facebook-icon

อ่านทุกคอมเม้นนะครับ แต่ไม่ค่อยตอบนะหรือง่ายๆคือขก.ตอบ555แต่ก็ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านครับ อัพวันไหนไม่รู้555น่าจะเป็นวันเสาร์อาทิตย์21.00-00.00 ไม่สามารถระบุเวลาที่แน่นอนได้

9.การต่อสู้ของสองตัวตน

ชื่อตอน : 9.การต่อสู้ของสองตัวตน

คำค้น : 9.การต่อสู้ของสองตัวตน

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มิ.ย. 2562 23:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
9.การต่อสู้ของสองตัวตน
แบบอักษร

“แกยังจะต้องการอะไรจากฉันอีก” 

ผมเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะหันไปด้านหลัง 

“แบบนี้ พอใจแล้วสินะ” 

ไม่มีเสียงตอบกลับ 

ผมค่อยใช้มือทั้งสองข้างดันตัวเองขึ้นมากับพื้นก่อนจะมีดาบสีดำออกมาที่แขนขวาของผมและดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ออกมาที่มือซ้าย 

“รู้วิทีการใช้พลังแล้วงั้นหรอ” 

“ฉันไม่ได้นั่งว่างเหมือนแกสักหน่อย” 

“เป็นแค่ตัวฉันในอดีตแท้ๆแต่ปากเก่งเหมือนกันนิ” 

ผมถีบพื้นออกไปและใช้ดาบที่มือซ้ายฟันเข้าไปที่หน้าของตัวผมอีกคนหนึ่งแต่ว่ามันก็พลาด ผมปาดาบที่มือขวาก่อนจะกระโดดออกมาและใช้ดาบของมิสเทอร์เรีย 

“แค่นั้นทำอะไรฉันไม่ได้หรอกนะ” 

ผมพุ่งตัวเข้าไปอีกครั้งแต่ว่าก็มีดาบใหญ่จำนวนมากเข้ามาปักที่พื้นเพื่อป้องกันตัวเองเอาไว้ ผมใช้ดาบทั้งสองเล่มฟาดลงไปอย่างแรงก่อนจะสะบัดแขนซ้ายของตัวเองไป 

“เสร็จละ ระยะนี้หลบไม่ได้แน่” 

“ซันดัลฟอน” 

ดาบสีฟ้าปรากฏออกมาและรับการโจมตีของผม ผมตกใจไปสักพักก่อนจะกระโดดออกมาและขยับตัวไม่ได้แต่เมื่อมองไปที่พื้นก็พบว่าบริเวณรอบๆนั้นการเป็นน้ำแข็งหมดแล้ว 

“เอนฮานส์อาร์มาเมนท์ จงผลิบาน กุหลาบน้ำเงิน” 

ผมใช้ดาบทุบลงไปที่พื้นอย่างแรงทำให้น้ำแข็งแตกออกและรีบกระโดดขึ้นมาบนฟ้าทันที 

“ดาบกุหลาบน้ำเงินหรอ” 

“รู้ตัวเข้าไปนะ” 

ตัวผมอีกคนพึ่งตัวเข้ามาหาผมก่อนจะเตะผมกระเด็นลงไปกับพื้นจนทำให้ผมกระอักเลือกสดๆออกมาก่อนจะถามกลับไป 

“นี่นาย ใช้พลังแบบนี้ได้ยังไง” 

ไม่มีเสียงตอบกลับ 

ดาบของมิสเทอร์เรียเปลื่ยนรูปร่างตอนนี้มีปลายดาบทั้งสองด้าน ผมค่อยๆลุกขึ้นมา สายตาของผมครั้งนี้แตกต่างจากครั้งอื่น ผมมองไปที่ตัวเองอีกคนอีกครั้ง เสื้อผมสีดำของผมเปลื่ยนเป็นสีขาวเล็กน้อยก่อนจะตะโกนออกมาสุดเสียง 

“ด้วยความโชติช่วงแห่งความมืดมิดของข้า จงกลับกลายไปเป็นอนุภาคไปซะ” 

ผมพุ่งตัวเข้าไปฟาดตัวผมอีกคนหนึ่งอยู่หลายครั้งดาบของผมตอนนี้มีลำแสงลากยาวตามการเคลื่อนที่ของผม ผมควงดาบฟลายครั้งและใช้จังหวะนั้นเข้าฟาดฟันตัวเองอีกคนด้วยความเร็ว 

เร็วขึ้นอีก 

แข็งแกร่งมากกว่านี้ 

ตัวผมอีกคนนั้นใช้ซันดัลฟอนปัดการโจมตีของผมได้หมด แต่การฟันครั้งสุดท้ายผมงัดซันดัลฟอนขึ้นทำให้มันหลุดมือจากตัวผมอีกคน ผมที่เห็นจังหวะนั้นรีบพุ่งเข้าไปฟันทันที 

“ครอส คาลิเบอร์” 

“อ่อนหัด” 

การโจมตีนั้นทำให้ตัวผมอีกคนได้รับบาดแผลก็จริงแต่ว่าผมเองก็โดนต่อยเข้าที่ท้องด้วยโล่สีดำขนาดใหญ่จนกระเด็นออกไป 

“โล่ของ มาชูงั้นหรอ” 

ผมกระอักเลือกอีกครั้งก่อนจะเอาหอกของสกาฮะออกมาและจับไว้ที่แขนซ้าย ผมปักหอกขึ้นและค่อยๆจับหอกพยุงตัวเองกับพื้นเพื่อจะเดินไปด้านหน้า ดวงตาของผมตอนนี้เป็นดวงตาที่มีแต่ความแค้น 

“นี่ตัวฉัน ตอนนี้คิดว่าที่นี่เหมือนอะไรงั้นหรอ” 

“ก็คงจะเป็นสนามรบละมั้ง หรือว่านายอยากจะใช้เป็นที่ฝังศพตัวเอง” 

“ปากดีจังเลย” 

ผมหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นมาต่อ 

“ไม่หรอก เพราะฉันจะมาตายที่นี่...ไม่ได้” 

ผมพุ่งตัวเข้าไปอีกครั้ง เส้นผมสีดำของผมเปลื่ยนเป็นสีขาวทั้งหมด ผมใช้หอกแทงเข้าไปที่มาโคโตะอยู่หลายครั้ง ก่อนจะเอาดาบฟันเข้าไปที่กลางอกและถีบตัวเองออกมา 

อะไรกันความรู้สึกนี้ ฉันจะเป็นเหมือนหมอนั้นงั้นหรอ ไม่มีวัน ฉันปฎิเสรตัวตนนั้น ฉันจะเลือกทางเดินของฉันเองถึงแม้ว่าตัวเองจะต้องเป็นปีศาจหรือผู้ทำลายโลก ฉันก็จะไม่มีวันเป็นแบบนาย นายที่มีแต่ความแค้นมันคงไม่เข้าใจความรู้สึกของฉันหรอก 

ผมชี้ดาบไปที่มาโคโตะอีกครั้งก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปอีกครั้ง แต่ว่าก็ต้องหลบการโจมตีของมาโคโตะอีกครั้ง 

“ซาตาน” 

ลำแสงมากมายปล่อยออกมาที่ผม ผมใช้ดาบปัดลำแสงของมาโคโตะจนหมดแต่ว่ามันไม่ใช่แค่นั้น มันปล่อยออกมาเรื่อยๆไม่มีวันหยุด  

ผมกระโดดหลบหลายครั้งและหาจังหวะเข้าไปประชิดตัวของมาโคโตะ 

“ยิงอยู่ได้ น่ารำคาญ” 

ผมตะโกนออกไปก่อนที่จะกระโดดตีลังกาและเล็งหอกไปที่มาโคโตะ 

เก โบลก์” 

“เก โบลก์” 

หอกสีแดงอีกอันพุ่งเข้ามปะทะกับหอกของผมทันที ผมตกใจเล็กน้อยก่อนจะกระโดดถอยออกไป 

แบบนี้ไม่ดีแน่ พลังของหมอนั้นมันมากกว่าฉัน แต่ว่า 

“ฉันเองก็จะแพ้ที่นี่ไม่ได้” 

ผมเอามือทั้งสองเข้ามากันด้านหน้าของตัวเองเอาไว้และตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง 

“คันโช...” 

ใช่แล้วดาบนี่ 

“บาคุยะ” 

ดาบคู่สามีภรรยาที่เอมิยะชิโร่เป็นคนสร้างด้วยมือของตัวเอง แต่ว่า 

“ตอนนี้ขอยืมใช้มันหน่อยนะ” 

ผมปาดาบทั้งสองเล่มออกไปก่อนที่จะพุ่งตัวเข้าไปต่อยมาโคโตะและใช้มือทั้งสองข้างรับดาบที่ปาเอาไว้และพุ่งตัวเข้าไปฟันทันที 

เลือดของมาโคโตะกระเด็นใส่หน้าของผม ผมกระโดดขึ้นและปาดาบทั้งสองเล่มลงไปปักที่พื้นก่อนจะใช้ส้นเท้าตรอกลงหวัของผมมาโคโตะและหยิบดาบที่ปักอยู่ที่พื้นขึ้นมาฟันแต่ว่า 

ดาบที่มือซ้ายของผมแตกกระจาย มาโคโตะใช้ดาบสีดำของตัวเองฟันมาที่ตัวของผมและจะจับแขนซ้ายก่อนจะใช้เข่ากระแทกเข้าไปและหักแขนซ้ายของผม 

“เป็นอะไรไป มีพลังแค่นี้งั้นหรอ” 

ผมถุยน้ำลายออกมาก่อนจะเอามือเช็ดเลือดที่ปากของตัวเอง 

“พอแล้ว ฉันเบื่อที่จะสู้กับนายแล้ว เพราะงั้นช่วยตายไปซะ” 

มาโคโตะค่อยๆลอยขึ้นบนฟ้าด้วยพลังบางอย่างก่อนที่จะมีลมพายุพัดเข้ามาและเผยให้เห็นถึงอาวุธสีแดงด้ามสีทองก่อนจะฟาดลงมาที่ผม 

“ขอโทษทีนะ แต่ว่าฉันเองก็ไม่สามารถมีพลังแบบนายได้แล้วอีกอย่างดาบนั้นถึงจะใช้พลังทั้งหมดของฉันก็คง...” 

ผมค่อยๆชูแขนขวาขึ้นช้าๆและก็ได้มีดาบของมิสเทอร์เรียปรากฏออกมา แขนซ้ายของผมที่หักอยู่ไม่สามารถใช้งานได้แต่ว่าผมเองก็จะยอมแพ้ไม่ได้ 

“ถึงจะเป็นอาวุธที่แตกต่างกันแต่ว่าขอให้ใช้ได้ด้วยเถอะ” 

ผมหลับตาสักพักก่อนจะตั้งสติและดาบปลายดาบค่อยๆเปลื่ยนเป็นสีทองเล็กน้อย 

“เอนูมา เอลิช” 

“เอ็กซ์คาลิเบอร์!!!” 

ผมตะโกนสุดเสียงก่อนที่จะใช้แขนขวาของตัวเองฟาดลงไปที่พื้นและเกิดพลังสีเหลืองทองปะทะกับการโจมตีของมาโคโตะ 

“ทำไมละ ทำไมนายถึงยังสู้อยู่อีก” 

ไม่มีเสียงตอบกลับ 

ผมไม่ได้สนใจคำพูดของมาโคโตะ ผมทุ่มพลังของตัวเองลงไปที่ดาบและฟาดลงไปสุดแรง แต่ว่าพลังของเอนูมา เอลิซปัดเป่าเอ็กซ์คาลิเบอร์ของผมจนหมดและพุ่งเข้าใส่ตัวของผมจนเกิดแรงระเบิดขึ้น 

“จบแล้วงั้นหรอ” 

มาโคโตะที่ลอยอยู่บนฟ้าก้มลงไปมองที่พื้นที่เต็มไปด้วยควันจำนวนมาก 

“ชั่งเถอะ ยังไงนายก็ไม่มีวันสู้ฉันได้” 

กระเป๋านักเรียนปรากฏมาที่มือของมาโคโตะ ก่อนที่จะโยนลงมาให้ผมพร้อมกับบัตรนักเรียน 

“เอาไป ฉันเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้วที่เหลือก็แค่นายเท่านั้น” 

สิ้นสุดคำพูดของมาโคโตะ มาโคโตะนั้นก็หายไปก่อนที่ควันจะจางลงและพบกับเด็กหนุ่มเสื้อนักเรียนของบาดเจ็บสาหัสอยู่ เลือดไหลไม่หยุดก่อนที่เขาจะชูมือขึ้น 

“มันก็ถูกของนาย ฉันกับนายเรามันต่างกันแต่ว่า นายมันก็แค่พวกขี้ขาด ที่ไปช่วงพลังของคนอีกมามันก็ไม่ต่างจากฉันหรอก” 

ผมสลบไปทันทีก่อนที่ร่างกายของผมจะมีแสงขึ้นมาเล็กน้อย ร่างกายของผมค่อยๆหายไปทีละนิดจนไม่เหลืออะไรเลยก่อนจะตื่นขึ้นมาในห้องแห่งหนึ่งก่อนที่จะลุกขึ้นช้าๆ 

จบfate stay night 

ในตอนนี้มีท่าของใครหรืออาวุธของใครก็จำไว้เลยว่าจะต้องมีเนื้อเรื่องของเรื่องนั้นแน่ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว