facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่01(2)รุกหนัก

ชื่อตอน : บทที่01(2)รุกหนัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.4k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ค. 2562 19:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่01(2)รุกหนัก
แบบอักษร

บทที่01(2)รุกหนัก 

เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนดังขึ้นเมื่อแพทริเซียเข้ามาในห้องนอน หญิงสาวรีบเดินไปหยิบโทรศัพท์มากดรับสายอย่างไว เมื่อเธอเห็นว่าเป็นเบอร์แปลก เธอคาดเดา...ผู้ที่โทรเข้ามาจะต้องเป็นอมานซิโออย่างไม่ต้องสงสัย ซึ่งมันก็ใช่จริงๆ ด้วย  

“อรุณสวัสดิ์ครับแพท” ชายหนุ่มทักทายด้วยสรรพนามใกล้ชิด เรียกเธออย่างสนิทสนม ซึ่งแพทริเซียไม่ได้ต่อว่าอะไร เธอไม่ซีเรียสเรื่องชื่ออยู่แล้ว  

“สวัสดีค่ะคุณอมานซิโอ” หญิงสาวกรอกเสียงหวานส่งตอบกลับ น้ำเสียงหวานมีความสั่นเล็กน้อย จากความประหม่า นี่เป็นครั้งแรกที่ได้คุยโทรศัพท์กับอมานซิโอ ต่อหน้าเขาเธอก็ประหม่า ไม่ได้อยู่ต่อหน้าเธอก็ยังคงประหม่าเขาอยู่ดีนั่นแหละ  

“ฝากหลานชายผมด้วยนะครับ” 

“ทำไมถึงให้ลีอันมาอยู่กับฉันคะ อ...เอ่อ...คุณไม่กลัวฉันลักพาตัวหลานชายของคุณเหรอคะ” 

“ผมไม่กลัวครับ เพราะผมคิดว่าผมมองคนไม่ผิด” 

“เรา...เราพึ่งรู้จักกันเองนะคะ” 

“สำหรับผมแล้ว ผมเหมือนรู้จักคุณมานานหลายสิบปีแล้ว เอ้...หรืออาจจะตั้งแต่ชาติที่แล้วตอนที่เราแต่งงานมีลูกด้วยกัน แต่ผมจำชาติที่แล้วไม่ได้ แต่ผมก็มั่นใจว่ามันต้องเป็นแบบนั้น” 

‘คนกะล่อน!’ 

หญิงสาวบริภาษชายหนุ่มในใจด้วยความเขินอาย เขาพูดมาซะขนาดนี้แล้วเธอจะพูดอะไรได้อีก แก้มมันร้อน ตัวก็สั่น ใจก็เต้นแรง เธอเขินอายสุดขีดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มาเฟียมันควรเป็นคนโหดสิ ทำไมถึงกะล่อนพ่อปลาไหลแบบนี้นะ  

บ้าจริงเชียว!! 

“เงียบทำไมครับ” 

“ปละ...เปล่าค่ะ”  

“คิดว่าคุณเขินผมจนพูดไม่ออกซะอีก” 

“ฉันจะวางสายแล้วนะคะ ฉันต้องรีบไปอาบน้ำและทำอาหารเช้าให้ลีอันกิน” 

“ฝึกเลี้ยงหลานของเราเอาไว้นะครับ อนาคตหากเรามีลูกด้วยกันคุณจะได้ไม่ลำบาก เพราะเราต่างก็เป็นมือใหม่กันทั้งคู่” 

“มาเฟียกะล่อน!!” เธอบริภาษเขาออกเสียงแต่เขาไม่รู้ เนื่องจากหญิงสาวทำมันหลังจากที่เธอวางสายจากเขาไปแล้ว แทนที่เธอจะโกรธคนกะล่อนกลับกลายเป็นเขินอายขั้นสุดจนต้องเอามือตบแก้มทั้งสองไปมา  

“ร้อนๆ ร้อนๆ”  

หญิงสาววางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ เธอรีบเดินเข้าห้องน้ำ มองหน้าตัวเองในกระจกบานใหญ่ หน้าเธอแดงระเรื่อและความแดงนั่นมันก็เริ่มลุกลามไปยังส่วนอื่น เช่น ลำคอ หู เป็นต้น หญิงสาวเห็นอย่างนั้นก็รีบถอดเสื้อผ้าแล้วพาตัวเองไปอยู่ใต้ฝักบัว เธอเปิดน้ำในอุณหภูมิที่เย็นจัดอาบน้ำเพื่อดับความร้อนในกาย  

ซึ่งมันก็พอช่วยได้ แต่พอเธอนึกถึงประโยคสนทนาระหว่าเธอและอมานซิโอ ความร้อนและความหน้าแดงระเรื่อมันก็กลับมาอีกครั้ง พับผ่าสิ!!! แพทริเซียเกลียดระบบการทำงานของร่างกายตอนนี้มากๆ เลยล่ะ เธอควบคุมมันไม่ได้ทั้งๆ ที่เธอเป็นเจ้าของมัน 

หญิงสาวสูดหายใจเข้าปอดลึก ทำใจในห้องน้ำอยู่นาน แล้วรีบเช็ดเนื้อเช็ดตัว แต่งตัว แต่งหน้าอ่อนๆ แล้วก็ลงไปเข้าครัว ลีอันนั่งดูการ์ตูนอยู่ เห็นคุณป้าเดินลงบันไดก็ส่งยิ้มหวานให้ 

“คุณป้าสวยทุกวันเลยครับผม” 

“ปากหวาน ว่าแต่หิวแล้วหรือยังคะ” 

“ลีอันรอได้ครับ” 

“ป้ามีซุปวัวที่ทำแช่แข็งเอาไว้ลีอันกินได้ไหมคะ”  

“ลีอันได้หมดครับ” 

“งั้นป้าทำไส้กรอก ไข่ดาว ขนมปัง เพิ่มให้ด้วยดีไหมคะ” 

“ครับผม” 

แพทริเซียชื่นชมครอบครัวของลีอันดรอสในใจ เลี้ยงลูกได้น่ารักมาก เชื่อฟังผู้ใหญ่แตกต่างจากลูกคนรวยทั่วไปที่เธอเคยพบเจอ มักจะวีน เหวี่ยง และสุดแสนเอาแต่ใจ ทว่าลีอันเป็นลูกคนรวยที่ว่านอนสอนง่าย คำพูดและน้ำเสียงน่าฟัง ไม่ถือตัว และเข้ากับคนได้ง่ายอีกด้วย หญิงสาวคิดไปคิดมาใบหน้าก็เห่อร้อน เมื่อนึกหนึ่งประโยคคำพูดของคุณลุงมาเฟีย  

...“ฝึกเลี้ยงหลานของเราเอาไว้นะครับ อนาคตหากเรามีลูกด้วยกันคุณจะได้ไม่ลำบาก เพราะเราต่างก็เป็นมือใหม่กันทั้งคู่” 

“เรากำลังจะเป็นบ้าเพราะมาเฟียหน้าหล่อ”  

“ใจเย็นแพท เธอต้องใจเย็นและตั้งสติให้ดี ลีอันรอกินอาหารฝีมือเธออยู่ จะให้ลีอันหิ้วท้องรอนานไม่ได้”  

เตือนสติตัวเองเสร็จหญิงสาวก็ลงไม้ลงมือทำอาหารมื้อเช้าให้หลานชายมาเฟียทาน ไม่นานมื้อเช้าง่ายๆ ก็ยกมาเสริฟบนโต๊ะอาหาร แพทริเซียทานมื้อเช้าแบบเดียวกันกับลีอันดรอส แต่ของเธอจะดื่มกาแฟดำเข้มข้น ขณะที่เธอเสริฟนมอัลมอนด์ให้ลีอันดรอส  

“พอกินได้ไหมลีอัน” 

“ลีอันชอบครับ ชอบทุกอย่างเลย คุณป้าเก่งสุดๆ”  

ได้รับคำชมแพทริเซียก็ดีใจ ลีอันดรอสจริงใจไม่ใช่แค่ชมแต่ทานอาหารจนหมดเกลี้ยง แม้แต่นมอัลมอนด์ก็ยังไม่ให้หลงเหลือแม้เพียงหยดเดียว ช่างเป็นเด็กที่น่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน แต่ความกะล่อนนี้น่าหมั่นเขี้ยวมากเหลือเกิน  

+++++++++++ 

เดียวจะเปลี่ยนชื่อตอนใหม่นะคะ ว่าจะทำเป็นตอนย่อยสามตอน 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว