ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : สื่อรัก : 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2558 18:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สื่อรัก : 3
แบบอักษร

สื่อรัก : 3

     ผมว่าป่านนี้ไอ้มินคงกำลังช็อคอยู่แน่ๆ หลังจากที่ผมเข้าไปคอมเม้นต์ใต้รูปของสองหมูอ้วนที่ไอ้มินเป็นคนอัพลง

ไอจีส่วนตัวของมัน ก็อย่างที่บอกไปแหละครับว่าผมไม่ได้รังเกียจมัน จะว่าชอบก็อาจจะพูดได้ แต่ก็ไม่ถึงขั้นที่จะ

เรียกว่ารักหรอกนะครับ ก็ผมยังมีแฟนอยู่หนิ แล้วอีกอย่างเมย์เค้าก็ไม่ได้ทำอะไรผิดจนทำให้ผมต้องหาเรื่องเลิกซะ

หน่อย ผมเข้ามาดูคอมเม้นต์คนอ่านแล้วเศร้า  แต่ผมไม่โกรธนะครับถึงจะโดนด่าก็ตาม เพราะผมทำตัวหมาหยอกไก่

จริงๆ (เหี้ยเลยเหอะ) ก็คนมันชอบหนิเวลาได้แกล้งมันให้เขินอายหน้าแดงแล้วรู้สึกตัวเองกระชุ่มกระชวยหัวใจดี

เหมือนได้กินกระทิงแดงสักห้าขวด ฮ่าๆๆ (สัด....โรคจิต )

 

“อ้าวๆ....ยิ้มเข้าไปไอ้สัด....ไม่ชอบเค้าแล้วเสือกไปเม้นต์แบบนั้นอีกเดี๋ยวมันก็ได้คิดมากอ่ะ” เสียงไอ้ฟอสพูดขึ้น

ทำให้ผมหุบยิ้มแทบจะทันที

 

“ไอ้นี่.......ทีพวกมึงแต่ละคนเม้นต์อ่ะ....ก็เหมือนๆกูนั้นแหละว่ะ” หลังจากหุบยิ้มผมก็หันแว่ดใส่ไอ้ฟอสทันที ก็จะมา

ว่าผมคนเดียวได้ยังไงกันละครับ ไอ้วิน ไอ้โฟร์กับไอ้เฟียสมันก็เม้นต์แซวเหมือนกัน แล้วไหงผมถึงโดนด่าอยู่คน

เดียวละ แบบนี้ใครจะไปยอม

 

“ไม่เหมือนกัน.......ทำไมเรื่องแค่นี้มึงโง่นักว่ะ.....” ผมขมวดคิ้วจนเป็นปมแล้วมองหน้าไอ้วินที่เป็นคนพูด

 

“ไม่เหมือนกันยังไงว่ะ...............ก็เม้นต์แซวเหมือนๆกันอ่ะ” ผมพูดสวนทันทีที่มันพูดจบ ก่อนที่ไอ้วินจะเป็นคนพูดต่อ

ขึ้นมาอีกครั้ง

 

“เฮ้อ......สงสัยแม่งจะโง่จริงว่ะ” ไอ้วินหันไปพูดกับไอ้ฟอส ก่อนมันจะพูดต่อแล้วหันหน้ามามองหน้าผมที่ กำลังงงกับ

คำพูดของพวกมันสองคน

 

“ที่ไม่เหมือนน่ะ....เพราะว่าคนที่ไอ้มินมันแอบชอบไม่ใช่พวกกูไง....แต่เป็นมึงไอ้อิน....ทั้งๆที่มึงก็รู้อยู่ว่ามันรู้สึกยังไง

กับมึง....แล้วการที่มึงไปเม้นต์หรือบางครั้งที่มึงแสดงท่าทีหึงหวงมันกับไอ้เชนน่ะ.....มันทำให้ให้ไอ้มินเข้าใจผิดได้”

เป็นครั้งแรกที่ไอ้วินมันพูดร่ายยาวขนาดนี้ ส่วนผมน่ะหรอได้แต่นั่งเงียบ และคิดตามที่มันพูด ก็จริงอย่างที่มันพูดนะ

ทำไมผมลืมคิดเรื่องนี้ไปเลย  มัวแต่นึกถึงหน้ามันเวลาที่ถูกผมแกล้งอย่างชอบใจจนละเลยความรู้สึกของมันไป

 

“ไอ้วินพูดถูก.......การกระทำทุกๆอย่างของมึงน่ะมันเรียกว่าให้ความหวัง” ผมหันไปหาไอ้ฟอสหลังจากนั่งนิ่งจมอยู่

กับความคิดของตัวเอง  

 

“เออ....กูผิดกูยอมรับก็ได้....แต่เรื่องไอ้เชนน่ะไม่ใช่ กูก็แค่ไม่อยากให้ไอ้มินมันไปยุ่งกับคนเหี้ยๆแบบนั้นต่างหาก” ถึง

จะรู้ว่าที่พวกมันพูดมาทั้งหมดถูก แต่ก็ขอผมพูดแก้ตัวสักหน่อยก็แล้วกันแต่ดูเหมือนคำแก้ตัวของผมจะถูกไอ้วิน

ค้านอีกรอบ และก็เหมือนว่าผมจะแพ้ซะด้วย

 

“มึงแน่ใจนะว่าแค่ไม่อยากให้มันยุ่งกับคนเหี้ยๆแบบไอ้เชน........ไม่ใช่เพราะอย่างอื่น....มึงลองเอากลับไปคิดให้

ดีๆ...ลองถามใจตัวเองก่อนแล้วค่อยพูดออกมา” เป็นอีกครั้งที่ไอ้วินพูดและดูเหมือนจะแทงเข้าไปตรงกลางใจผม

สุดๆ แล้วจะให้ผมทำยังไงละ จู่ๆจะให้ไปบอกเลิกเมย์แล้วมาหาไอ้มินน่ะหรอ มันก็ไม่ใช่ เพราะเมย์เค้าไม่ได้ผิด

อะไร เฮ้อ...ปวดหัวโว้ย

 

“แล้วพวกมึงสองคนจะให้กูทำยังไง......ให้กูเลิกกับเมย์ แล้วไปคบกับไอ้มินอย่างนั้นหรอ” เอาจริงๆผมจนปัญญา

จริงๆ พวกมันส่ายหน้ากับคำถามของพวกผมก่อนที่ไอ้ฟอสจะพูด

 

“พวกกูไม่ได้หมายความว่าให้มึงเลิกกับเมย์......แต่กูอยากให้มึงรักษาระยะห่างกับไอ้มินบ้าง...คิดเสียว่าสงสารมัน

หน่อย...ยิ่งมึงทำตัวเหมือนที่เคยๆมา มันจะยิ่งตัดใจจากมึงยาก”

 

“ไอ้ฟอสพูดถูก.......ถ้าตัวมึงไม่คิดจะเลิกกับเมย์...หรือมึงไม่ได้คิดอะไรกับไอ้มิน.....กูว่ามึงควรทำตามที่ไอ้ฟอสแนะนำ

ดีกว่า...มันเป็นการดีกับตัวไอ้มินเอง แล้วก็ตัวมึงด้วย”

 

     ปกติผมเป็นคนที่มีข้อหักล้างให้กับทุกปัญหา มีคำตอบให้กับทุกคำถามตลอด แต่มาเวลานี้ ผมขอใช้คำว่าใบ้

แดก ผมรู้ว่าใจลึกๆผมก็โอเคกับไอ้มิน แต่ก็อย่างที่ว่าเมย์เค้าก็ไม่ได้ทำอะไรผิด ที่ไอ้สองคนนั้นพูดมาก็มีเหตุผล ใน

เมื่อปัญหามันอยู่ที่ผมยังมีเมย์อยู่ เพราะฉะนั้นผมก็ควรจะทำตามคำแนะนำของพวกมันสองคนใช่ไหมครับ เพื่อเห็น

แก่ความรู้สึกของไอ้มิน

.

.

.

.

.

 

ก็ได้......กูจะรักษาระยะห่างจากมันเองผมตัดสินใจพูดออกไป และตั้งใจไว้ว่าจะทำตามที่มันสองคน

แนะนำ แต่ใครจะรู้ว่าคำพูดของผมที่พูดกับมันสองคนวันนี้จะเป็นการทำร้ายตัวของผมเองในอนาคต

 

 

 

 

 

 

 

** หายไปนานเลย เอามาให้อ่านนิดๆหน่อยๆก่อนนะ ตอนนี้อาจจะสั้นไปหน่อย  ขอโทษด้วยสำหรับใครที่รออ่านอยู่ **

ความคิดเห็น