เรื่องที่ 5 มาเสิร์ฟแล้วจ้าาาา ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ : )

ชื่อตอน : Catch My Breath 25

คำค้น : ไค Kai ไอริส Iris Catch My Breath

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2562 00:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Catch My Breath 25
แบบอักษร

 

ไอริสตัดสินใจเดินไปปิดประตูให้อย่างมือเบา นึกกังวลถึงชายหนุ่มอีกคน ร่างบางเดินตรงไปหาที่ห้องกลับไม่มีคนอยู่ หัวใจเธอหล่นวูบ กลัวเจอเหตุการณ์ไม่คาดฝันอย่างที่พึ่งเจอมา เธอคงรับไม่ได้หากเห็นเขาอยู่ด้านล่างกับผู้หญิงคนอื่น   

“ ข้างล่างควันเยอะ เดี๋ยวไอริสลงไปเอง ”

“ ลิลลี่ขอไปด้วยนะ ”

ไอริสหาแมสกันฝุ่นควันให้ลิลลี่ใส่ไว้ ก่อนจะลงไปด้านล่าง ปรากฏว่ารถตำรวจที่จอดอยู่หน้าบ้าน แท้จริงแล้วมาจับขโมยที่หนีมาแถวนี้ สถานการณ์ถูกคลี่คลายแต่ทุกคนกลับหมดสนุกแยกย้ายกันกลับบ้าน สาวน้อยหันไปเห็นรถหรูของณคุณจอดอยู่ก็ยิ่งรู้สึกช้ำในใจขึ้นมา ฝืนยิ้มทั้งน้ำตามันเป็นอย่างนี้นี่เอง ไอริสช่วยลิลลี่ยืนส่งแขก แต่สายตาก็คอยสอดส่องชายหนุ่มไปดู

           “ มองหาใครเหรอไอริส ”

           “ ไคน่ะสิ เดินไปหาที่ห้องก็ไม่อยู่ เดี๋ยวนะ...ร้องทำไม ”

           “ ฮึก สงสัยควันจะเข้าตา ”

           “ ขึ้นไปพักเถอะ เหลือคนไม่เยอะล่ะ เดี๋ยวไอริสรีบตามขึ้นไป ” ร่างบางทำตามอย่างว่าง่าย เธอก็เริ่มจะหายใจไม่สะดวกแล้วเหมือนกัน

           ระหว่างทาง ตากลมไปสะดุดกับร่างชายหนุ่มคนหนึ่ง นอนสลบอยู่บนโซฟา

           “ พี่คุณ!! ”

           “ ครายยย ”

           “ ทำไมมาอยู่ตรงนี้ได้ แล้วข้างบน... ”

           “ มาววว พาไปนอนหน่อยยสิคร้าบบ ” แขนแกร่งโอบเอวบางเข้ามาอ้อน

หมดคราบชายหนุ่มผู้นิ่งขรึม น้ำเมาทำให้เขาเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน ลิลลี่พาร่างสูงเข้ามาในห้องพักอย่างทะลักทุเล

           “ อยู่นิ่งๆได้มั้ยคะ ”

           “ กับผัวทำเป็นดิ้น ทีกับคนอื่นล่ะยิ้มหวานให้ดีจัง ”

           “ ถึงห้องแล้วค่ะ ปล่อยได้แล้ว ลิลลี่จะกลับไปนอน ”

“ ก็นอนด้วยกันจะเป็นไร ”

เหมือนเขาจะลืมคาแร็กเตอร์ตัวเอง ก่อนหน้านั้นเขาชิงชังเธออย่างกับอะไร พอเมาเข้าหน่อยทำมาเป็นอ้อน นี่เขาเห็นเธอเป็นตัวอะไร

ใบหน้าหล่อซบลงหน้าท้องแบนราบซุกไซ้ไปมา เหมือนลูกแมวอ้อนแม่ มือบางอดที่จะลูบผมนุ่มของเขาไม่ได้ ในเวลาปกติเธอคงไม่มีโอกาสได้ทำอะไรแบบนี้แน่ ความคิดชั่ววูบพลันหายไป กลับเข้าสู่ความเป็นจริง เธอต้องตัดใจจากเขา ลิลลี่รอจังหวะที่เขากำลังเคลิ้มหลับ ค่อยๆลุกหนี ณคุณรู้สึกตัวกอดเอวบางไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ

“ พี่คุณ...อื้ออ ” 

ชายหนุ่มประกบริมฝีปากปิดเสียงหวาน ละเอียดละไมกับปากนุ่มอย่างไม่เคยทำกับใครมาก่อน ร่างบางเปิดปากรับลิ้นสาก ยอมให้เขากวาดต้อนความหวานไปจนกว่าจะพอใจ จึงยอมถอนจูบออก 

“ คืนนี้อยู่กับพี่ได้มั้ย ” เสียงทุ้มอ่อนลง  

“ ไม่ได้ค่ะ ลิลลี่ไม่อยากทำผิดต่อไอริสอีกแล้ว ” เสียงหวานพูดเตือนสติ ระหว่างเธอกับเขามันไม่ควรเกิดขึ้นซ้ำสอง ชื่อหญิงสาวอีกคนทำให้เขายอมปล่อยแขนจากเอวเธอ 

“ พี่เหงา...ไม่อยากนอนคนเดียว ” 

“ ................. ” ยังคงเงียบ เขากลัวเธอปฏิเสธ  

“ แค่นอนเฉยๆ...กอดอย่างเดียว สัญญา ”  

เขาชูนิ้วก้อยขึ้นมาอย่างที่เพื่อนเธอชอบทำ อ้อนเก่งกันทั้งบ้าน มีหรือเธอจะไม่ใจอ่อน

           ไอริสเดินตามหาไคทั่วบ้านแต่ไม่พบ จู่ๆเขาก็หายตัวไปจนเธอนึกเป็นห่วง โทรหาก็ไม่รับสาย  ถามสาวใช้ในบ้านก็ไม่มีใครเห็น

           “ ถ้ายังไม่รีบโทรกลับ ฉันจะหาผัวใหม่! ” ไร้หนทางติดต่อ เธอฝากข้อความเสียงไว้อย่างอดโมโหไม่ได้

           ไคกลับเข้าบ้านมาในช่วงเช้ามืด คิดว่าน่าจะยังไม่มีใครตื่น ก่อนปิดประตูห้อง ตาคมแอบเห็นณภัทรย่องออกจากห้องนอนของโรส

           “ เหอะ ก็ว่าหายไปไหนทั้งคืน ”

           “ นั่นสิ หายไปไหนทั้งคืน! ” ตาคมเบิกกว้างอย่างตกใจ ไม่คิดว่าเธอจะอยู่ในห้องของเขา

           “ ตื่นเช้าจัง แฮร่ๆ ” ไคทำใจดีสู้เสือ ดูแล้วไอริสน่าจะยังไม่ได้นอน

           “ คิดว่าฉันได้นอนจริงๆเหรอ ”

           “ ยัง...งั้นมานอนด้วยกันตอนนี้เลยดีกว่าเนอะ ”

           “ ฉันจะนอนก็ต่อเมื่อนายมีคำตอบดีๆให้ฉัน ไปไหนมา? ”

           “ เอ่อ...ไป..ช่วยเค้าจับขโมย! ”

           “ รถตำรวจไปตั้งนานแล้ว ทำไมพึ่งจะกลับ ” CIAมากประสบการณ์ กลายเป็นเด็กหัดโกหกในทันที เธอเล่นจ้องตาเขาไม่กระพริบ

           “ อ้อ ตามไปให้ปากคำที่โรงพักไง ”

           “ นายอยู่แต่ในห้องไม่ใช่เหรอ แล้วไปเห็นเหตุการณ์ได้ยังไงมิทราบ ” มนุษย์เมียจับผิดเก่งที่สุดในโลก เขาเชื่อแล้ว

           “ ก็...แว๊บลงไปดูณคุณให้ไง เห็นสนุกอยู่ในงาน เต้นอย่างกับหนุ่มโสด ” หาข้อแก้ตัวเอาจนได้ เขาเริ่มหายใจหายคอได้ถนัด

           ไอริสเอ๊ะใจนึกถึงณคุณขึ้นมา ถ้าจำไม่ผิดชายหนุ่มอยู่ในห้องกับโรสนิ ทำไมเขาถึงเห็นว่าอยู่ด้านล่างล่ะ

           “ ไม่เชื่ออ๋อ ลงไปตามณคุณจริงๆ แล้วนี่ก็หายไปไหนไม่รู้ ”

           “ ฉันรู้....พี่คุณอยู่ห้องโรส ”

           “ พูดเป็นเล่น ” แทบอยากหัวเราะ ไม่มีทางเป็นไปได้เพราะเขารู้ว่าใครที่อยู่กับโรสทั้งคืน

           “ พูดจริงๆ ฉันกับลิลลี่เดินผ่านหน้าห้องแล้วบังเอิญได้ยินเสียงแบบว่า.... ”

           “ ที่รัก ตั้งใจฟังนะครับ คนที่อยู่ในห้องกับโรสไม่ใช่ณคุณ แต่เป็น... ”

           “ กรี๊ดดดดด ” เสียงกรีดร้องจากห้องข้าง ไอริสไม่ทันได้ฟังคำเฉลย หนุ่มสาวรีบลุกออกไปหาต้นตอของเสียง

           “ ลิลลี่ เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม ” ไอริสรีบวิ่งเข้าไปกอดเพื่อนสาว ร่างบอบบางเดินร้องไห้ออกมาจากห้องรับรองแขกเงียบๆ

           “ ไม่มีอะไร ฮึก เข้าห้องกันเถอะ ” มือบางเช็ดน้ำตาลวกๆ เธอไม่อยากให้เพื่อนเข้าไปรู้ไปเห็นอะไรทั้งนั้น

           “ เสียงดังอะไรกันแต่เช้าน้องลิล เมื่อคืนแม่ก็นอนไม่ค่อยหลับ ” บุปผาเดินออกมาจากห้อง

           “ เปล่าค่ะคุณแม่ ”

           “ ฮือๆๆ ” เสียงร่ำไห้ในห้องที่ดังออกมา เรียกความสนใจจากคนที่อยู่ใกล้ๆ

           “ แต่แม่ได้ยินเสียงคนร้องไห้นะ ในห้องนั้น! ” หญิงสูงวัยสาวเท้าเดินไปเปิดประตูเพื่อไขความจริง

ชายหนุ่มนอนเปลือยท่อนบนโดยมีหญิงสาวอีกคนนอนสะอื้นไห้อยู่ข้างๆ ดูสภาพไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผ่านอะไรมา

           “ โรสลูกแม่.... ” บุปผาอุทานอย่างตกใจ

           “ คุณแม่ ฮื้อๆ ” สองแม่ลูกสวมกอดกัน

“ พี่เค้าทำอะไรหนู บอกแม่มา ” ผู้เป็นแม่สำรวจร่างลูกสาว เห็นรอยแดงๆตามเนื้อตัวอดเป็นห่วงไม่ได้ 

“ ฮึกๆ พี่คุณเมา...แล้วก็...ขืนใจโรส ฮืออ ” ทุกคนตกใจกับคำบอกเล่าของเธอ  

“ ณคุณ! ตื่นมาคุยกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้ มาทำกับลูกสาวน้าอย่างนี้ได้ยังไงกัน ฮือๆ ” 

เป็นเธอเองที่ทนดูเหตุการณ์ไม่ได้อีกต่อไป ทุกอย่างมันจุกอยู่ในอกไปหมด ลิลลี่ค่อยๆปลีกตัวออกมาจากห้องเงียบๆ เธออยากจะร้องดังๆ ระบายเรื่องราวทั้งหมดที่อัดอั้นมันออกมา 

####################### 

มาต่อยาวๆคืนนี้ เพราะความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว  

พรุ่งนี้เดะให้พี่คุณตื่นมาตอบ ฮุฮุ 

.

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว