Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

28 มันแข็งแล้วนะ

ชื่อตอน : 28 มันแข็งแล้วนะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 22k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2562 07:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
28 มันแข็งแล้วนะ
แบบอักษร

เช้าวันใหม่ที่มหาลัย

"แกดูๆๆๆ มีแต่ข่าวพี่เทลกับแกทั้งนั้น" เจล่าพูดขึ้นเมื่อฉันมาถึงห้องเรียน...เมื่อคืนนี้โทรศัพท์ฉันค้างเลย ไม่รู้ว่าผู้คนมาแต่ไหนมากดติดตามเยอะขนาดนี้ แล้วหน้าฟีดก็มีแต่ข่าวฉันกับพี่เทลนี่สิ ทำไมฉันไม่เห็นจะเคยรู้มาก่อนเลยว่าพ่อคุณเค้าจะดังขนาดนี้

"อืม..ตอนเดินขึ้นห้องมามีแต่คนมองฉันเลย ทำตัวไม่ถูกแล้วตอนนี้" มองหนักกว่าที่ผ่านมีอีก ฉันสัมผัสได้ ยิ่งเสียงซุบซิบนี้เหมือนพูดให้ฉันได้ยินด้วยเลย

"ไม่มองได้ไง เมื่อคืนข่าวช่องไหนก็พูดถึงแต่ลูกชายเจ้าของTt ควงแฟนสาวสุดน่ารักออกงาน" ทรายพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น เฮ้ออออ!! ดีแล้วแหละที่ฉันไม่เปิดทีวี เพราะรู้สึกเหมืิอนจะไม่สบายก็เลยอาบน้ำแล้วนอนเลย

"แกดังใหญ่แล้วนะ ดูสิ มีแต่คนแอบถ่ายรูปแกรูปพี่เทลแล้วเอาไปลงทวิตจนติดเทรนอ่ะ" ดีดี้เอามือถือมาให้ฉันดู ดีหน่อยที่ไม่มีคนด่า

"วันนี้พี่เทลไม่มานั่งเฝ้าหรอ" ทรายถามขึ้น

"มาได้ไง พี่เขาก็มีเรียนเหมือนกัน" ไม่อยากจะบอกว่าก่อนหน้านี้พี่เทลจะโดดเรียนมาด้วย ถ้าฉันไม่ด่าไว้มีหวังมาจริงๆ เขาทั้งหวงทั้งห่วงฉันจนดูเวอร์อ่ะ พี่เทลติดฉันเกินไปจนไม่มีเวลาไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนเลย ฉันอยากให้เขามีเวลากับเพื่อนบ้าง

"โอ๊ะ!!..อาจารย์มาแล้ว" เสียงกลุ่มที่นั่งข้างหน้าพวกฉันพูดขึ้น พวกเราเลยเลิกคุยกัน..แต่ทำไมตอนนี้รู้สึกหนักหัวจัง

.

.

"เทล..อันนี้ลิตาไม่ค่อยเข้าใจเลย พักเที่ยงเทลช่วยอธิบายให้ลิตาให้ลิตาฟังหน่อยได้ไหม" ลิตาคือเพื่อนในเซคเรียนครับ หรืออาจจะเคยเป็นคู่ควงเก่าผมก็ได้...

ผมหันไปหาเพื่อนๆพวกมันก็แค่ยักไหล่ให้ ไอ้พวกห่านิ เวลาแบบนี้เสือกเมินกู

"คงไม่ได้หรอกพอดีว่าจะไปหาแฟนที่คณะวิทย์ ถ้าอยากได้ตัวช่วยก็ถามเพื่อนเราเอานะ" ผมก็หยิบมือถือออกมาเพื่อจะโทรหารรัน

"อะ..อ๋อ ไม่เป็นไร ไม่กวนดีกว่า" พูดเสร็จเธอก็เดินออกไป

ทำไมผมจะไม่รู้ว่าเธอจงใจเข้ามาอ่อย พวกไอ้ห่านี้ก็ไม่กันท่าให้เลย เดี๋ยวกูจะฟ้องรรันว่าพวกมึงละเลยหน้าที่

Rrrrrrrrr ผมกำลังจะโทรไปแต่น้องโทรมาก่อน

"ครับ!"

(วันนี้หนูขอออกไปกินข้าวข้างนอกได้ไหมคะ)

"ทำไมถึงอยากออกไปกินข้าวข้างนอกครับ" ปกติไม่เห็นจะอย่าไปไหน

(คาบบ่ายอาจารย์ยกคลาสค่ะ เพื่อนเลยชวนไปห้าง)

"ได้ครับ แต่พี่มีเรียนต่อไปด้วยไม่ได้เลย"

(พี่ก็ตั้งใจเรียนบ้างเถอะ มีแต่จะโดด วันไหนก็จะโดด)

"ครับเมีย อย่าให้รู้นะว่าไปยิ้มให้คนอื่น ดูแลตัวเองด้วย ถ้าใครมาเต๊าะให้บอกไปว่ามีผัวแล้ว เข้าใจไหม"

(ใครจะมาเต๊าะหนู พี่ก็พูดไปเรื่อย แค่นี้ก่อนนะคะ เพื่อนเรียกแล้ว)

"ครับๆ"

 

เฮ้อออออ!! ทำไมอาจารย์พวกผมไม่ยกคลาสบ้างวะ

"เป็นเหี้ยไร เมียแค่ออกไปกินข้าวกับเพื่อนทำหน้าเหมือนโดนทิ้งไปได้" ไอเจพูดขึ้นพร้อมกำทำหน้าอารมณ์ดี

"คนติดเมียก็อย่างงี้แหละไอ้เจ สมัยไม่รู้จักความรักแม่งเอาแล้วทิ้งตลอด" ไอ้เวฟพูดเสริม

"อย่าพูดเรื่องอดีดให้เมียกูได้ยินนะ ไม่อย่างนั้นพวกมึงตาย"

"กลัวเมียงอนหรอฮ่าาาา"

"หุบปากมึงไปเลยไอ้มิค...รีบไปกินข้าวกันเถอะ กูหิวแล้ว" ระหว่างเดินไปโรงอาหารผมก็ได้โทรบอกการ์ดให้ตามไปเฝ้ารรันไว้ กลัวจะมีคนมาทำร้ายเหมือนก่อนหน้านี้

.

.

ทางรรันที่มากินข้าวข้างนอกกับเพื่อนก็ตกเป็นจุดสนใจกับพวกนักศึกษาต่างมหาลัยที่มาเดินห้างเหมือนกันเป็นอย่างมาก

หลายคนที่มองรรันก็คงรู้หรือไม่ก็จำได้จากข่าวสารต่างๆนั้นแหละ แต่ก็จะมีบางกลุ่มที่ไม่รู้ว่ารรันคือใครอยู่เหมือนกัน รรันก็เริ่มทำตัวไม่ถูกเพราะตอนนี้ตัวเองเหมือนคนดังยังไงอย่างนั้น

"เรารีบเข้าไปในร้านเถอะ" รรันเอ่ยปากบอกเพื่อนทันที

"บริหารเสน่ห์บ้างรรัน ดูสิมีแต่คนมอง!! ผู้ชายหล่อๆทั้งนั้นเลย!!" ดีดี้พูดขึ้นพร้อมกับสายตาแพรวพราว

"จะบ้าหรอ ถ้าพี่เทลรู้พวกเราโดนแบนแน่" เจล่าพูดเตื่อนเพื่อนสาว

พอสั่งอาหารเสร็จพวกเธอก็หันมาคุยกันต่อ

ขนาดพวกเธอเข้ามาในร้านโต๊ะข้างๆยังมองรรันเลย ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อแล้วแหละว่ารรันดังขนาดไหน มีเสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้าวขนาดไหน ด้วยหน้าตาที่ดีระดับพรีเมี่ยมบวกกับหุ่นเรียวๆใส่ทรางเอสั้น แล้วก็เสื้อรัดรูปยิ่งดูน่ามองเข้าไปใหญ่

"นี้รรัน ถามหน่อยสิ ทำไมพี่เทลถึงปล่อยให้แต่งแบบนี้ได้" ทรายพูดขึ้นพร้อมกับความอยากรู้อยากเห็น รวมทั้งเพื่อนอีกสองคนด้วย

"แม่พี่เทลให้แต่งนะ จริงๆพี่เทลไม่อยากให้แต่งหรอก"

"ว๊าววว แม่พี่เขาสุดมากๆ"

"ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารนะคะ" ไม่นานอาหารที่สั่งไปก็มาเสิร์ฟ

 

 

พอกินอิ่ม ตอนนี้ทั้งสี่สาวพากันไปดูหนัง เล่นเกมส์ เดินช้อป บลาๆ

Rrrrrrrrrrr

"ขา.."

(กลับได้แล้ว พี่คิดถึง รอนานแล้วนะ)

"เราห่างกันไม่ถึงวันเลยเถอะ"

(พี่มาที่ห้องนึกว่าหนูกลับแล้ว นี้เที่ยวจนลืมผัวแล้วหรอ) ตกลงพูดเรื่องเดียวกันใช่ไหม?

"เวอร์อ่ะพี่เทล"

(กลับมาาาาาา หรือให้พี่ไปรับดี)

"ไม่ต้องเลยค่ะ หนูจะกลับแล้ว"

พอรรันวางสายไปทุกคนก็พากันกลับอย่างว่าง่าย

 

แกร๊ก!! พรึ่บ!!

"งื้ออออ พี่เทล ปล่อยก่อนค่ะ" รรันเปิดประตูเข้ามาก็โดนเทลดึงไปกอดทันทีทั้งๆที่ของยังเต็มมืออยู่

"ซื้อนิยายอีกแล้วหรอครับ" เทลถามพร้อมกับแย้งไปถือเองแล้วเดินเอาไปเก็บให้เรียบร้อย

"แฮะๆ..นิดหน่อยเองค่ะ" นิดหน่อยที่ว่าก็คงหลายบาทอยู่เหมือนกัน

ทุกวันนี้รรันไม่ได้ทำอะไรแล้ว แค่ดูซีรีย์กับอ่านนิยายแล้วก็เล่นเกมส์ แค่เท่านี้รรันก็จะไม่มีเวลาให้ว่างจะให้เทลแล้ว เทลเลยตัดปัญหาด้วยการที่ให้น้องเลิกรับงานมาทำแล้วเอาเวลานั้นมางุงงิ้งกับเทลแทน

 

รรัน

"ทำไมทำหน้างอแบบนี้ละคะ"

"เมียพี่ไปเที่ยวจนลืมว่าพี่รออยู่"

"ฮ่าาาา แบบนี้ก็ได้หรอคะ"

"ฟอดดดด!! ก็หนูไม่ยอมให้พี่ไปรับ"

"พี่เทล~ มื่ออย่าเลื้อยค่ะ" เผลอไม่ได้เลยจริงๆ มือเร็วมาก

"ที่รัก แต่พี่อยาก" โอ้ยยยย ทำไมอยากไม่ดูเวลาเลยดึกๆค่อยอยากไม่ได้หรอ

"ตอนนี้ไม่ได้ค่ะ"

"รัน~ มันแข็งแล้วนะ จับดูสิ" อื้อหือออ!! ยังไม่ได้บอกเลยว่าจะจับ พี่เทลเล่นดึงมือฉันไปจับเองเลย แล้วฉันก็รู้ทันที่ว่ามันแข็งแบบที่เจ้าตัวพูด ทำไมรู้สึกสงสารจัง

"สงบไว้ก่อนนะคะ คืนนี้ค่อยว่ากันใหม่เนอะ พี่รีบไปอาบน้ำนะคะ จะได้มากินข้าว" ตามใจบ่อยจนพี่เทลเคยตัวแล้ว

นี้อย่าบอกนะว่างอนฮ่าาา เดินขึ้นห้องแบบไม่พูดกับฉันเลยสักคำหึหึ!! เหมือนเด็กจริงๆ เดี๋ยวจะจับงูพี่แกหักคอให้มันจบๆ คนละไรมีความต้องการทางเพศทุกวัน หืนเกินไปแล้ว

ฉันหุงข้าวทำกับข้าวของโปรดไว้ง้อเต็มที่ ลงทุนไม่อ่านหนังสือเลยนะวันนี้

พอเสร็จหมดแล้วฉันก็ขึ้นไปตามพี่เทล

"พี่เทล ไปกินข้าวกันค่ะ" อาบน้ำแล้วทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าดีๆ

"..." เงียบ!!

"พี่เทล ถ้าพี่ยังงอแงอยู่แบบนี้ตอนไหนหนูจะได้กินข้าวคะ พี่ไม่ห่วงหนูบ้างหรอว่าหนูหิวข้าวไหม" ฉันนั่งลงบนที่นอนแล้วยื่นมือไปลูบแก้มพี่เทลเบาๆ

"พรึ่บ!! ขอโทษ" พี่เทลพลิกตัวมากอดเอวฉันไว้พร้อมกับเอาใบหน้าหล่อๆนั้นมามุดที่หน้าท้องฉันก่อนจะเอ่ยคำขอโทษเบาๆ

"ไม่เป็นไรค่ะ เราลงไปกินข้าวกันเถอะ" ฉันไม่ได้โกรธอะไรเลย กลายเป็นว่าเอ็นดูด้วยซ้ำไป แต่แค่ไม่อยากให้พี่เทลเอาแต่ใจมากเกินไปเท่านั้นเอง

 

ตกดึกมาฉันก็ต้องตามใจเขาเหมือนเดิม แค่ได้ยินเสียงอ้อนๆเหมือนลูกแมวเวลามันร้อง แค่เท่านี้ฉันก็ปฏิเสธไม่ลงแล้ว แล้วคืนนี้ก็คงอีกนานกว่าฉันจะได้นอน

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว