เจ้าหญิงดอกไม้ / บุษบากร
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ฝากติดตามผลงานของ "เจ้าหญิงดอกไม้" ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของรีดทุกคนด้วยนะคะ ^^ (ดูนิยายเรื่องอื่น ๆ คลิกที่รูปโปรไฟล์ได้เลยน้า)

ชื่อตอน : CHAPTER 2 50% I'm your boss

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2563 22:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 2 50% I'm your boss
แบบอักษร

 

KEVIN PART :

 

ทำไมผมถึงสลัดหน้าหวานๆ ของยัยแว่นนั่นไม่ได้เลยนะ ไหนจะรสชาติหวานๆ จากริมฝีปากบางๆ นั่นอีก

"แม่งเอ้ย!!!"

ผมปัดของที่อยู่บนโต๊ะออกจนกระจัดกระจาย ผมอยากเจอเธอ! ยัยนักศึกษาที่กล้าดีมาตบใบหน้าหล่อๆ ของผมจนเป็นรอยแดง

ปัง!

"บอสเป็นอะไรรึเปล่าครับ!"

"ไปบอกเลขาให้หาประวัตินักศึกษาฝึกงานทั้งหมดมา!"

"ครับ"

ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที เลขาหน้าห้องในชุดทำงานรัดรูปก็เดินนวยนาดมาหาผมที่โต๊ะ

"ประวัตินักศึกษาได้แล้วค่ะบอส~"

ร่างบางเดินอ้อมมาทางด้านหลังผม บอกเลยครับว่าตอนนี้ไม่มีอารมณ์ทั้งนั้น

"ออกไป"

"เอ่อ.."

"ฉันบอกให้ออกไป"

"ค่ะๆ"

พอเลขาผมออกไปผมก็เริ่มค้นกองเอกสารตรงหน้าเพื่อหาเธอคนเดียว จนมาเจอเอกสารแผ่นนึงที่ติดรูปนักศึกษาตรงมุมบนขวามือเอาไว้ ถึงแม้จะไม่ได้ใส่แว่น แต่จำเธอได้เพราะหน้าจืดๆ ไร้สีสันนี่แหละ

ชื่ออิงดาวงั้นหรอ ทำไมชื่อเหมือนร้านขนมไทยที่ผมชอบกินเลยวะ พอไล่อ่านประวัติมาเรื่อยๆ ก็พอจะรู้แล้วครับว่าทำไมถึงชื่ออิงดาว ก็เพราะเธออยู่กับแม่และยาย แถมที่บ้านก็เปิดร้านขายขนมไทยอิงดาว! ชัดเลย โลกมันแคบหรือโลกมันกลมวะ ทำไมเข้าทางผมทุกอย่าง...แต่ในประวัติไม่มีประวัติของบิดากรอกอยู่เลย พ่อกับแม่เธอคงแยกทางกัน ให้เดาว่าพ่อเธอไปมีเมียใหม่นะ เพราะดูเหมือนเธอจะไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้อย่างผมเป็นพิเศษ

ติ๊ด~

(ว่าไงคะบอส)

"ติดต่อแผนกบัญชีให้หน่อยว่าผมไม่อนุมัติงบ และผมกำลังจะลงไปตรวจแผนกอีกห้านาที!"

(ร..รับทราบค่ะ)

มีเรื่องสนุกๆ ให้ทำแล้วสิ :)

...

ห้านาทีผ่านไปตอนนี้ผมก็ลงลิฟต์มาที่แผนกเรียบร้อยแล้วพร้อมกับเลขา

แผนกที่ผมลงมาตรวจงานเมื่อวาน จริงๆ ตอนแรกผมอนุมัติงบให้แล้วนะ เพราะหัวหน้าแผนกอย่างพี่สวยเขาถึงใจผมดี และที่สำคัญ แผนกนี้ก็ควรจะมีงบไว้ใช้จ่ายเพิ่ม แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนใจแล้ว เพราะผมจะไม่ให้งบง่ายๆ

"บอสมาแล้ว!!!"

เสียงของพนักงานที่นั่งอยู่โต๊ะริมสุดหน้าประตู ตะโกนบอกทุกคนในแผนก

ก่อนที่จะเริ่มตรวจงานตามโต๊ะ แต่ไม่ได้ตรวจทุกโต๊ะนะครับ แค่สุ่มเอา แต่ถือว่าแผนกนี้ทำงานได้ดี ผมถามอะไรก็ตอบได้หมด ผมไล่ตรวจจนมาถึงแถวสุดท้าย เจอแล้วล่ะ 'เหยื่อ' ของผม :)

"บอสคะ นี่น้องอิงดาวค่ะ เป็นนักศึกษาฝึกงาน"

พี่สวยที่เป็นผู้จัดการแผนกบัญชีพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าผมมาหยุดหน้าโต๊ะของเธอ

"ส..สวัสดีค่ะบอส"

ร่างบางในชุดนักศึกษาพูดเสียงสั่นนิดๆ ถ้าไม่สั่นสิแปลก เพราะเมื่อวาน เธอตบหน้าผม

"มอบหมายให้เธอทำงานอะไร"

"คีย์ข้อมูลของรายรับรายจ่ายแต่ละเดือนลงโปรแกรมค่ะ"

"ทำได้แค่นี้หรอ"

"คะ!?/ห้ะ"

"ทำได้แค่คีย์ข้อมูลเองหรอ"

ผมพูดอีกครั้งเมื่อเห็นสีหน้าสงสัยของพนักงาน รวมถึงเหยื่อของผม

"เอ่อ คือพรีมให้น้องเริ่มทำงานง่ายๆ ก่อนค่ะ เพราะน้องพึ่งเริ่มฝึก"

พี่สวยไม่ได้ได้เป็นคนตอบ แต่เป็นพนักงานอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอพูดขึ้น คงเป็นคนที่รับผิดชอบดูแลอิงดาวสินะ

"หึ"

ผมแสะยิ้มมุมปากก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทำงานของหัวหน้าแผนก พี่สวยเดินตามเข้ามา

"บอสไม่พอใจอะไรรึเปล่าคะ"

"คุณไม่มีสิทธิมาถามผมแบบนี้นะครับ"

ผมตอบเธอเสียงนิ่งๆ ต่อให้เป็นผู้หญิงที่ผมเคยมีอะไรด้วย แต่ทุกคนก็ไม่มีสิทธิทำตามอำเภอใจ หรือจะทำอะไรก็ได้ งานคืองาน เรื่องส่วนตัวคือเรื่องส่วนตัว

"ขอโทษค่ะ"

"ผมไม่อนุมัติงบนะ เลขาคงบอกคุณแล้ว"

"ทราบค่ะ...แต่"

"ไม่มีแต่"

"บอสจะเอางบให้แผนกอื่นหรอคะ ไม่ได้นะคะ!"

"ถ้าคุณอยากได้งบ..."

"เจ้ต้องทำไงคะ บอกมาได้เลย"

"ให้นักศึกษาฝึกงานมาช่วยงานผมสิ"

"อะไรนะคะ!?"

"ผมไม่พูดซ้ำ ถ้าไม่อยากได้งบก็ไม่ต้องทำตาม"

"คือน้องพึ่งมาฝึกงานเองนะคะ น้องอาจจะช่วยงานบอสได้ไม่เต็มที่"

"แล้วแต่นะครับ"

"..."

"ถ้าอยากได้งบ ก็ให้อิงดาวมาช่วยงานผม ให้เธอทำให้ผมเอางบให้แผนกคุณให้ได้"

"..."

"ผมจะให้เวลาคุณหนึ่งอาทิตย์ในการตัดสินใจ และเตรียมงานสอนงานต่างๆ ให้เธอ"

"..."

"ถ้าช้ากว่านั้น ถือว่าหมดสิทธินะครับ งบเป็นของแผนกอื่นทันที"

ผมพูดทิ้งท้ายด้วยประโยคนั้นก่อนจะเดินออกมาจากห้อง และจงใจจะเดินผ่านโต๊ะทำงานของเธอ ก่อนจะหยุดพูดอะไรนิดหน่อย ที่ทำให้คนทั้งแผนกต้องฮือฮา รวมถึงร่างบางตรงหน้าด้วย

"ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ นักศึกษาฝึกงาน :)"

 

INGDAW PART :

 

"ดาวเข้ามาหาพี่ที่ห้องด้วย"

พี่สวยบอกฉัน ทำให้ฉันต้องเดินตามเข้าไปในห้อง มีอะไรรึเปล่านะ เพราะพี่สวยทำหน้าเครียดๆ หรือว่าบอสจะฟ้องพี่สวยว่าเมื่อวานฉันตบหน้าเขา!

"นั่งลงสิ"

"เอ่อ ค่ะ"

"พี่มีเรื่องให้เราช่วย"

"..."

"หนูคงรู้แล้วว่าบอสไม่อนุมัติงบให้แผนกเรา"

"ค่ะ"

"แต่บอสเขามีข้อเสนอมาให้..."

"..."

"เขาจะให้หนูไปช่วยงาน และให้หนูทำให้เขาอนุมัติงบให้ได้"

"อะไรนะคะ!?"

บ้า บ้าไปแล้ว จะให้นักศึกษาฝึกงาน เฉิ่มๆ เชยๆ อย่างฉันไปช่วยงานประธานบริษัท! นั่นเขาคิดอะไรอยู่

"มันอาจจะฟังดูแปลกๆ แต่พี่จะไม่บังคับหนูหรอกนะ ถึงแม้คนทั้งแผนกจะอยากได้งบนั่นมากก็ตาม"

ค่ะ ไม่บังคับเลย พูดขนาดนี้

"บอสเขาให้เวลาเราหนึ่งอาทิตย์ในการตัดสินใจ แล้วก็สอนงานให้หนู"

"คือ"

"เพราะฉะนั้น หนูยังมีเวลาเตรียมตัวและตัดสินใจ"

เรื่องที่พี่สวยบอกฉันวนอยู่ในหัว จนวันนี้ไม่มีกะจิตกะใจทำงานเลย คนทั้งแผนกก็รู้แล้วด้วย วันนี้ทั้งวันเลยมีทั้งสายตาอิจฉาจากพี่ผู้หญิง และสายตาอ้อนวอนจากพี่คนอื่นๆ งบมันสำคัญกับแผนกมาก มันสามารถช่วยงานและสนับสนุนโครงการต่างๆ ของแผนกได้อีกหลายโครงการ เพราะถึงแม้บอสจะให้ทุนจำเป็นสำหรับทุกแผนกไว้อยู่แล้ว แต่ถ้าได้งบมาช่วยเพิ่ม มันก็จะดีมากๆ เวลางานมีปัญหาหรือขาดเหลืออะไร และที่สำคัญ ถ้างานออกมาดี ผลตอบรับดี เงินเดือนของคนในแผนกก็จะเพิ่มขึ้นด้วย ประเด็นสำคัญที่ทุกคนอยากได้คงอยู่ที่เงินเดือน

"ดาวไม่ต้องเครียดหรอก ไม่มีใครบังคับดาวส่ะหน่อย"

พี่พรีมพูดขึ้นเมื่อเราเดินออกจากที่ทำงานมาพร้อมกัน

"แต่พี่ๆ ทุกคนอยากได้งบมากเลย"

"ถึงไม่ได้งบนี่ก็ไม่เป็นไรสักหน่อย แผนกเรายังอยู่ได้"

"ขอบคุณพี่พรีมมากนะคะ"

"บอกตรงๆ พี่ไม่อยากให้หนูไปทำงานกับเสืออย่างบอส ยิ่งใสๆ แบบหนูด้วย"

พี่พรีมหยุดเดินแล้วพูดเบาๆ ให้พอได้ยินแค่สองคน

"ทะ..ทำไมหรอคะ"

"เพราะถ้าหนูไปทำกลับบอส แผนกเราอาจจะได้งบ แต่หนูอาจจะไม่รอดกลับมา"

"หนูจะตายหรอคะ!"

"โอ๊ย ไม่ใช่ ไปกันใหญ่แล้ว"

"อ้าว แล้วทำไมหนูถึงจะไม่รอดกลับมาหรอคะ"

"เอาเป็นว่า ช่างเหอะ ลืมเรื่องที่พี่พูดไป เรายังมีเวลาตัดสินใจ แล้วนี่กลับบ้านไงล่ะ"

"รถเมล์เหมือนเดิมค่ะ"

"ควรหาแฟนได้แล้วนะ จะได้มีคนมารับมาส่งแบบพี่ คิกๆ"

"ใครเขาจะมาชอบคนแบบดาวล่ะคะพี่พรีม"

"หืมม หนูออกจะน่ารัก เนี่ยถ้าถอดแว่นออก ทำผมดีๆ พี่ว่าหนุ่มจีบตรึม!"

พี่พรีมไม่ได้เพียงแค่พูดแต่เขาทำด้วย เขาถอดแว่นและปล่อยยางมัดผมฉันออก ก่อนจะจัดผมมันเข้าทรง

"หูยยย คนละคนเลย! สวยมาก"

พี่พรีมพูดชมฉันด้วยแววตาเป็นประกาย แต่ฉันสัมผัสได้ว่าเขาชมฉันจริงๆ

"แห่ะๆ ขอบคุณนะคะ แต่ถ้าหนูถอดแว่น หนูก็มองไม่ชัด"

"ใส่คอนแทคเลนส์สิลูก เนี่ย พี่ก็สายตาสั้น แต่พี่ใส่คอนแทค"

"หนูใส่ไม่เป็นหรอกค่ะ T^T"

"ไว้วันหลังเดี๋ยวพี่พาไปชอบปิ้ง พี่ไปก่อนนะ แฟนมารับละ เจอกันพรุ่งนี้นะน้องดาว~"

สิ้นเสียงพี่พรีม ฉันก็เอาแว่นกลับมาใส่ดังเดิม ก่อนจะมัดผมลวกๆ แล้วเดินไปป้ายรถเมล์

ความคิดเห็น