ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Loveless Lust II Desire

คำค้น : Yaoi,boy's love,ชายรักชาย,นิยายวาย,อเวจีสวาท ทาสรักมาเฟียซาตาน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.พ. 2559 00:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Loveless Lust II Desire
แบบอักษร

#

 Loveless Lust II

Desire

 

บรืน บรืน...

 

เสียงเครื่องยนต์ความเร็วสูงของรถซุปเปอร์คาร์กำลังแรงคำรามกระหึ่มอย่างฮึกเหิมอยู่ตรงจุดสตาร์ทรอสัญญาณปล่อยตัว ชายหนุ่มเจ้าของเจ้าม้าลำพองเลือดพล่านพลังคำรามดุเดือดทำสมาธิเพ่งสายตาไปยังจุดหมายอย่างหมายมาดในชัยชนะ

 

Go!

 

บรื้นนนนน

 

ทันทีที่ผืนธงโบกสะบัดเป็นสัญญาณให้ซัดกันให้เต็มเหนี่ยว รถทั้งหมดต่างทะยานพุ่งไปข้างหน้าเต็มสปีด เสียงพลังขับเคลื่อนของเครื่องยนต์สมรรถนะสูงคำรามกระหึ่มดุเดือดเร้าใจคนดู กับการทะยานตัวพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าชนิดมองตามแทบไม่ทัน

 

ภัทรศรัณย์พาเจ้าม้าลำพองแสนฮึกเหิมเร่งสปีดทะยานแซงขึ้นเป็นจ่าฝูงอย่างรวดเร็วก่อนจะรีบพาตัวเองหนีการไล่บี้เพื่อเบียดขึ้นนำ ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่รถคันหัวแถวที่มีเฟอร์รารี่สีแดงสดขึ้นนำเป็นจ่าฝูงด้วยความเร็วทะยานสมฉายาม้าลำพองแสนฮึกเหิม ยิ่งช่วงเข้าโค้งทางแคบคนดูแทบจะหยุดหายใจด้วยความลุ้นระทึกเมื่อคันที่ไล่กวดตามหลังตามติด ๆ เร่งสปีดเพื่อที่จะขึ้นแซง แต่เจ้าม้าลำพองปราดเปรียวก็ฉีกตัวทิ้งห่างออกมาได้ทุกครั้งเมื่อเจอทางโค้งกว้าง ๆ หรือทางตรง ขับเคี่ยวไล่บี้กันไปมาจนโค้งสุดท้าย หลังมีรถบางคันที่ต้องออกจากการแข่งขันด้วยปัญหาต่าง ๆ  ชายหนุ่มเจ้าของเฟอร์รารี่จึงจบเกมด้วยการเร่งกำลังดุเดือดทะยานเข้าสู่เส้นชัย

 

Finish!

 

“เย้ พี่ภัทรชนะแล้ว”

 

เสียงหวานของตุ๊กตาหน้ารถสุดน่ารักที่นั่งมาด้วยกันร้องขึ้นพร้อมโผเข้ากอดร่างสูงของชายหนุ่มเสื้อกล้ามดำโชว์ลายสักปีกนกอินทรีย์ที่ก้าวออกมาจากรถ ใบหน้าขาวรูปไข่สดใสเงยขึ้นฉีกยิ้มหวานจ๋อยให้ ภัทรศรัณย์จูบหน้ามนเบา ๆ พร้อมหันไปยักคิ้วข้างเดียวให้คู่แข็ง ชายร่างยักษ์ผมทรงสกินเฮดนัยน์ตาดุผิวแทนมองเห็นรอยสักที่แขนทำหน้าฮึดฮัดอย่างหัวเสียก่อนจะส่งซองสีน้ำตาลบรรจุเงินเดิมพันให้ ภัทรศรัณย์รับซองมาเปิดดูจำนวนเงินในซองพร้อมสาวน้อยที่ชะเง้อดูตาวาวกับธนบัตรฉบับสีเทาปึกหนา ภัทรศรัณย์ดึงจำนวนหนึ่งในนั้นส่งให้เป็นค่าขนมเจ้าหล่อนก่อนจะหันมาเอ่ย

 

“จะแก้มือเมื่อไหร่ก็บอกแล้วกัน”

 

หนุ่มสำอางหน้ามนความหล่อดีกรีเดือนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ยักคิ้วบอกก่อนจะเกี่ยวเอวเล็กคอดเดินไปขึ้นรถเพื่อเที่ยวหาอะไรกินริมหาดบางแสนก่อนกลับเข้ากรุงเทพฯ ชีวิตหรูหราฟุ้งเฟ้อของไฮโซหนุ่มหล่อที่โปรไฟล์ดีทำให้มีสาว ๆ เข้าหาตลอด เอาง่าย ๆ แค่เห็นเฟอร์รารี่สีแดงสดอวดโฉมบนถนนตอนรถติดไฟแดงก็มีคนสนใจอยากเห็นหน้าคนขับแล้ว ยิ่งได้เห็นชัด ๆ กับตาว่าคนขับหล่อเหลาแค่ไหน ภัทรศรัณย์ไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่จะมีสาว ๆ ตบตีเพื่อแย่งเขา อันที่จริงมีมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมก่อนบิดาจะถอยเฟอร์รารี่ให้เป็นของขวัญสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ด้วยซ้ำ ด้วยภัทรศรัณย์ฉายแววหล่อเหลาชนิดหาตัวจับยากมาตั้งแต่เด็ก

 

ร่างสูงสมสัดส่วนกำลังดีแต่ไม่ถึงกับดูล่ำกล้ามหนาเป็นมัดพันกายไว้เพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวขณะยืนมองออกไปนอกกระจกโรงแรมริมหาดบางแสน มือขาวเรียวอย่างคุณชายจับก้านยาวของแก้วทรงสูงกระดกไวน์ชั้นดีลงคอ สายตาจับมองท้องทะเลเวิ้งว้างยามราตรี ทุกครั้งเวลาที่มาทะเลภัทรศรัณย์มักจะสอดส่ายสายตามองหาใครบางคนเสมอ ทะเลไทยที่ไหนขึ้นชื่อน่าเที่ยวฝรั่งเยอะ ชายหนุ่มมักจะไปที่นั่น ด้วยหวังว่าสักวันจะได้พบใครคนนั้นอีก

 

ผู้ชายที่เพียงแค่ได้สบตาครั้งแรกผ่าน ๆ แต่สะกดหัวใจเพลย์บอยหนุ่มเสียชะงัด

 

ถามว่าเป็นเกย์ไหม ทำไมถึงหลงใหลผู้ชายด้วยกัน ภัทรศรัณย์เองก็ตอบไม่ถูก เพราะนอกจากผู้ชายคนนั้นภัทรศรัณย์ก็ไม่นึกนิยมชมชอบใครอีก แถมยังนอนกับผู้หญิงได้ปกติ ทำตัวเป็นเพลย์บอยให้สาว ๆ เหลียวตามเล่น ไม่คบใครเป็นแฟนเป็นเรื่องเป็นราว ทั้งที่หน้าตาโปรไฟล์อย่างเขาหาผู้หญิงสวย ๆ มาข้างกายได้ไม่ยาก

 

ทั้งที่ชีวิตก็สุขสบายดี จนเรียกว่าเกินจะดีด้วยซ้ำ แต่บางทีมันก็เหมือนอาหารสูตรสำเร็จ ไม่มีชีวิตชีวาอะไรให้ตื่นเต้น ตั้งแต่ลืมตาดูโลกมาชีวิตก็มีครบพร้อมทุกอย่าง บ้านหลังใหญ่ รถหรู ผู้คนต่างค้อมศีรษะให้กับว่าที่ผู้บริหารคนต่อไปของบริษัทรับเหมาก่อสร้างยักษ์ใหญ่ อนาคตวางไว้ให้แล้ว ไม่มีอะไรให้ต้องอยากตะเกียกตะกายไขว่คว้าเพราะมีทุกอย่างรอท่าอยู่แล้ว นั่นคือเหตุผลที่เลือกเรียนสถาปัตย์ทั้งที่บุคลิกคุณชายสำอางอย่างเขาน่าจะเหมาะกับเรียนบริหารมากกว่า เอาเหอะ ภัทรศรัณย์ก็แค่อยากให้ตัวเองมีความคิดสร้างสรรค์อยากทำอะไรบ้างก็เท่านั้น

 

“คิดถึงใครอยู่หรือคะ เหม่อเชียว ไม่เอานะ อยู่กับแนตตี้ห้ามคิดถึงคนอื่น”

 

หญิงสาวที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จนุ่งกระโจมอกพันกายด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเดียวอวดช่วงขาขาวเนียนให้กระตุกเล่น ร่างระหงตรงเข้าสวมกอดแผ่นหลังพร้อมคลอเคลียใบหน้ากับรอยสักสายปีกนกอินทรีย์ของชายหนุ่ม  แนตตี้เป็นสาวสวยดีกรีดาวคณะนิเทศฯ อยู่แค่ปีหนึ่งแต่ช่ำชองและกร้านโลกน่าดู ยามที่ควงคู่กันดูเหมาะสมกันดี ดาวนิเทศน์เปรี้ยวจี๊ดกับเดือนสถาปัตย์สุดเท่ กิน เที่ยว พักโรงแรมหรู เสื้อผ้าของใช้แบรนด์เนมที่ภัทรศรัณย์รูดบัตรจ่ายให้ แลกกับร่างกายของเธอปลดปล่อยอารมณ์ทางเพศช่วงระยะหนึ่ง ภัทรศรัณย์ไม่ควงใครนาน นึกอยากเขี่ยทิ้งก็ควงคนอื่นต่อโดยไม่บอกไม่กล่าวเหมือนตีแสกหน้ากลางสี่แยกนั่นแหละ แต่ภัทรศรัณย์สนที่ไหน ในเมื่อมีเข้ามาให้เลือกไม่ขาด ถ้าพวกหล่อนจะไปตบตีกันหลังไมค์เขาก็แค่ควงคนใหม่ ไม่เอาทั้งคู่ ร่างโปร่งหันมาประกบปากจูบดูดดึงริมฝีปากล่างแสนอิ่มก่อนจะป้อนปลายลิ้นชุ่มเข้าเกี่ยวรัดปิดปากช่างจ้อ

 

อืม อือ

 

ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวถูกกระชากออกจากกาย ร่างระหงถูกรั้งขึ้นเกี่ยวขาเข้ากับเอวหนุ่ม แผ่นหลังบางแนบกับผนังกระจกขณะทั้งคู่ต่างบดจูบกันอย่างเมามันตามความต้องการของร่างกายที่โหมกระพือขึ้นอย่างรวดเร็วประสาหนุ่มสาว ภัทรศรัณย์บดจูบจาบจ้วงร้อนแรงขณะพาร่างที่เกี่ยวกระหวัดขากับเอวขยับไปเรื่อยลงจบลงที่เตียง ปากอิ่มแดงฝาด หยาดน้ำใสยืดยาวยามชายหนุ่มถอนจูบออกพลางกระชากผ้าเช็ดตัวออกจากกาย ภัทรศรัณย์มองเรือนร่างเย้ายวน ดวงตาปรือหยาดเยิ้มด้วยอารมณ์คุโชนเต็มที่บนเตียงก่อนจะกระโจนตัวเข้าหา ประจักษ์ชัดกับความจริงซอกมืดที่ว่า

 

ผู้ชายมีอารมณ์ได้กับคนที่ไม่ได้รัก...

 

 

 

“ไงมึง เชี่ยไทน์”

 

ภัทรศรัณย์เปิดกระจกรถทักเจ้าของเวสป้าสีเหลืองอ๋อยที่จอดติดไฟแดงใกล้ ๆ ชายหนุ่มผมถักเดทร็อก ใบหน้าระหนวดเคราแลดูดิบปนเซอร์หันมาตามเสียงเรียก

 

“เชี่ยภัทร คนอื่นเขางานลนตูด มึงยังมีหน้าพาสาวไปเที่ยว”

 

วาเลนไทน์ส่งเสียงด่าแกมหมั่นไส้เล็ก ๆ ที่เพื่อนสนิทควงสาวสวยข้างกายตลอด

 

“กูคิดงานไม่ออกเลยต้องไปบิ้วอารมณ์เว้ย เจอกันที่สตูแล้วกัน กูไปส่งแนตตี้ก่อน”

 

ภัทรศรัณย์ยักคิ้วกวน ๆ ให้วาเลนไทน์ก่อนจะออกตัวพาสาวสวยไปส่งเพื่อที่จะกลับมาปั่นแบบโมเดลส่งกับเพื่อน ๆ เห็นด่า ๆ แบบนี้แต่ก็ช่วยเผางานสารภาพซอมบี้กันตลอด

 

พูดแล้วก็ขำ ภัทรศรัณย์กับวาเลนไทน์แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

 

วาเลนไทน์ถักเดทร็อกไว้หนวดเครายาวเป็นโจร แต่นิสัยอ่อนโยน เทคแคร์ดีผิดกับหน้าตา

 

ส่วนภัทรศรัณย์ดูเป็นเจ้าชาย ไฮโซ แต่นิสัยไม่ง้อ ไม่แคร์ใคร ติดจะเห็นแก่ตัวในบางครั้งด้วยซ้ำ

 

บรรยากาศในห้องสตูดิโอคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์คึกคักไปด้วยเด็กสถาปัตย์ที่กำลังเผางานอย่างไฟลนก้น ทั้งเพื่อน น้องรหัส ใครรู้จักที่ว่างต่างถูกโทรตามมาช่วยงานกันอย่างเมามัน ที่ขาดไม่ได้ข้างกายแต่ละคนจะมีกระทิงแดง เอ็มร้อย เรียกว่าเตรียมโด้ปกันโต้รุ่ง ไอ้ที่ตันตื้อ คิดไม่ออก หลั่งไหลพรั่งพรูเข้ามาในหัวสมองไม่ขาดสายยามเร่งเผางาน

 

“โหย เสร็จนี่ต้องเตรียมฝึกงานอีก เชี่ยไทน์แม่งชิงฝึกงานก่อน สบายสิมึง”

 

“ญาติกูเขาต้องการคนโว้ย  ไหน ๆ ก็ต้องไปช่วยกูเลยทำเรื่องฝึกงานไปเลย ปิดเทอมว่าจะไปเที่ยวหาไอเดียทำธีสิสจบดีกว่า”

 

“แล้วเชี่ยภัทรอ่ะ แบบแปลนเรือนหอคิดไว้ว่าจะลงเอยที่ใครว้า แต่ละคนนี่เด็ด ๆ ทั้งนั้น วันหยุดหายหัวไปบางแสนกับน้องแนตสิมึง ไอ้ห่า หล่อ รวย ...วยใหญ่ก็งี้ สาว ๆ นี่สมัครเป็นตุ๊กตาหน้ารถกันเป็นแถว”

 

“แข่งอะไรแข่งได้ แต่แข็งบุญวาสนาหนังหน้ากับบัญชีเงิน ยากว่ะ ฮ่า ๆ ๆ”

 

ภัทรศรัณย์หยอกเอินกับเพื่อนไปโดยไม่ได้รู้เลยว่าอนาคตไม่เคยมีอะไรแน่นอน

 

“กลับมาแล้วคร้าบบบ อ้าววันนี้พ่อเลิกงานเร็วหรือครับ”

 

ภัทรศรัณย์ร้องทักบิดาที่กำลังนั่งทำหน้าเคร่งเครียด สังหรณ์ใจแปลก ๆ ชอบกล

 

“อืม วันนี้พ่อเคลียร์งานเสร็จเร็วน่ะ แล้วภัทรล่ะลูก ช่วงนี้ทำงานส่งยุ่ง ๆ หรือ”

 

“ครับ อ้อ จริงสิ ภัทรพาเจ้าเรดไปซิ่งมา”

 

ภัทรศรัณย์ยิ้มอย่างภูมิใจกับรถซุปเปอร์คาร์ที่ปรับแต่งอย่างดีสำหรับการขับซิ่งลงสนามท้าความเร็วเป็นกิจกรรมอดิเรกของเขา

 

“เงินทองใช้เพลา ๆ มือลงบ้างนะลูก ได้มาก็เก็บไว้บ้าง”

 

ภคพงษ์เอ่ยกับบุตรชาย ภัทรศรัณย์ขมวดคิ้วหันมาหาผู้เป็นบิดา

 

“บริษัทมีปัญหานิดหน่อย ตอนนี้พ่อกำลังจัดการอยู่ ภัทรสบายใจได้” ภคพงษ์ปลอบใจบุตรชาย

 

“มีอะไรที่ภัทรพอจะช่วยได้ไหมครับ”

 

“ไม่เป็นไร ภัทรจบภัทรก็ต้องมาช่วยพ่อเต็มตัวอยู่แล้ว”

 

ผู้เป็นบิดายิ้มอ่อนให้ ทว่าเบื้องหลังรอยยิ้มนั่นมีปัญหามากมายที่กำลังคุกคามเป็นเงาตามตัว

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/932442791.gif

 

ส่วนตัวชอบ Lamborghini บอดี้เท่ดี แต่รูปลักษณ์ชายภัทรเหมาะที่จะขับเฟอร์รารี่มากกว่า 

ได้รู้จักนายเอกของชารอฟกันบ้าง ไม่ธรรมดาเลยนะฮ้าบบบบบ

 

ความคิดเห็น