email-icon Instagram-icon

ปีศาจในร่างเจ้าชายที่เเสนดีพร้อมที่จะขี่ม้าขาวเข้าไปช่วยเจ้าหญิงเเล้วครับ :) :x:กดไลค์เเละคอมเม้นต์เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนนะคะ:x:

คลั่งครั้งที่ 18 เบิร์นไขมันฉบับไอหมอก

ชื่อตอน : คลั่งครั้งที่ 18 เบิร์นไขมันฉบับไอหมอก

คำค้น : RAVE , ร้าย I คลั่ง I รัก , อวบ , น่ารัก , โหด , หื่น , ไอหมอก , ลิษา , ลิซ , Bad_devil

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.8k

ความคิดเห็น : 50

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2563 02:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
คลั่งครั้งที่ 18 เบิร์นไขมันฉบับไอหมอก
แบบอักษร

คลั่งครั้งที่ 18 เบิร์นไขมันฉบับไอหมอก 

“ขอบคุณที่มาส่งนะคะพี่ไอหมอก ขับรถดีๆนะคะ” เสียงหวานพูดรัวเร็วทันทีที่รถคันหรูขับมาจอด ณ ที่หมายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 

ปัง! 

ลิซไม่รอให้ไอหมอกที่กำลังจะอ้าปากพูดได้พูดอะไรออกมาเธอก็ชิงวิ่งหนีออกจากรถเสียก่อน ก็จะอะไรล่ะ...ถ้าไม่ใช่พี่ไอหมอกแกล้งเธอตั้งแต่เช้าด้วยการล้อเลียนสิ่งที่เธอเผลอทำลงไปเมื่อคืน ระหว่างที่ขับรถมาส่งก็ยังไม่เลิกล้อจนเธอได้แต่นั่งหน้าร้อนไม่กล้าขยับไปไหน 

คนขี้แกล้ง! 

“เดี๋ยวเย็นนี้ฉันมารับนะ!” เสียงทุ้มที่ตะโกนตามหลังมาทำให้ลิซที่กำลังจะก้าวเท้าเข้าร้านเบเกอรี่ของพี่สาวคนสนิทต้องหันกลับไปมองเจ้าของเสียง 

แก้มใสพองลมน้อยๆกับนัยน์ตาที่เจ้าตัวเผลอค้อนใส่เขาแบบไม่รู้ตัวทำให้ไอหมอกที่เปิดกระจกรถเพื่อตะโกนออกมายิ้มกว้าง 

คนอะไรมันจะน่ารัก น่าฟัดไปทุกการกระทำแบบนี้นะ นี่ขนาดเผลอทำหน้างอนใส่เขายังน่ารักเลย 

หงึกๆ 

ยิ่งยามที่ลิซผงกหัวเล็กๆรับคำพูดของเขาทั้งๆที่สีหน้ายังงอนอยู่ยิ่งทำให้ไอหมอกอยากจะโดดเรียนไปฟัดยัยแมวนั่นเสียให้ได้ ไม่ต้องลงต้องเรียนมันแล้วแบบนี้! 

กริ๊ง 

แต่ก่อนที่คนร่างสูงจะได้สติหลุดยอมโดดเรียนเพื่อไปฟัดคนตัวนิ่ม เสียงกริ่งที่ติดไว้กับประตูเข้าร้านก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างบางระหงร่างหนึ่งในชุดพนักงานที่เดินออกมา 

“อ้ะ มาแล้วหรอคะพี่เจน” ลิซทักเสียงหวานพร้อมรอยยิ้มแฉ่ง 

“อืม แล้วนี่มัวยืนทำอะไรอยู่หน้าร้านต้องนานสองนานห้ะยัยลิซ” เจนขมวดคิ้วมองยัยรุ่นน้องต่างมหา’ลัยที่ส่งยิ้มกว้างมาให้ แต่แล้วสายตาก็ต้องไปสะดุดเข้ากับรถคันหรูที่ยังจอดอยู่ที่หน้าร้าน 

นัยน์ตาคมสวยตวัดไปมองยังคนที่นั่งอยู่บนรถสุดหรูคันนั้น เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่ออกไปทางเรียบนิ่งที่กำลังมองตอบกลับมาอยู่ทำให้คิ้วเรียวต้องเลิกขึ้นน้อยๆ ก่อนที่เธอจะตวัดสายตากลับมามองคนที่ยังยิ้มให้เธอจนแก้มยกขึ้นเป็นก้อนอยู่แล้วกระซิบถาม 

“ใช่คนที่เคยเล่าให้ฟังรึเปล่า” 

คำถามของพี่สาวคนสวยทำเอาลิษาชะงักเล็กน้อย แก้มกลมขึ้นสีระเรื่ออีกครั้งในขณะทีเจ้าตัวยกมือขึ้นมาเกามันเบาๆ 

ก็ช่วงหลังๆมานี่ เธอกับพี่เจนเจอกันก็แทบจะทุกวัน แชทคุยเล่นกันก็บ่อยจนตอนนี้เรียกได้เลยว่าเธอกับพี่เจนสนิทกันแล้ว จากตอนแรกที่เล่าเรื่องที่เคยโดนแกล้งจากคนที่มหา’ลัยให้พี่เจนฟัง คุยไปคุยมาอีท่าไหนไม่รู้ก็ดันมาคุยถึงเรื่องของคนที่นั่งอยู่ในรถซะได้ 

“ก็...ใช่ค่ะ” 

“อ๋อ หรอ เข้าไปทำงานกันได้แล้ว พี่จีเขารอเจอเธอนานแล้ว” 

“อ้ะ จริงหรอคะ ตายจริง” นัยน์ตากลมโตเลิกขึ้นอย่างตกใจก่อนที่เจ้าตัวดุ๊กดิ๊กจะรีบวิ่งเข้าไปในร้านทันที 

ทิ้งให้เจ้าของร่างบางระหงยืนอยู่หน้าร้านตรงที่เดิม ตาคู่คมตวัดกลับไปมองคนบนรถอีกครั้งด้วยสายตาที่บ่งบอกก็รู้ว่าไม่เป็นมิตรก่อนที่ขาเรียวจะก้าวเข้าร้านไปก็ไม่วายเบะปากใส่คนหน้าหล่อบนรถเบาๆ 

หึ เห็นท่าทางหน้าตาแบบนั้นแล้ว จะดีกับยัยลิซจริงๆหรือแค่เข้ามาแกล้งเล่นๆกันแน่ เธอจะไม่ปล่อยให้น้องสาวของเธอต้องไปเจออะไรแบบนั้นแน่ๆ! 

 

กริ๊งงงง 

“โอกาสหน้าเชิญใหม่นะคะ ^^” 

ลูกค้ากลุ่มสุดท้ายลุกออกจากร้านเบเกอรี่ชื่อดังไปในเวลาเกือบหกโมงเย็น ท้องฟ้าข้างนอกเริ่มมืดลงเรื่อยๆจนภายนอกร้านดูวังเวงไม่เบา 

“เก็บตรงนี้เสร็จก็กลับกันได้แล้วนะทุกคน ขับรถกันระวังๆด้วยล่ะ” 

“ค่าาาา” 

หลังจบคำพูดของเจ้าของร้านหน้าหมวยใจดีพนักงานทั้งหญิงแท้ หญิงเทียมต่างก็ตอบรับกันเสียงหนักแน่นก่อนจะแยกย้ายกันเก็บของเตรียมตัวกลับบ้าน 

“แล้วนี่ลิซกับเจนกลับยังไงกันจ้ะ” 

“เจนขี่รถมาค่ะ” เจ้าของนัยน์ตาคมดุตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้มน้อยๆ 

“ลิซ...เอ่อ ลิซ” พี่ไอหมอกบอกว่าเย็นนี้จะมารับเธอใช่มั้ยนะ? “เดี๋ยวรุ่นพี่มารับค่ะ” 

หลังจากครุ่นคิดและถกเถียงกับตัวเองในใจเล็กน้อยลิซก็เงยหน้าตอบคำถามรุ่นพี่คนสนิทกลับไปตาแป๋ว แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมากลับเป็นรอยยิ้มแซวแทน 

“ใช่รุ่นพี่หรอ~” 

“ระ รุ่นพี่สิคะ ทำไมพี่จีถามลิซแบบนั้น” 

น้ำเสียงตะกุกตะกักพร้อมทั้งใบหน้าอิ่มที่แดงซ่านทำให้คนมองอดที่จะเอ็นดูแล้วเอื้อมมือไปยีหัวเจ้าของใบหน้าน่ารักนั้นไม่ได้ 

ครืดดดๆ 

โทรศัพท์ที่กำลังสั่นครืดในกระเป๋าเรียกให้ลิซที่กำลังทำปากงุ้ยเพราะโดนแซวรีบหยิบมันขึ้นมากดดูก็เห็นเป็นเบอร์โทรของคุณว่าที่สัตวแพทย์ 

ติ๊ด 

“ฮัลโหลคะ” 

[เลิกงานรึยัง] 

“เลิกแล้วค่ะ” ระหว่างที่เธอตอบคำถามปลายสาย ก็ได้รับสายตาแซวๆและสายนิ่งๆมาจากรุ่นพี่ทั้งสองคนที่ยังยืนอยู่กับเธอ 

[อืม ฉันใกล้ถึงแล้ว ออกมารอเลยก็ได้] 

“โอเคค่ะ” 

[คิดถึงนะครับ] 

ประโยคสุดท้ายก่อนที่สายจะตัดไปทำเอาลิซตาโต หน้าร้อนผ่าว นี่เธอโดนพี่ไอหมอกแกล้งอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย ให้ตายสิ! T_T 

“แหมมม คุยอะไรกันหรอจ๊ะ หน้าแดงเชียว” 

“ปะ เปล่านี่คะ ลิซแค่ร้อนๆน่ะค่ะ” 

“ตายจริง พี่พึ่งปิดแอร์ในร้านไปไม่ถึงห้านาทีเองนะเนี่ย” 

“อะ ฮื่อออ พี่จีอย่าแกล้งลิซ~” ลิซทำเสียงแง้วๆใส่รุ่นพี่คนสวยที่อดีตเคยตัวอวบๆ แต่ตอนนี้กลับหุ่นผอมเพรียวซะจนเธอที่พึ่งได้กลับมาเจออีกครั้งหลังจากหายไปนานตกใจ 

“ฮ่าๆๆๆๆ ไม่แกล้งแล้วจ้า งั้นเราสองคนก็กลับบ้านกันดีๆนะ แล้วพรุ่งนี้เจอกัน” 

“ค่า” 

“ค่ะ” 

“แล้วนายนั่นใกล้ถึงรึยัง” เจนหันไปถามร่างอวบหลังจากที่รุ่นพี่เดินจากไปแล้ว 

“เห็นบอกว่าใกล้แล้วค่ะ ให้ออกมารอได้เลย” 

“อืม งั้นเดี๋ยวฉันยืนรอเป็นเพื่อนก่อน” 

ลิซพยักหน้ารับคำพูดของคนหน้าสวยอย่างว่าง่าย ก่อนจะเดินตามดุ๊กดิ๊กๆออกไปที่หน้าร้านรอคนตัวสูงมารับ 

“นี่ ยัยลิซ” 

“คะ?” นัยน์ตากลมโตเหลือบมองคนที่นั่งพิงบิ๊กไบค์ด้วยท่าทางเท่ห์ๆอยู่งงๆ 

“ถ้านายนั่นมันจะทำอะไรเธออย่าไปยอมง่ายๆ” 

“ทำ...” 

นายนั่นที่พี่เจนหมายถึงก็คงจะไม่พ้นพี่ไอหมอกสินะ ส่วนไอ้ทำที่ว่า...ฮื่อออ หมายถึงแบบนั้นหรอ T//////T 

“ใช่ ดูจากท่าทางแล้วฉันว่าท่าจะเจ้าชู้ไม่เบา” มองจากท่าทาง หน้าตา และสายตาแพรวพราวตอนจ้องคนตัวอวบเมื่อเช้าแล้วก็รู้ได้เลยทันทีว่าอีกฝ่ายน่ะไม่ธรรมดาแน่ๆ 

“เอ่อ...คะ ค่ะ” ลิซพยักหน้ารับเบาๆ นี่ดีนะที่เธอยังไม่ได้เล่าเรื่องเมื่อคืนให้พี่เจนฟัง ไม่งั้นมีหวังโดนตีแน่ๆเลยอ่า T^T (ประสบการณ์จากตอนที่โดนแกล้งเมื่อไม่นานมานี้แล้วไปยอมเขาทั้งๆที่ไม่ผิดทำให้ลิซโดนเจนฟาดเข้าให้ เพราะสอนเท่าไหร่ก็ไม่จำ) 

บรื้นนนน 

เสียงรถสปอร์ตคันหรูที่ดังมาแต่ไกลทำให้ทั้งสองสายตาต้องหันไปมองก็เห็นเป็นรถคันเดียวกับเมื่อเช้าที่มาส่งลิซ ลิซยิ้มออกมาน้อยๆก่อนจะหันไปบอกลารุ่นพี่เสียงใส 

“งั้นลิซไปแล้วนะคะพี่เจน กลับบ้านดีๆนะคะ” 

รถที่เคลื่อนเข้ามาจอดตรงหน้าทำให้ลิซรีบวิ่งไปขึ้นรถอย่างว่าง่ายทันที จนเจนที่มองตามไปได้แต่ส่ายหน้าไปมาเบาๆ สิ่งที่เธอพึ่งเตือนคนตัวอวบไปเชื่อได้เลยว่าแทบจะไม่เข้าหัวอีกฝ่าย หรือบางทีอาจจะเข้าแต่เจ้าตัวลืมมันไปดื้อๆ -_- 

ชั่ววินาทีที่ประตูรถเปิดออกมาตอนลิซเปิดประตูทำให้เจนสบสายตากับนัยน์ตาคู่คมเรียบนิ่งของคนบนรถอีกครั้ง เธอกระตุกยิ้มร้ายเบาๆ ทั้งที่นัยน์ตาแสดงออกว่าไม่ชอบก่อนจะใช้เรียวนิ้วชี้ทำท่าปาดคอใส่อีกฝ่าย 

แค่นี้ลิซก็น่าสงสารเกินไปแล้ว ถ้าคิดจะมาทำให้เด็กคนนี้เสียน้ำตายังไงเธอก็ไม่ปล่อยไปแน่ 

ฝั่งไอหมอกเองก็กระตุกยิ้มกลับไปไม่ได้แสดงท่าทีกลัวอะไรกับใบหน้าดุๆนั้น นอกจากจะไม่กลัวแล้วแขนแกร่งยังออกแรงรั้งคนตัวอวบด้านข้างเข้ามาในอ้อมกอดแล้วกดจูบลงแก้มนิ่มโชว์คนข้างนอกที่ทำตัวเหมือนแม่หวงลูกก็ไม่ปาน... 

หึ ถึงคิดจะขวางยังไงก็ไม่ได้ผลหรอกเขาบอกเลย เพราะยังไงเขาก็จะเอาคนนุ่มนิ่มนี่มาเป็นเมียให้ได้ :) 

“อ้ะ พี่ไอหมอกทำอะไรคะเนี่ย!”

เสียงใสๆดังแง้วๆออกมาพร้อมกับประตูที่ถูกดึงให้ปิดลง เจนที่ยังมองอยู่เหมือนเดิมก็ยังไม่หุบยิ้มมุมปาก เดี๋ยวก็ได้รู้กันว่าจะแน่สักแค่ไหน

มือเรียวหยิบเอาหมวกกันน็อกมาสวม ขาเรียวก้าวขึ้นคร่อมบิ๊กไบค์คู่ใจก่อนจะบิดเครื่องแรงๆหนึ่งทีแล้วออกตัวผ่านหน้ารถสปอร์ตคันหรูไป...

..

.

06.34 น.

“อะ พี่ไอหมอกขับไปทางนี้ทำไมคะ บ้านลิซไปอีกทางนะคะ” ลิซท้วงเสียงตื่นหลังจากที่คนตัวสูงขับรถผ่านทางแยกที่ตรงไปยังบ้านเธอไป

“อ้าว ไม่ใช่ว่าแม่เธอบอกให้เธอไม่ต้องกลับไปบ้านหรอ”

“นั่นมันเมื่อวานค่ะ”

“หรอ?” ถึงจะได้ยินอย่างนั้นแต่ไอหมอกก็ยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้และยังขับรถตรงต่อไป “ทำไมไม่ลองโทรไปถามก่อนล่ะ”

ลิซขมวดคิ้วน้อยๆกับคำพูดนั้น แล้วทำไมพี่ไอหมอกถึงต้องยิ้มด้วยล่ะ มันมีอะไรให้อารมณ์ดีหรือตลกกัน ถึงจะสงสัยหรืองงงวยแค่ไหนแต่ลิซก็ยังหยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรหาเบอร์ทีเธอเองก็ไม่ค่อยอยากจะโทรออกไปเสียเท่าไหร่

เสียงเพลงรอสายดังอยู่นานจนสายแทบจะตัดไปปลายสายถึงได้กดรับพร้อมกับน้ำเสียงเมาๆ [โทรมาทำไม!]

“เอ่อ คือ...ลิซ”

[จิ๊ อย่ามาลีลาเวลาแดกเหล้ามันมีค่าโว้ย!]

“วะ วันนี้ลิซกลับบ้านได้ใช่มั้ยคะ”

[ห๋า? นี่ฉันไม่ได้บอกแกไปตั้งแต่เมื่อวานรึไงว่าไม่ต้องไสหัวมาที่นี่อีกน่ะ ฉันรำคาญหน้าแกจะแย่แล้ว! ย้ายๆออกไปเลยยิ่งดี]

ลิซชะงักกับประโยคยาวเหยียดนั้น ที่แม่เลี้ยงพูดกับเธอเมื่อวานเธอก็คิดว่าห้ามเธอกลับบ้านแค่เมื่อวานซะอีก... แล้วที่บอกว่าให้เธอย้ายออกมานั่นมันหมายความว่ายังไงกัน

“หมายความว่ายังไงคะ”

[เอ๊ะอีนี่ ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไงวะ บอกให้ย้ายออกก็ย้ายออกไปสิ!]

“แล้วลิซจะไปอยู่ที่ไหนล่ะคะ” ลิซถามเสียงสั่น

[นั่นก็เรื่องของแก อ้อ! จะไปอยู่กับผัวแกคนนั้นก็ได้นี่ เห็นว่ารวย]

“เค้าไม่ชะ-”

[รีบๆมาเก็บของของแกแล้วไสหัวออกไปเร็วๆแล้วกัน!]

ติ๊ด!

ปลายสายถูกตัดไปโดยที่ลิซยังอ้าปากค้างกับเรื่องที่ได้ยินอยู่ นี่มัน...นี่เธอถึงขนาดโดนไล่ออกจากบ้านแล้วหรอ แล้วเธอจะไปอยู่ที่ไหนกันล่ะ

“ว่าไง ใช่อย่างที่ฉันบอกมั้ยล่ะ” ไอหมอกหันมาถามยิ้มๆ

“มัน...ยิ่งกว่านั้นอีกค่ะ”

“หืม ทำไมหรอ”

“คือ...”

“^^”

“ลิซโดนไล่ออกจากบ้าน...” เสียงหวานว่าเศร้าๆพร้อมทั้งเสสายตาไปมองคนข้างๆที่ทำหน้าที่เป็นคนขับรถอยู่ แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อพบว่าบนใบหน้าหล่อเหลานั้นมีรอยยิ้มประดับอยู่

พี่ไอหมอกยิ้มทำไม...

“หืม น่าเศร้าจัง”

คิ้วเรียวบนใบหน้าน่ารักยิ่งขมวดเข้าหากันเมื่อประโยคที่ไอหมอกพูดออกมาเหมือนจะสงสารเธอแต่ริมฝีปากก็ยังคลี่ยิ้มบางๆออกมาไม่หยุด

“...”

“งั้นก็มาอยู่กับฉันสิ”

“ลิซ...”

“นะครับ~”

มือหนาที่ละจากเกียร์มาจับเข้าที่ฝ่ามือนิ่มพร้อมทั้งประสานเข้าหากันจนแนบสนิทมาพร้อมกันน้ำเสียงออดอ้อนน้อยๆ

“ไม่ต้องเกรงใจอะไรทั้งนั้น ฉันอยากจะอยู่กับเธอจะตาย~” จะได้ตะล่อมๆกินง่ายๆหน่อย :)

“เอ่อ คือ...”

“เอาเป็นว่าตกลงแล้วกันเนอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันพาไปเก็บของที่บ้านแล้วกัน ^^”

หลังจากที่ไอหมอกพูดเองเออเองเสร็จ รถก็มาถึงคอนโดพอดี เขาขับรถไปจอดก่อนที่จะพากันขึ้นลิฟท์ตรงไปยังห้องของตัวเองพร้อมทั้งรอยยิ้มอารมณ์ดี ตรงข้ามกับร่างอวบอีกคนที่เดินตามมาพร้อมทั้งคิ้วที่ขมวดมุ่นเพราะยังติดใจกับรอยยิ้มนั้นไม่หาย

“เดี๋ยววันนี้ฉันจะพาไปวิ่งที่ฟิตเนสด้านล่างนะ”

“อ่า โอเคค่ะ” ลิซพยักหน้ารับอย่างว่าง่ายเมื่อเข้ามาในห้องแล้วไอหมอกหันมาบอกยิ้มๆ

“งั้นก็เอาชุดไปเปลี่ยนนะ ^^” ไอหมอกยื่นถุงกระดาษที่ข้างหน้าระบุแบรนด์เสื้อผ้าแบรนด์ดังไปให้ลิซที่ยังยืนมองเขาเหมือนคิดอะไรกับตัวเองอยู่ที่เดิม

“เอ้ะ ใส่ชุดธรรมดาวิ่งไม่ได้หรอคะ” ลิซที่เปิดปากถุงดูด้านในก็เห็นเป็นกางเกงผ้ายืดที่เธอเดาว่าน่าจะเป็นกางเกงที่ไว้ใส่สำหรับออกกำลังกายโดยเฉพาะ

“เดี๋ยวมันจะไม่ถนัดน่ะ ใส่อันนั้นน่ะดีแล้ว”

“ก็ได้ค่ะ”

ลิษาพยักหน้ารับอย่างว่าง่ายก่อนที่เธอจะเดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า ไอ้ตอนใส่กางเกงมันก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอก มันจะมามีปัญหาก็ตรงไอ้เสื้อนี่แหละ!

ทำไมมันถึงได้เป็นแบบเสื้อกล้ามแถมยังเปิดโชว์ท้องแบบนี้ล่ะ! คอก็เว้าอีก...

“เปลี่ยนเสร็จรึยังลิซ” เสียงเรียกที่ดังมาจากด้านนอกทำให้ลิซสะดุ้งน้อยๆ

“พะ พี่ไอหมอกคะ”

“ว่าไง”

“ทำไมเสื้อมัน...โป๊แบบนี้ล่ะคะ”

“...” ฝ่ายคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำก็หลุดขำออกมาน้อยๆแต่ก็รีบตอบกลับไปเสียงปกติ “คนปกติเขาก็ใส่ชุดแบบนี้ออกกำลังกายกัน มันจะได้ไม่ร้อนมาก แถมยังขยับสะดวกด้วย”

“...” ลิซเม้มปากแน่นพร้อมมองผ้าชิ้นเล็กในมือของตัวเอง

“เร็วสิ เดี๋ยวสองทุ่มฟิตเนสก็ปิดแล้วนะ”

“ค่ะๆ” ลิซตอบกลับไปเสียงตื่นก่อนจะจำใจยัดๆเสื้อตัวเล็กนั่นเข้าไป

มันสบายกว่าที่เธอคิดนิดหน่อยเพราะเป็นผ้ายืดเนื้อดี แต่มันก็โป๊กว่าที่เธอคิดเช่นกัน...คนอื่นใส่อาจจะไม่เท่าไหร่แต่อาจจะเพราะที่ออกจะอ้วนทำให้ตอนนี้หน้าอกหน้าใจเธอมันแทบจะทะลักออกมานอกเสื้ออยู่แล้ว ส่วนช่วงล่างยังดีที่กางเกงนั้นเก็บเอาเนื้อส่วนท้องของเธอเอาไว้หมดทำให้มันไม่ต้องปลิ้นออกมาให้อายใคร

“เสร็จรึยัง~”

“สะ เสร็จแล้วค่ะ”

“เสร็จแล้วก็เปิดประตูออกมาสิ” ไอหมอกเร่งเร้าเสียงออกตื่นเต้น

“...”

แกร๊ก

เสียงปลดล็อกดังขึ้นมาพร้อมกับประตูที่ค่อยๆเปิดออกอย่างช้าๆ...

ไอหมอกมองภาพตรงหน้าตาวาว นี่มันยิ่งกว่าที่เขาคิดเอาไว้ซะอีก ลิซโคตรเอ็กซ์เลยเว้ย!! หน้าอกขาวๆที่แทบจะทะลักออกมาจากผ้าชิ้นน้อยนั้นทำเอาเขาหายใจติดขัด ซึ่งเจ้าตัวก็เหมือนจะรู้ว่าเขามองอยู่ถึงได้รีบยกมือขึ้นมาปิดทั้งหน้าแดงๆ

ฟึ่บ!

เสื้อคลุมกีฬาที่ถูกเอามาคลุมให้ทำให้ลิซต้องเงยหน้ามองคนตรงหน้า “...?”

“ลืมให้น่ะ ไปออกกำลังกายกันเถอะ :)”

..

.

ภายในฟิตเนสสุดหรูของคอนโดในตอนนี้มีคนอยู่เพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้น นี่เป็นอีกข้อที่ไอหมอกชอบเพราะฟิตเนสนี้คนจะมาใช้ส่วนใหญ่ตอนเช้ากัน ส่วนตอนเย็นก็มีบ้างแต่ถ้าค่ำๆแบบนี้แทบจะไม่มีคนเลย สะดวกต่อการทำอะไรๆเยอะ :) 

“อย่างแรกก็ต้องวอร์มร่างกายกันก่อน”

ลิซพยักหน้าหงึกหงักๆอย่างตั้งใจฟัง พร้อมทั้งมองไอหมอกที่กำลังสาธิตท่าวอร์มร่างกายท่าแรกให้ดู มันคือการเอียงคอไปทิศต่างๆ ทั้งซ้าย ขวา หน้า หลัง ซึ่งลิซก็สามารถทำตามได้ง่ายๆ

“อะ ท่าต่อไปนะ ประสานมือกันไว้เหนือหัวแล้วยืดให้แขนตึง จากนั้นก้มลงมายืดแขนให้ตึง ขาห้ามงอ”

นัยน์กลมโตที่จ้องมองเขาตาแป๋วทำให้ไอหมอกหลุดยิ้มออกมาตลอดการสอน แต่ในเวลาต่อมาที่ต้องเป็นตาของอีกฝ่ายที่ต้องทำให้เขาดูนี่ล่ะเวลาที่เขารอ ^___^

“อย่างนี้ใช่มั้ยคะ?” ลิซถามในตอนที่ยืดแขนไปข้างบนจนสุดแขน

“อืมมม~ ต่อมาก็ยืดไปด้านล่างพร้อมก้มตัวลง”

หัวกลมขยับรับหงึกหงักก่อนที่ร่างอวบในชุดออกกำลังรัดแน่นจะก้มลงไปโดยที่ไม่ได้เอะใจอะไร...ไม่ได้เอะใจอะไรกับนัยน์ตาเจ้าเล่ห์ที่กำลังพราวระยับอยู่ตอนนี้!!

ซี้ดดดด วิวโคตรดี~

ไอหมอกที่ยืดตรงอยู่ผิวปากเบาๆกับตัวเองในตอนที่ลิซก้มลงไป นั่นทำให้หน้าอกหน้าใจอวบใหญ่นั่นเด่นชัดต่อสายตาของเขา...

แล้วแบบนี้เขาจะอดใจไม่ตื่นจนกว่าลิซจะออกกำลังกายเสร็จได้มั้ยนะ :) 

ทำไมเป็นคนจางรายยยเเบบนี้อะอีพี่! 555555 

งานนี้บอกเลยนะคะว่าคุณเเม่(เจน)ไม่ถูกใจลูกเขยค่ะ! 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว