่งตัวแข็งทื่อ รู้สึกถึงความร้อนวูบวาบบนใบหน้า 

ผู้พันหนุ่มขยับตัวออกห่าง เพราะกลัวว่าจะยับยั้งใจตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ คนหนุ่มแน่นอย่างเขาย่อมมีความปรารถนาเป็นธรรมดา

“เดี๋ยวพี่จะไปหายามาทาให้...รอแป๊บนึง” ขวัญแก้วพยักหน้าช้าๆ ภาวนาว่าเขาคงไม่เห็นความผิดปกติบนใบหน้าเธอ

ผู้พันหนุ่มเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาล กลับมาทรุดตัวนั่งอยู่ข้างหน้าหญิงสาว เขามองหาครีมทาสำหรับฟกช้ำในกล่องขนาดเล็กสีฟ้าอยู่ไม่นานก็พบสิ่งที่ต้องการ จัดการเปิดฝาหลอดครีม ป้ายยาสีขาว บรรจงทาบนหัวไหล่ของขวัญแก้ว แต่แล้วก็ต้องกลั้นหายใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมร่างกายของเขาถึงได้จุดติดเร็ว เพลิงปรารถนาลุกโชนเช่นนี้

ขวัญแก้วถ้าเปรียบเทียบกับบรรดาคู่นอนของเขา เธอก็เป็นผู้หญิงที่หน้าตาธรรมดาคนหนึ่ง อาจจะเป็นเพราะบุคลิกอ่อนหวานของเธอที่ทำให้เขารู้สึกติดใจแม่สาวน้อยคนนี้เสียแล้ว  

พอทายาเสร็จเขารีบดึงเสื้อของเธอให้เข้าที่ เพราะกลัวว่าตัวเองจะหักห้ามใจไม่อยู่ ถึงขั้นล่วงเกินเธอ

“ขอบคุณนะคะ พี่กริช”

“พรุ่งนี้พี่จะเป็นคนทาครีมให้เอง” ขวัญแก้วได้ยินถึงกับหูผึ่ง 

“คะ?” แค่ครั้งเดียวหัวใจของเธอก็เป็นโรคอ่อนแอไปเสียแล้ว ถ้ามีครั้งต่อไปเธอต้องตกหลุมรักผู้พันเสน่ห์แรงคนนี้แน่ๆ ขวัญแก้วจำเป็นต้องปฏิเสธความมีน้ำใจของเขา

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวขวัญขอให้ป้าสายช่วยดีกว่า” เธอหมายถึงแม่บ้านที่ย้ายมาประจำที่นี่

“พี่เต็มใจ”

ไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าพูดอะไรออกไป แต่ผู้พันหนุ่มไม่ยอมปล่อยให้โอกาสดีเช่นนี้ผ่านไปง่ายๆ เขาขอแค่เล็กๆน้อยๆ...ให้หัวใจอบอุ่นก็พอแล้ว

 

วันถัดมาผู้พันกริชถือหลอดครีมมาหาขวัญแก้วถึงในห้อง หญิงสาวปฏิเสธเขาไม่ได้ ต้องยอมตามใจผู้พันหนุ่ม สามีผู้แสนดีนั่งซ้อนอยู่ข้างหลังเธอบนเตียงนอน นิ้วเรียวถึงกับสั่นเล็กน้อยเมื่อมองเห็นไหล่เปลือยสีน้ำผึ้ง คราวนี้เขาอดใจไม่อยู่ ริมฝีปากหนาได้รูปก้มลงจุมพิตตรงรอยฟกช้ำ...เนิ่นนาน 

“วีธีนี้รับรองน้องขวัญต้องหายไว...เชื่อพี่” คนฉวยโอกาสยังหาข้อแก้ตัวได้น้ำขุ่นๆ

ขวัญแก้วถึงกับตัวแข็งทื่อไม่คิดว่าเขาจะฉวยโอกาสถึงเนื้อถึงตัวเธออีก แล้วจะไม่ให้เธอตกหลุมรักสามีตัวเองได้อย่างไรกัน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว