ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Loveless Lust III Dangerous man

คำค้น : Yaoi, boy's love,นิยายวาย,ชายรักชาย,อเวจีสวาท ทาสรักมาเฟียซาตาน,คลาสโนว่า

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.พ. 2559 00:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Loveless Lust III Dangerous man
แบบอักษร

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/32413/1428198556-member.jpgcr.Postjung

Loveless Lust III

Dangerous man

 

 

“ไง เลอ้อน คิดถึงภีมล่ะสิ”

 

น้ำเสียงหยอกเย้าขี้เล่นเอ่ยขึ้นขณะอ้าแขนเตรียมรับแรงกระแทกจากสิงโตตัวใหญ่ที่เป็นเพื่อนเล่นกับญาติผู้น้องมาตั้งแต่เล็ก ๆ เหตุเพราะเจ้าตัวนี้ถูกปฏิเสธจากแม่ในสวนสัตว์ ภีมพริษฐ์จึงรับมาเลี้ยงไว้ ชารอฟหยอกเขินกับเจ้าป่าแสนเชื่องอย่างคุ้นเคยกันขณะเหลือบไปเห็นประมุขของคฤหาสน์กำลังคุยกับใครสักคนผ่านสไกป์ คลาสโนว่าหนุ่มเดินทางไป ๆ มา ๆ เยี่ยมผู้เป็นตาที่อังกฤษบ่อย ๆ

 

“เฮ้! ตาคุยอยู่กับภีมหรือ ไม่บอกผมมั่ง”

 

ร่างสูงใหญ่กำยำโผล่หน้ายิ้มเผล่เข้ามาไปจอ ทำตาหวานฉ่ำใส่ญาติผู้น้องจนผู้เป็นตาได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอา

 

“จุ๊บ คิดถึงนายจัง น้องรัก”

 

ชารอฟฉีกยิ้มหวานเลี่ยนแหย่ด้วยรู้ดีว่าภีมพริษฐ์ไม่ชอบอะไรแบบนี้จนคนเป็นตาอดรนทนไม่ไหวต้องออกปาก

 

“พอเลย เจ้าหลานกลายพันธุ์ คั่วผู้หญิงเป็นว่าเล่น ยังจะมากระลิ้มกระเหลี่ยกับคนในเครือญาติ”

 

“โธ่ ก็ภีมตอนอายุ 12-13 สวยนี่นา ตาโต จมูกโด่ง ปากอิ่มสวยเหมือนลูกแอปเปิลน่ากัดจะตาย ถึงจะโตมากล้ามล่ำตัวเท่า ๆ กันกับผมก็เถอะ กล้ามชนกล้ามเป็นอะไรที่น่าสนนา”

 

ชารอฟหันมาขยิบตาให้ญาติผู้น้อง เรียกสายตาเอือมระอาจากคนเป็นตาอีกหน ดีที่ภีมพริษฐ์ไม่เล่นด้วย ไม่งั้นคงได้กุมขยับ

 

“ถ้าฉันเสียบนายอ่ะนะ”

 

ภีมพริษฐ์หยอกกลับทีเล่นทีจริงเล่นเอาคนฟังตาวาว จนผู้เป็นตาต้องขอตัวออกไปก่อนด้วยทนฟังไม่ไหว ปล่อยให้สองหลานได้คุยกันตามประสาพี่ที่จ้องจะงาบน้อง

 

“แหม คราวนี้เล่นด้วย เคยลองแล้วงั้นสิ เด็ดใช่ไหม สะโพกตึง ๆ แน่น ๆ น่ะ”

 

ชารอฟทำตาแบบรู้กันถึงรสชาติการเข้าไปในร่างกายของผู้ชายที่มันแสนจะวิเศษสุด ๆ

 

หึ

 

ภีมพริษฐ์ส่งเสียงในลำคอ ร่างหนาขยับเข้าไปกระชากร่างบางเกือบล่อนจ้อนของชายหนุ่มคนหนึ่งเข้ามาชนแผ่นอกพร้อมบดจูบหนักหน่วงจนอีกฝ่ายหน้าแหงนโชว์ให้ญาติผู้พี่ดู

 

“ก็ดีกว่าช่วยตัวเองนิดหน่อย”

 

ภีมพริษฐ์หันมาบอกกับญาติผู้พี่หลังจากถอนจูบออกแล้วกดจูบหนัก ๆ ย้ำกลีบปากบางอีกที

 

“ภีมของฉันจูบผู้ชายคนอื่นต่อหน้า เสียใจนะเนี่ย”

 

คลาสโนว่าหนุ่มทำหน้าเสแสร้งเหมือนเสียใจเสียเต็มประดา จริงอยู่ที่เขาชอบภีมพริษฐ์แต่เป็นความถูกใจมากกว่าที่จะอยากได้มาครอบครองด้วยรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ ขืนทำอะไรไปอีกฝ่ายได้ยิงกรอกปากเป็นแน่

 

“ของเล่นถูก ๆ ฆ่าเวลาน่า ฆ่าทิ้งก็เสียมือ เดี๋ยวเบื่อก็เขี่ยทิ้งแล้ว เด็กนี่กล้าลูบคมใช้ผู้หญิงคนเดียวกับฉัน แถมฝากของแถมเป็นเด็กในท้องอีกต่างหาก”

 

ภีมพริษฐ์เอ่ยอย่างแค้นเคืองที่ถูกลูบคมจากชายหนุ่มหน้าในอ้อมแขน

 

“เห หน้าอ่อนอย่างนี้นี่นะ กล้ากระตุกหนวดสิงห์ มิน่า สุดหล่อเฟลน่าดู จุ๊ จุ๊ จุ๊ ชะตาขาดแล้วเจ้าหนู ภีมของฉันขึ้นชื่อว่าเชือดได้โดยไม่ถามเหตุผลเชียวนา” ชารอฟจุ๊ปากเตือน

 

“ว่าแต่นายเย็นชาจนผู้หญิงทนไม่ไหวหรือเปล่า ถึงต้องซุกขนมหวานกรุบกรอบไว้แอบกินยามนายไม่อยู่ เด็กนี่หน้าตาไม่เลวเลย ผู้หญิงแพ้ลูกอ้อนแพ้คนเอาใจ ยิ่งมีผู้ชายหน้าละอ่อนอายุน้อยกว่าคอยออดอ้อนล่ะก็ พี่ครับ พี่ครับ ระทวยเชียวล่ะ จากประสบการณ์คนที่รู้จักผู้หญิงทุกรูขุมขน หึหึ”

 

ชารอฟดัดเสียงเล็กเสียงน้อยติดตลกพลางลูบหัวเลอ้อนไปด้วย

 

“พริมรตามีคนอื่น ผิดที่ฉันอย่างนั้นหรือ ฉันควรยินดีกับ “เขา” ที่เมียรักกับไอ้เด็กหน้าอ่อนนี่ช่วยกันบรรจงสวมให้หรือไง ไม่รู้ซุกมันไว้ใต้เตียงมานานเท่าไหร่แล้ว ถ้าไม่ป่องประจานออกมาเสียก่อน ฉันคงได้จัดงานแต่งฉลองความโง่ของตัวเองไปแล้วล่ะ”

 

ภีมพริษฐ์กัดฟันกรอดอย่างไม่พอใจนัก เมื่อนึกภาพตามที่ชารอฟบอก เด็กหนุ่มหน้าใสออดอ้อนจนแฟนสาวของเขาเคลิ้มตาม

 

“พูดยากแฮะ แต่ผู้หญิงของนายชั่วโมงบินไม่ธรรมดาเลยนะ หล่อนจะพลาดให้ปีกตัวเองหักเชียวหรือ”

 

ชารอฟออกความเห็นประสาไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่ เห็นสายตาเจ้าหล่อนก็รู้ว่าแพรวพราวไม่เบา ภีมพริษฐ์นิ่งไปเพราะรู้แก่ใจดี ใบหน้าคมหันมองร่างสั่นระริกในอ้อมกอดก่อนจะหันมาหาชารอฟอีกครั้ง

 

“แล้วฉันควรจะทำยังไง”

 

“เด็กในท้องไม่ใช่ลูกนายแน่นะภีม” อย่างไรเสียชารอฟก็ไม่อยากปักใจเชื่อ เอาง่าย ๆ ตอนที่ชารอฟเจอพริมรตาที่อเมริกา หล่อนเป็นผู้หญิงที่เตรียมพร้อมขนาดพกถุงยางในกระเป๋าด้วยซ้ำ

 

“แน่สิ แล้วไบรอันก็สืบมาให้แล้วว่า มีแค่เด็กนี่ที่พริมยุ่งด้วยช่วงที่ฉันไม่อยู่” ภีมพริษฐ์บอกข่าวที่ได้รับมาจากเพื่อนสนิท

 

“น่าแปลกที่ผู้หญิงอย่างพริมรตาจะพลาด อีกอย่างไบรอันนั่นได้ข่าวว่ากิ๊กเก่าที่ถูกพริมเขี่ยทิ้งก่อนโผมาหานาย แล้วยังมีคนไหนอีก ลิสต์รายชื่อมาหมดม้วนกระดาษชำระเลยมั้ยนั่น”

 

“ฉันเค้นเจ้าเด็กนี่ มันป้ายความผิดไปที่แฟนเก่าพริม ทั้งที่ก็มีแต่มันที่เทียวไล้เทียวขื่อพาไปไหนต่อไหน ขึ้นคอนโดแม้กระทั่งเอาชุดฉันมาใส่”

 

“โอเค ใจเย็นที่รัก ฉันรู้ว่านายแค้น  ที่ถามก็แค่ติดใจบางอย่าง อย่าทำหน้าบูดน่า”

 

ชารอฟเบี่ยงประเด็น หากในใจเก็บข้อมูลบางอย่างที่ไม่น่าจะปล่อยผ่านไป

 

“ว่าแต่เด็กนี่น่าฟัดชะงัด จับตีก้นแรง ๆ ท่าจะสนุก”

 

คลาสโนว่าหนุ่มหันมาทำสายตากระลิ้มกระเหลี่ยกับเด็กหนุ่มกลีบปากแดงฉ่ำ ดวงตาคลอหยาดน้ำ ใบหน้าแดงซ่าน

 

 “อ๊ะ คุณภีม ผมไม่ไหวแล้ว”

 

ร่างบาง ๆ นัยน์ตาคลอหน่วยร้องแทรกบทสนทนาขึ้นด้วยความทรมาน ให้เดาญาติผู้น้องคงทำอะไรสักอย่างกับเด็กคนนั้นเป็นแน่ ถึงได้อ่อนระทวย ทำหน้าตาน่าฟัดขนาดนั้น ภีมพริษฐ์มองลูกกวางในอ้อมแขน สายตาขวาง ๆ แสดงอาการไม่พอใจนั่นเจ้าตัวจะรู้หรือเปล่าหนา ว่ากำลังต้องมนตร์เสน่หาของจำเลยในอาณัติเข้าให้เสียแล้ว

 

“ฉันอยากกินกวางแช่ไวน์แล้ว”

 

ภีมพริษฐ์ตัดบทเสียงห้วน นึกโมโหตงิด ๆ ที่ชารอฟมองคนของตัวเองไม่วางตา

 

“หึ หวงขึ้นมาเชียว”

 

ชารอฟล้อเลียนไม่จริงจังนัก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นหน้าจริงจังเอ่ยกับภีมพริษฐ์ด้วยภาษาที่วาเลนไทน์ฟังไม่ออก

 

“บริษัทของพ่อนายกำลังเจอปัญหาตามแผนของเราแล้วล่ะ ตอนนี้นกต่อกำลังพาไปล่องเรือของฉัน แต่ร็อตไวเลอร์ได้กลิ่นไม่ค่อยดีเท่าไหร่เกี่ยวกับคนรอบ ๆ ตัวนาย ระวังตัวไว้ ฉันส่งสัญญาณให้ black jaguar กับ honest horse ตื่นตัวคอยคุ้มกันแล้ว อย่ามัวแต่กินกวางจนลืมระวังตัว”

 

“ขอบคุณ”

 

ภีมพริษฐ์เอ่ยสั้น ๆ ก่อนจะตัดการติดต่อไป ชารอฟยกยิ้มอย่างนกรู้ว่าต่อจากนั้นกำลังจะเกิดอะไรขึ้น คลาสโนว่าหนุ่มขบคิดถึงกลิ่นไม่ปลอดภัยบางอย่างที่กำลังพุ่งเป้าจัดการภีมพริษฐ์โดยพ่วงเขาเข้าไปด้วย

 

ใครสักคน หรือมากกว่านั้น กับผลประโยชน์มหาศาลที่ภีมพริษฐ์และเขาเป็นเจ้าของ

 

ดวงตาขี้เล่นหรี่ลงขณะยื่นเนื้อป้อนให้สิงโตเลอ้อน ตอนที่ตาตัดสินใจวางมือและยกทุกอย่างให้ทายาทโดยไม่บอกก่อนว่าได้ทดสอบหาผู้เหมาะสมก่อนแล้ว หลายคนไม่พอใจนักด้วยบริษัทน้ำมันนั้นทำกำไรมหาศาล ยิ่งภีมพริษฐ์เปิดบริษัททำเหมืองเพชรต่อและขุดเจอเพชรเม็ดโตมูลค่าประมูลมหาศาลหลายคนก็ยิ่งตาวาว แต่ชารอฟไม่ ตัวเขาเองตาก็เรียกไปคุยเพราะรู้นิสัยและคำตอบดีอยู่แล้วว่าชารอฟไม่ต้องการสมบัติของตา ชายหนุ่มต้องการยิ่งใหญ่ด้วยตัวเอง คลาสโนว่าหนุ่มตัดสินใจออกจากบ้านไปตามล่าหาความยิ่งใหญ่ของตัวเองจนมีทุกวันนี้

 

“ความสนุกกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วสิ”

 

ดวงตาขี้เล่นฉายแววอันตราย ชิ้นเนื้อในมือยื่นหลอกล่อกับเลอ้อน ชารอฟไม่ชอบสิงโต อย่างเขาเหมาะกับเสือเจ้าเล่ห์มากกว่า และเสืออย่างเขา

 

ขย้ำได้โหดเหี้ยมกว่าที่คิด

 

  

ร่างสูงโปร่งของภัทรศรัณย์เดินแกว่งกุญแจผิวปากหวือเข้ามาในบ้านอย่างอารมณ์ดีหลังจากไปปลดปล่อยกับสาวสวยมาจนตัวเบา ช่วงขาเรียวยาวกำลังจะก้าวขึ้นบันไดชั้นบนพลันหยุดชะงักเพราะสายตาสะดุดเข้ากับภาพบิดาตรงห้องรับแขก  คิ้วเข้มพอดีขมวดเข้าหากันอย่างสงสัยเมื่อเห็นผู้เป็นบิดากำลังนั่งดื่มเหล้าเมามายดึกดื่นเพียงลำพังด้วยท่าทีแปลกไปจากทุกทีเหมือนมีเรื่องกลุ้มอกกลุ้มใจ  ไม่รอช้าภัทรศรัณย์ตรงเข้าไปถามไถ่สาเหตุทันที

 

“พ่อเป็นอะไรหรือครับ”

 

ภัทรศรัณย์หย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาตรงหน้าก่อนเอ่ยปากถาม

 

“ภัทร บริษัทของเรากำลังจะล้มละลาย บ้านกำลังจะถูกยึด ทรัพย์สินทุกอย่างกำลังจะถูกแปลเป็นตัวเงินเพื่อใช้หนี้”

 

คำตอบสั่นเครือ ดวงตาแดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์

 

“อะไรนะครับ”

 

ภัทรศรัณย์ทวนคำถามอย่างไม่เชื่อหูกับสิ่งที่ได้ยิน

 

“พ่อเป็นหนี้ลูก บริษัทของเราขาดสภาพคล่อง ขาดทุนมาได้สักพักแล้ว แล้วพ่อเองก็ไปล่องเรือสำราญ ในเรือลำนั้นมีธุรกิจบาปที่ล่อลวงให้พ่อหมดตัวและมัวเมาจนเป็นหนี้มหาศาล ตีเป็นเงินไทยแล้วไม่น้อยเลย”

 

“คุณพ่อเป็นหนี้ บริษัทเรากำลังจะล้มละลาย”

 

ภัทรศรัณย์ครางแผ่วคล้ายคนหมดแรงอย่างไม่เชื่อหู ภคพงษ์ผู้เป็นบิดายกแก้วแอลกอฮอล์กระดกลงคอรวดเดียวหมดแก้วอย่างคนอยากกลืนความขมขื่นลงไปให้หมด

 

“ภัทรไปพักเถอะลูก เดี๋ยวพ่อจะลองหาหนทางเจรจาเรื่องหนี้อีกที”

 

“ใครคือเจ้าหนี้ของเราหรือครับ”

 

“มิสเตอร์ชารอฟ เคลฟเวอร์ มหาเศรษฐีเจ้าของธุรกิจโรงแรมและคาสิโนรวมไปถึงบริษัทเดินเรือสำราญยักษ์ใหญ่ที่อเมริกาที่พ่อไปเที่ยวแล้วเผลอตัวลงไปบ่อนคาสิโนจนเป็นหนี้ และชารอฟกำลังจะมาที่นี่”

 

ผู้เป็นบิดาเอ่ยอะไรอีกต่อจากนั้นไม่ได้เข้าหัวภัทรศรัณย์เสียแล้ว ชายหนุ่มจำชื่อของบุรุษผู้กำชะตาอนาคตครอบครัวของเขาเอาไว้อย่างแม่นยำ ร่างโปร่งลุกเดินขึ้นบันไดไปอย่างเลื่อนลอย ในหัวมีเพียงชื่อ “ชารอฟ เคลฟเวอร์”

 

“ชารอฟ เคลฟเวอร์”

มหาเศรษฐีเจ้าของโรงแรมและบ่อนคาสิโน ณ ลาสเวกัส ผู้มีธุรกิจเดินเรือสำราญยักษ์ใหญ่และเหมืองทอง เป็นหนุ่มหล่อเซ็กซี่ติดโผที่สาว ๆ อยากจะซบอกล่ำ ซิกแพคสุดเซ็กซี่และมีคืนที่เร่าร้อนร่วมกับเขา

 

“ขนาดนั้นเชียวหรือวะ”

 

ภัทรศรัณย์อ่านโปรไฟล์และมองดูภาพใบหน้าหล่อเหลาดูมีเสน่ห์อย่างเหลือร้ายที่ซ่อนอยู่ในดวงตาคมกริบที่มองก็รู้ว่าเป็นเสือผู้หญิงที่ร้ายกาจไม่หยอกขนาดที่ภัทรศรัณย์กลายเป็นลูกแมวเหมียวไปเลย

 

“เมื่อกี้พ่อบอกหมอนี่กำลังจะมาที่นี่ เราจะช่วยอะไรได้บ้างนะ”

 

ภัทรศรัณย์พึมพำอย่างคิดหนักกับปัญหาที่กำลังเกิดขึ้น ร่างโปร่งโยนสมาร์ตโฟนลงบนที่นอนพร้อมผุดลุกจากเตียงสลัดเสื้อผ้าออกจากกายจนเหลือเพียงเนื้อตัวเปลือยเปล่าเดินเข้าห้องน้ำไป

 

สายน้ำจากฝักบัวไม่ได้ช่วยให้รู้สึกดีขึ้น ภาพใบหน้าหล่อเหลือร้ายของบุรุษเชื้อสายยุโรปที่มีทุกอย่างมากกว่าเขาติดอยู่ในสมองภัทรศรัณย์นับแต่ได้เห็นหน้ามิสเตอร์ชารอฟจากรูปถ่ายในอินเทอร์เน็ต และคน ๆ นั้นกำลังจะเดินทางมาที่นี่เพื่อยึดทุกอย่างจากครอบครัวลูกหนี้ บริษัทที่เคยรุ่งโรจน์ เงินทองที่พ่อหามาให้เขาใช้จ่ายอย่างหนักมือไปกับอบายมุขและผู้หญิง ภัทรศรัณย์ยักไหล่อย่างไม่แคร์ถึงใครจะมองว่าเขามีทุกวันนี้ได้ก็จากน้ำพักน้ำแรงของพ่อ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว เพราะเขากำลังจะสูญเสียทุกอย่างที่เคยมีไป ราวกับว่าเขาได้ใช้โชคดีของตัวเองหมดไปกับความฟุ่มเฟือยเหลวแหลก

 

และชีวิตหลังจากนี้เป็นอะไรที่ภัทรศรัณย์คิดไม่ตก

 

 

“เลขาฯมิสเตอร์ชารอฟติดต่อมาว่าตอนนี้เจ้านายของเขาอยู่ที่เมืองไทยแล้วนะลูก แต่เจ้าตัวจะแวะไปเที่ยวก่อนแล้วค่อยแวะมาคุยกับเราอีกที นี่คงส่งข่าวให้เราเตรียมตัวไว้”

 

ภคพงษ์เอ่ยบอกบุตรชายขณะรับประทานอาหารมื้อเย็นร่วมกัน แต่เสียงที่แผดขึ้นอย่างไม่พอใจกลับเป็นภรรยาที่ร่วมชีวิตกันมา

 

“นี่มันอะไรกันคะคุณ บริษัทกำลังย่ำแย่แล้วคุณก็ไปเล่นการพนันจนมีหนี้สินท่วมหัวอีกหรือคะ บ้าไปแล้ว”

 

อวภาส์ละมือจากช้อนส้อมฉับพลันจนเกิดเสียงกระทบกับจานดังเคร้ง เกิดความเงียบเฉียบพลันขึ้นบนโต๊ะอาหาร เมื่อหมดอารมณ์จะร่วมมื้ออาหารกับครอบครัว อวภาส์จึงลุกจากไปดื้อ ๆ

 

“เดี๋ยวเราค่อยหาเจรจากับเขานะครับพ่อ ภัทรจะช่วยอีกแรง” ภัทรศรัณย์ยิ้มอ่อนปลอบใจบิดา

 

 

ชีวิตที่ไม่เคยร้องขอ หรือขอร้องใครทำให้ชายหนุ่มคิดหนักไม่น้อย ร่างสูงโปร่งหุ่นเท่สมาร์ตเดินเตร่เรื่อยเปื่อยออกมาถึงปากซอย ขายาวก้าวขึ้นรถเมล์อย่างไม่รู้จุดหมายปลายทาง ยังดีที่ภัทรศรัณย์ยังพอขึ้นรถเมล์เป็นบ้างจากเพื่อนที่ชื่อวาเลนไทน์ที่เคยชวนเขานั่งเจ้าโครงเหล็กสี่ล้อกินลมเล่นชมบรรยากาศรถติดของกรุงเทพฯ

 

รถจอดที่ไหนไม่รู้ แต่ภัทรศรัณย์ทนบรรยากาศแออัดยัดกันเป็นปลากระป๋องไม่ไหว ทั้งกลิ่นเหงื่อไคลผสมกับกลิ่นตัวชวนคลื่นเหียน ผิวหนังชื้นเหงื่อเบียดเสียดทำให้หนุ่มสำอางอดรนทนไม่ได้ต้องก้าวลงจากรถมานั่งขบคิดหาหนทางใหม่ ทั้งที่คิดว่าจะลองนั่งรถเมล์ใช้ชีวิตเหมือนคนอื่นทั่วไปแท้ ๆ

 

“น้อง ๆ สนใจไปกับพี่ไหม”

 

เสียงรถขับมาจอดเทียบป้ายรถเมล์ก่อนใครสักคนจะส่งเสียงถามคนที่กำลังนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวด ภัทรศรัณย์เงยหน้ามองคนที่ลดกระจกรถลงเพื่อถามซื้อตัวเขา

 

“ไอ้เชี่ย! กูไม่ได้ขายตัว”

 

นิ้วกลางงาม ๆ ถูกส่งไปให้พร้อมคำสบถอย่างหัวเสีย ภัทรศรัณย์นั่งอยู่ตรงนั้นจนกระทั่งมีรถคันหนึ่งปราดเข้ามาจอด

 

“ไปกับฉัน สนใจก็ขึ้นรถ”

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/14.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/14.gif

 

ใครกันน้อ คำตอบอยู่ในอเวจีเสน่หา ช่วงนี้อืดหน่อย กำลังย้อนไปตอนใกล้เจอกันของเสือกับเหมียวที่มีในเนื้อหาของอเวจีเสน่หา http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/11.gifใกล้แล้ว ผู้ชายอันตรายที่จะมาเปลี่ยนชีวิตและทุกอย่างของภัทรศรัณย์

 

 

 แถมนิดนึง

 

พี่เกลี้ยงมีรหัสเรียกตัวตอนทำงานว่า " Honest horse" แต่สำหรับคุณเลขาฯ พี่เกลี้ยงคือม้าอึด คึกได้ทั้งคืน 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/32413/1639045299-member.jpgcr.health.lnwtalk

 

 

ส่วนอันวาด ไอ้หนุ่มเสื้อกล้ามซิ่งบิ๊กไบค์มีคุณหมอน่ารักซ้อนท้าย มีรหัสเรียกทำงานว่า "black jaguar"

การกระทำบนเตียงสำคัญกว่าการบอกรักแค่ปากเปล่า เอิ่ม ตานี่ก็ร้อนแรงไม่หยอก

 

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/32413/35244560-member.jpg

ความคิดเห็น