มาแล้วภาคต่อของ ยังรอ...ขอรัก มาลุ้นไปพร้อมกันว่าความรักของทั้งคู่จะเป็นอย่างไรต่อไป มาสนุกกับนิยายของไรท์ได้แล้ววันนี้

ชื่อตอน : ตอนที่1

คำค้น : y ท้องได้ ดราม่า มิดไนท์ น้ำปิง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2564 23:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1
แบบอักษร

ตอนที่1 

 

 

 

สหรัฐอเมริกา 

 

 

 

ตอนนี้ผมกำลังซ้อมการต่อสู้อยู่ฮะ กับพวกไอ้มิวพวกผมก็เป็นแบบนี้แหละฮะว่างเมื่อไหร่ก็นัดกันมาซ้อม โดยตอนนี้ผมคู่กับยูยะ มิวก็คู่กับจิน ส่วนฮารุไปทำภารกิจเห็นว่ากำลังกลับ พวกเราน่ะรู้จักกันดีเลยละ เพราะว่าเราอยู่บ้านหลังเดียวกัน แต่ละหน่วยจะมีบ้านประจำ พวกผมอยู่หน่วยเดียวกันเลยได้อยู่ด้วยกันทุกคน อ๋อแล้วพวกพี่เคนก็อยู่หลังข้างๆกันนี่แหละฮะ บ้านที่เราอยู่น่ะมี2ชั้นและจะมีห้องส่วนตัวของแต่ละคน แล้วที่ชั้น2 ชั้นล่างก็มีห้องครัว ห้องรับแขก และ ห้องหนังสือ แต่ภายในห้องหนังสือจะมีห้องลับอยู่ เรียกว่าห้องปฏิบัติการ มีห้องประชุม และอีกห้องคือห้องเก็บอุปกรณ์ มีครบทุกอย่าง ไม่ว่าจะอาวุธ หรือ เครื่องมือแพทย์ คอมพิวเตอร์ เราทุกคนจะมาประชุมเรื่องงานกันที่นี่แหละฮะ อ๋อบ้านทุกหลังมีห้องลับหมดฮะ แล้วแต่ว่าจะสร้างไว้ที่ไหนมีแค่คนอยู่บ้านน่ะแหละที่รู้ 

“นี่!! ไนท์ มิว จิน ยู หัวหน้าเรียกประชุม”ไอ้ฮารุฮะ วิ่งมาบอกพวกผม 

 

“มึงกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ”ไอ้ยูหันไปถามไอ้ฮารุ 

 

“ก็พึ่งมานี่แหละ เด็กมันวิ่งมาบอกอะ กูคิดว่าพวกมึงคงจะอยู่ที่นี่เลยมาตาม”ไอ้ฮารุมันตอบ  

 

“งั้นเรารีบไปเถอะ”ไอ้จิน ว่าจบก็เดินออกไปก่อนเพื่อนเลย 

 

“ไปเถอะพวกเรา”ผมบอกแล้วเดินตามไอ้จินออกไป เราก็อาบน้ำชำระล้างร่างกาย ห้องฝึกซ้อม มีห้องน้ำ ห้องแต่งตัวและมีล็อคเกอร์ พอเสร็จเราเดินตรงไปที่ห้องของหัวหน้าทันที 

 

“ขออนุญาตคับหัวหน้า!!”พวกผมพูดพร้อมกัน 

 

“เข้ามาได้”หัวหน้าหรือเควิน เซ็นเลอร์ ผู้อำนวยการหรือนายใหญ่แห่งองค์กรเรา 

 

“นั่งสิ”หัวหน้าบอก พวกผมนั่งลงตามคำสั่ง ข้างกันมี เคน เคนตะ เซ็นเลอร์ ลูกพี่ลูกน้องของผม และเป็นลูกชายของหัวหน้าฮะ 

 

“ฉันมีภารกิจใหม่ให้พวกนายไปทำ”หัวหน้าหันมาบอกพวกผม 

 

“นี่ของพวกนายไนท์ มิว จิน”หัวหน้าวางซองเอกสารไว้ที่หน้าพวกผม 

 

“และนี่ของพวกนาย ฮารุ ยูยะ”และวางอีกซองไว้หน้าพวกฮารุ 

 

“หมายความว่ายังไงคับหัวหน้า”ไอ้ยูถามหัวหน้า 

 

“พวกนายต้องแยกกันไปทำภารกิจ”หัวหน้าบอก 

 

“แต่หัวหน้าคับ”มิวขัดขึ้น 

 

“ไม่มีแต่”หัวหน้าพูด 

 

“คับ ขอรายระเอียดด้วยคับ”จินหันไปถามหัวหน้า 

 

“พวกนายต้องไปสืบเรื่อง ของมาเฟียแก๊ง บีนอล์ สายของเราบอกว่ากำลังจะมีการลอบสังหาร หรือจะมีการฆ่ากันตายครั้งใหญ่ ข้อมูลอยู่ในซองนั้นแล้ว”หัวหน้าอธิบายรายละเอียดให้พวกผมฟัง 

 

“แล้วเราต้องไปที่ไหนคับ”ผมถามต่อ 

 

“เมืองไทย”หัวหน้าตอบ พวกเราหันมองหน้ากัน ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ผมก็ไม่เคยกลับไปที่ประเทศไทยอีกเลยฮะ 

 

“แล้วพวกเราต้องไปไหนคับ”ฮารุถาม 

 

“พวกนายต้องไปทำคดีที่ญี่ปุ่น ทางการขอตัวหน่วยพวกเราไปช่วยทำคดี เราต้องส่งนายสองคนไป ข้อมูลอยู่ในซองนั้น”หัวหน้าหันไปบอกอฮารุกับยูยะ 

 

“พวกนายต้องออกเดินทางในวันพรุ่งนี้ แค่นี้แหละไปได้แล้ว”หัวหน้าพูดจบ พวกผมทำความเคารพแล้วเดินออกมา วันพรุ่งนี้เลยหรอ ทำไม่มันถึงได้กระทันหันอย่างนี้นะ 

 

“ไนท์ มาคุยกับพี่หน่อย”พี่เคนบอก ผมเลยหันบอกให้เพื่อนไปก่อนได้เลย แล้วผมก็เดินตามพี่เคนไป  

 

“มีอะไรหรอฮะพี่เคน”ผมถามออกไป พีเคนดูสีหน้าเครียดๆนะฮะ 

 

“พ่อยังบอกไนท์ไม่หมดหนะ”พี่เคนพูดออกมา ผมทำหน้าสงสัย ยังมีอะนอกจากเรื่องภารกิจอีกหรอ 

 

“มีอะไรรึเปล่าฮะ บอกไนท์มาเถอะ”ผมถามออกไปดูสีหน้าพี่เคนคงต้องมีอะไรจริงๆแหละฮะ 

 

“ไนท์คงจำไม่ได้หรอก ก่อนที่พ่อของไนท์จะเสีย พ่อไนท์ได้ฝากไนท์ไว้กับอาบอส นายใหญ่คนก่อนของ บีนอล์”พี่เคนบอกผม ผมก็จำไม่ได้แบบที่พี่เขาว่าจริงๆแหละฮะ 

 

“แล้วยังไงฮะ”ผมถามต่อ 

 

“แม่พี่บอกว่า อาบอสมาหาและได้บอกกับแม่พี่ว่าจะทำตามคำขอของพ่อของไนท์”พี่เคนบอก คำขอ คำขออะไรนะ 

 

“ทำตาม?”ทำตามยังไงอะ 

 

“ใช่ ไนท์ต้องแต่งงานกับปิงนายใหญ่แห่งแก๊งบีนอล์”พี่เคนบอกผม ห๊ะ แต่งงาน จะบ้ารึเปล่าแต่ผมเป็นผู้ชายนะ 

 

“ไม่ฮะ บอกอาบอสไปว่าไนท์ไม่เป็นไร ไนท์อยู่ได้ อีกอย่างไนท์เป็นผู้ชาย และไนท์จะไม่แต่งงานกับคนที่ไนท์ไม่ได้รักหรอกนะฮะ” 

 

“ไม่ได้นะไนท์ เรื่องนี้ผู้ใหญ่เค้าคุยกันไว้แล้ว คุยก่อนที่พ่อของไนท์จะเสียสะอีก”พี่เคนบอกผม พ่อทำอะไรนะ ไม่คิดถึงผมบ้างเลยนี่ผมเป้นผู้ชายนะ  

 

“แต่ไนท์ไม่…”ผมกำลังจะปฏิเสธ 

 

“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น เชื่อพี่ไนท์ ที่จริงพี่ก็เห็นด้วยนะ  ไนท์จะได้มีชีวิตที่ดีขึ้น ครั้งนี้ทั้งพ่อแม่และพี่เราเห็นด้วย”พี่เคนบอกผม ทุกคนเห็นด้วยหรอ 

 

“พี่เคน พี่จะบ้าหรอการแต่งงานมันคือทั้งชีวิตเลยนะพี่ ทุกคนเห็นด้วยหรอ แล้วทุกคนเคยคิดถึงความรู้สึกและความต้องการของไนท์บ้างปะ อยากให้ชีวิตไนท์ดีกว่านี้หรอ แ่พี่รู้ปะว่าที่มันเป็นอยู่ตอนนี้มันคือดีที่สุดสำหรับไนท์แล้วพี่ ไนท์ไม่ได้ต้องการอะไรไปมากกว่านี้แล้ว”ผมตอบไป ผมเข้าใจนะว่าทุกคนต่างเป็นห่วงผมแต่ผมก็อยากให้ทุกคนรู้เหมือนกันว่าผมพอใจที่ชีวิตผมเป็นแบบนี้ ชีวิตที่มีทุกคนอยู่แบบนี้มันดีที่สุดแล้ว 

 

“ไนท์ใจเย็น เชื่อพี่เถอะ เอางี้แค่ปีเดียวถ้าไนท์ไม่มีความสุขจริงๆพี่นี่แหละจะเป็นคนพาไนท์ออกมาเอง พี่รู้และเข้าใจว่าไนท์พอใจกับชีวิตตอนนี้ แต่ไนท์ในเมื่อมันคือทางที่พ่อของไนท์เลือกไว้ให้ดังนั้น มันก็คือทางที่ดีที่สุด พ่อแม่ทุกคนต่างอยากให้ลูกเดินบนทางที่มีความสุขและปลอดภัย ไม่มีพ่อแม่คนไหนหรอกนะที่อยากให้ลูกของตัวเองเสี่ยงอันตรายแบบนี้ทุกวัน ไนท์ไม่อยากให้ท่านนอนตายตาหลับหรอ”พี่เคนบอกผม 

 

“……..”ผมกอดอกไม่ตอบ 

 

“นะถือว่าเป็นคำขอสุดท้ายของพ่อเรา”พี่เคนพูดต่อ ผมต้องจำใจพยักหน้า ในเมื่อทุกคนก้ตัดสินใจแทนผมขนาดนี้แล้วจะทำอัไรได้ละฮะ  

 

“ดีมาก ปะไปหาพวกนั้นกัน”พี่เคนบอกแล้วกอดคอผมเดินไปที่โรงอาหารที่มีเพื่อนๆของผมและเพื่อนๆของพี่เคนนั่งอยู่ 

 

“มาแล้วหรอไอ้เหม่งของพี่ แล้วนี่ไอ้เคนมันทำไรเราอีกหละ ถึงได้เดินหน้างอคอหักมาแบบนี้”พี่เอ็กกี้ถามผม พี่เอ็กกี้เป็นพี่ที่ดีกับผมมากกก แต่ที่จริงพี่ๆทุกคนก็ดีกับผมหมดแหละฮะ แล้วผมก็เอาตัวเองออกมาจากพี่เคนและพาตัวเองไปนั่งข้างๆพี่เอ็กกี้ ชิก็ผมงอนนิ 

 

“ก็แค่บอกเรื่องที่มันต้องแต่งงาน ก็แค่นั้น”พี่เคนพูดมาได้หน้าตาเฉย แค่นั้นหรอ หึ ลองเป็นตัวเองดูสิที่โดนบังคับแต่งงาน ไม่เป็นเหมือนผมก็ให้มันรู้ไป 

 

“ห๊ะ!! แต่งงาน”ทุกคนพูดพร้อมกัน เห็นมั้ยละตกใจกันหมดเลย 

 

“จริงอะ ดีใจด้วยนะไอ้เหม่งของพี่”พี่เจคอปดูหน้าผมด้วยว่าผมดีใจมั๊ย 

 

“ดีใจด้วยนะไอ้น้องรัก”พี่เท็นก็เอากับเค้าด้วยหรอฮะ  

 

“พวกมึงดูหน้ามันหน่อย มีความสุขมากใช่มั้ยละไอ้เหม่งฮ่าๆๆๆ”ตอนแรกก็ดูเหมือนจะเข้าใจ แต่ก็เป็นไปก็เค้าอีกคนนะพี่แจ็ค เป็นไงละพี่ผม เฮ่อ ใช่ไม่ได้ซักคน 

 

“แล้วใครเป็นผู้โชคร้ายคนนั้นละพี่เคน”ไอ้ฮารุฮะ โชคร้ายอะไรเล่า กูตังหากที่โชคร้าย  

 

“มันชื่อ ปิง เป็นหัวหน้าของแก๊ง บีนอล์ ที่พวกมึงต้องเข้าไปสืบนั่นแหละ หึหึ”พี่เคนตอบ แล้วไอ้ที่หัวเราะน่ากลัวข้างหลังนี่มันคืออะไรฮะ 

 

“นี่มึงจะได้แต่งงานกับมาเฟียเลยหรอวะเพื่อน นี่กูต้องเรียกมึงว่านายหญิงปะ”ไอ้ยู เอ่อ เอาที่มึงสบายใจเลยเพื่อน 

 

“ฮ่าๆๆ ยินดีด้วยนะคับนายหญิง”ไอ้มิวมึงนะมึง กูจะจำไว้ใส่สมองเลย พวกมึงทุกคน อย่าให้ถึงคราวกูบ้างละกัน หึหึ 

 

“พอๆ กินข้าวเถอะกูหิวแล้ว”ไอ้จินผู้ไม่สุงสิงกับใคร พอมันพูดจบเราทุกคน ก็เริ่มทานอาหารกัน พูดเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปเรื่อย 

 

 

 

3เดือนก่อน 

 

 

 

ประเทศไทย 

 

 

 

กรุงเทพมหานคร 

 

 

 

19:00 

 

 

 

ตอนนี้ผมอยู่ที่โรงแรมผมที่อยู่ในกรุงเทพ มีนัดทานข้าวกับจัสมิน แฟนของผมเองคับ เราคบกันตอนปี3 รู้จักกันตั้งแต่ปี1แล้วคับ เธอเป็นคนที่ดีมากคับ เธอเรียนคณะครุศาสตร์ ส่วนผมเรียนบริหาร เรารู้จักกันโดยบังเอิญ และเราเริ่มสนิทกัน เธอค่อยดูแลผม ค่อยเป็นห่วง สำหรับผมเธอไม่เหมือนทุกคนที่ผ่านเข้ามาจนในที่สุดผมก็ขอเธอเป็นแฟน เธอตอบตกลงและบอกกับผมว่าเธอรักผมตั้งแต่แรกเห็นแล้ว และเธอไม่หวังอะไรตอบแทนเลยแค่ได้ดูแลผมอยู่ใกล้ๆก็พอ เธอบอกอีกว่าผมคือรักแรกของเธอ จนถึงตอนนี้เธอก็ยังคงเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน วันแรกเป็นยังไงทุกวันนี้เธอก็ยังคงเหมือนเดิม ผมไม่เคยร่วงเกินเธอเลยสักครั้ง วันนี้ผมจะขอเธอแต่งงานคับ 

“มิน รอนานมั้ยโทษทีนะงานปิงพึ่งเสร็จน่ะ”ผมเดินเข้าไปหามินที่นั่งรอผมอยู่ที่ชั้นบนสุดของดาดฟ้า ที่ผมสั่งให้จัดที่นี่เป็นดินเนอร์สุดพิเศษ ที่มีแค่เรา2คน 

 

“มินก็พึ่งมาคะ พอดีตรวจการบ้านเด็กพึ่งเสร็จ”มินยิ้มตอบผม ลองยิ้มของเธอมันทำให้ผมยิ้มตามได้ง่ายดาย อย่างน่าประหลาด 

 

“คับ แล้วนี่มินสั่งอะไรยัง”ผมนั่งลงตรงข้ามกับมิน 

 

“ยังมินรอปิงไง”มินตอบผม 

 

“งั้นมินเอาเหมือนเดิมใช่มั้ย เดียวปิงสั่งให้”ผมถามแล้วมินก็พยักหน้า ผมก็จัดการสั่งอาหารไป พออาหารมาเสริฟเราก็เริ่มทานอาหารกัน แล้วมินก็คุยเื่องนั้นเรื่องนี้ผมก็นั่งฟังเธอพูด 

 

“นี่คับ ของคุณผู้หญิง”เด็กเสริฟเอาช่อดอกไม้มาให้มิน แล้วมินก็รับไว้ แล้วหันมามองหน้าผมอย่างสงสัย 

 

“นี่ดอกกุหลาบสีขาวที่มินชอบปิงจำได้ ชอบมั้ยคับ”ผมถามมิน และเป็นการให้คำตอบเธอด้วยว่ามันคือของผมเอง 

 

“ชอบคะ ชอบมาก”มินยิ้มตอบผม ผมยืนขึ้น มินมองอย่างสงสัยอีกครั้ง แต่ใบหน้าของเธอกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น 

 

“มินแต่งงานกับปิงนะ”ผมคุกเข่าลงตรงหน้ามิน แล้วเปิดกล่องแหวนออก มินมองแหวนในกล่องอย่างเหลือเชื่อ 

 

“คะ มินจะแต่งงานกับปิง”น้ำตาของมินไหลออกมา แล้วมินก็ส่งมือมาให้ผม ผมก็สวมแหวนให้กับมิน ผมยืนขึ้นแล้วดึงมินเข้ามากอด 

 

“ขอบคุณนะมิน ขอบคุณที่ยอมแต่งงานกับปิง ปิงรักมินนะคับ”ผมบอกมินไป  

 

“คะ มินก็้ขอบคุณปิงเหมือนกันที่รักมิน และมินก็รักปิงคะ รักมาก”มินตอบผม ผมค่อยๆจูบลงที่หน้าผากมิน เราคุยกันต่อซักผัก หลังจากนั้นผมก็ขบรถไปส่งมินที่บ้าน 

 

 

ติ้ง//(จิตนาการว่าเป็นเสียงไลน์) 

 

“มาหาป๋าที่บ้านใหญ่ป๋ามีเรื่องจะคุยด้วย”ป๋าไลน์มาคับทุกคน 

 

  

 

21:00 

 

 

 

ณ บ้าน ฉัตรติพงศ์ 

 

 

 

ผมเดินเข้าไปในบ้าน เห็นป๋าก็ม๊านั่งรออยู่ที่โซฟาห้องรับแขก ผมเลยเดินเข้าไป 

“ม๊าปิงคิดถึงม๊าจัง แล้วนี่เด็กๆหลับกันแล้วหรอคับ”ผมถามม๊า แล้วทำเป็นไม่สนใจป๋า 

 

“ยังไม่หลับหรอก แต่อยู่ห้องใครห้องกันน่ะ ปิงทานอะไรมารึยังลูก”ม๊าตอบและถามผมต่อ 

 

“ทานแล้วคับ ว่าแต่ป๋ามีอะไร ถึงได้เรียกปิงมาตอนนี้”ผมหันไปถามป๋า 

 

“แกทำอะไรอยู่ปิง จะไปขอใครแต่งงานทำไมไม่ปรึกษาป๋าก่อนห๊ะ!!”ป๋ายืนขี้นแล้วหันมาตะคอกผม 

 

“ก็แล้วปิงผิดอะไร ก็ในเมื่อเค้าคือคนที่ปิงรัก”ผมเลยยืนประจันหน้ากับป๋า 

 

“แต่ฉันก็บอกแกไปแล้วไงว่าแกต้องแต่งงานกับหนูไนท์”ป๋าคงเริ่มโกรธแล้วคับที่ผมทำแบบนี้ 

 

“แต่ปิงไม่ได้รักมัน มันเป็นใครปิงยังไม่รู้จักเลยแล้วจะให้ปิงไปแต่งงานกับมันได้ไง”ผมตอบป๋าไป ก็จริงนิทุกคนผมไม่รู้ ไม่เคยเห็น แล้วจะให้ผมแต่งงานกับคนที่ผมไม่ได้รักได้ไง  

 

“น้ำปิง!!!”ป๋ากำลังง้างมือจะตบผม 

 

“พอเถอะคับพี่บอส น้ำขอ”แต่ม๊าจับมือป๋าไว้ก่อน 

 

“แต่น้ำ…”ป๋ากำลังจะเถียงม๊า 

 

“พี่บอสคับน้ำบอกว่าน้ำขอ ปิงกลับไปพักผ่อนเถอะลูก เดียวเราค่อยคุยเรื่องนี้กันอีกทีนะ”ม๊าว่าป๋าเสร็จ ก็หันมาบอกผม ผมก็กำลังเดินออกไปจากห้องรับแขก 

 

“ไม่รู้ละ ฉันไม่ยอมให้แกแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นแน่น้ำปิง”ป๋าตะโกนตามหลังผม แล้วไงละ คิดว่าผมจะฟังป๋ามั้ย ก็ไม่ ในเมื่อมินคือคนที่ผมเลือกไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหนผมก็จะต้องแต่งงานกับมินให้ได้ไม่ว่าใครจะขัดขว้างยังไงก็ตาม 

 

 

1ไลค์ 1กำลังใจ 

1เม้น 1แรงผักดัน 

 

เย้!!! มาต่ออีก1ตอนแล้วน้า ผิดพลาดยังไงก็ต้องขออภัยทุกคนด้วยน้าาา นี่แต่งเสร็จก็เอาลงให้ทุกคนได้อ่านกันเลยนะ เอาไว้วันหลังไรท์จะเอานิยายสนุกๆมาฝากทุนคนอีกนะ ยังไงก็ขอฝากนิยายของไรท์ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของทุกคนด้วยแล้วกันนะคะ สำหลับวันนี้สวัสดีคะแล้วเจอกันใหม่น้าทุกคน รักจากไรท์ จุ๊ฟๆๆ อย่าลืมมาเป็นกำลังใจให้ มิดไนท์กับพี่น้ำปิงของไรท์ด้วยละทุกคน #ทีมไนท์ #ทีมพี่ปิง 

ความคิดเห็น